Τι τρωμε; Κανελλα

Η κανέλλα -«γλυκιά και πικρή, όπως όλες οι γυναίκες»!

* Κανέλλα ονομάζεται το μπαχαρικό, αλλά και το φυτό Cinnamomum verum ή αλλιώς Cinnamomum zeylanicum από τη φλούδα του οποίου παράγεται. Το σημερινό όνομα της κανέλλας στα ελληνικά προέρχεται από το γαλλικό όρο cannelle. Η αρχαία ελληνική λέξη για την κανέλλα ήταν κιννάμωμον (φοινικικής προέλευσης) από το οποίο προέρχεται η λέξη cinnamon στα αγγλικά και σε άλλες γλώσσες.
Πηγή: www.el.wikipedia.com

* Η κανέλα χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις ατονίας και ανακουφίζει τους καταπονημένους μυς. Είναι καλή πηγή μαγνησίου και σιδήρου, αν και συνήθως η ποσότητα που χρησιμοποιούμε στα πιάτα μας δεν είναι επαρκής. Είναι θερμαντική, εφιδρωτική, βελτιώνει τη λειτουργία των νεφρών και θεωρείται ιδανική για την αντιμετώπιση της δυσπεψίας, των κολικών και της διάρροιας. O αποξηραμένος φλοιός της, όταν γίνει έγχυμα ή αφέψημα, βοηθάει στην αντιμετώπιση του κρυολογήματος και της γρίπης, ενώ η σκόνη μπαίνει σε πληγές και τσιμπήματα, επειδή έχει αντισηπτική και επουλωτική δράση. Όταν τη βάζουμε στα φαγητά, αυξάνει το χρόνο συντήρησής τους. Τη βρίσκουμε επίσης στις περισσότερες αφροδισιακές συνταγές, επειδή ανεβάζει τη θερμοκρασία και τονώνει την κυκλοφορία του αίματος. Στα ιπποκρατικά κείμενα η κανέλα (κιννάμωμον) προτείνεται για την αντιμετώπιση γυναικολογικών παθήσεων και άλλα ενώ λαοί της Ανατολής θεωρούσαν ότι είναι η θεραπεία της ανδρικής ανικανότητας.
Πηγή: www.vita.gr
* Η κανέλα έχει θερμαντικές, αντισηπτικές ιδιότητες. Με τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές της, λειτουργεί ως ένα φίλτρο κατά της γήρανσης, διώχνοντας τις ρυτίδες και γεμίζοντάς σας με ζωντάνια. Γι`αυτο χρησιμοποιείται συχνά στα καλλυντικα.
*Η κανέλα επίσης κρατάει χαμηλά τα επίπεδα του σακχάρου, αποτρέποντας την λαιμαργία και την αύξηση του βάρους, και προστατεύοντας το σώμα από καταστάσεις όπως ο διαβήτης.

Τι πίνουμε; Πράσινο τσάι

To πράσινο τσάι προέρχεται από την Κίνα.Οι Κινέζοι γνωρίζουν το τσάι και τα μυστικά του εδώ και 5000 χρόνια. Στην Κίνα, η καλλιέργεια, το μάζεμα, η επεξεργασία κάνουν το τσάι μοναδικό, σαν ένα έργο τέχνης.Ηπάρχουν είδη του πράσινου τσαγιού που γίνονται μόνο από τις τρυφερές κορυφές (μπουμπούκια των φύλλων) και είναι πολύ πλούσια σε ουσίες. Γι`αυτό το λόγο όχι μόνο ελαττώνουμε την ποσότητα τσαγιού, που χρησιμοποιούμε για κάθε φλιτζάνι, αλλά δεν το σουρώνουμε και το εκχυλίζουμε περισσότερες από μία φορές. Συνεπώς τα σπάνια και εξαιρετικά αυτά είδη δεν είναι ακριβά και είναι προσιτά σε όλους.
Η επιστημονική του ονομασία είναι Camelia sinensis.Δεν είναι μόνο ένα ρόφημα! Βοηθά στην σωστή λειτουργία του οργαωισμού με πολλούς τρόπους. Είναι πλούσιο σε φθόριο και προστατεύει από την τερηδόνα. Μειώνει την χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια και γενικά λιπαρά οξέα που περιέχονται στο αίμα.Δρα ευεργετικά στην πρόληψη της αρτηριοσκλήρωσης.Βοηθά την πέψη και είναι λιποδιαλυτικό. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες και τελευταία χρόνια έχουν εντατικοποιηθεί οι έρευνες για τα αποτελέσματα του πράσινου τσαγιού εναντίον του καρκίνου.
* Για να απολάύσετε το πράσινο τσάι, ρίξτε σ΄ένα σκεύος νερό για ένα φλιτζάνι τσάι. Μόλις το νερό ζεσταθέι πολύ καλά, χωρίς να βράσει, κατεβάστε το σκεύος από την φωτιά και ρίξτε μέσα ένα σακουλάκι τσάι η μισό κουταλάκι του γλυκού χύμα τσάι. Σκεπάστε το σκευός - έστω και πρόχειρα - κι αφήστε το τσάι να φουσκώσει 3-5 λεπτά. Αφαιρέστε το σακουλάκι η τα φύλλα του τσαγιού μ`ένα σουρωτήρι.
* Νέες έρευνες αποκαλύπτουν ότι η κατανάλωση πράσινου τσαγιού είναι «σωτήρια» απέναντι στον καρκίνο του προστάτη για τους άντρες και του στήθους στις γυναίκες, αφού στην ουσία καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες
*Ειδικότερα δε το πράσινο τσάι, σύμφωνα με τους μελετητές, έχει την ιδιότητα να διατηρεί τις αρτηρίες «ευέλικτες και ήρεμες», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Time.com, θέτοντας έτσι τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την καλύτερη ροή του αίματος. Οι πολυφαινόλες στην ουσία βοηθούν τα ενδοθηλιακά κύτταρα να λειτουργούν σωστά, γεγονός που προλαμβάνει με τη σειρά του τις φραγμένες αρτηρίες.
*Σε μία μελέτη, φάνηκε μάλιστα ότι το πράσινο τσάι εμπόδισε την αναπαραγωγή του ιού της γρίπης. Αυτό που στην ουσία δηλαδή κάνει το πράσινο τσάι είναι να ενισχύει τον αριθμό των ρυθμιστικών κυττάρων Τ στον οργανισμό, συμβάλλοντας στην καλύτερη αντίστασή του.
* Τόσο το μαύρο όσο και το πράσινο τσάι θεωρούνται ότι διαθέτουν ουσίες, οι οποίες μειώνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, εμποδίζοντας έτσι την εμφάνιση διαβήτη.
* Τα εκχυλίσματα του πράσινου τσαγιού ενισχύουν τη δημιουργία νέων εγκεφαλικών κυττάρων, ενδυναμώνοντας τη διαδικασία της μνήμης και της εκμάθησης.

Τι τρώμε; Πιπέρι

Το μαύρο πιπέρι κατάγεται από τις τροπικές περιοχές όλης της Ασίας και χρησιμοποιήθηκε κατά κόρο στην Ινδική, Κινεζική και Ιαπωνική κουζίνα. Η ονομασία του στην ευρύτερη αυτή περιοχή είναι "pippali" από σανσκριτική ρίζα και το αναφέρει και ο Θεόφραστος τον τέταρτο αιώνα π.Χ. σαν "πιπέρι". Ήταν γνωστό σαν φάρμακο και στον Ιπποκράτη, αλλά τελικά οι Άραβες με τα καραβάνια τους το έφεραν μαζικά στην Ευρώπη (πουλώντας το μάλιστα σε τιμή ακριβώς την ίδια με το χρυσάφι...), όπου και καλλιεργείται πλέον κανονικά.
Οι καρποί του φυτού piper nigrum είναι μικρά σφαιρίδια που εκφύονται πολλά μαζί σαν τσαμπί. Αρχικά έχουν πράσινο χρώμα, αλλά αργότερα κοκκινίζουν. Μαζεύονται λίγο πρίν ωριμάσουν και απλώνονται στον ήλιο για να ξεραθούν, οπότε αφυδατώνονται και ζαρώνουν, ενώ ταυτόχρονα μαυρίζουν. Κατόπιν αλέθονται και γίνονται σκόνη, δημιουργώντας το μαύρο πιπέρι. Εάν ξεφλουδιστούν πρίν αλεστούν, τότε έχουμε το (λιγότερο καυτερό) άσπρο πιπέρι.
Το πιπέρι έχει θερμαντική δράση στον οργανισμό. Είναι καλύτερο να χρησιμοποιείται φρεσκοτριμμένο. Ανοίγει την όρεξη. Βοηθάει πολύ στην πέψη των γαλακτοκομικών προϊόντων και ειδικά των πιό λιπαρών από αυτά όπως το βούτυρο, το τυρί και η κρέμα γάλακτος. Σε μεγάλη ποσότητα έχει την τάση να "στεγνώνει" τον οργανισμό (ειδικά το δέρμα και τους βλεννογόνους). Βοηθά την πέψη και την αποβολή αερίων από το έντερο, επιταχύνει τη συστολή της μήτρας μετά από τον τοκετό και είναι ιδανικό για όλα τα κρυολογήματα.
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να το πάρει κανείς εκτός από το να το προσθέτει στο φαγητό του: ανακατεμένο με μέλι, βρασμένο μαζί με γάλα, σε πολύ αραιωμένο διάλυμα με νερό για στοματική πλύση, κλπ.

