Τι τρώμε; Σοκολάτα

Οι επιστημονικές έρευνες αναφέρονται συχνά στην αντικαταθλιπτική, την αντιγηραντική, την αντιοξειδωτική και την αγγειοπροστατευτική δράση της μαύρης σοκολάτας, ενώ πρόσφατα μια καινούργια μελέτη έδειξε ότι η «τροφή των θεών» -Theobroma Cacao, όπως είναι στα λατινικά η βοτανική ονομασία του κακάο- προφυλάσσει και τις εγκύους από την πιθανότητα να πάθουν εκλαμψία κατά τον τοκετό. Οι περισσότερες από τις 300 ευεργετικές χημικές ουσίες που περιέχει η σοκολάτα δεν επιδρούν στον οργανισμό μας μόνο όταν τρώμε (με μέτρο, εννοείται) αυτό το λαχταριστό προϊόν. Έχουν πολλά να προσφέρουν και στην ομορφιά μας, αν τη χρησιμοποιή­σουμε εξωτερικά ως καλλυντικό.
Μια σοκολατοθεραπεία σε spa ή στο σπίτι σίγουρα θα ανανεώσει το δέρμα και την όψη σας. Πέρα από αυτό, είναι και μια απολαυστική, προσιτή πολυτέλεια που θα κάνει θαύματα και στη διάθεσή σας. (Πηγή: www.vita.gr)

Η σοκολάτα έχει ξεχωριστές διατροφικές ιδιότητες, καθώς περιέχει υδατάνθρακες, λίπη,πρωτεΐνη φυτικής προέλευσης, μεγάλες ποσότητες καλίου και μαγνησίου, αξιοσημείωτες ποσότητες ασβεστίου, νατρίου και χαλκού, μικρές ποσότητες βιταμίνης Α, θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, βιταμίνης D, βιταμίνης Ε, σιδήρου, αλκαλοειδή, πολυφαινόλες κ.α. Όλοι οι τύποι σοκολάτας περιέχουν πολυφαινόλες που χαρακτηρίζονται για τις αντιοξειδωτικές τους ικανότητες. Πιο πλούσια σε πολυφαινόλες είναι η μαύρη σοκολάτα, και ακολουθούν το πράσινο τσάι, το κρασί και τα λαχανικά και φρούτα. Μετά την κατανάλωσή της απελευθερώνονται από τον εγκέφαλο οι ενδορφίνες, φυσικά οπιοειδή, τα οποία έχουν αναλγητικές ιδιότητες και βελτιώνουν τη διάθεση.

Tα περισσότερα κορεσμένα λιπαρά της σοκολάτας βρίσκονται με την μορφή του στεαρικού οξέος, το οποίο δεν αυξάνει την χοληστερόλη του αίματος. Επίσης, η σοκολάτα είναι πλούσια σε ολεϊκό οξύ, το οποίο εμφανίζει ευεργετική δράση έναντι της χοληστερόλης.

Περιέχει πολυφαινόλες, οι οποίες καθυστερούν την καταστροφή των κυττάρων, μειώνουν τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου και κάποιων μορφών καρκίνου.

Τη διαπίστωση ότι η σοκολάτα είναι διεγερτική (αφροδισιακή) έκαναν πρώτοι οι Αζτέκοι και συγκεκριμένα ο βασιλιάς τους Montezuma, που λέγεται ότι έπινε 50 κούπες κακάο την ημέρα προκειμένου να μπορεί να… αντεπεξέλθει στα συζυγικά του καθήκοντα και στις αναρίθμητες γυναίκες του. Με τον Αζτέκο βασιλιά φαίνεται πως συμφωνούσε και η μαντάμ du Barry, η περιβόητη νυμφομανής ερωμένη του βασιλιά Λουδοβίκου 15ου, που λέγεται ότι έδινε μια κούπα ζεστή σοκολάτα στους εραστές της πριν μπουν στο δωμάτιό της καθώς και η μαντάμ Πομπαντούρ, μια άλλη διάσημη Γαλλίδα ερωμένη που έπινε σοκολάτα για να αυξήσει τις ορμές της!

Οι επιστήμονες λένε ότι η αφροδισιακή υπόσταση της σοκολάτας οφείλεται σε 4 χημικές ενώσεις του εγκεφάλου. Η τρυπτοφάνη δημιουργεί αίσθημα ικανοποίησης και αυξάνει τη λίμπιντο. Η θεοβρωμίνη, που μοιάζει με την καφεΐνη, έχει την ιδιότητα να φτιάχνει τη διάθεση. Ακολουθεί η φαινυλεθιλαμίνη, που απελευθερώνεται στον εγκέφαλο όταν οι άνθρωποι ερωτεύονται, ουσία που εμπεριέχει και η σοκολάτα σε μικρές ποσότητες.

Πηγή: www.insurancedaily.gr

Συνταγές με σοκολάτα:

Κρέμα σοκολάτα στο φούρνο με γλυκό κρασί

Απαλή σοκολάτα με φιστίκια και κρέμα καφέ

Κάστανα με σοκολάτα

Σφηνάκια με μούς σοκολάτας

Μπισκότα με κομμάτια σοκολάτας

Σουφλέ σοκολάτας με πορτοκάλι

Ζοκολατένια κρέμα σε μπολ

Τι τρώμε; Καρύδια

Τα καρύδια είναι μια τροφή πλούσια σε φυτικές ίνες (2 γρ./30 γρ.), μέταλλα (μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, ασβέστιο, χαλκό) και βιταμίνες (Β6, Ε). Μάλιστα, μια χούφτα καρύδια περιέχει τόση βιταμίνη Ε όση μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο. Τέλος, δεν έχουν χοληστερίνη, είναι πλούσια σε φυτικές στερόλες και περιέχουν υψηλές ποσότητες μονοακόρεστων (2,6 γρ./30 γρ.) και πολυακόρεστων ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων (14 γρ./30 γρ.), που τα καθιστούν πλούσια σε αντιοξειδωτική δράση.
Η ημερήσια κατανάλωση δεν πρέπει να ξεπερνά τις 1-2 μερίδες, 30-60 γρ. (μια χούφτα καρύδια, περίπου 30 γρ., δίνει 196 θερμίδες).
Η κατανάλωση καρυδιών μετά από ένα γεύμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζωικό λίπος φαίνεται να προσφέρει μεγαλύτερη προστασία στις αρτηρίες από τις βραχυπρόθεσμες βλάβες του ζωικού λίπους, σε σύγκριση με το ελαιό­λα­δο.
Επιπλέον, η αργινίνη που περιέχουν αυξάνει την παραγωγή νιτρικού οξέος, το οποίο βοηθά στη διατήρηση της ευκαμψίας των αρτηριών, μειώνοντας την πιθανότητα παρουσίασης θρόμβων. Έτσι, περιορίζεται ο κίνδυνος για εγκεφαλικά επεισόδια και έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Η αντικατάσταση μονοακόρεστων λιπαρών με καρύδια, στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της λειτουργίας του ενδοθηλίου των αγγείων και μειώνει τα επίπεδα της ολικής και της «κακής» LDL χοληστερίνης.
Tα καρύδια περιέχουν την ουσία IPP, που φαίνεται να συμβάλλει στην πρόληψη του καρκίνου, σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα που δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Cancer Research». Η ουσία αυτή καταστέλλει τη δράση ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη δημιουργία καρκίνων (π.χ. των πνευμόνων και των ωοθηκών) και έχει τη διπλή ιδιότητα να καταστρέφει τους όγκους και να ενισχύει τη δράση των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων, που χρησιμοποιούνται εναντίον αυτών των μορφών καρκίνου.
Αν θέλετε να προστατευτείτε από τις πέτρες στη χολή, αρχίστε να καταναλώνετε φυτικά τρόφιμα πλούσια σε μαγνήσιο, όπως τα καρύδια.
*Η συστηματική πρόσληψη ω-3 λιπαρών οξέων σχετίζεται με τη βελτίωση των εγκεφαλικών λειτουργιών και ­ενδέχεται να προστατεύει από την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ
*Εκτός από το καρδιαγγειακό σας σύστημα, τα ω-3 λιπαρά οξέα ωφελούν και τα οστά σας
*Το καβούρντισμα ή η προσθήκη αλατιού μειώνει την ευεργετική τους δράση.
*Για καλύτερο ύπνο
Η μελατονίνη που υπάρχει στα καρύδια φαίνεται να αυξάνει τις συγκεντρώσεις της ορμόνης αυτής στο αίμα, επομένως χαρίζει καλύτερο ύπνο.

Πηγη: www.vita.gr

*Οι περισσότεροι ξηροί καρποί φημίζονται για την αφροδισιακή τους δράση, επειδή περιέχουν φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά στοιχεία και ψευδάργυρο, που συμβάλλουν στη βελτιώσει της κυκλοφορίας του αίματος και κατά συνέπεια στην αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας.
Ορισμένοι από τους καρπούς αυτού είναι τα αμύγδαλα, τα οποία είναι σύμβολο της μακροβιότητας, τα καρύδια, οι σπόροι κουκουναριού κ.α. Πιστεύεται ότι το άρωμα των ξηρών καρπών, έχει ερεθιστική δράση και αύξηση του πάθους κυρίως στις γυναίκες. Η επίδραση των ξηρών καρπών στη σεξουαλική μας ζωή, θα γίνει πιο έντονη εάν τους συνδυάσουμε με άλλες τροφές, όπως για παράδειγμα τα καρύδια με το μέλι.

Τι τρώμε; Φασόλια

Μία μερίδα φασολάδας θα σας προσφέρει αρκετή ποσότητα απαραιτήτων αμινοξέων , καλίου , ασβεστίου , βιταμίνης Ε , β-καροτένιου (προβιταμίνη Α ) , ινσουλίνης και θειούχες ενώσεις , όπως η αλισίνη . Προσφέρει επίσης άμυλο , που δίνει αργά και σταθερά ενέργεια στον οργανισμό .
Τα θρεπτικά συστατικά της φασολάδας συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του εντέρου , στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος , στη ρύθμιση του κυκλοφορικού συστήματος , στη βελτίωση της όρασης και στην καταπολέμηση του στρες .Ο συνδυασμός ασβεστίου και μαγνησίου βοηθάει στην καλή λειτουργία των μυών .
Περιέχουν αντικαρκινικές ουσίες . Διεγείρουν την παραγωγή σιδήρου που καταπολεμά την αναιμία , περιέχουν βιταμίνη Β που καταπραΰνει τα νεύρα και κόβουν για ώρες την όρεξη , αφού η πέψη τους γίνεται με αργό ρυθμό (για διαιτα).
!Μπορείται να παραλείψετε την ντομάτα στα όσπρια και να τα σερβίρετε άσπρα με λεμόνι . Η βιταμίνη C του λεμονιού θα ενισχύσει την απορρόφηση του σιδήρου των οσπρίων .
!Βράζοντας τα φασόλια στο ίδιο νερό - εκεί όπου "φούσκωσαν " - δεν πετάμε τις υδατοδιαλυτές βιταμίνες ( ομάδα Β ) και τα ανόργανα στοιχεία του οσπρίου ( μαγνήσιο , ασβέστιο ).
!Αρκετή ποσότητα ψιλοκομμένου καρότου είναι απαραίτητο κατά το μαγείρεμα των οσπρίων. Ένας από τους λόγους είναι ότι τα καρότα κάνουν τα όσπρια πιο ευκολοχώνευτα. Αυξήστε λοιπόν την ποσότητα των καρότων.
*Για να περιορίσετε το πρόβλημα των αερίων ένας αποτελεσματικός τρόπος είναι να διακόψετε τη βράση των οσπρίων μετά τα πρώτα 10 λεπτά, να σουρώσετε το πρώτο νερό, να προσθέσετε άλλο φρέσκο και να συνεχίσετε το μαγείρεμα κανονικά. Ακόμα ένα κουταλάκι του γλυκού με θρούμπι (τραγορίγανη, SUMMER SAVORY), στο μαγείρεμα των οσπρίων, περιορίζει το πρόβλημα κατά πολύ.