Πηγή: www.ayurvedaingreece.gr

Τι τρώμε; Σέλινο (σέλερι)

Το άγριο σέλινο, ιθαγενές της Μεσογείου, ήταν σύμβολο της ζωής και της γονιμότητας για τους αρχαίους Έλληνες. Η πόλη της Σικελίας της Μεγάλης Ελλάδας ονομαζόταν Σελινούντας λόγω του άγριου σέλινου που υπήρχε εκεί σε αφθονία. Οι αρχαίοι Έλληνες μάγειροι χρησιμοποιούσαν το άγριο σέλινο για εξισορρόπηση της δυνατής γεύσης των ξιδάτων πιάτων. Το βύθιζαν επίσης μέσα σε κρασί για να απομακρύνουν τυχόν ανεπιθύμητες οσμές.
Η πολύπλευρη χρήση του σέλερι είναι εντυπωσιακή. Για παράδειγμα, τον 16ο αιώνα, το χρησιμοποιούταν για την παρασκευή γλυκισμάτων. Σύμφωνα με τον Clifford W right στο βιβλίο του «Μediterranean Vegetables» η Κύπρος εξήγε λευκό σέλερι κρυσταλλοποιημένο με ζάχαρη. Στη Χιλή, τα στελέχη του σέλερι μετατρέπονται σε παγωτό. Στη Νέα Υόρκη ένας Λατινοαμερικανός σεφ φτιάχνει ένα μους σοκολάτας και φιστικοβούτυρου το οποίο σερβίρει με γλυκιά σαλάτα σέλερι για έντονη γεύση που έρχεται σε αντίθεση με την απαλότητα του μους.
Είναι πλούσιο σε ριβοφλαβίνη, βιταμίνη Β6, ασβέστιο, μαγνήσιο και φωσφόρο. Επίσης είναι καλή πηγή φυτικών ινών, καλίου και μαγγανίου, καθώς και βιταμινών Α, C και Κ. Tο σέλερι έχει αυτό που λέμε αρνητικές θερμίδες- καίμε τις περισσότερες από τις θερμίδες που μας παρέχει τρώγοντάς το.

Πρέπει αρχικά να χρησιμοποιείτο για φαρμακευτικούς σκοπούς. Eίναι τονωτικό, διεγερτικό, αντιπυρετικό.

Περιέχει μία ορμόνη ανάλογη με τις ιδιότητες της ινσουλίνης. Είναι καλό να το καταναλώνουν οι διαβητικοί και όσοι πάσχουν από νευροπάθειες και ρευματισμούς. Οι ρίζες του βρασμένες με ζάχαρι, βοηθούν στη διάλυση λίθων της χολής. Καταπλάσματα με κοπανισμένα φύλλα σέλινου κάνουν καλό σε πληγές και μώλωπες, ενώ τέλος χρησιμοποιείται και κατά της υπερτάσεως.

* Το χοντρό κοτσάνι του σέλινου δηλαδή- ίσως να μην είναι το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε το σεξ, μπορεί όμως να αποδειχθεί φανταστική φαγώσιμη πηγή για την ερωτική διέγερση. Αυτό συμβαίνει γιατί το σέλερι περιέχει ανδροστερόνη, μία άοσμη ορμόνη που εκλύεται από την ανδρική αναπνοή και ξεσηκώνει τις γυναίκες. Πώς θα το απολαύσετε; Ο καλύτερος τρόπος είναι να φάτε το σέλερι ωμό. Απλά πλύνετε, κόψτε και μασουλήστε μερικά κοτσάνια. (www.in2life.gr)

* Σε 1 λίτρο κρύο νερό βράζετε για μία ώρα, σε χαμηλή φωτιά, ένα μεγάλο καθαρισμένο μάτσο σέλινο ή σέλερι. Φυλάτε το αφέψημα σε ένα βάζο και 2- 3 φορές την ημέρα ζεσταίνετε 1 φλιτζάνι από αυτό -όσο πιο ζεστό αντέχετε- και βυθίζετε μέσα του, για λίγα λεπτά, το σημείο όπου παρουσιάστηκαν οι χιονίστρες. Tο σέλινο, πλούσια πηγή βιταμινών και ιχνοστοιχείων, βοηθάει στη γρήγορη αποκατάσταση των ιστών. Aν ακολουθήσετε αυτή τη θεραπεία για κάποιες μέρες, οι χιονίστρες θα αποξηρανθούν και θα εξαφανιστούν.(www.vita.gr)

Τι τρώμε; Φασόλια

Μία μερίδα φασολάδας θα σας προσφέρει αρκετή ποσότητα απαραιτήτων αμινοξέων , καλίου , ασβεστίου , βιταμίνης Ε , β-καροτένιου (προβιταμίνη Α ) , ινσουλίνης και θειούχες ενώσεις , όπως η αλισίνη . Προσφέρει επίσης άμυλο , που δίνει αργά και σταθερά ενέργεια στον οργανισμό .
Τα θρεπτικά συστατικά της φασολάδας συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του εντέρου , στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος , στη ρύθμιση του κυκλοφορικού συστήματος , στη βελτίωση της όρασης και στην καταπολέμηση του στρες .Ο συνδυασμός ασβεστίου και μαγνησίου βοηθάει στην καλή λειτουργία των μυών .
Περιέχουν αντικαρκινικές ουσίες . Διεγείρουν την παραγωγή σιδήρου που καταπολεμά την αναιμία , περιέχουν βιταμίνη Β που καταπραΰνει τα νεύρα και κόβουν για ώρες την όρεξη , αφού η πέψη τους γίνεται με αργό ρυθμό (για διαιτα).
!Μπορείται να παραλείψετε την ντομάτα στα όσπρια και να τα σερβίρετε άσπρα με λεμόνι . Η βιταμίνη C του λεμονιού θα ενισχύσει την απορρόφηση του σιδήρου των οσπρίων .
!Βράζοντας τα φασόλια στο ίδιο νερό - εκεί όπου "φούσκωσαν " - δεν πετάμε τις υδατοδιαλυτές βιταμίνες ( ομάδα Β ) και τα ανόργανα στοιχεία του οσπρίου ( μαγνήσιο , ασβέστιο ).
!Αρκετή ποσότητα ψιλοκομμένου καρότου είναι απαραίτητο κατά το μαγείρεμα των οσπρίων. Ένας από τους λόγους είναι ότι τα καρότα κάνουν τα όσπρια πιο ευκολοχώνευτα. Αυξήστε λοιπόν την ποσότητα των καρότων.
*Για να περιορίσετε το πρόβλημα των αερίων ένας αποτελεσματικός τρόπος είναι να διακόψετε τη βράση των οσπρίων μετά τα πρώτα 10 λεπτά, να σουρώσετε το πρώτο νερό, να προσθέσετε άλλο φρέσκο και να συνεχίσετε το μαγείρεμα κανονικά. Ακόμα ένα κουταλάκι του γλυκού με θρούμπι (τραγορίγανη, SUMMER SAVORY), στο μαγείρεμα των οσπρίων, περιορίζει το πρόβλημα κατά πολύ.

Πηγή www.asxetos.gr

Τα φασόλια επίσης μας δίνουν πρεβιοτικά συστατικά, όπως φρουκτοολιγοσακχαρίτες και ινουλίνη, δηλαδή δίνουν τροφή στους καλούς μικροοργανισμούς του εντέρου, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στη διατήρηση της μικροβιακής ισορροπίας του εντέρου.
*Η ιδιότητά τους να μας φουσκώνουν έχει να κάνει με την υψηλή περιεκτικότητά τους σε διαιτητικές ίνες. Η δυσάρεστη δημιουργία αερίων όμως, σχετίζεται με μια σημαντική διεργασία στο σώμα μας: την απομάκρυνση των επικίνδυνων καρκινογόνων από το γαστρεντερικό μας σύστημα και πιο συγκεκριμένα από το παχύ έντερο και για το λόγο αυτό τα φασόλια σχετίζονται με μείωση της εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Ταυτόχρονα, τα φασόλια συμβάλλουν στην καλή υγεία των οστών μας καθώς μας προμηθεύουν με ασβέστιο (5% των ημερήσιων αναγκών μας σε ένα φλιτζάνι) και βιταμίνη Κ (20% των αναγκών μας σε ένα φλιτζάνι).
!Η βιταμίνη D (τυρί, γιαούρτι) αυξάνει την απορρόφηση του ασβεστίου και έτσι ο συνδυασμός φασολιών με την παραδοσιακή φέτα μας προσφέρει μια εξαιρετική λύση για την καλή υγεία των οστών.
Πηγή www.iatronet.gr

Τι τρώμε; Πατάτα

Η πατάτα περιέχει βιταμίνη C σε μεγάλη αναλογία και βιταμίνη Β6 η οποία βοηθάει στην παραγωγή των αμινοξέων που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Μια πατάτα μετρίου μεγέθους περιέχει περίπου το 50% της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας βιταμίνης C.
Μια ψητή πατάτα μαζί με τη φλοίδα της περιέχει περίπου 1137 μιλλιγραμμάρια καλίου, κάπου το 1/3 της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας που χρειάζεται ο οργανισμός για να λειτουργήσει φυσιολογικά.