Πηγή www.asxetos.gr

Τα φασόλια επίσης μας δίνουν πρεβιοτικά συστατικά, όπως φρουκτοολιγοσακχαρίτες και ινουλίνη, δηλαδή δίνουν τροφή στους καλούς μικροοργανισμούς του εντέρου, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στη διατήρηση της μικροβιακής ισορροπίας του εντέρου.
*Η ιδιότητά τους να μας φουσκώνουν έχει να κάνει με την υψηλή περιεκτικότητά τους σε διαιτητικές ίνες. Η δυσάρεστη δημιουργία αερίων όμως, σχετίζεται με μια σημαντική διεργασία στο σώμα μας: την απομάκρυνση των επικίνδυνων καρκινογόνων από το γαστρεντερικό μας σύστημα και πιο συγκεκριμένα από το παχύ έντερο και για το λόγο αυτό τα φασόλια σχετίζονται με μείωση της εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Ταυτόχρονα, τα φασόλια συμβάλλουν στην καλή υγεία των οστών μας καθώς μας προμηθεύουν με ασβέστιο (5% των ημερήσιων αναγκών μας σε ένα φλιτζάνι) και βιταμίνη Κ (20% των αναγκών μας σε ένα φλιτζάνι).
!Η βιταμίνη D (τυρί, γιαούρτι) αυξάνει την απορρόφηση του ασβεστίου και έτσι ο συνδυασμός φασολιών με την παραδοσιακή φέτα μας προσφέρει μια εξαιρετική λύση για την καλή υγεία των οστών.
Πηγή www.iatronet.gr

Τι τρώμε; Πατάτα

Η πατάτα περιέχει βιταμίνη C σε μεγάλη αναλογία και βιταμίνη Β6 η οποία βοηθάει στην παραγωγή των αμινοξέων που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Μια πατάτα μετρίου μεγέθους περιέχει περίπου το 50% της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας βιταμίνης C.
Μια ψητή πατάτα μαζί με τη φλοίδα της περιέχει περίπου 1137 μιλλιγραμμάρια καλίου, κάπου το 1/3 της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας που χρειάζεται ο οργανισμός για να λειτουργήσει φυσιολογικά.

Το χειρότερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε, είναι να βράσετε την πατάτα και να απορρίψετε το νερό που έβρασε. Η βιταμίνη C και μερικές ακόμα βιταμίνες Β “ξεπλένονται” στο νερό. Υπολογίζεται ότι μια βρασμένη πατάτα, χάνει την μισή ποσότητα της βιταμίνης C και Β, και χάνει επίσης και το 40% του καλίου που περιείχε.
Καταναλώνετέ την πατάτα με την φλοίδα, όσο γίνεται , αφού προηγουμένως την έχετε πλύνει, σχολαστικά τρίβοντάς την με μια μαλακή βούρτσα. Συνοδεύετε πάντα τα ψητά κρέατα (όπως μπιφτέκια ή μπριτζόλες) ή καπνιστά με πατάτα κατά προτίμηση ψητή, με την φλοίδα. Η φλοίδα της πατάτας περιέχει το συστατικό χλωρογενικό οξύ που σύμφωνα με έρευνες επιστημόνων του Πανεπιστημίου ΜΑΙΝΕ στο ONORO, έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντικαρκινικές ιδιότητες. Αυτό το συγκεκριμένο στοιχείο φαίνεται ότι βοηθά τις ινώδεις ουσίες της πατάτας να απορροφούν καρκινογόνα χημικά που απαντώνται σε διάφορα καπνιστά ή ψητά κρέατα.

Από www.doratisfisis.gr:

Η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C ανέρχεται σε 19,7 mg ανά 100g και αφορά στις πατάτες που μόλις έχουν κοπεί. Με την αποθήκευση και μετά από 6 μήνες η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C πέφτει στα 8 mg. Το ποσοστό των βιταμινών και άλλων ευεργετικών συστατικών στοιχείων που περιέχεται στην πατάτα αφορά σε ολόκληρη τη νωπή πατάτα (φλούδα και ψίχα). Αυτό μειώνεται ακόμη περισσότερο με κάθε φάση επεξεργασίας ή μεταποίησης που υφίσταται το προϊόν, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να μπορεί να δεχθεί όλα τα θρεπτικά συστατικά μόνο κατά την πρώτη επεξεργασία της πατάτας π.χ. βραστή νωπή πατάτα. Όσον αφορά στα μεταλλικά στοιχεία, 100g νωπής πατάτας περιέχουν 12 mg Κάλιο, 0,8 mg Σίδηρο, 23mg Μαγνήσιο, 421 mg Ποτάσιο, και 57 mg Φώσφορο.
Η υψηλή περιεκτικότητα σε ποτάσιο, συμβάλλει στη διατήρηση της πίεσης του ανθρώπινου οργανισμού σε χαμηλά επίπεδα. Το μαγνήσιο που επίσης συναντάται στην πατάτα παίζει και αυτό καθοριστικό ρόλο στη μείωση και διατήρηση χαμηλής αρτηριακής πίεσης, ενώ επιπρόσθετα το μαγνήσιο συμβάλει στην καταπολέμηση της πέτρας στα νεφρά.

Από www.vita.gr:
Oι χημικές αλλαγές που υφίστανται όλα τα λάδια κατά το τηγάνισμα έχουν ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ανεπιθύμητων παραπροϊόντων, ορισμένα από τα οποία έχουν τοξική και καρκινογόνο δράση (όπως τα ολικά πολικά συστατικά -TPM- και τα πολυμερισμένα τριγλυκερίδια - PTG).

TΙ ΕΔΕΙΞΕ Η ΑΝΑΛΥΣΗ

Σπιτικές τηγανητές πατάτες σε ελαιόλαδο
• Mετά την πρώτη τηγανιά, το ελαιόλαδο δεν οξειδώθηκε, δηλαδή δεν παράχθηκαν ανεπιθύμητα παραπροϊόντα.
• Aυτό οφείλεται στο ότι το ελαιόλαδο αποτελείται κυρίως από μονοακόρεστα τριγλυκερίδια, που αντέχουν σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες τηγανίσματος (180° C - φτάνουμε τη θερμοκρασία αυτή όταν το λάδι αρχίζει να καπνίζει). Eπιπλέον, το ελαιόλαδο περιέχει φυσικά αντιοξειδωτικά. Δυστυχώς, όμως, τα αντιοξειδωτικά αυτά καταστρέφονται σε σημαντικό βαθμό κατά το τηγάνισμα.

Εστιατορίου τηγανητές πατάτες σε σπορέλαια (*)
• Tο λάδι οξειδώθηκε στο πρώτο τηγάνισμα και έπρεπε να αλλαχθεί.
• Aυτό οφείλεται στο ότι τα σπορέλαια είναι πλούσια σε πολυακόρεστα τριγλυκερίδια, που σε θερμοκρασία τηγανίσματος άνω των 160°C οξειδώνονται εύκολα, παράγοντας ανεπιθύμητες χημικές ενώσεις, όπως trans λιπαρούς εστέρες, trans-trans-2,4-δεκαδιενάλη, ακρυλαμίδια κλπ. Στη θερμοκρασία αυτή μαγειρεύουν συνήθως στα εστιατόρια.
(*) ηλιέλαιο, αραβοσιτέλαιο, βαμβακέλαιο, σογιέλαιο
«Στην κουζίνα σας πετάξτε όλα τα άλλα λάδια και κρατήστε μόνο το ελαιόλαδο», «αν και το καλύτερο είναι να αποφεύγετε τα τηγανητά», συμβουλεύει ο κ. Mπόσκου. Ωστόσο, στο σπίτι προτιμήστε το παραδοσιακό τηγάνισμα φρέσκιας πατάτας με ελαιόλαδο. Eίναι η μόνη περίπτωση που οι πατάτες μπορεί να διατηρήσουν τη διατροφική τους αξία. Στις ταβέρνες, καλύτερα να μην παραγγείλετε.»

Τι τρώμε; Μαρούλι

Το μαρούλι περιέχει σημαντικές ποσότητες καροτενοειδών (α- και β-καροτένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη). Επιδημιολογικές έρευνες σε όλο τον κόσμο συσχέτισαν την υψηλή διαιτητική πρόσληψη αυτών των καροτενοειδών με μειωμένα επεισόδια καρκίνων του πνεύμονα, μαστού, τραχήλου, δέρματος και στομάχου.

Επίσης, το μαρούλι είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε βιταμίνη C, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο και χρώμιο. Το μαγγάνιο είναι συστατικό πληθώρας ενζύμων και παίζει σημαντικό ρόλο στον σχηματισμό των οστών ενώ το χρώμιο θεωρείται ότι είναι απαραίτητο για να ολοκληρωθεί η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο μόριο της ινσουλίνης και τον κυτταρικό της υποδοχέα, ώστε να γίνει η μεταφορά της γλυκόζης από το αίμα στα κύτταρα.

Επιπρόσθετα, υψηλή είναι η περιεκτικότητα του μαρουλιού και σε φυτικές ίνες. Υπολογίζεται πως σε μια μερίδα μαρουλιού περιέχονται πάνω από 2,1 γρ. φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες προσδίδουν όγκο στο υπόλειμμα τροφής αυξάνοντας τον όγκο και το βάρος των κοπράνων από 40% έως και 100%. Μέσω της δράσης αυτής, βοηθείται η λειτουργία του πεπτικού σωλήνα και μειώνεται ο χρόνος διέλευσης τυχόν «βλαβερών» ουσιών.

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι δίαιτες πλούσιες σε φυτικές ίνες δρουν προληπτικά ενάντια στην εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου καθώς και των εκκολπωμάτων. Ακόμη, οι φυτικές ίνες είναι δυνατόν να ελαττώσουν την απορρόφηση της γλυκόζης και τα επίπεδα των μεταγευματικών επιπέδων ινσουλίνης.

Σημαντική παρουσιάζεται να είναι η επίδραση του μαρουλιού και στον μεταβολισμό της χοληστερόλης. Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Clinical Nutrition το 2004, φάνηκε πως η κατανάλωση μαρουλιού από πειραματόζωα για 3 εβδομάδες μείωσε σημαντικά το πηλίκο LDL/HDL και τα επίπεδα χοληστερόλης του ήπατος κατά 44%. Επίσης, το ποσοστό απορρόφησης της διαιτητικής χοληστερόλης μειώθηκε κατά 37%. Στην ίδια έρευνα φάνηκε πως βελτιώθηκε και η αντιοξειδωτική κατάσταση των πειραματόζωων που κατανάλωναν μαρούλι. Πιο συγκεκριμένα, αυξήθηκαν τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών βιταμινών C, Ε και καροτενοειδών στο πλάσμα. Όλα αυτά τα στοιχεία συνηγορούν στο ότι μια συστηματική κατανάλωση μαρουλιού είναι δυνατόν να συνεισφέρει στην προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα.Το μαρούλι περιέχει διάφορες βιταμίνες (Α, Β, C και Ε) αλλά και υψηλά ποσοστά ασβεστίου που είναι απαραίτητα για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Tο φυτό αυτό φέρνει ύπνο στους αναρρωνύοντες και εξαντλημένους από μακρά ασθένεια χωρίς ενοχλήσεις. Το μαρούλι ωφελεί το νευρικό σύστημα. Είναι κατά του ίκτερου και ωφέλιμο στο συκώτι. Κατάπλασμα μαρουλιού είναι κατά των αποστημάτων και εγκαυμάτων. Αποτελεσματικό κατά της νευρασθένειας. Είναι κατά της βρογχίτιδας, της γρίπης και των ρευματισμών.

*ι αρχαίοι Αιγύπτιοι συνήθιζαν να μασούν ξεραμένα φύλλα μαρουλιού προκειμένου να τελειοποιήσουν τις επιδόσεις τους στο σεξ. Το μαρούλι ήταν για τους Αιγυπτίους το ιερό φυτό του έρωτα και σύμφωνα με την παράδοση το έφερε στη χώρα τους ο Μιν, ο θεός της γονιμότητας, που απεικονιζόταν με υπερφυσική στύση να κάθεται κάτω από την τεράστια σε μέγεθος "ιερή μαρουλιά". Σύγχρονοι "οπαδοί του σεξ" υποστηρίζουν, ότι προτιμούν να καπνίζουν αποξηραμένα φύλλα μαρουλιού παρά τσιγάρο, προκειμένου να γίνουν επιθετικοί κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης. Αντιθέτως, οι αρχαίοι Έλληνες υποστήριζαν, ότι το μαρούλι περιορίζει την ερωτική επιθυμία και το έτρωγαν συνήθως οι μαθητές του Αριστοτέλη σε περιόδους "διαλογισμού" για να καταστέλλουν την ερωτική τους επιθυμία. (Για καλό και για κακό αν δεν βεβαιωθείτε πρώτα μην επιχειρήσετε να μασήσετε μαρούλι πριν από μια βραδιά που υπόσχεται πολλά.)

Τι τρώμε; Καρότα

Τα καρότα παρέχουν μια αφθονία σχεδόν όλων των ενισχυτικών θρεπτικών ουσιών για τον οργανισμό. Αποτελούν την καλύτερη φυσική πηγή βιταμίνης Α, η οποία ευεργετεί την όραση, καταπολεμά την ακμή κι επιπλέον αυξάνει τη φυσική αντίσταση ενάντια στα μικρόβια και τις μολύνσεις. Έτσι, κατατάσσεται στη λίστα των καλύτερων φυσικών φαρμάκων για την πρόληψη από τα κρυολογήματα και τους ιούς.
Εκτός από την προσφορά τους σε βιταμίνη Α, τα καρότα προσφέρουν επίσης σημαντική ποσότητα καθαρών μετάλλων, όπως το χλώριο και το θείο. Το χλώριο υποκινεί τις λειτουργίες του συκωτιού - όπως την αποβολή των τοξινών από το ανθρώπινο σύστημα - και παρέχει φυσική προστασία από την αρθρίτιδα, αφού βοηθά στη διατήρηση των οστών και των αρθρώσεων σε νεανική μορφή. Αντίστοιχα, το θείο προωθεί μια αντισηπτική επίδραση στο πεπτικό σύστημα και την κυκλοφορία του αίματος, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί το κύριο συστατικό τής ινσουλίνης, δηλ. της ορμόνης που δραστηριοποιείται για τη μετατροπή των υδατανθράκων σε ενέργεια.
Τα καρότα είναι μια πολύ καλή πηγή τριών ακόμη σημαντικών μετάλλων: του ασβεστίου, του φωσφόρου και του μαγνησίου. Αυτά λειτουργούν μαζί για να χτίσουν ισχυρά οστά και υγιές νευρικό σύστημα. Το ασβέστιο είναι ουσιαστικό για τους μυς τής καρδιάς και τη ρύθμιση τού κτύπου τής καρδιάς. Ο φώσφορος συμβάλει για την απόκτηση υγιούς δέρματος, μαλλιών και τα νεύρων. Η ζωτικής σημασίας περιεκτικότητα σε μαγνήσιο των φρέσκων καρότων είναι η ευεργετικότερη για τη διανοητική ανάπτυξη, την πέψη των λιπών και το μεταβολισμό κάποιων θρεπτικών ουσιών όπως: ασβέστιο, φώσφορος, νάτριο, κάλιο, σύμπλεγμα βιταμινών Β, C και Ε, ενώ το μαγνήσιο είναι ουσιαστικό για την παραγωγή ενέργειας από τους υδατάνθρακες, το οποίο όμως καταστρέφεται από την κατανάλωση οινοπνεύματος.
Τέλος, τα καρότα είναι μια καλή φυτική πηγή βιταμίνης Ε, η βιταμίνη των μυών. Τα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη Ε αυξάνουν την αποδοτικότητα ολόκληρου του μυϊκού συστήματος με την προώθηση της αποδοτικής χρήσης του οξυγόνου. Η βιταμίνη Ε βοηθά επίσης, να προωθηθεί το αίμα, από τη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων, σε όλα τα μέρη του σώματος.

* Προέρχεται από το Αφγανιστάν και τις γύρω περιοχές, ενώ ήταν γνωστό φαρμακευτικό φυτό στην Αρχαία Ελλάδα με το όνομα Σταφλίνος.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι πιλότοι κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες καρότων για να βοηθηθεί και ενισχυθεί η όρασή τους, ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας। Η βιταμίνη Α', βοηθά στην όραση, με το να σχηματίζει μια πορφυρή μάζα που χρειάζονται τα μάτια για να μπορούν να διακρίνουν σε χαμηλό φωτισμό.
* Αν συνηθίζετε να αγοράζετε καρότα με τους βλαστούς τους, είναι βασικό το να τους αφαιρείτε πριν τα κρατήσετε στο ψυγείο σας। Διαφορετικά αυτά τα όμορφα βλαστάρια, απομυζούν από το καρότο όλες τις βιταμίνες και χυμούς, πριν εσείς προλάβετε να τα απολαύσετε.
* Η βήτα-καροτίνη απορροφάται από τον οργανισμό πολύ πιο εύκολα όταν συνοδεύεται με μικρή ποσότητα λιπαρών ουσιών (ελειόλαδο!!!)
* Πολύ συχνά χρησιμοποιείται στα καλλυντικά। Για παράδειγμα - μάσκα προσωπου σπιτική(εδω)

Τι τρώμε: Λεμόνι

*Ο χυμός του λεμονιού περιέχει βιταμίνη C, σάκχαρα, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και μεταλλικά άλατα (κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και πυρίτιο) ενώ η φλούδα του αναζωογονητικό αιθέριο έλαιο. Επίσης, το λεμόνι είναι πλούσιο σε φλαβόνες, αντιοξειδωτικές ουσίες πολύτιμες στη θεραπευτική. Το λεμόνι είναι εξαιρετικό αντιβακτηριακό, απολυμαντικό, στυπτικό και αντισηπτικό, θεωρείται πως βοηθάει στον έλεγχο του ουρικού οξέος, εμποδίζει τη θρόμβωση των αρτηριών και των φλεβών και τη συσσώρευση αλάτων.

*Ο χυμός του λεμονιού συστήνεται σε όλες τις προληπτικές και θεραπευτικές αγωγές των λοιμώξεων του αναπνευστικού, αλλά και για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, βοηθώντας την αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων.

*Εάν οι συνέπειες ενός βραδινού ξεφαντώματος αργούν να... αποχωρήσουν, ένας πικρός καφές με το χυμό μισού λεμονιού είναι πραγματική πανάκεια για το στομάχι. Όσο για το ταλαιπωρημένο από διατροφικές καταχρήσεις στομάχι, αρκεί να στύψετε μισό λεμόνι σε ένα ποτήρι νερό, στο οποίο θα έχετε διαλύσει και λίγη σόδα, πίνοντας το ενώ αφρίζει.

*Αν αντιμετωπίζετε δυσπεψία πιείτε ένα ποτήρι νερό στο οποίο θα έχετε ρίξει μερικές σταγόνες λεμόνι: θα νιώσετε αμέσως ανακούφιση... Καλό είναι να αποφεύγετε να συνδυάζετε λεμόνι με αμυλούχες τροφές (πατάτες, μακαρόνια), γιατί ο συνδυασμός στα ευαίσθητα στομάχια προκαλεί συνήθως δυσπεψία.

*Πολύ αποτελεσματικό είναι το λεμόνι για το κυκλοφορικό σύστημα και κυρίως για την καταπολέμηση της υψηλής πίεσης, συνιστάται επίσης σε δίαιτες κατά της χοληστερίνης και της αρτηριοσκλήρυνσης.

*Είναι ένα πολύ καλό αντιπηκτικό αίματος, που μειώνει τις θρομβώσεις. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία , των κιρσών καθώς και για την πρόληψη και τη θεραπεία .

*Το λεμόνι είναι ισχυρό βακτηριοκτόνο. Χρησιμοποιείτε λοιπόν το χυμό του στα ωμά θαλασσινά (καταστρέφει το 92%των βακτηριδίων που περιέχουν). Επίσης, καλό είναι να ρίχνετε αρκετό λεμόνι στις κονσέρβες, καθώς και στο σιτεμένο κρέας. Ακόμα, μην ξεχνάτε ότι ο χυμός του λεμονιού θεωρείται το καλύτερο αντίδοτο στις τροφικές δηλητηριάσεις

*Επιπλέον, χάρη στη βιταμίνη C που περιέχει, παρουσιάζει και αντιοξειδωτική δράση προστατεύοντας την υγεία και την ομορφιά μας. Επίσης, ο χυμός του λεμονιού καθαρίζει και λευκαίνει το δέρμα ενώ βοηθάει να κλείσουν οι ανοιχτοί πόροι και επίσης στην εξάλειψη των φακίδων।

* Πολύ συχνα χρησιμοποιείται στα καλλυντικά। Για παράδειγμα - μάσκα προσώπου σπιτική

* Το σκληρό δέρμα (σε αγκώνες, γόνατα και φτέρνες! θα γίνει πιο απαλό αν το τρίβετε καθημερινά με λεμόνι.

* Μερικές ροδέλες λεμονιού στο νερό της μπανιέρας, εξουδετερώνουν το ασβέστιο και χαρίζουν στην επιδερμίδα υπέροχη λάμψη.

* Λίγες σταγόνες λεμόνι σε ένα βαμβάκι, σφίγγουν τους πόρους του λιπαρού δέρματος.

* Αλείψτε τα σκασμένα χέρια με ένα μείγμα από 1 κουτ. γλ. χυμό λεμονιού και λίγες σταγόνες γλυκερίνης.
* Εάν τα νύχια σας είναι εύθραυστα, να τους κάνετε μασάζ κάθε βράδυ με μείγμα λεμονιού και ελαιόλαδου (μισό, μισό).
* Μετά τη χαλάουα, απλώστε στις γάμπες μερικές σταγόνες λεμόνι. Η επιδερμίδα σας θα γίνει απαλή.

* Εντριβές με λεμόνι στο τριχωτό του κεφαλιού δυναμώνουν τα μαλλιά, ενώ ο χυμός μισού λεμονιού στο ξέβγαλμα τους δίνει ξεχωριστή λάμψη.

*Το λεμόνι, επειδή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα (αυξάνοντας τα λευκά αιμοσφαίρια) θεωρείται και άριστο αιμοστατικό. Για παράδειγμα, μετά την εξαγωγή κάποιου δοντιού, μερικές σταγόνες λεμόνι επάνω στο σημείο της πληγής βοηθούν στην επούλωση. Ακόμα, το ίδιο θετικό αποτέλεσμα έχει ο χυμός του λεμονιού και σε ρινορραγίες: ποτίζετε με μερικές σταγόνες λεμονιού ένα βαμβάκι, το οποίο τοποθετείτε μέσα στο ρουθούνι. Επίσης, οι γαργάρες με χυμό λεμονιού κάνουν πολύ καλό σε ευαίσθητα ούλα, αλλά και στις άφθες του στόματος.

*Η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C (50 ml ανά 100 γρ.) κάνει το λεμόνι ιδανικό για την αντιμετώπιση των βλαβερών αποτελεσμάτων του καπνίσματος.