Το χειρότερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε, είναι να βράσετε την πατάτα και να απορρίψετε το νερό που έβρασε. Η βιταμίνη C και μερικές ακόμα βιταμίνες Β “ξεπλένονται” στο νερό. Υπολογίζεται ότι μια βρασμένη πατάτα, χάνει την μισή ποσότητα της βιταμίνης C και Β, και χάνει επίσης και το 40% του καλίου που περιείχε.
Καταναλώνετέ την πατάτα με την φλοίδα, όσο γίνεται , αφού προηγουμένως την έχετε πλύνει, σχολαστικά τρίβοντάς την με μια μαλακή βούρτσα. Συνοδεύετε πάντα τα ψητά κρέατα (όπως μπιφτέκια ή μπριτζόλες) ή καπνιστά με πατάτα κατά προτίμηση ψητή, με την φλοίδα. Η φλοίδα της πατάτας περιέχει το συστατικό χλωρογενικό οξύ που σύμφωνα με έρευνες επιστημόνων του Πανεπιστημίου ΜΑΙΝΕ στο ONORO, έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντικαρκινικές ιδιότητες. Αυτό το συγκεκριμένο στοιχείο φαίνεται ότι βοηθά τις ινώδεις ουσίες της πατάτας να απορροφούν καρκινογόνα χημικά που απαντώνται σε διάφορα καπνιστά ή ψητά κρέατα.

Από www.doratisfisis.gr:

Η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C ανέρχεται σε 19,7 mg ανά 100g και αφορά στις πατάτες που μόλις έχουν κοπεί. Με την αποθήκευση και μετά από 6 μήνες η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C πέφτει στα 8 mg. Το ποσοστό των βιταμινών και άλλων ευεργετικών συστατικών στοιχείων που περιέχεται στην πατάτα αφορά σε ολόκληρη τη νωπή πατάτα (φλούδα και ψίχα). Αυτό μειώνεται ακόμη περισσότερο με κάθε φάση επεξεργασίας ή μεταποίησης που υφίσταται το προϊόν, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να μπορεί να δεχθεί όλα τα θρεπτικά συστατικά μόνο κατά την πρώτη επεξεργασία της πατάτας π.χ. βραστή νωπή πατάτα. Όσον αφορά στα μεταλλικά στοιχεία, 100g νωπής πατάτας περιέχουν 12 mg Κάλιο, 0,8 mg Σίδηρο, 23mg Μαγνήσιο, 421 mg Ποτάσιο, και 57 mg Φώσφορο.
Η υψηλή περιεκτικότητα σε ποτάσιο, συμβάλλει στη διατήρηση της πίεσης του ανθρώπινου οργανισμού σε χαμηλά επίπεδα. Το μαγνήσιο που επίσης συναντάται στην πατάτα παίζει και αυτό καθοριστικό ρόλο στη μείωση και διατήρηση χαμηλής αρτηριακής πίεσης, ενώ επιπρόσθετα το μαγνήσιο συμβάλει στην καταπολέμηση της πέτρας στα νεφρά.

Από www.vita.gr:
Oι χημικές αλλαγές που υφίστανται όλα τα λάδια κατά το τηγάνισμα έχουν ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ανεπιθύμητων παραπροϊόντων, ορισμένα από τα οποία έχουν τοξική και καρκινογόνο δράση (όπως τα ολικά πολικά συστατικά -TPM- και τα πολυμερισμένα τριγλυκερίδια - PTG).

TΙ ΕΔΕΙΞΕ Η ΑΝΑΛΥΣΗ

Σπιτικές τηγανητές πατάτες σε ελαιόλαδο
• Mετά την πρώτη τηγανιά, το ελαιόλαδο δεν οξειδώθηκε, δηλαδή δεν παράχθηκαν ανεπιθύμητα παραπροϊόντα.
• Aυτό οφείλεται στο ότι το ελαιόλαδο αποτελείται κυρίως από μονοακόρεστα τριγλυκερίδια, που αντέχουν σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες τηγανίσματος (180° C - φτάνουμε τη θερμοκρασία αυτή όταν το λάδι αρχίζει να καπνίζει). Eπιπλέον, το ελαιόλαδο περιέχει φυσικά αντιοξειδωτικά. Δυστυχώς, όμως, τα αντιοξειδωτικά αυτά καταστρέφονται σε σημαντικό βαθμό κατά το τηγάνισμα.

Εστιατορίου τηγανητές πατάτες σε σπορέλαια (*)
• Tο λάδι οξειδώθηκε στο πρώτο τηγάνισμα και έπρεπε να αλλαχθεί.
• Aυτό οφείλεται στο ότι τα σπορέλαια είναι πλούσια σε πολυακόρεστα τριγλυκερίδια, που σε θερμοκρασία τηγανίσματος άνω των 160°C οξειδώνονται εύκολα, παράγοντας ανεπιθύμητες χημικές ενώσεις, όπως trans λιπαρούς εστέρες, trans-trans-2,4-δεκαδιενάλη, ακρυλαμίδια κλπ. Στη θερμοκρασία αυτή μαγειρεύουν συνήθως στα εστιατόρια.
(*) ηλιέλαιο, αραβοσιτέλαιο, βαμβακέλαιο, σογιέλαιο
«Στην κουζίνα σας πετάξτε όλα τα άλλα λάδια και κρατήστε μόνο το ελαιόλαδο», «αν και το καλύτερο είναι να αποφεύγετε τα τηγανητά», συμβουλεύει ο κ. Mπόσκου. Ωστόσο, στο σπίτι προτιμήστε το παραδοσιακό τηγάνισμα φρέσκιας πατάτας με ελαιόλαδο. Eίναι η μόνη περίπτωση που οι πατάτες μπορεί να διατηρήσουν τη διατροφική τους αξία. Στις ταβέρνες, καλύτερα να μην παραγγείλετε.»

Τι τρώμε; Μαρούλι

Το μαρούλι περιέχει σημαντικές ποσότητες καροτενοειδών (α- και β-καροτένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη). Επιδημιολογικές έρευνες σε όλο τον κόσμο συσχέτισαν την υψηλή διαιτητική πρόσληψη αυτών των καροτενοειδών με μειωμένα επεισόδια καρκίνων του πνεύμονα, μαστού, τραχήλου, δέρματος και στομάχου.

Επίσης, το μαρούλι είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε βιταμίνη C, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο και χρώμιο. Το μαγγάνιο είναι συστατικό πληθώρας ενζύμων και παίζει σημαντικό ρόλο στον σχηματισμό των οστών ενώ το χρώμιο θεωρείται ότι είναι απαραίτητο για να ολοκληρωθεί η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο μόριο της ινσουλίνης και τον κυτταρικό της υποδοχέα, ώστε να γίνει η μεταφορά της γλυκόζης από το αίμα στα κύτταρα.

Επιπρόσθετα, υψηλή είναι η περιεκτικότητα του μαρουλιού και σε φυτικές ίνες. Υπολογίζεται πως σε μια μερίδα μαρουλιού περιέχονται πάνω από 2,1 γρ. φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες προσδίδουν όγκο στο υπόλειμμα τροφής αυξάνοντας τον όγκο και το βάρος των κοπράνων από 40% έως και 100%. Μέσω της δράσης αυτής, βοηθείται η λειτουργία του πεπτικού σωλήνα και μειώνεται ο χρόνος διέλευσης τυχόν «βλαβερών» ουσιών.

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι δίαιτες πλούσιες σε φυτικές ίνες δρουν προληπτικά ενάντια στην εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου καθώς και των εκκολπωμάτων. Ακόμη, οι φυτικές ίνες είναι δυνατόν να ελαττώσουν την απορρόφηση της γλυκόζης και τα επίπεδα των μεταγευματικών επιπέδων ινσουλίνης.

Σημαντική παρουσιάζεται να είναι η επίδραση του μαρουλιού και στον μεταβολισμό της χοληστερόλης. Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Clinical Nutrition το 2004, φάνηκε πως η κατανάλωση μαρουλιού από πειραματόζωα για 3 εβδομάδες μείωσε σημαντικά το πηλίκο LDL/HDL και τα επίπεδα χοληστερόλης του ήπατος κατά 44%. Επίσης, το ποσοστό απορρόφησης της διαιτητικής χοληστερόλης μειώθηκε κατά 37%. Στην ίδια έρευνα φάνηκε πως βελτιώθηκε και η αντιοξειδωτική κατάσταση των πειραματόζωων που κατανάλωναν μαρούλι. Πιο συγκεκριμένα, αυξήθηκαν τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών βιταμινών C, Ε και καροτενοειδών στο πλάσμα. Όλα αυτά τα στοιχεία συνηγορούν στο ότι μια συστηματική κατανάλωση μαρουλιού είναι δυνατόν να συνεισφέρει στην προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα.Το μαρούλι περιέχει διάφορες βιταμίνες (Α, Β, C και Ε) αλλά και υψηλά ποσοστά ασβεστίου που είναι απαραίτητα για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Tο φυτό αυτό φέρνει ύπνο στους αναρρωνύοντες και εξαντλημένους από μακρά ασθένεια χωρίς ενοχλήσεις. Το μαρούλι ωφελεί το νευρικό σύστημα. Είναι κατά του ίκτερου και ωφέλιμο στο συκώτι. Κατάπλασμα μαρουλιού είναι κατά των αποστημάτων και εγκαυμάτων. Αποτελεσματικό κατά της νευρασθένειας. Είναι κατά της βρογχίτιδας, της γρίπης και των ρευματισμών.