*Άρτυμα, βότανο και καλλυντικό, με εφαρμογές καθημερινής πρακτικής, από το ξέβγαλμα του μεταξιού ως το γυάλισμα του χαλκού... Στην κουζίνα, άλλωστε, χρησιμοποιείται ακόμη για να μη μαυρίζουν τα κομμένα φρούτα και λαχανικά ή για να ξεμυρίσουν τα χέρια από τα ψάρια. Και φυσικά το λεμόνι προστίθεται σε σαλάτες, ψητά, βραστά ή τηγανητά φαγητά.

Πηγή: http://kosmos.pblogs.gr

Τι τρώμε; Μανιτάρια

Τα μανιτάρια έχουν λίγες θερμίδες, δεν περιέχουν καθόλου χοληστερόλη και σχεδόν καθόλου άλλα λίπη και νάτριο. Παράλληλα είναι μεταξύ των σπάνιων τροφίμων που περιέχουν μερικά βασικά μεταλλικά ιχνοστοιχεία και συμπλέγματα βιταμινών τύπου Β. Η ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2) έχει σημαντικό ρόλο για υγιές δέρμα και καλή όραση. Το παντοθενικό οξύ (βιταμίνη Β5) έχει σημαντικό ρόλο στην παραγωγή των ορμονών και για το νευρικό σύστημα.
Η νιακίνη (βιταμίνη Β3) βοηθά στην καλή λειτουργία του νευρικού και πεπτικού συστήματος.
Και οι τρεις πιο πάνω βιταμίνες βοηθούν στην παραγωγή ενέργειας των κυττάρων από τα λίπη, τις πρωτεΐνες και τους υδατάνθρακες. Επίσης τα μανιτάρια περιέχουν βιταμίνη C και D. Το περιεχόμενο σε βιταμίνες των μανιταριών μοιάζει πολύ με το περιεχόμενο σε βιταμίνες του κρέατος.

Σύγχρονες επιστημονικές έρευνες, έδειξαν ότι πράγματι τα μανιτάρια ή ουσίες που εξάγονται από αυτά, έχουν αξιόλογες ιδιότητες που πιθανόν να συμβάλλουν στην καταπολέμηση μερικών μορφών καρκίνου, ενισχύουν το σύστημα άμυνας του οργανισμού και μειώνουν τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο της καρδίας. Ουσία που περιέχεται στο εν λόγω άσπρο μανιτάρι, σε προκαταρκτικές έρευνες, βρέθηκε ότι μπορεί να καταστέλλει σε καλλιέργειες τον πολλαπλασιασμό κυττάρων του μαστού. Η ουσία αυτή (ανήκει στην κατηγορία των αναστολέων της αρωματάσης) μειώνει τα επίπεδα των οιστρογόνων που είναι παράγοντες που ευνοούν την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού.

Τα μανιτάρια είναι πλούσια σε σελήνιο, κάλιο, χαλκό και σίδηρο.

Το σελήνιο εμπλέκεται μαζί με τη βιταμίνη Ε στην πρόληψη καρκίνου του προστάτη όπως επίσης και στη μείωση του κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα.

Επίσης τα μανιτάρια περιέχουν κάλιο που είναι απαραίτητο για τον κανονικό ρυθμό της καρδίας, το ισοζύγιο των υγρών στον οργανισμό και για τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

Η διατροφή που είναι πλούσια σε κάλιο και χαμηλή σε νάτριο, συμβάλλει σε μείωση του κινδύνου για ψηλή πίεση και εγκεφαλικά επεισόδια.

Ο χαλκός και ο σίδηρος που περιέχουν τα μανιτάρια, είναι απαραίτητοι για τη σύνθεση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλους τους ιστούς του οργανισμού.

Πηγή: www.medlook.net

Τι τρώμε; Κολοκυθάκια

Τα κολοκυθάκια αποτελούν εξαιρετική πηγή χαλκού και μαγγανίου, πολύ καλή πηγή μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου, βιταμίνης C , Α, πυριδοξίνης, φυλλικού οξέος και διαιτητικών ινών και καλή πηγή των υπόλοιπων βιταμινών του συμπλέγματος Β και της βιταμίνης Κ. Περιέχουν, επίσης, β-καροτένιο και άλλα καροτενοειδή. Τα ωμά κολοκυθάκια σε σχέση με τα βρασμένα περιέχουν κατά βάρος περισσότερο από την τριπλάσια ποσότητα σε βιταμίνη C και ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β 2 ), τριπλάσια ποσότητα πυριδοξίνης (βιταμίνη Β 6 ), περίπου τη διπλάσια σε φυλλικό οξύ και πέντε φορές λιγότερο βιταμίνη Α.

Στα κατεψυγμένα βρασμένα κολοκυθάκια παρατηρούνται απώλειες σε κάποιες βιταμίνες ( C , Α, βιταμίνη Β 6 , φυλλικό οξύ) και κάποια ανόργανα συστατικά (μαγνήσιο, φωσφόρος, κάλιο, χαλκός).

Εκχυλίσματα από κολοκύθι έχουν βρεθεί ότι μπορεί να ανακουφίσουν από τα συμπτώματα της καλοήθους υπερτροφίας του προστάτη, μιας κατάστασης κατά την οποία ο αδένας του προστάτη μεγεθύνεται προβληματικά και μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στη διούρηση ή τη σεξουαλική λειτουργία. το κολοκύθι Το ευεργετικό μπορεί να εκδηλώσει αυτό το αποτέλεσμα, όταν τα συστατικά του «συνεργάζονται» με τα συστατικά άλλων λαχανικών.

Η κατανάλωση κολοκυθιών μπορεί να συμβάλλει στην προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα μέσω διαφόρων συστατικών που περιέχουν. Τα κολοκυθάκια αποτελούν, αρχικώς, πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών. Η ευεργετική επίδραση στα καρδιαγγειακά ενισχύεται και από τη δράση των λεγόμενων διαλυτών διαιτητικών ινών, οι οποίες συμβάλλουν στη μείωση της ολικής και της LDL -χοληστερόλης, ώστε η αύξησή τους στη δίαιτα συστήνεται στα άτομα με υπερχοληστερολαιμία. Επίσης, δίαιτες υψηλές σε φυλλικό οξύ, β-καροτένιο και βιταμίνη C μειώνουν την ομοκυστεΐνη, ουσία της οποίας η συσσώρευση προκαλεί βλάβες στα αγγεία και αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο (μελέτη δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Nutrition το 2000). Τέλος, μέσω του καλίου και του μαγνησίου, τα κολοκυθάκια δρουν προστατευτικά και θεραπευτικά κατά της υπέρτασης. Μια μελέτη με ηλικιωμένους (δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Epidemiology το 1995) έδειξε ότι τα άτομα που κατανάλωναν τουλάχιστον μία μερίδα κολοκυθιών ή και καρότων καθημερινά εμφάνιζαν 60% μικρότερο κίνδυνο για έμφραγμα σε σχέση με αυτούς που κατανάλωναν λιγότερο.

Τα παραπάνω συστατικά, βέβαια, παρουσιάζουν κι άλλες ιδιότητες και έχουν προστατευτική δράση και σε άλλες καταστάσεις. Για παράδειγμα, ο χαλκός είναι απαραίτητος για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων (εφόσον εμπλέκεται στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού), τ ο φυλλικό οξύ φαίνεται σημαντικό στην προστασία από καρκίνο σε περιοχές του σώματος με υψηλό ρυθμό διαίρεσης κυττάρων, όπως είναι το κόλον και ο τράχηλος της μήτρας (εφόσον είναι απαραίτητο για την ομαλή διαίρεση των κυττάρων) και η βιταμίνη C , αλλά και το β-καροτένιο, φαίνεται να προσφέρουν κάποια προστασία από καταστάσεις που εμπλέκουν φλεγμονή, όπως η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και το άσθμα (μέσω της αντιφλεγμονώδους δράσης τους). Επίσης, τα κολοκυθάκια περιέχουν και τις συνήθως καλούμενες αδιάλυτες διαιτητικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του εντέρου και το προστατεύουν από διάφορες νόσους, όπως εκκολπωματίτιδες και καρκίνος. Οι διαιτητικές ίνες συμβάλλουν και στο αίσθημα κορεσμού.

Πηγή: www.barbastathis.com

Τι τρώμε; Παντζάρι

Το παντζάρι αποτελεί μια εξαιρετική πηγή, βιταμινών και ιχνοστοιχείων (αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμινών και ιχνοστοιχείων, λόγω της περιεκτικότητάς του σε φώσφορο, σίδηρο, ιώδιο, θείο, ασβέστιο, μεταλλικά άλατα, βιταμίνη Β) , ενώ ταυτόχρονα είναι ο ιδανικός τρόπος να συνδυάσετε εκλεπτυσμένη γεύση με χαμηλές θερμίδες (44 θερμίδες/100 γρ.). Το παντζάρι καταναλώνονταν από τους αρχαίους Έλληνες ως ορεκτικό, όπου τα φύλλα του μαγειρεύονταν με μέλι και κρασί. Η ρίζα του, χρησιμοποιούνταν ως θεραπευτικό μέσο για τον πυρετό, δερματικά προβλήματα καθώς και διαταραχές πέψης. Μάλιστα, η φυσική χρωστική του παντζαριού χρησιμοποιήθηκε ως βαφή μαλλιών κατά τον 16ο αιώνα. Επιπλέον, εδώ και αιώνες το παντζάρι θεωρείται πως έχει πιθανές αντικαρκινικές ιδιότητες λόγω των αντιοξειδωτικών φυτοχημικών συστατικών που περιέχει. Πέρα από τις θεραπευτικές του ιδιότητες, ενδιαφέρον έχει να ανατρέξουμε στην λαογραφία της Αγγλίας, όπου εκεί αναφερόταν πως εάν ένας άντρας και μια γυναίκα φάνε από το ίδιο παντζάρι, τότε θα ερωτευτούν.
Επίσης 
τα παντζάρια,μας προσφέρουν τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες οι οποίες ενισχύουν την ανάπλαση των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος ενώ παράλληλα βοηθούν την ανάπτυξη ειδικής ομάδας κυττάρων τα οποία με τη σειρά τους καταστρέφουν διάφορα επιβλαβή κύτταρα.
Είναι ένα από τα φυσικά καθαρτικά βοηθώντας τα άτομα που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα και αιμορροΐδες.
Από των αρχαιοτάτων χρόνων αυτή η θαυματουργή ρίζα θεωρείται έξοχο αφροδισιακό, λέγετε μάλιστα ότι η θεά Αφροδίτη έτρωγε πολλά παντζάρια για να διατηρεί ανέπαφη την ομορφιά και τη χάρη της, ενώ για την αιμοποιητική τους δράση, η οποία έχει αποδειχθεί, είχαν μιλήσει και ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός.
Επίσης,
 τα παντζάρια είναι πλούσια στο ένζυμο καταλάση, ένα από τα βασικότερα αντιοξειδωτικά ένζυμα το οποίο έχει την ιδιότητα να υπερασπίζεται τον οργανισμό μας από τις ελεύθερες ρίζες, η δε ανεπάρκειά της καταλάσης σχετίζεται..με το άσπρισμα των μαλλιών, την αρθρίτιδα, την οστεοαρθρίτιδα και άλλες εκφυλιστικές νόσους του οργανισμού.

Το παντζάρι είναι πλούσιο σε φυλλικό οξύ. Το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων λόγω της συμμετοχής του στη σύνθεση των νουκλεϊκών οξέων και απαραίτητο για την λειτουργία του νευρικού συστήματος. Επίσης, βοηθάει στην αναγέννηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και για αυτό η έλλειψη του προκαλεί μακροκυτταρική αναιμία. Σημαντική είναι η περιεκτικότητα του παντζαριού και σε φυτικές ίνες. Υπολογίζεται πως σε μια μερίδα παντζαριού περιέχονται πάνω από 2 γρ. φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες προσδίδουν όγκο στο υπόλειμμα τροφής αυξάνοντας τον όγκο και το βάρος των κοπράνων από 40% έως και 100%. Μέσω της δράσης αυτής, βοηθείται η λειτουργία του πεπτικού σωλήνα και μειώνεται ο χρόνος διέλευσης τυχόν «βλαβερών» ουσιών. Επιπλέον πρέπει να αναφερθεί πως το παντζάρι είναι πλούσιο και σε κάλλιο. Το κάλλιο ρυθμίζει τον όγκο των ενδοκυττάριων υγρών και επηρεάζει την σύσπαση των λείων μυικών ινών και έτσι είναι απαραίτητο για την διατήρηση του καρδιακού παλμού. Όμως, σε άτομα που έχουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω αυξημένης περιεκτικότητας σε κάλλιο, το παντζάρι θα πρέπει να αποφεύγεται. Το παντζάρι έχει θεραπευτικές ιδιότητες, συγκεκριμένα συμβάλλει στην καταπολέμηση της γρίππης, της βρογχίτιδας και της αναιμίας. Επίσης βοηθάει και στην ανάρρωση από γαστρορραγία, ενώ ο χυμός του είναι ευεργετικός για προβλήματα υπέρτασης, καρδιαγγειακά και προβλήματα αρτηριοσκλήρωσης, και καθαρίζει τα νεφρά και τη χολή.

Πάντα το παντζάρι θα πρέπει να μαγειρεύεται ολόκληρο. Μην το κόβετε και μην το ξεφλουδίζετε, διότι έτσι απελευθερώνεται η χρωστική που περιέχει ενώ ταυτόχρονα επηρεάζεται και η γεύση. Ο καλύτερος τρόπος μαγειρέματος για να προστατευτεί η γεύση θεωρείται το ψήσιμο στον φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία, από 1 έως 3 ώρες, ανάλογα με το μέγεθος του. Εάν το παντζάρι βραστεί, πιθανόν το μαγείρεμα να μην διαρκέσει πάνω από μια ώρα.

Πηγή: www.mednutrition.gr

Τι τρώμε; Ρίγανη

Η Ρίγανη είναι ένα πολυετές αρωματικό χόρτο, ευρύτατα διαδεδομένο, σε ξηρότοπους σ’ όλη την Ελλάδα. Είναι γνωστό επίσης και με τα ονόματα: ριάνο, ρούανο, ρούβανο κ.ά.
Η Ρίγανη χρησιμοποιείται από τα αρχαία χρόνια σαν καρύκευμα στην μαγειρική και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Παλιά θεωρούταν σαν το χόρτο που προφύλασσε από τα κακά πνεύματα και από την μαγεία. Ενδιαφέρον είναι οι σημειώσεις του άραβα ιατρού Αβικέντα (980 – 1037) για τη Ρίγανη: διώχνει κάθε λογής υγρό από τους πνεύμονες, υπό μορφή τσαγιού,- καπνίζοντας τη και με εντοκολπική χρήση, βοηθάει στα γυναικολογικά προβλήματα, δυσμηνόρροια, επώδυνα έμμηνα και αιμορραγίες,- αποβάλλει το έμβρυο και είναι χρήσιμη για τη στενοχώρια και αδιαθεσία.
Η χημική σύνθεση της Ρίγανης είναι πλούσια, στο επίγειο μέρος της περιέχει στυπτικές και βαφικές (χρωστικές) ουσίες, συγκριτικά μεγάλο ποσοστό αιθέριου ελαίου (μέχρι 1,2 %) το οποίο περιέχει φενόλες (θυμόλη (thymol) και carvacrol), πικρές ουσίες, πτητικές ουσίες (μέχρι 15 %) κ.ά. Η Ρίγανη ανήκει στα φυτά με το μεγαλύτερο περιεχόμενο βιταμίνης C. (565 mg %).
Η Ρίγανη είναι ένα δυνατό αρωματικό χόρτο, το οποίο ελευθερώνει από τους σπασμούς και τον λόξιγκα,- διευκολύνει την πέψη και ανοίγει την όρεξη, έχεί ελαφρώς αποχρεμπτικές, αντιδιαρροϊκές, αντιφλεγμονώδεις, βακτηριοκτόνες και αντιαιμορραγικές ικανότητες,- αυξάνει την ούρηση και το ίδρωμα και διεγείρει την μήτρα.
Η Ρίγανη χρησιμοποιείται ευρέως στην επίσημη Ιατρική. Υπό μορφή τσαγιών (αφεψημάτων) χρησιμοποιείται στην ατονία των εντέρων, σαν σκεύασμα που ανοίγει την όρεξη και διευκολύνει την πέψη, επίσης σαν ηρεμιστικό μέσο για το νευρικό σύστημα. Συμπτώματα για τη χρήση της Ρίγανης είναι η αϋπνία και έλκη του στομάχου, οφειλόμενα στη ανεπάρκεια πεπτικών οξέων, γαστρική ατονία, αεροφαγία (λόξιγκα), μετεωρισμό, χρόνια βρογχίτιδα και φυματίωση των πνευμόνων.
Αυξάνει την έκκριση των πεπτικών, βρογχικών και εφιδρωτικών αδένων και έχει ευεργετική (σπασμολυτική, αντιδιαρροϊκή και αντιφυσώδες) δράση στις ασθένειες των εντέρων και σε περιπτώσεις που συνοδεύονται με δυσκοιλιότητα και τυμπανισμό. Εσωτερικά η Ρίγανη χρησιμοποιείται στην οξεία και χρόνια βρογχίτιδα, για τους σπαστικούς πόνους στο στομάχι και έντερα, στις ασθένειες των εντέρων και χολοφόρων οδών. Χρησιμοποιείται εσωτερικά σαν αποχρεμπτικό για το βήχα, την δύσπνοια, βρογχίτιδα και φυματίωση των πνευμόνων. Αφέψημα και έγχυμα του φυτού δρα σαν διουρητικό μέσο στις ασθένειες των νεφρών, ρευματικές παραμορφώσεις των αρθρώσεων και ποδάγρα, παράλληλα με κατάλληλη δίαιτα. Αφέψημα του φυτού χρησιμοποιείται από παλιά για τις γυναικολογικές ασθένειες, σαν εμμηναγωγό στα επώδυνα έμμηνα στην εμμηνόπαυση και για την αντιμετώπιση της υστερίας. Υπό μορφή τσαγιών βοηθάει στην υπέρταση και αρτηριοσκλήρυνση. Έχοντας θεραπευτικές και επουλωτικές ιδιότητες χρησιμοποιείται υπό μορφή γάργαρων για τις φλεγμονές και έλκη της κοιλότητας του στόματος και αμυγδαλιών. Στις έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να χορηγείται η Ρίγανη.
Εξωτερικά χρησιμοποιείται υπό μορφή εμπλάστρων και για πλυσίματα στην αρθρίτιδα, μυϊκούς πόνους, πλυσίματα των πληγών, έκζεμα, φαγούρα, καλόγερους και πυώδη σπυριά. Ένα βαμβακάκι μουσκεμένο με το αλκολάτ (1:3) ή (1:4) της Ρίγανης τοποθετείται στο πονομένο δόντι για το σταμάτημα του πονόδοντου.
Το αιθέριο έλαιο της Ρίγανης (ριγανόλαδο) χρησιμοποιείται για των κατευνασμό των πόνων των χαλασμένων δοντιών και στην αρωματοθεραπεία για παρόμοιες περιπτώσεις, ενώ εξωτερικά για να σκοτώνει τις ψείρες. Μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος.
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ:Η Ρίγανη είναι φυτό ανθεκτικό στο κρύο. Θέλει ηλιόλουστα εδάφη με καλή αποστράγγιση, πολλαπλασιάζεται με σπόρους και με χωρισμό του φυτού την άνοιξη ή το φθινόπωρο.
*Μεγάλο υψόμετρο και εδάφη ασβεστούχα, φτωχά, ξηρικά, άγονα με πλούσια ηλιοφάνεια είναι βασικότατοι παράγοντες παραγωγής αρίστης ποιότητας ρίγανης.
*Αν θέλουμε να έχουμε ένα ζωντανό σκούρο πράσινο χρώμα στη ξηρή ρίγανη, μετά τη συλλογή, που γίνεται στο στάδιο της άνθησης, την καθαρίζουμε άμεσα, αφού την κάνουμε μικρά ματσάκια, τα κρεμάμε σε σκιερό μέρος να ξηραθεί.
Μετά την αποξήρανση γίνεται το τρίψιμο και το κοσκίνισμα, έτσι ώστε το τελικό προϊόν να είναι μόνο τριμμένη ρίγανη, πλούσια σε άρωμα και με πράσινο χρώμα.
*Το όνομα της προέρχεται από τις λέξεις όρος και γάνος (λαμπρότητα), φυτό δηλ. που λαμπρύνει το βουνό.

Από την Εγκυκλοπαίδεια των Βοτάνων
Φώτο από http://laspistasteria.wordpress.com

9 οκτωβριού - Παγκόσμια Ημέρα Αυγού

Η Παγκόσμια Ημέρα Αυγού γιορτάζεται κάθε χρόνο τη δεύτερη Παρασκευή του Οκτωβρίου από τη Διεθνή Επιτροπή Ωοπαραγωγών, με σκοπό να μας υπενθυμίσει την υψηλή διατροφική αξία του αυγού (λίγες σχετικά θερμίδες, υψηλής ποιότητας πρωτεΐνη, ευρεία γκάμα βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων). Μια από τις αιτίες για τη χαμηλή κατανάλωση αυγού είναι και η χοληστεροφοβία(περιέχει 215 mg χοληστερίνης, τη στιγμή που η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη είναι τα 300 mg).
Έρευνες που έγιναν τα τελευταία χρόνια, «αθωώνουν» το αυγό, που περιέχει τη λεγόμενη «καλή» χοληστερίνη (HDL). Φαίνεται, δηλαδή, ότι αυτό που αυξάνει τη χοληστερίνη, καθώς και όλα τα λιπίδια στον οργανισμό μας, είναι τα κορεσμένα λίπη και όχι η χοληστερίνη των τροφών (ένα αυγό έχει 4,5 γραμμάρια λίπους, εκ των οποίων μόλις το 1,5 γραμμάριο είναι κορεσμένα λίπη).
Σύνθεση του λεύκωμα:
* Νερό 85-90%
* Πρωτεΐνες (αλβουμίνες) 12%
* Λίπος 0,25%
* Τέφρα 0,6%
* Υδατάνθρακες (κυρίως λακτόζη) 0,7%
* Μικρές ποσότητες λεκιθίνης, χοληστερόλης, βιταμινών Β και ενζύμων

Συστατικά κρόκου

* Νερό 45-51%
* Πρωτεΐνες 16-17%
* Λίπος 31-36%%
* Τέφρα 1,3%
* Υδατάνθρακες 0,2-1,1%
Ο κρόκος είναι περίπου 16 γρμ. και περιέχει μεγάλη ποσότητα (16,3 γρμ.%) ανώτερης βιολογικής αξίας και επιπλέον σίδηρο, φώσφορο, ασβέστιο, θείο, βιταμίνες (A, B, B2, B12, D)Είναι μία πολύ καλή πηγή σεληνίου, ιωδίου. Επίσης, παντοθενικό οξύ και βιταμίνη D, ενώ η χολίνη που περιέχει είναι απαραίτητη για τη σύνθεση της ακετυλοχολίνης, ενός νευροδιαβιβαστή του εγκεφάλου.