*ι αρχαίοι Αιγύπτιοι συνήθιζαν να μασούν ξεραμένα φύλλα μαρουλιού προκειμένου να τελειοποιήσουν τις επιδόσεις τους στο σεξ. Το μαρούλι ήταν για τους Αιγυπτίους το ιερό φυτό του έρωτα και σύμφωνα με την παράδοση το έφερε στη χώρα τους ο Μιν, ο θεός της γονιμότητας, που απεικονιζόταν με υπερφυσική στύση να κάθεται κάτω από την τεράστια σε μέγεθος "ιερή μαρουλιά". Σύγχρονοι "οπαδοί του σεξ" υποστηρίζουν, ότι προτιμούν να καπνίζουν αποξηραμένα φύλλα μαρουλιού παρά τσιγάρο, προκειμένου να γίνουν επιθετικοί κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης. Αντιθέτως, οι αρχαίοι Έλληνες υποστήριζαν, ότι το μαρούλι περιορίζει την ερωτική επιθυμία και το έτρωγαν συνήθως οι μαθητές του Αριστοτέλη σε περιόδους "διαλογισμού" για να καταστέλλουν την ερωτική τους επιθυμία. (Για καλό και για κακό αν δεν βεβαιωθείτε πρώτα μην επιχειρήσετε να μασήσετε μαρούλι πριν από μια βραδιά που υπόσχεται πολλά.)

Τι τρώμε; Καρότα

Τα καρότα παρέχουν μια αφθονία σχεδόν όλων των ενισχυτικών θρεπτικών ουσιών για τον οργανισμό. Αποτελούν την καλύτερη φυσική πηγή βιταμίνης Α, η οποία ευεργετεί την όραση, καταπολεμά την ακμή κι επιπλέον αυξάνει τη φυσική αντίσταση ενάντια στα μικρόβια και τις μολύνσεις. Έτσι, κατατάσσεται στη λίστα των καλύτερων φυσικών φαρμάκων για την πρόληψη από τα κρυολογήματα και τους ιούς.
Εκτός από την προσφορά τους σε βιταμίνη Α, τα καρότα προσφέρουν επίσης σημαντική ποσότητα καθαρών μετάλλων, όπως το χλώριο και το θείο. Το χλώριο υποκινεί τις λειτουργίες του συκωτιού - όπως την αποβολή των τοξινών από το ανθρώπινο σύστημα - και παρέχει φυσική προστασία από την αρθρίτιδα, αφού βοηθά στη διατήρηση των οστών και των αρθρώσεων σε νεανική μορφή. Αντίστοιχα, το θείο προωθεί μια αντισηπτική επίδραση στο πεπτικό σύστημα και την κυκλοφορία του αίματος, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί το κύριο συστατικό τής ινσουλίνης, δηλ. της ορμόνης που δραστηριοποιείται για τη μετατροπή των υδατανθράκων σε ενέργεια.
Τα καρότα είναι μια πολύ καλή πηγή τριών ακόμη σημαντικών μετάλλων: του ασβεστίου, του φωσφόρου και του μαγνησίου. Αυτά λειτουργούν μαζί για να χτίσουν ισχυρά οστά και υγιές νευρικό σύστημα. Το ασβέστιο είναι ουσιαστικό για τους μυς τής καρδιάς και τη ρύθμιση τού κτύπου τής καρδιάς. Ο φώσφορος συμβάλει για την απόκτηση υγιούς δέρματος, μαλλιών και τα νεύρων. Η ζωτικής σημασίας περιεκτικότητα σε μαγνήσιο των φρέσκων καρότων είναι η ευεργετικότερη για τη διανοητική ανάπτυξη, την πέψη των λιπών και το μεταβολισμό κάποιων θρεπτικών ουσιών όπως: ασβέστιο, φώσφορος, νάτριο, κάλιο, σύμπλεγμα βιταμινών Β, C και Ε, ενώ το μαγνήσιο είναι ουσιαστικό για την παραγωγή ενέργειας από τους υδατάνθρακες, το οποίο όμως καταστρέφεται από την κατανάλωση οινοπνεύματος.
Τέλος, τα καρότα είναι μια καλή φυτική πηγή βιταμίνης Ε, η βιταμίνη των μυών. Τα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη Ε αυξάνουν την αποδοτικότητα ολόκληρου του μυϊκού συστήματος με την προώθηση της αποδοτικής χρήσης του οξυγόνου. Η βιταμίνη Ε βοηθά επίσης, να προωθηθεί το αίμα, από τη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων, σε όλα τα μέρη του σώματος.

* Προέρχεται από το Αφγανιστάν και τις γύρω περιοχές, ενώ ήταν γνωστό φαρμακευτικό φυτό στην Αρχαία Ελλάδα με το όνομα Σταφλίνος.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι πιλότοι κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες καρότων για να βοηθηθεί και ενισχυθεί η όρασή τους, ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας। Η βιταμίνη Α', βοηθά στην όραση, με το να σχηματίζει μια πορφυρή μάζα που χρειάζονται τα μάτια για να μπορούν να διακρίνουν σε χαμηλό φωτισμό.
* Αν συνηθίζετε να αγοράζετε καρότα με τους βλαστούς τους, είναι βασικό το να τους αφαιρείτε πριν τα κρατήσετε στο ψυγείο σας। Διαφορετικά αυτά τα όμορφα βλαστάρια, απομυζούν από το καρότο όλες τις βιταμίνες και χυμούς, πριν εσείς προλάβετε να τα απολαύσετε.
* Η βήτα-καροτίνη απορροφάται από τον οργανισμό πολύ πιο εύκολα όταν συνοδεύεται με μικρή ποσότητα λιπαρών ουσιών (ελειόλαδο!!!)
* Πολύ συχνά χρησιμοποιείται στα καλλυντικά। Για παράδειγμα - μάσκα προσωπου σπιτική(εδω)

Τι τρώμε: Λεμόνι

*Ο χυμός του λεμονιού περιέχει βιταμίνη C, σάκχαρα, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και μεταλλικά άλατα (κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και πυρίτιο) ενώ η φλούδα του αναζωογονητικό αιθέριο έλαιο. Επίσης, το λεμόνι είναι πλούσιο σε φλαβόνες, αντιοξειδωτικές ουσίες πολύτιμες στη θεραπευτική. Το λεμόνι είναι εξαιρετικό αντιβακτηριακό, απολυμαντικό, στυπτικό και αντισηπτικό, θεωρείται πως βοηθάει στον έλεγχο του ουρικού οξέος, εμποδίζει τη θρόμβωση των αρτηριών και των φλεβών και τη συσσώρευση αλάτων.

*Ο χυμός του λεμονιού συστήνεται σε όλες τις προληπτικές και θεραπευτικές αγωγές των λοιμώξεων του αναπνευστικού, αλλά και για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, βοηθώντας την αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων.

*Εάν οι συνέπειες ενός βραδινού ξεφαντώματος αργούν να... αποχωρήσουν, ένας πικρός καφές με το χυμό μισού λεμονιού είναι πραγματική πανάκεια για το στομάχι. Όσο για το ταλαιπωρημένο από διατροφικές καταχρήσεις στομάχι, αρκεί να στύψετε μισό λεμόνι σε ένα ποτήρι νερό, στο οποίο θα έχετε διαλύσει και λίγη σόδα, πίνοντας το ενώ αφρίζει.

*Αν αντιμετωπίζετε δυσπεψία πιείτε ένα ποτήρι νερό στο οποίο θα έχετε ρίξει μερικές σταγόνες λεμόνι: θα νιώσετε αμέσως ανακούφιση... Καλό είναι να αποφεύγετε να συνδυάζετε λεμόνι με αμυλούχες τροφές (πατάτες, μακαρόνια), γιατί ο συνδυασμός στα ευαίσθητα στομάχια προκαλεί συνήθως δυσπεψία.

*Πολύ αποτελεσματικό είναι το λεμόνι για το κυκλοφορικό σύστημα και κυρίως για την καταπολέμηση της υψηλής πίεσης, συνιστάται επίσης σε δίαιτες κατά της χοληστερίνης και της αρτηριοσκλήρυνσης.

*Είναι ένα πολύ καλό αντιπηκτικό αίματος, που μειώνει τις θρομβώσεις. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία , των κιρσών καθώς και για την πρόληψη και τη θεραπεία .