Από www.vita.gr:
Για όμορφη σιλουέτα
Το αυγό είναι από τα πλέον αγαπητά τρόφιμα στις δίαιτες, επειδή, ενώ έχει λίγες θερμίδες (70-80 kcal), προκαλεί αίσθημα κορεσμού. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα (το 2007) στο επιστημονικό περιοδικό «FASEB», η κατανάλωση αυγών στο πρωινό βοηθά περισσότερο στο αδυνάτισμα σε σύγκριση με άλλα τρόφιμα! Στη μελέτη συμμετείχαν 160 υγιείς εθελοντές που έκαναν δίαιτα και χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Oι εθελοντές της πρώτης ομάδας έτρωγαν 2 αυγά στο πρωινό τους, 5 μέρες την εβδομάδα, ενώ αυτοί της δεύτερης ομάδας έτρωγαν 1 ψωμάκι (bagel) με τις ίδιες θερμίδες. Το εντυπωσιακό είναι ότι εκείνοι που έτρωγαν αυγά έχασαν το διπλάσιο βάρος σε σύγκριση με τους άλλους. Μάλιστα, αδυνάτισαν ιδιαίτερα στην κοιλιά - παρατηρήθηκε κατά 83% μεγαλύτερη μείωση στην περιφέρεια της μέσης τους, σε σχέση με τους εθελοντές της δεύτερης ομάδας. Επιπλέον, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στις τιμές της χοληστερίνης στους συμμετέχοντες και των δύο ομάδων!
Για γερά μάτια
Η συστηματική κατανάλωση αυγών φαίνεται ότι προφυλάσσει τα μάτια από τον καταρράκτη και την εκφύλι-ση της ωχράς κηλίδας (ασθένεια που μπορεί να οδηγήσει στην τύφλωση). Η προστατευτική δράση του αυγού σχετίζεται με την υψηλή του περιεκτικότητά σε λουτεΐνη (καροτενοειδές). Αν και η πλουσιότερη πηγή λουτεΐνης είναι το σπανάκι, εντούτοις φαίνεται ότι η λουτεΐνη στον κρόκο του αυγού απορροφάται περισσότερο, ίσως επειδή είναι λιποδιαλυτή ουσία και το αυγό περιέχει λιπαρά.

Τι τρώμε; Γλυστρίδα

Πάει αρκετός κόσμος στον γιατρό και του λέει ότι έχει έλλειψη από ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και του συστήνει να φάει σολωμό. Μα γιατί να φας σολωμό που κοστίζει πάρα πολύ και έρχεται από πολύ μακριά και να μην προτιμήσεις γλυστρίδα που μπορείς να την έχεις στον κήπο σου, στη γλάστρα σου” αναρωτιέται ο κ. Αποστολάκης.
Η χρήση της γλυστρίδας ως θεραπευτικό φυτό στην Ευρώπη, το Ιράν και την Ινδία, έχει ιστορία τουλάχιστον 2.000 ετών και πιθανότατα καταναλωνόταν ως λαχανικό πολλά χρόνια πριν. Στην αρχαία Ρώμη η γλυστρίδα χρησιμοποιείτο για θεραπεία των πονοκεφάλων και της δυσεντερίας, των σκωλίκων των εντέρων και των δαγκωμάτων από σαύρες. Βέβαια τότε δεν γνώριζαν ότι είναι πλούσιο σε ω3 λιπαρά οξέα και σε αντιοξειδωτικά απαραίτητα για την υγειά. Η γλυστρίδα θεωρείτο από παλαιά σαν πολύτιμο φυτό για τη θεραπεία των προβλημάτων του ουροποιητικού και του πεπτικού συστήματος. Ανοίγει την όρεξη και έχει επουλωτικές ιδιότητες. Η διουρητική δράση της χρησιμεύει σαν ανακούφιση των ασθενειών της ουροδόχου κύστης, για παράδειγμα στη δυσκολία κατά την ούρηση. Οι γλυχρασματογενείς ιδιότητες του φυτού το καθιστούν επίσης καταπραϋντικό γιατρικό για τα γαστρεντερικά προβλήματα όπως η δυσεντερία και η διάρροια.

Παλαιά στην Κρήτη καταναλώνετο ωμή με ξίδι και ήταν δροσιστική και δημοφιλής. Απαλλάσσει το συκώτι από υπεραιμία γι’ αυτό λέγανε «γλυστρίδα και νερό συκώτι δροσερό». Επίσης, παλαιά στην Κρήτη τη συνιστούσαν στους πάσχοντες από αιμορροΐδες. Κοπανισμένη επιτίθεται σε εγκαύματα. Για κάποιον που είναι αθυρόστομος και φλύαρος οι Κρητικοί λένε «Γλυστρίδα ’φαγες και γλυστρά το στόμα σου;». Ως γνωστό η βιταμίνη Ε και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα προστατεύουν πιθανώς από τον καρκίνο, τις καρδιοπάθειες και τις φλεγμονες”.

Παραδείγματος χάρη, ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.), ο πατέρας της βοτανικής, συστήνε τη γλυστρίδα ως φάρμακο για την καρδιακή ανεπάρκεια, το σκορβούτο, τον πονόλαιμο, τον πόνο στα αφτιά, τον πυρετό, το οίδημα στις αρθρώσεις και την ξηροδερμία…

100γρ. της γλυστρίδας περιέχουν 400 χιλιοστογραμμάρια ωμέγα-3 - διαθέτουν δηλαδή δεκαπέντε φορές περισσότερα ωμέγα-3 από ό,τι τα περισσότερα μαρούλια που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Και επιπλέον είναι ιδιαίτερα πλούσια σε αντιοξειδωτικά. Μια μερίδα γλυστρίδας καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού σε βιταμίνη Ε και παρέχει σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Ο, Β-καροτένιου,βιταμίνες Κ, C και γλουταθειόνης.

*Ω-3,Ω-6 (λιπαρά ψάρια όπως σαρδέλες, σολομός,ξιφίας, αλλά και καρύδια, φιστίκια, αβοκάντο και ελαιόλαδο). Πέρα από τη θωράκιση που παρέχουν στην υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος, τα συγκεκριμένα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα προσφέρουν τεκμηριωμένη αντιοξειδωτική προστασία στην επιδερμίδα, ενώ θεωρούνται σύμμαχοι κατά της κυτταριτιδας.Πολύ αποτελεσματικό στη μείωση του λίπους(τοπικό/ολικό) και στη σύσφιξη, ιδίως αν συνδυαθεί με υγιεινή διατρωφή και άσκηση.

Τι τρώμε; Αβοκάντο

Το αβοκάντο απέκτησε την φήμη του αφροδισιακού φρούτου από τους Αζτέκους. Στο δέντρο από το οποίο προέρχεται είχαν δώσει το όνομα «Αχούακουατλ», που σημαίνει «το δέντρο των όρχεων»! Το αβοκάντο περιέχει περισσότερα από 30 ιχνοστοιχεία, βιταμίνες και άλλες πολύτιμες διατροφικά ουσίες, ενώ έχει ξεχωριστή, προκλητική γεύση στον ουρανίσκο και ιδιαίτερη υφή στην ανθρώπινη γλώσσα. Ενδεχομένως, σε αυτά ακριβώς τα στοιχεία να οφείλει και την υψηλή του θέση στην λίστα των φυσικών αφροδισιακών. Στην Λατινική Αμερική το απολαμβάνουν κομμένο σε μικρές φέτες, με λίγο μπαλσάμικο και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι ως ερωτικό ορεκτικό.
Αβοκάντο είναι το μοναδικό που έχει λιπαρά. Πρόκειται, ωστόσο, για ωφέλιμα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, με κυριότερο εκπρόσωπο το ελαϊκό οξύ. Ένα μέτριο αβοκάντο έχει σχεδόν εξαπλάσιες θερμίδες (320) σε σύγκριση με ένα οποιοδήποτε άλλο φρούτο του ίδιου μεγέθους. Γι’ αυτό, εάν προσέχετε τη σιλουέτα σας, φροντίστε να το καταναλώνετε με μέτρο - σκεφτείτε ότι μία φέτα αβοκάντο έχει 50 θερμίδες και 5 γρ. λίπους.

Η αντικαρκινική δράση του αβοκάντο αποδίδεται στα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα που περιέχει, αλλά και στα πολύτιμα καροτενοειδή του (λουτεΐνη, ζεαξανθίνη, α- και β-καροτίνη), καθώς και στις υψηλές συγκεντρώσεις της αντιοξειδωτικής βιταμίνης Ε.

Σε μελέτη που αφορά αποκλειστικά τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα του αβοκάντο, διαπιστώθηκε ότι μια διατροφή που είναι πλούσια σε αβοκάντο μπορεί να μειώσει τόσο την ολική όσο και την «κακή» (LDL) χοληστερίνη, καθώς και να αυξήσει την «καλή» (HDL) χοληστερίνη.

Το αβοκάντο είναι επίσης ιδιαίτερα πλούσιο και σε κάλιο, έναν ηλεκτρολύτη που συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ αναφέρει ότι η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε κάλιο και φτωχών σε νάτριο (αλάτι) συσχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης υπέρτασης και εγκεφαλικού.

Η ευεργετική δράση του αβοκάντο στο καρδιαγγειακό σύστημα ενισχύεται και από το γεγονός ότι περιέχει φυλλικό οξύ και βιταμίνη Ε, τα οποία έχουν συσχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιακών νοσημάτων.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ορισμένα λιπαρά συστατικά του αβοκάντο έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και συμβάλλουν στη μείωση του αισθήματος του πόνου σε πάσχοντες από οστεοαρθρίτιδα.

Μικρά μυστικά:

• Το φρέσκο αβοκάντο έχει πράσινο φλοιό και σφριγηλή σάρκα η οποία πιέζεται ελαφρά με το χέρι. Αποφύγετε το αβοκάντο που έχει καφέ χρώμα, η σάρκα, του είναι πολύ μαλακή ή πολύ σκληρή.
• Το αβοκάντο είναι νοστιμότερο την άνοιξη και το καλοκαίρι, αλλά το βρίσκετε στην αγορά όλο το χρόνο.
• Η γεύση του είναι βουτυρώδης. Χρησιμοποιείται σε σαλάτες, αλλά τρώγεται και ως ορεκτικό με λεμόνι και αλάτι.
• Το αβοκάντο ευδοκιμεί σε τροπικές περιοχές, αλλά και όπου καλλιεργούνται εσπεριδοειδή, κυρίως λεμονιές. Στην Ελλάδα, καλλιεργείται στην Κρήτη, όπου καταλαμβάνει οπωρώνες με περισσότερα από 50.000 δέντρα, ενώ η μέση ετήσια παραγωγή είναι περίπου ένας τόνος ανά στρέμμα.
• Προσθέστε μερικές φέτες αβοκάντο στις σαλάτες σας. Το αβοκάντο, χάρη στα λιπαρά που περιέχει, συμβάλλει στην καλύτερη απορρόφηση των λιποδιαλυτών καροτενοειδών που περιέχονται τόσο στο ίδιο όσο και σε άλλα λαχανικά (όπως το καρότο και το σπανάκι).
• Να θυμάστε ότι μισό αβοκάντο στη σαλάτα σας ισοδυναμεί με μιάμιση κουταλιά ελαιόλαδο, όσον αφορά τις θερμίδες.
• Βάλτε λεμόνι στην κομμένη επιφάνεια του αβοκάντο, ώστε να μη μαυρίσει εξαιτίας της έκθεσής του στον αέρα.
• Μπορείτε, επίσης, να το φυλάξετε στο ψυγείο, αφού πρώτα το τυλίξετε με μια πλαστική μεμβράνη, ώστε να μην αλλοιωθούν τα συστατικά του. 
  Μυστικό: Για να μη μαυρίζει το αβοκάντο μέσα στο πιάτο που θα το βάλουμε να βάλουμε επίσης και το κουκούτσι  του.