*Το λεμόνι είναι ισχυρό βακτηριοκτόνο. Χρησιμοποιείτε λοιπόν το χυμό του στα ωμά θαλασσινά (καταστρέφει το 92%των βακτηριδίων που περιέχουν). Επίσης, καλό είναι να ρίχνετε αρκετό λεμόνι στις κονσέρβες, καθώς και στο σιτεμένο κρέας. Ακόμα, μην ξεχνάτε ότι ο χυμός του λεμονιού θεωρείται το καλύτερο αντίδοτο στις τροφικές δηλητηριάσεις

*Επιπλέον, χάρη στη βιταμίνη C που περιέχει, παρουσιάζει και αντιοξειδωτική δράση προστατεύοντας την υγεία και την ομορφιά μας. Επίσης, ο χυμός του λεμονιού καθαρίζει και λευκαίνει το δέρμα ενώ βοηθάει να κλείσουν οι ανοιχτοί πόροι και επίσης στην εξάλειψη των φακίδων।

* Πολύ συχνα χρησιμοποιείται στα καλλυντικά। Για παράδειγμα - μάσκα προσώπου σπιτική

* Το σκληρό δέρμα (σε αγκώνες, γόνατα και φτέρνες! θα γίνει πιο απαλό αν το τρίβετε καθημερινά με λεμόνι.

* Μερικές ροδέλες λεμονιού στο νερό της μπανιέρας, εξουδετερώνουν το ασβέστιο και χαρίζουν στην επιδερμίδα υπέροχη λάμψη.

* Λίγες σταγόνες λεμόνι σε ένα βαμβάκι, σφίγγουν τους πόρους του λιπαρού δέρματος.

* Αλείψτε τα σκασμένα χέρια με ένα μείγμα από 1 κουτ. γλ. χυμό λεμονιού και λίγες σταγόνες γλυκερίνης.
* Εάν τα νύχια σας είναι εύθραυστα, να τους κάνετε μασάζ κάθε βράδυ με μείγμα λεμονιού και ελαιόλαδου (μισό, μισό).
* Μετά τη χαλάουα, απλώστε στις γάμπες μερικές σταγόνες λεμόνι. Η επιδερμίδα σας θα γίνει απαλή.

* Εντριβές με λεμόνι στο τριχωτό του κεφαλιού δυναμώνουν τα μαλλιά, ενώ ο χυμός μισού λεμονιού στο ξέβγαλμα τους δίνει ξεχωριστή λάμψη.

*Το λεμόνι, επειδή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα (αυξάνοντας τα λευκά αιμοσφαίρια) θεωρείται και άριστο αιμοστατικό. Για παράδειγμα, μετά την εξαγωγή κάποιου δοντιού, μερικές σταγόνες λεμόνι επάνω στο σημείο της πληγής βοηθούν στην επούλωση. Ακόμα, το ίδιο θετικό αποτέλεσμα έχει ο χυμός του λεμονιού και σε ρινορραγίες: ποτίζετε με μερικές σταγόνες λεμονιού ένα βαμβάκι, το οποίο τοποθετείτε μέσα στο ρουθούνι. Επίσης, οι γαργάρες με χυμό λεμονιού κάνουν πολύ καλό σε ευαίσθητα ούλα, αλλά και στις άφθες του στόματος.

*Η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C (50 ml ανά 100 γρ.) κάνει το λεμόνι ιδανικό για την αντιμετώπιση των βλαβερών αποτελεσμάτων του καπνίσματος.

*Άρτυμα, βότανο και καλλυντικό, με εφαρμογές καθημερινής πρακτικής, από το ξέβγαλμα του μεταξιού ως το γυάλισμα του χαλκού... Στην κουζίνα, άλλωστε, χρησιμοποιείται ακόμη για να μη μαυρίζουν τα κομμένα φρούτα και λαχανικά ή για να ξεμυρίσουν τα χέρια από τα ψάρια. Και φυσικά το λεμόνι προστίθεται σε σαλάτες, ψητά, βραστά ή τηγανητά φαγητά.

Πηγή: http://kosmos.pblogs.gr

Τι τρώμε; Ρόδι

Είναι ο καρπός που δίνει ο Πλούτωνας στην Περσεφόνη για να τη «δέσει» με τον Άδη και το έμβλημα των Ελευσίνιων Μυστηρίων.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το έθαβαν μαζί με τους νεκρούς τους, ενώ αποτελεί ένα από τα τρία «ευλογημένα φρούτα» του Bουδισμού. Χρησιμοποιήθηκε ως διακοσμητικό στοιχείο στο ναό του Σολομώντα και στους μανδύες των ιερέων και αναφέρεται στο Άσμα Ασμάτων στην Παλαιά Διαθήκη. Στην ελληνική παράδοση, είναι σύμβολο γονιμότητας και αιωνιότητας (αν και συνδέεται και με το θάνατο), γι’ αυτό σε γάμους και την Πρωτοχρονιά σπάμε ρόδια. Μάλιστα, έχει δώσει το όνομά του στην ισπανική πόλη Γρανάδα.

Το ρόδι είναι πλούσιο σε βιταμίνες (Α, C, Ε, φυλλικό οξύ), σίδηρο, κάλιο και φυτικές ίνες, ενώ είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες. Μάλιστα, ένα ρόδι καλύπτει το 40% της ποσότητας της βιταμίνης C και το 25% του φυλλικού οξέος που έχει καθημερινά ανάγκη ένας ενήλικος. ­Είναι πλούσιο σε τρεις διαφορετικές μορφές αντιοξειδωτικών ουσιών και η συνολική αντιοξειδωτική ικανότητά του έχει υπολογιστεί ότι είναι 2-3 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του κόκκινου κρασιού ή του πράσινου τσαγιού.

Χάρη στις αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις, αντιβηχικές, στυπτικές, επουλωτικές και αντιδιαρροϊκές του ιδιότητες, ο χυμός του ροδιού χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς εδώ και αιώνες. Ανάμεσα στα άλλα, εμποδίζει την οξείδωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL), που αποτελεί σοβαρό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα, και φαίνεται να μειώνει τα επίπεδα της ολικής και της «κακής» χοληστερίνης σε διαβητικούς ασθενείς με υπερλιπιδαιμία. Προστατεύει από εγκεφαλικές βλάβες, ρίχνει την πίεση του αίματος και υπάρχουν ενδείξεις ότι η μακρόχρονη κατανάλωσή του βελτιώνει την ερωτική λειτουργία ανδρών με πρόβλημα στύσης. Επίσης, θεωρείται ότι συμβάλλει στην πρόληψη του καρκίνου του δέρματος, του μαστού και του προστάτη, αλλά και στην ­επιβράδυνση της ανάπτυξής τους. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της χρόνιας διάρροιας, της δυσεντερίας και των αιμορραγιών, και για την αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας. Τέλος, καθαρίζει και προστατεύει το δέρμα, χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση των εγκαυμάτων και του ιού του έρπητα και μειώνει τις ρυτίδες και τα έλκη.

Πέρα από το φυσικό χυμό του ροδιού, υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να επωφεληθείτε από τις ευεργετικές του ιδιότητες.
● Φτιάξτε αφέψημα: Σε 1 λίτρο βραστό νερό, ρίχνετε 1 φλιτζάνι φλούδα ροδιού και βράζετε για 3΄. Περιμένετε να κρυώσει και σουρώ­νετε. Μπορείτε να πίνετε 1 ποτηράκι 10΄ πριν από το φαγητό για 15 ημέρες. Το ρόδι συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος.
● Κάντε πλύσεις και γαργάρες: Τα φύλλα της ροδιάς χρησιμοποιούνται, π.χ., σε περιπτώσεις αιμορροΐδων μετά από κάθε κένωση, αλλά και για τον πονόλαιμο. Σε ένα φλιτζάνι νερό, βάζετε 8-10 φύλλα και βράζετε για 10΄. Σουρώνετε και χρησιμοποιείτε στην πρώτη περίπτωση το μείγμα κρύο -για πλύσεις τοπικά κάθε βράδυ-, για όσο διάστημα χρειαστεί, και στη δεύτερη χλιαρό για γαργάρες, 2-3 φορές την ημέρα.

Οδηγίες «χρήσης»
› Πώς να τα διαλέξετε
Υπάρχουν τρεις ποικιλίες ροδιών, τα γλυκά, τα ημίγλυκα και τα ξινά ρόδια. Ανεξάρτητα, ωστόσο, από τη γεύση που σας αρέσει, προτιμήστε τα βαριά ρόδια με γυαλιστερή και σφιχτή επιδερμίδα. Βέβαια, ακόμη κι όταν η φλούδα τους συρρικνωθεί, το εσωτερικό τους μπορεί να φαγωθεί.
› Πώς να τα καθαρίσετε
Το καθάρισμα των ροδιών απαιτεί λίγο χρόνο, αλλά είναι εύκολο. Κόβετε κυκλικά και αφαιρείτε τη φλούδα στο μέρος του κοτσανιού και τη χαράζετε μέχρι το κάτω μέρος, χωρίς να πιέζετε πολύ το μαχαίρι, όπως κάνετε με το πορτοκάλι. Στη συνέχεια, ανοίγετε το ρόδι στη μέση και αφαιρείτε τους σπόρους. › Πώς να τα διατηρήσετε
Τα ρόδια διατηρούνται πολλές ημέρες εκτός ψυγείου ή σε σκοτεινό μέρος, αν κρεμαστούν μαζί με το κλαδί τους. Αν θέλετε να τα κρατήσετε για αρκετούς μήνες, μπορείτε να τα φυλάξετε στο κάτω μέρος του ψυγείου. Για να τα διατηρήσετε ακόμη περισσότερο, μπορείτε να τα καθαρίσετε και να τα φυλάξετε στην κατάψυξη, κλεισμένα σε ειδικό δοχείο ή σακουλάκι για τρόφιμα. Έτσι, όποτε χρειάζεστε σπόρους, παίρνετε απλά όσους θέλετε.
› Πώς να πάρετε το χυμό τους
Σε πολλές συνταγές, εκτός από τους σπόρους του ροδιού, χρησιμοποιείται και ο χυμός του. Υπάρχουν, λοιπόν, δύο τρόποι για να πάρετε το χυμό από τους καρπούς: είτε στύβετε τα ρόδια στο στύφτη, όπως κάνετε με τα πορτοκάλια, είτε πιέζετε τους καρπούς σε ένα σουρωτήρι. Μάλιστα, σε αντίθεση με την πρώτη περίπτωση, στη δεύτερη μένουν στο σουρωτήρι και οι μεμβράνες που χωρίζουν τους σπόρους, οι οποίες δίνουν μια ελαφρώς στυφή γεύση στο χυμό.

Πηγή: www.vita.gr

Τι τρώμε; Μανιτάρια

Τα μανιτάρια έχουν λίγες θερμίδες, δεν περιέχουν καθόλου χοληστερόλη και σχεδόν καθόλου άλλα λίπη και νάτριο. Παράλληλα είναι μεταξύ των σπάνιων τροφίμων που περιέχουν μερικά βασικά μεταλλικά ιχνοστοιχεία και συμπλέγματα βιταμινών τύπου Β. Η ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2) έχει σημαντικό ρόλο για υγιές δέρμα και καλή όραση. Το παντοθενικό οξύ (βιταμίνη Β5) έχει σημαντικό ρόλο στην παραγωγή των ορμονών και για το νευρικό σύστημα.
Η νιακίνη (βιταμίνη Β3) βοηθά στην καλή λειτουργία του νευρικού και πεπτικού συστήματος.
Και οι τρεις πιο πάνω βιταμίνες βοηθούν στην παραγωγή ενέργειας των κυττάρων από τα λίπη, τις πρωτεΐνες και τους υδατάνθρακες. Επίσης τα μανιτάρια περιέχουν βιταμίνη C και D. Το περιεχόμενο σε βιταμίνες των μανιταριών μοιάζει πολύ με το περιεχόμενο σε βιταμίνες του κρέατος.

Σύγχρονες επιστημονικές έρευνες, έδειξαν ότι πράγματι τα μανιτάρια ή ουσίες που εξάγονται από αυτά, έχουν αξιόλογες ιδιότητες που πιθανόν να συμβάλλουν στην καταπολέμηση μερικών μορφών καρκίνου, ενισχύουν το σύστημα άμυνας του οργανισμού και μειώνουν τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο της καρδίας. Ουσία που περιέχεται στο εν λόγω άσπρο μανιτάρι, σε προκαταρκτικές έρευνες, βρέθηκε ότι μπορεί να καταστέλλει σε καλλιέργειες τον πολλαπλασιασμό κυττάρων του μαστού. Η ουσία αυτή (ανήκει στην κατηγορία των αναστολέων της αρωματάσης) μειώνει τα επίπεδα των οιστρογόνων που είναι παράγοντες που ευνοούν την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού.

Τα μανιτάρια είναι πλούσια σε σελήνιο, κάλιο, χαλκό και σίδηρο.

Το σελήνιο εμπλέκεται μαζί με τη βιταμίνη Ε στην πρόληψη καρκίνου του προστάτη όπως επίσης και στη μείωση του κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα.

Επίσης τα μανιτάρια περιέχουν κάλιο που είναι απαραίτητο για τον κανονικό ρυθμό της καρδίας, το ισοζύγιο των υγρών στον οργανισμό και για τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

Η διατροφή που είναι πλούσια σε κάλιο και χαμηλή σε νάτριο, συμβάλλει σε μείωση του κινδύνου για ψηλή πίεση και εγκεφαλικά επεισόδια.

Ο χαλκός και ο σίδηρος που περιέχουν τα μανιτάρια, είναι απαραίτητοι για τη σύνθεση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλους τους ιστούς του οργανισμού.

Πηγή: www.medlook.net

Τι τρώμε; Κολοκυθάκια

Τα κολοκυθάκια αποτελούν εξαιρετική πηγή χαλκού και μαγγανίου, πολύ καλή πηγή μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου, βιταμίνης C , Α, πυριδοξίνης, φυλλικού οξέος και διαιτητικών ινών και καλή πηγή των υπόλοιπων βιταμινών του συμπλέγματος Β και της βιταμίνης Κ. Περιέχουν, επίσης, β-καροτένιο και άλλα καροτενοειδή. Τα ωμά κολοκυθάκια σε σχέση με τα βρασμένα περιέχουν κατά βάρος περισσότερο από την τριπλάσια ποσότητα σε βιταμίνη C και ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β 2 ), τριπλάσια ποσότητα πυριδοξίνης (βιταμίνη Β 6 ), περίπου τη διπλάσια σε φυλλικό οξύ και πέντε φορές λιγότερο βιταμίνη Α.

Στα κατεψυγμένα βρασμένα κολοκυθάκια παρατηρούνται απώλειες σε κάποιες βιταμίνες ( C , Α, βιταμίνη Β 6 , φυλλικό οξύ) και κάποια ανόργανα συστατικά (μαγνήσιο, φωσφόρος, κάλιο, χαλκός).

Εκχυλίσματα από κολοκύθι έχουν βρεθεί ότι μπορεί να ανακουφίσουν από τα συμπτώματα της καλοήθους υπερτροφίας του προστάτη, μιας κατάστασης κατά την οποία ο αδένας του προστάτη μεγεθύνεται προβληματικά και μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στη διούρηση ή τη σεξουαλική λειτουργία. το κολοκύθι Το ευεργετικό μπορεί να εκδηλώσει αυτό το αποτέλεσμα, όταν τα συστατικά του «συνεργάζονται» με τα συστατικά άλλων λαχανικών.

Η κατανάλωση κολοκυθιών μπορεί να συμβάλλει στην προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα μέσω διαφόρων συστατικών που περιέχουν. Τα κολοκυθάκια αποτελούν, αρχικώς, πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών. Η ευεργετική επίδραση στα καρδιαγγειακά ενισχύεται και από τη δράση των λεγόμενων διαλυτών διαιτητικών ινών, οι οποίες συμβάλλουν στη μείωση της ολικής και της LDL -χοληστερόλης, ώστε η αύξησή τους στη δίαιτα συστήνεται στα άτομα με υπερχοληστερολαιμία. Επίσης, δίαιτες υψηλές σε φυλλικό οξύ, β-καροτένιο και βιταμίνη C μειώνουν την ομοκυστεΐνη, ουσία της οποίας η συσσώρευση προκαλεί βλάβες στα αγγεία και αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο (μελέτη δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Nutrition το 2000). Τέλος, μέσω του καλίου και του μαγνησίου, τα κολοκυθάκια δρουν προστατευτικά και θεραπευτικά κατά της υπέρτασης. Μια μελέτη με ηλικιωμένους (δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Epidemiology το 1995) έδειξε ότι τα άτομα που κατανάλωναν τουλάχιστον μία μερίδα κολοκυθιών ή και καρότων καθημερινά εμφάνιζαν 60% μικρότερο κίνδυνο για έμφραγμα σε σχέση με αυτούς που κατανάλωναν λιγότερο.

Τα παραπάνω συστατικά, βέβαια, παρουσιάζουν κι άλλες ιδιότητες και έχουν προστατευτική δράση και σε άλλες καταστάσεις. Για παράδειγμα, ο χαλκός είναι απαραίτητος για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων (εφόσον εμπλέκεται στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού), τ ο φυλλικό οξύ φαίνεται σημαντικό στην προστασία από καρκίνο σε περιοχές του σώματος με υψηλό ρυθμό διαίρεσης κυττάρων, όπως είναι το κόλον και ο τράχηλος της μήτρας (εφόσον είναι απαραίτητο για την ομαλή διαίρεση των κυττάρων) και η βιταμίνη C , αλλά και το β-καροτένιο, φαίνεται να προσφέρουν κάποια προστασία από καταστάσεις που εμπλέκουν φλεγμονή, όπως η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και το άσθμα (μέσω της αντιφλεγμονώδους δράσης τους). Επίσης, τα κολοκυθάκια περιέχουν και τις συνήθως καλούμενες αδιάλυτες διαιτητικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του εντέρου και το προστατεύουν από διάφορες νόσους, όπως εκκολπωματίτιδες και καρκίνος. Οι διαιτητικές ίνες συμβάλλουν και στο αίσθημα κορεσμού.