Πηγή:www.vita.gr

Τι τρώμε; Αγκινάρες

Η αγκινάρα προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική, από όπου και πέρασε στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη. Οι αρχαίοι πολιτισμοί απέδιδαν στην αγκινάρα πολλές ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες, ειδικά σε σχέση με τη λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Ο Πλίνιος την περιγράφει ως «τρόφιμο για τους πλούσιους», εξαιτίας της ευεργετικής επίδρασης που μπορεί να είχε στα συμπτώματα της πλούσιας ζωής τους, η οποία συχνά οδηγούσε σε κίρρωση του ήπατος, ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) ή γενική κατάπτωση του οργανισμού. Παραδοσιακά, αφεψήματα των φύλλων της έχουν χρησιμοποιηθεί για «καθάρισμα του αίματος», αύξηση της παραγωγής και έκκρισης της χολής και αποτοξίνωση του ήπατος και του δέρματος. Κάποιες από αυτές τις ιδιότητες έχουν διαπιστωθεί επιστημονικά.
Η αγκινάρα αποτελεί πολύ καλή πηγή διαιτητικών ινών, χαλκού, μαγνησίου, φωσφόρου, μαγγανίου, βιταμίνης Κ, βιταμίνης C και καλή πηγή σιδήρου, όλων των βιταμινών του συμπλέγματος Β και καλίου. Περιέχει, επίσης, φλαβονοειδή. Οι κατεψυγμένες αγκινάρες έχουν σημαντικές απώλειες σε σίδηρο, μαγνήσιο, χαλκό και βιταμίνη C , αλλά μεγαλύτερη συγκέντρωση σε φυλλικό οξύ.
Οι ευεργετικές επιδράσεις της αγκινάρας στην υγεία προκύπτουν κυρίως από δύο συστατικά που περιέχει, την κυναρίνη και τη σιλιμαρίνη. Η κυναρίνη, η οποία βρίσκεται στα φύλλα της αγκινάρας, βοηθά στην ανακούφιση γαστρεντερικών προβλημάτων, τα οποία προκύπτουν από αδυναμία του οργανισμού να πέμψει τα λίπη της τροφής εξαιτίας μειωμένης έκκρισης της χολής. Η κυναρίνη ενεργοποιεί την παραγωγή από το ήπαρ και την έκκριση της χολής, ώστε ανακουφίζει από στομαχική διαταραχή, ναυτία, μετεωρισμό και κοιλιακό πόνο. Το φλαβονοειδές σιλιμαρίνη παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και έχει εξετασθεί για τυχόν προστατευτική δράση από καρκίνους. Η σιλιμαρίνη θεωρείται, επίσης, ότι μπορεί να αναγεννήσει τον ηπατικό ιστό, για αυτό και η αγκινάρα αποτελεί καλή διατροφική επιλογή ειδικά για άτομα που πίνουν αλκοόλ.
Ο χαλκός συμμετέχει στη μεταφορά σιδήρου στους ιστούς (οι αγκινάρες περιέχουν και σίδηρο) και το μεταβολισμό κάποιων νευροδιαβιβαστών, ενώ εμπλέκεται και στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού απαραίτητων για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων. Επίσης, ο χαλκός, αλλά και το μαγγάνιο, αποτελούν συνένζυμα αντιοξειδωτικών ενζύμων του οργανισμού.
Οι αγκινάρες περιέχουν, επίσης, σημαντικά ποσά φυλλικού οξέος και βιταμίνης Β 6 . Τα δύο αυτά συστατικά μειώνουν την παραγωγή της ομοκυστεΐνης, ενός μεταβολικού παραπροϊόντος που μπορεί να είναι επικίνδυνο τόσο για την υγεία των οστών όσο και για την εμφάνιση αθηροσκλύρηνσης. Οι βιταμίνες Β 1 , Β 2 , Β 3 και Β 6 αποτελούν βασικά συστατικά του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων, των τριών, δηλαδή, βασικών πηγών ενέργειας.
Οι αγκινάρες μέσω του μαγνησίου και του καλίου μπορεί να συνεισφέρουν στη μείωση της υπέρτασης και μέσω της βιταμίνης C στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών.
Η αγκινάρα χρησιμοποιείται και ως αρωματικό σε μερικά αλκοολούχα ποτά. Η πικρότητα που έχει θεωρείται ότι προάγει την καλή πέψη, ενεργοποιώντας την έκκριση πεπτικών χυμών του οργανισμού. Για αυτό, μπορείτε να δοκιμάσετε να πιείτε ένα απεριτίφ που περιέχει αγκινάρα πριν από το γεύμα σας.

Πηγή: www.barbastathis.com

Τι τρώμε; Θυμάρι

Για την προέλευση της ονομασίας του φαίνεται να υπάρχουν πολλές απόψεις. Σύμφωνα με μια εκδοχή προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα «θύω», που σημαίνει, μεταξύ άλλων, και «ευωδιάζω».
Το θυμάρι ή thymus vulgaris είναι ένας χαμηλός, εξαιρετικά ανθεκτικός θάμνος, με μοβ άνθη στις κορυφές των κλαδιών και θαυμάσιο άρωμα. Ανθίζει από το Μάιο μέχρι και τις αρχές του φθινοπώρου, τώρα διλαδί.
Το θυμάρι έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες, γνωστές ήδη από τα χρόνια των αρχαίων Ελλήνων και Αιγυπτίων. Έχει ισχυρή αντιμικροβιακή και αντισηπτική δράση, που οφείλεται στη θυμόλη, την οποία περιέχει το αιθέριο έλαιό του και συνήθως χρησιμοποιείται για την απολύμανση πληγών. Ωστόσο, λίγες σταγόνες από το βάμμα του σε νερό είναι αρκετές για να καθαρίσουν το σπίτι σας, αφήνοντας ένα ευχάριστο άρωμα. Τονώνει το ανοσοποιητικό, είναι αποχρεμπτικό, κατευνάζει το βήχα και τη βρογχίτιδα και θεωρείται εξαιρετικά αποτελεσματικό σε περιπτώσεις γρίπης. Χρησιμοποιείται επίσης για την αντιμετώπιση της δυσπεψίας και της διάρροιας, αλλά και του πονόδοντου. Είναι θερμαντικό και με το λάδι ή το βάμμα του μπορείτε να κάνετε εντριβές, που ανακουφίζουν από μυϊκούς και ρευματικούς πόνους. Συνιστάται ακόμα και ως καταπραϋντικό σε περιπτώσεις άγχους.
Το θυμάρι χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του πονοκεφάλου, του πυρετού, της κράμπας, των πεπτικών προβλημάτων, των εφιαλτών, της ψώρας, των εμπύων πληγών, του πονόλαιμου, των εντερικών παρασίτων, της ρευματοπάθειας, και επίσης χρησιμοποιείται ως αποσμητικό και διάλυμα στόματος.

Τσάι: 1 κουταλάκι τσαγιού σε μια κούπα νερό, 3 με 4 φορές την ημέρα από μια κούπα. Για το βήχα διπλασίασε την ποσότητα του φυτού.

Για τον πυρετό: Πιες καυτό τσάι. Τυλίξου σε σεντόνια ώστε να ιδρώσεις, και μετά κάνε ένα ντους.

Για δερματικά προβλήματα, ψώρα, παράσιτα: Ανάμιξε 1 κουταλάκι τσαγιού αιθέριο έλαιο θυμαριού με μισό λίτρο ελαιόλαδο. Άλειψέ το 3 ή περισσότερες φορές τη μέρα στη προσβεβλημένη επιφάνεια. Επιπλέον πιες τρεις φορές τη μέρα τσάι από θυμάρι.

Στην κουζίνα:
Το πιο γνωστό προϊόν από θυμάρι είναι το εξαιρετικής ποιότητας θυμαρίσιο μέλι, ενώ αποτελεί και ένα από τα βότανα που χρησιμοποιούνται για τον αρωματισμό του λικέρ Βενεδικτίνη. Στη μαγειρική χρησιμοποιείται για να αρωματίσει ψάρια, κρεατικά (συνδυάζεται άριστα με κυνήγι και λουκάνικα), σάλτσες (ιδίως ντομάτας) και τυριά (ιδίως κρεμώδη). Αλλάζει ευχάριστα τη γεύση και το άρωμα στα φασολάκια και τον αρακά και μπορείτε να προσθέσετε τα ψιλοκομμένα φύλλα του στο στιφάδο και σε σούπες. Μπορείτε ακόμα να το χρησιμοποιήσετε για να δώσετε μια διαφορετική νότα σε κάθε είδους γέμιση, στα αυγά, στο βούτυρο και φυσικά στις ξιδάτες ελιές. Ρίξτε, τέλος, λίγο πάνω στα λαχανικά, τις σαλάτες και τα ζυμαρικά σας. Φτιάξτε νόστιμες μαρινάδες και αρωματικό λάδι για τις σαλάτες και τα φαγητά σας (σε 1 λίτρο ελαιόλαδο βάζετε 3 κουταλιές θυμάρι. Αφήνετε το μπουκάλι σε δροσερό και σκοτεινό μέρος για 20 ημέρες και μετά το σουρώνετε με ένα τουλουπάνι). Τολμήστε, τέλος, να το βάλετε και στα γλυκά σας.
* Η αναλογία αποξηραμένου και φρέσκου θυμαριού είναι 1 προς 3, δηλαδή το 1 κουταλάκι αποξηραμένο θυμάρι αντιστοιχεί σε 3 κουταλάκια φρέσκο, ενώ αν έχετε στα ντουλάπια σας σκόνη, βάζετε ακόμα μικρότερη ποσότητα.
* Όταν μαζεύετε θυμάρι από την εξοχή, πρέπει να είστε προσεκτικοί ώστε να μην το ξεριζώνετε. Κόβετε τα κλαδάκια με ψαλίδι ή μαχαίρι, για να μην καταστρέψετε το φυτό και να μπορέσει να ξανανθίσει.

Τι τρώμε; Ταχίνι

Το ταχίνι είναι φυσικό προϊόν και παράγεται από σπέρματα διαλεγμένων σπόρων του σησαμιού (Sesamun Indicum), περνώντας από τη διαδικασία της αποφλοίωσης και της ξήρανσης. Εμφανίζεται ως πολτός, ως ελαιώδης κρέμα, αλεσμένου σησαμιού. Η ρίζα της λέξης βρίσκεται στην τουρκική γλώσσα και σημαίνει σησαμόπολτος.
Το σουσάμι έχει πολλές θρεπτικές ιδιότητες, πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας και πολλές βιταμίνες (Β1, Β2, Ε, νιασίνη), ιδιαίτερα χρήσιμες για ευαίσθητες ηλικιακές ομάδες, όπως είναι τα παιδιά. Αποτελεί ιδανικό υποκατάστατο των ζωικών πρωτεϊνών, ιδιαιτέρα σε περιόδους νηστείας, αφού περιέχει σημαντική ποσότητα φυτικών πρωτεϊνών υψηλής όμως βιολογικής αξίας, που δρουν αναζωογονητικά και αντιγηραντικά για τον οργανισμό. Περιέχει φωσφορο, μαγνήσιο, σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο, ψευδάργιρος. Τα 100 γραμμάρια ταχινιού αποδίδουν περίπου 500 θερμίδες, όσες και 100 γραμμάρια κάποιου κίτρινου τυριού.
Το λίπος του σησαμιού και του ταχινιού, είναι σημαντική πηγή βιταμίνης Ε, (σύμφωνα με μετρήσεις 2,5 περισσότερη από του ελαιόλαδου). Τα προϊόντα αυτά συμβάλλουν στην πρόληψη των θρομβώσεων και της αρτηριοσκλήρυνσης, κυρίως χάρη σε μια ουσία που ονομάζεται σησαμίνη, η οποία μειώνει τη χοληστερίνη του οργανισμού. Ειδικότερα, η παρουσία της βιταμίνης Ε κάνουν τα τρόφιμα αυτά αλλά και τις θερμίδες που μας παρέχουν ακόμα πιο "θετικές", αφού είναι ιδιαίτερα αντιοξειδωτική, περιορίζοντας τη δράση των ελευθέρων ριζών και τις βλάβες που προκαλούν στα συστήματα του οργανισμού. Η βιταμίνη Ε προλαμβάνει τον σχηματισμό καρκινικών κυττάρων, τη δημιουργία μεταλλάξεων που συνδέονται με ασθένειες όπως η νόσος του Alzheimer και η νόσος του Parkinson, ενώ λόγω της σησαμίνης παρέχει προστασία από την εμφάνιση καρκίνου του μαστού.