Πηγή: www.barbastathis.com

Τι τρώμε; Κρεμμύδι

Στην αρχαιότητα, το χρησιμοποιούσαν ευρέως τόσο για τη νοστιμιά του όσο και για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες.Είναι φτωχό σε θερμίδες και νάτριο, ενώ δεν έχει χοληστερίνη. Είναι πλούσιο σε φυτοχημικές ουσίες, όπως δισουλφίδια και τρισουλφίδια, που είναι υπεύθυνα για τη χαρακτηριστική μυρωδιά του, αλλά και για τις αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές του ιδιότητες. Επίσης, περιέχει φλαβονοειδή και ιδιαίτερα κουερσετίνη, που έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, ενώ παράλληλα προσφέρει στον οργανισμό βιταμίνες Β6 και C, φυτικές ίνες, κάλιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, χρώμιο και φυλλικό οξύ.
Πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι τα αλυλ-προπυλ-δισουλφίδια που περιέ­χει το κρεμμύδι είναι υπεύθυνα για τη μείωση των επιπέδων σακχάρου, καθώς αυξάνουν την ποσότητα της ελεύθερης διαθέσιμης ινσουλίνης στο αίμα. Το κρεμμύδι αποτελεί, επίσης, μια πολύ καλή πηγή χρωμίου. Από κλι­νικές έρευνες σε διαβητικούς, που δημο­σιεύτηκαν σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά, όπως στο «Diabetes & Metabolism», δια-πιστώθηκε ότι το χρώμιο έχει την ικανότητα να μειώνει τα επίπεδα σακχάρου νηστείας, να βελτιώνει την ανοχή στη γλυκόζη αίματος, να μειώνει την ολική χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια, καθώς και να αυξάνει τα επίπεδα της καλής χοληστερίνης στο αίμα. Oι υψηλές τιμές χοληστερίνης και αρτηριακής πίεσης είναι προδιαθεσικοί παράγοντες για την εμφάνιση καρ­διαγγειακών νοσημάτων. Η συχνή κατανάλωση κρεμμυδιού έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα επίπεδα χοληστερί­νης, καθώς και την υψηλή ­αρτηριακή πίεση. Αποτέλεσμα είναι η κατανάλωση κρεμμυδιού να δρα προληπτικά κατά της εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, αθηροσκλήρωσης και εμφράγματος. Αυτό οφείλεται κυρίως στα σουλφιδικά του συστατικά (φλαβονοειδή). Τα τελευταία, σε συνδυασμό με το χρώμιο και τη βιταμίνη Β6 που περιέχει το κρεμμύδι, μειώνουν τα επίπεδα ομο­κυστεΐ­νης στο αίμα, που αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα κινδύνου για καρδιακή ανακοπή και έμφραγμα.
Πολλά συστατικά του κρεμμυδιού συμβάλλουν στη μείωση της οξύτητας των συμπτωμάτων που σχε­τίζονται με φλεγμονώδεις καταστάσεις, είτε αυτές οφείλονται σε οστεοαρθρίτιδα και ρευματοειδή αρθρίτιδα είτε σε αλλεργικό φλεγμονώδες άσθμα και σε αναπνευστική συμφόρηση λόγω κοινού κρυολογήματος. Υπεύθυνα για την αντιφλεγμονώδη δράση του κρεμμυδιού είναι κυρίως η βιταμίνη C και τα φλαβονοειδή Σύμφωνα με μελέτες, η κατανάλωση κρεμμυδιού βοηθά στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.
Μην το τρώτε αν…
έχετε κολίτιδα (σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου), αποφύγετε τη συχνή κατανάλωση κρεμμυδιού, γιατί θα επιδεινώσει την κατάστασή σας. Το ίδιο ισχύει και για τις μητέρες που θηλάζουν, αν το μωρό τους υποφέρει από κολικούς του εντέρου. Επίσης, αν πάσχετε από σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, θα πρέπει να αποφεύγετε και την κατανάλωση ορισμένων άλλων σκληρών λαχανικών, όπως λάχανο, αγγούρι, κοτσάνι κουνουπιδιού κλπ.

Πηγή: www.vita.gr

Τι τρώμε; Παντζάρι

Το παντζάρι αποτελεί μια εξαιρετική πηγή, βιταμινών και ιχνοστοιχείων (αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμινών και ιχνοστοιχείων, λόγω της περιεκτικότητάς του σε φώσφορο, σίδηρο, ιώδιο, θείο, ασβέστιο, μεταλλικά άλατα, βιταμίνη Β) , ενώ ταυτόχρονα είναι ο ιδανικός τρόπος να συνδυάσετε εκλεπτυσμένη γεύση με χαμηλές θερμίδες (44 θερμίδες/100 γρ.). Το παντζάρι καταναλώνονταν από τους αρχαίους Έλληνες ως ορεκτικό, όπου τα φύλλα του μαγειρεύονταν με μέλι και κρασί. Η ρίζα του, χρησιμοποιούνταν ως θεραπευτικό μέσο για τον πυρετό, δερματικά προβλήματα καθώς και διαταραχές πέψης. Μάλιστα, η φυσική χρωστική του παντζαριού χρησιμοποιήθηκε ως βαφή μαλλιών κατά τον 16ο αιώνα. Επιπλέον, εδώ και αιώνες το παντζάρι θεωρείται πως έχει πιθανές αντικαρκινικές ιδιότητες λόγω των αντιοξειδωτικών φυτοχημικών συστατικών που περιέχει. Πέρα από τις θεραπευτικές του ιδιότητες, ενδιαφέρον έχει να ανατρέξουμε στην λαογραφία της Αγγλίας, όπου εκεί αναφερόταν πως εάν ένας άντρας και μια γυναίκα φάνε από το ίδιο παντζάρι, τότε θα ερωτευτούν.
Επίσης 
τα παντζάρια,μας προσφέρουν τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες οι οποίες ενισχύουν την ανάπλαση των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος ενώ παράλληλα βοηθούν την ανάπτυξη ειδικής ομάδας κυττάρων τα οποία με τη σειρά τους καταστρέφουν διάφορα επιβλαβή κύτταρα.
Είναι ένα από τα φυσικά καθαρτικά βοηθώντας τα άτομα που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα και αιμορροΐδες.
Από των αρχαιοτάτων χρόνων αυτή η θαυματουργή ρίζα θεωρείται έξοχο αφροδισιακό, λέγετε μάλιστα ότι η θεά Αφροδίτη έτρωγε πολλά παντζάρια για να διατηρεί ανέπαφη την ομορφιά και τη χάρη της, ενώ για την αιμοποιητική τους δράση, η οποία έχει αποδειχθεί, είχαν μιλήσει και ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός.
Επίσης,
 τα παντζάρια είναι πλούσια στο ένζυμο καταλάση, ένα από τα βασικότερα αντιοξειδωτικά ένζυμα το οποίο έχει την ιδιότητα να υπερασπίζεται τον οργανισμό μας από τις ελεύθερες ρίζες, η δε ανεπάρκειά της καταλάσης σχετίζεται..με το άσπρισμα των μαλλιών, την αρθρίτιδα, την οστεοαρθρίτιδα και άλλες εκφυλιστικές νόσους του οργανισμού.

Το παντζάρι είναι πλούσιο σε φυλλικό οξύ. Το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων λόγω της συμμετοχής του στη σύνθεση των νουκλεϊκών οξέων και απαραίτητο για την λειτουργία του νευρικού συστήματος. Επίσης, βοηθάει στην αναγέννηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και για αυτό η έλλειψη του προκαλεί μακροκυτταρική αναιμία. Σημαντική είναι η περιεκτικότητα του παντζαριού και σε φυτικές ίνες. Υπολογίζεται πως σε μια μερίδα παντζαριού περιέχονται πάνω από 2 γρ. φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες προσδίδουν όγκο στο υπόλειμμα τροφής αυξάνοντας τον όγκο και το βάρος των κοπράνων από 40% έως και 100%. Μέσω της δράσης αυτής, βοηθείται η λειτουργία του πεπτικού σωλήνα και μειώνεται ο χρόνος διέλευσης τυχόν «βλαβερών» ουσιών. Επιπλέον πρέπει να αναφερθεί πως το παντζάρι είναι πλούσιο και σε κάλλιο. Το κάλλιο ρυθμίζει τον όγκο των ενδοκυττάριων υγρών και επηρεάζει την σύσπαση των λείων μυικών ινών και έτσι είναι απαραίτητο για την διατήρηση του καρδιακού παλμού. Όμως, σε άτομα που έχουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω αυξημένης περιεκτικότητας σε κάλλιο, το παντζάρι θα πρέπει να αποφεύγεται. Το παντζάρι έχει θεραπευτικές ιδιότητες, συγκεκριμένα συμβάλλει στην καταπολέμηση της γρίππης, της βρογχίτιδας και της αναιμίας. Επίσης βοηθάει και στην ανάρρωση από γαστρορραγία, ενώ ο χυμός του είναι ευεργετικός για προβλήματα υπέρτασης, καρδιαγγειακά και προβλήματα αρτηριοσκλήρωσης, και καθαρίζει τα νεφρά και τη χολή.

Πάντα το παντζάρι θα πρέπει να μαγειρεύεται ολόκληρο. Μην το κόβετε και μην το ξεφλουδίζετε, διότι έτσι απελευθερώνεται η χρωστική που περιέχει ενώ ταυτόχρονα επηρεάζεται και η γεύση. Ο καλύτερος τρόπος μαγειρέματος για να προστατευτεί η γεύση θεωρείται το ψήσιμο στον φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία, από 1 έως 3 ώρες, ανάλογα με το μέγεθος του. Εάν το παντζάρι βραστεί, πιθανόν το μαγείρεμα να μην διαρκέσει πάνω από μια ώρα.