Πηγή: www.iatronet.gr

Αν ανοίξετε ένα βάζο με ταχίνι και το αφήσετε για λίγες ημέρες, θα δείτε πως σιγά σιγά μαζεύεται ο πολτός του σουσαμιού στο κάτω μέρος και επάνω μένει το λάδι του. Πριν το χρησιμοποιήσετε, ανακατέψτε το καλά για να ενωθούν τα υλικά.

Φώτο: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΔΡΙΚΑΣ

Τι τρώμε; Ρόκα

*Στην ορολογία των βοτάνων η ρόκα σημαίνει «απάτη», καθώς το βράδυ απελευθερώνει ένα υπέροχο άρωμα, ενώ καθ' όλη τη διάρκεια...της μέρας δεν αποπνέει καμία μυρωδιά. Υπάρχουν όμως και άλλα, πολύ σημαντικότερα, που ίσως δεν γνωρίζετε για τη ρόκα...

*Σε ένα ρομαντικό δείπνο αντί για μαρούλι προτιμήστε τη ρόκα, που όχι μόνο δεν απειλεί τη σεξουαλική σας ορμή αλλά θεωρείται και ιδιαίτερα αφροδισιακή. Για να ενισχύσουν τη διάθεση των ανδρών τους, οι Ιταλίδες μεταδίδουν μια συνταγή από μάνα σε κόρη. Πρόκειται για ένα μείγμα φυτών: άνηθο, εστραγκόν, κάρδαμο, φάβα, καρύδι, κρεμμύδι, τσουκνίδα, μαϊντανό, κουκουνάρι, πράσο και ρόκα (το βασικό συστατικό). Κατά τα άλλα, απαγορευόταν στους στρατιώτες να τρώνε σαλάτα ρόκας για να αποφεύγονται ερωτικές παρεκτροπές που μπορούσε να προκαλέσει η κατανάλωση της.

Οι Έλληνες το μαρούλι θεωρούσαν αναφροδισιακό και οι Πυθαγόρειοι το αποκαλούσαν «ευνούχο»!

*Για πικάντικη γεύση στις σαλάτες και το φαγητό σας, επιλέξτε τη ρόκα. Υπέροχη σαλάτα σκέτη ή με μαρούλι ντομάτα και κρεμμύδι. Δίνει ξεχωριστή γεύση στο σπανάκι. Απλά προσθέστε ρόκα και μαγειρέψτε το σπανακόρυζο όπως ξέρετε. Η ρόκα είναι άριστη πηγή βιταμίνης C, βιταμίνης Α, βιταμίνης Ε και πολύ καλή ασβεστίου.

*Τοποθετείτε σε 1 λίτρο νερό 30 γρ. κεντρί τσουκνίδας, 30 γρ. κολλιτσίδα και 30 γρ. ρόκα. Αφήνετε το μείγμα να βράσει για 15 λεπτά περίπου και αφού κρυώσει ξεπλένετε τα μαλλιά σας. Μια λαϊκή παράδοση αναφέρει ότι βοηθάει τα μαλλιά να μεγαλώσουν γρήγορα και να γίνουν πιο δυνατά και λαμπερά.

*Αν χρησιμοποιήσετε τη ρόκα για να νοστιμίσετε το φαγητό σας, τότε συλλέξτε την προτού ανθοφορήσει. Αν όμως τη θέλετε για θεραπευτικούς λόγους, συλλέξτε την κατά την ανθοφορία της.

*Από πολύ νωρίς οι θεραπευτικές ιδιότητες της ρόκας ήταν γνωστές. Ο Αγάπιος Μοναχός ο Κρης είπε σχετικά με τη ρόκα το 15ο αιώνα: «Η ρόκα, το κάρδαμο και το σέλινο είναι θερμά και χωνευτικά. Σκανδαλίζουν τη σάρκα και είναι καλύτερο να τα τρώει κανείς μαζί με ψυχρά χόρτα (μαρούλια, αντίδια, γλιστρίδα)». Συμπληρωματικά, αξίζει να σημειωθεί ότι οι αφροδισιακές ιδιότητες της ρόκας είχαν ήδη διαπιστωθεί από τα ρωμαϊκά χρόνια. Σύμφωνα και με την πορτογαλική ιατρική παράδοση, η ρόκα χρησιμοποιείται για πολλούς σκοπούς: έχει χωνευτική, διουρητική, τονωτική και καθαρτική δράση. Προλαμβάνει το σκορβούτο (skurvy).

*Όλα τα χόρτα και τα λαχανικά με σκούρα φύλλα ή σκούρο πράσινο χρώμα, όπως το μπρόκολο, τα βλίτα, η ρόκα, περιέχουν αντιοξειδωτικές ουσίες και έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Τι τρώμε; Σύκα

(1 μέτριο σύκο = 68 θερμίδες)

Λευκά, μαύρα ή δίχρωμα, τα σύκα είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β και C, καθώς και σε ασβέστιο, κάλιο, φώσφορο, μαγνήσιο, σίδηρος, αντιοξειδωτικά, ινώδεις ουσίες . Η περιεκτικότητά τους σε σάκχαρα τα κάνει επίσης ιδιαίτερα θρεπτικά αλλά και παχυντικά. Είναι ιδανικά για την καταπολέμηση της κολίτιδας και της δυσκοιλιότητας (κυρίως όταν τρώγονται το πρωί, με άδειο στομάχι), συμμετέχουν ουσιαστικά στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου (λόγω του καλίου, της βιταμίνης Β6 και των ινωδών ουσιών τους) και μειώνουν τη χοληστερόλη και επομένως τον κίνδυνο καρδιακών νοσημάτων.
Είναι απαραίτητα για τους ηλικιωμένους, προκειμένου να προλάβουν ασθένειες ή παθήσεις όπως η υψηλή πίεση, δυσλειτουργίες πέψης, αναιμίες κλπ.
Γυναίκες σε εγκυμοσύνη, σε ηλικία εμμηνοροής, άνθρωποι που δεν καταναλώνουν κόκκινο κρέας, αθλητές, εργαζόμενοι που χρειάζονται καθημερινά μεγάλες ποσότητες σωματικής ή και πνευματικής ενέργειας λόγω του είδους εργασίας που ασκούν, τρεφόμενοι άμεσα ή έμμεσα με αποξηραμένα φρούτα λαμβάνουν απαραίτητα στοιχεία που χρειάζεται ο οργανισμός τους
* Πρέπει να τρώγονται ώριμα, αλλιώς το γάλα που περιέχουν τα άγουρα σύκα δημιουργεί ερεθισμούς στο στομάχι αλλά και στο δέρμα.
Πηγή: www.doratisfisis.gr
Τα σύκα ήρθαν στην Ελλάδα από τις θερμές χώρες της Ασίας, το 700 - 800 π.Χ. Υπήρχαν όμως ήδη στην Κρήτη, ίσως και από το 1600 π.Χ. Στο βιβλίο των Kριτών υπάρχει μια αναφορά στη συκιά: όταν τα υπόλοιπα δέντρα τής ζήτησαν να γίνει βασίλισσά τους, εκείνη αρνήθηκε γιατί δεν ήθελε να αφήσει τον καρπό της για να κυβερνήσει τα δέντρα. Oλο το χρόνο τα απολαμβάνουμε μεταποιημένα ως αποξηραμένα σκέτα ή μαζί με ξηρούς καρπούς (αμύγδαλα, καρύδια), συκομαΐδα (είδος τάρτας που φτιάχνουν κυρίως στην Kέρκυρα με ξερά σύκα, ούζο και μαύρο πιπέρι), μαρμελάδα και εξαιρετικό γλυκό του κουταλιού.
Πηγή: H ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΙ

Τι τρώμε; Σπανάκι

*Ένα φλιτζάνι βρασμένο σπανάκι υπερκαλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού μας σε βιταμίνες Α, E και Κ. Επίσης, το σπανάκι είναι πλουσιότατη πηγή μαγγανίου και φυλλικού οξέος, ενώ παρέχει μαγνήσιο και σίδηρο (αν και στη λιγότερο απορροφήσιμη από τον οργανισμό μας μορφή του), βιταμίνη C και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Είναι πολύ καλό στη σωστή λειτουργία του εντέρου και κατά της αναιμίας.

* Διαπιστώθηκε ότι η αυξημένη πρόσληψη λουτεολίνης (φλαβόνης), καθώς και κεπφερόλης (φλαβονόλης), πηγή των οποίων είναι το σπανάκι, συσχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης αυτής της μορφής καρκίνου κατά 34% και κατά 40% αντίστοιχα.

* Το σπανάκι θωρακίζει τα αγγεία και παρέχει προστασία από τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τα εγκεφαλικά επεισόδια.

* Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι, μαζί με τα φρούτα, που είναι πλούσια σε βιταμίνη C, είναι ιδιαίτερα καρδιοπροστατευτικά. Επιπλέον, σύμφωνα με τις ίδιες μελέτες, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (όπως το σπανάκι), τα κραμβοειδή (όπως το μπρόκολο) και τα εσπεριδοειδή συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης εγκεφαλικού.

* Παρατηρήθηκε ότι η πρόσληψη λουτεΐνης -του αντιοξειδωτικού που το σπανάκι περιέχει σε αφθονία- καθώς και βιταμίνης Ε συσχετίζονται με σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης καταρράκτη.

* Το σπανάκι αποτελεί μία από τις καλύτερες πηγές βιταμίνης Κ - ένα φλιτζάνι φρέσκο σπανάκι καλύπτει το 200% των ημερήσιων αναγκών μας. Η βιταμίνη Κ ενεργοποιεί την οστεοκαλσίνη, μια πρωτεΐνη που συμμετέχει στην εναπόθεση ασβεστίου στα οστά. Έχει παρατηρηθεί ότι η βιταμίνη Κ επενεργεί θετικά στην οστική πυκνότητα και μειώνει τον κίνδυνο καταγμάτων.

* Η κατανάλωση σπανακιού φαίνεται ότι μπορεί να καθυστερήσει τον εκφυλισμό των νευρικών κυττάρων του εγκεφάλου που επέρχεται με την πάροδο των χρόνων.

Μυστικά:

* O σίδηρος που περιέχει το σπανάκι είναι σε μια μορφή (μη αιμικός σίδηρος) που δύσκολα απορροφάται από τον οργανισμό. Το μυστικό για να διπλασιάσετε την απορρόφησή του είναι να το συνοδεύσετε με κάποιο τρόφιμο πλούσιο σε βιταμίνη C (π.χ. λεμόνι, ντομάτα, πιπεριά).

* Για να αυξήσετε την απορρόφηση της λουτεΐνης (καροτενοειδές αντιοξειδωτικό) που περιέχει το σπανάκι, προσθέστε ελαιόλαδο. Oι έρευνες δείχνουν ότι τα λιπαρά ευνοούν την απορρόφησή του.

Πηγή – www.vita.gr