Πηγή: www.mednutrition.gr

Τι τρώμε; Ρίγανη

Η Ρίγανη είναι ένα πολυετές αρωματικό χόρτο, ευρύτατα διαδεδομένο, σε ξηρότοπους σ’ όλη την Ελλάδα. Είναι γνωστό επίσης και με τα ονόματα: ριάνο, ρούανο, ρούβανο κ.ά.
Η Ρίγανη χρησιμοποιείται από τα αρχαία χρόνια σαν καρύκευμα στην μαγειρική και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Παλιά θεωρούταν σαν το χόρτο που προφύλασσε από τα κακά πνεύματα και από την μαγεία. Ενδιαφέρον είναι οι σημειώσεις του άραβα ιατρού Αβικέντα (980 – 1037) για τη Ρίγανη: διώχνει κάθε λογής υγρό από τους πνεύμονες, υπό μορφή τσαγιού,- καπνίζοντας τη και με εντοκολπική χρήση, βοηθάει στα γυναικολογικά προβλήματα, δυσμηνόρροια, επώδυνα έμμηνα και αιμορραγίες,- αποβάλλει το έμβρυο και είναι χρήσιμη για τη στενοχώρια και αδιαθεσία.
Η χημική σύνθεση της Ρίγανης είναι πλούσια, στο επίγειο μέρος της περιέχει στυπτικές και βαφικές (χρωστικές) ουσίες, συγκριτικά μεγάλο ποσοστό αιθέριου ελαίου (μέχρι 1,2 %) το οποίο περιέχει φενόλες (θυμόλη (thymol) και carvacrol), πικρές ουσίες, πτητικές ουσίες (μέχρι 15 %) κ.ά. Η Ρίγανη ανήκει στα φυτά με το μεγαλύτερο περιεχόμενο βιταμίνης C. (565 mg %).
Η Ρίγανη είναι ένα δυνατό αρωματικό χόρτο, το οποίο ελευθερώνει από τους σπασμούς και τον λόξιγκα,- διευκολύνει την πέψη και ανοίγει την όρεξη, έχεί ελαφρώς αποχρεμπτικές, αντιδιαρροϊκές, αντιφλεγμονώδεις, βακτηριοκτόνες και αντιαιμορραγικές ικανότητες,- αυξάνει την ούρηση και το ίδρωμα και διεγείρει την μήτρα.
Η Ρίγανη χρησιμοποιείται ευρέως στην επίσημη Ιατρική. Υπό μορφή τσαγιών (αφεψημάτων) χρησιμοποιείται στην ατονία των εντέρων, σαν σκεύασμα που ανοίγει την όρεξη και διευκολύνει την πέψη, επίσης σαν ηρεμιστικό μέσο για το νευρικό σύστημα. Συμπτώματα για τη χρήση της Ρίγανης είναι η αϋπνία και έλκη του στομάχου, οφειλόμενα στη ανεπάρκεια πεπτικών οξέων, γαστρική ατονία, αεροφαγία (λόξιγκα), μετεωρισμό, χρόνια βρογχίτιδα και φυματίωση των πνευμόνων.
Αυξάνει την έκκριση των πεπτικών, βρογχικών και εφιδρωτικών αδένων και έχει ευεργετική (σπασμολυτική, αντιδιαρροϊκή και αντιφυσώδες) δράση στις ασθένειες των εντέρων και σε περιπτώσεις που συνοδεύονται με δυσκοιλιότητα και τυμπανισμό. Εσωτερικά η Ρίγανη χρησιμοποιείται στην οξεία και χρόνια βρογχίτιδα, για τους σπαστικούς πόνους στο στομάχι και έντερα, στις ασθένειες των εντέρων και χολοφόρων οδών. Χρησιμοποιείται εσωτερικά σαν αποχρεμπτικό για το βήχα, την δύσπνοια, βρογχίτιδα και φυματίωση των πνευμόνων. Αφέψημα και έγχυμα του φυτού δρα σαν διουρητικό μέσο στις ασθένειες των νεφρών, ρευματικές παραμορφώσεις των αρθρώσεων και ποδάγρα, παράλληλα με κατάλληλη δίαιτα. Αφέψημα του φυτού χρησιμοποιείται από παλιά για τις γυναικολογικές ασθένειες, σαν εμμηναγωγό στα επώδυνα έμμηνα στην εμμηνόπαυση και για την αντιμετώπιση της υστερίας. Υπό μορφή τσαγιών βοηθάει στην υπέρταση και αρτηριοσκλήρυνση. Έχοντας θεραπευτικές και επουλωτικές ιδιότητες χρησιμοποιείται υπό μορφή γάργαρων για τις φλεγμονές και έλκη της κοιλότητας του στόματος και αμυγδαλιών. Στις έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να χορηγείται η Ρίγανη.
Εξωτερικά χρησιμοποιείται υπό μορφή εμπλάστρων και για πλυσίματα στην αρθρίτιδα, μυϊκούς πόνους, πλυσίματα των πληγών, έκζεμα, φαγούρα, καλόγερους και πυώδη σπυριά. Ένα βαμβακάκι μουσκεμένο με το αλκολάτ (1:3) ή (1:4) της Ρίγανης τοποθετείται στο πονομένο δόντι για το σταμάτημα του πονόδοντου.
Το αιθέριο έλαιο της Ρίγανης (ριγανόλαδο) χρησιμοποιείται για των κατευνασμό των πόνων των χαλασμένων δοντιών και στην αρωματοθεραπεία για παρόμοιες περιπτώσεις, ενώ εξωτερικά για να σκοτώνει τις ψείρες. Μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος.
ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ:Η Ρίγανη είναι φυτό ανθεκτικό στο κρύο. Θέλει ηλιόλουστα εδάφη με καλή αποστράγγιση, πολλαπλασιάζεται με σπόρους και με χωρισμό του φυτού την άνοιξη ή το φθινόπωρο.
*Μεγάλο υψόμετρο και εδάφη ασβεστούχα, φτωχά, ξηρικά, άγονα με πλούσια ηλιοφάνεια είναι βασικότατοι παράγοντες παραγωγής αρίστης ποιότητας ρίγανης.
*Αν θέλουμε να έχουμε ένα ζωντανό σκούρο πράσινο χρώμα στη ξηρή ρίγανη, μετά τη συλλογή, που γίνεται στο στάδιο της άνθησης, την καθαρίζουμε άμεσα, αφού την κάνουμε μικρά ματσάκια, τα κρεμάμε σε σκιερό μέρος να ξηραθεί.
Μετά την αποξήρανση γίνεται το τρίψιμο και το κοσκίνισμα, έτσι ώστε το τελικό προϊόν να είναι μόνο τριμμένη ρίγανη, πλούσια σε άρωμα και με πράσινο χρώμα.
*Το όνομα της προέρχεται από τις λέξεις όρος και γάνος (λαμπρότητα), φυτό δηλ. που λαμπρύνει το βουνό.

Από την Εγκυκλοπαίδεια των Βοτάνων
Φώτο από http://laspistasteria.wordpress.com

Τι καλό κάνουν τα βότανα, που τρώμε

ΑΓΚΙΝΑΡΑ	Για το στομάχι , και τα φύλλα της για το αδυνάτισμα και το ζάχαρο.
ΑΓΡΙΑΔΑ	Για πέτρα στα νεφρά και ουρικό οξύ.
ΑΓΡΙΟΣΚΟΡΔΟ	Για χοληστερίνη, πίεση , τριγλυκερίδια.
ΑΓΡΙΟΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ	Για ζάχαρο –διαβήτη και καλλίτερη όραση, καρδιά , πίεση ζαλάδες , πονοκεφάλους, βήχα, γρίπη, αμυγδαλές και το πρώτο στον κόσμο σε περιεκτικότητα της βιταμίνης C..
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΕΛΑΙΟ	Για το στρες άγχος και αϋπνία
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ή ΦΥΛΛΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ	Για τη δυσκοιλιότητα
ΑΝΗΘΟΣ	Για στρες, άγχος , αϋπνία, αδυνάτισμα.
ΑΧΙΛΛΕΑ	Τονωτικό, καθαρίζει το αίμα, για αιμορροΐδες. Πέτρα στην χολή , κολίτιδα , και αρθριτικά.
ΑΨΙΘΙΑ	Για ζάχαρο ζαλάδες, αδυνάτισμα, διάρροια, ξενύχτι, ποτό, τονωτικό, στομαχόπονο, το καλύτερο φάρμακο για την χολή και το ήπαρ.
ΒΑΛΕΡΙΑΝΑ	Για ηρεμιστικό και αϋπνίες , νεύρα, στρες, άγχος, πονοκέφαλο , καούρες του στομαχιού.
ΒΑΛΣΑΜΟΧΟΡΤΟ	Για το βήχας
ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ	Για πονοκέφαλο, ημικρανίες, βοηθάει στην μνήμη,, στρες άγχος αϋπνία, βήχας.
ΒΗΧΙΟ	Βοηθάει στον βήχα, για κρυολόγημα και το τσιγάρο.
ΒΥΣΣΙΝΟ	Δυναμωτικό, και τα κοτσάνια του θεραπεύουν την διάρροια.
ΓΛΥΚΟΡΙΖΑ	Για το άσθμα , τον βήχα, την φαρυγγίτιδα,, αμυγδαλίτιδα, ζαχαροπλαστική.
ΓΚΡΕΙΠΦΡΟΥΤ ΕΣΣΑΝΣ – ΛΑΔΙ	Αδυνάτισμα, ζάχαρο, χοληστερίνη. Αρωματοποιία, ζαχαροπλαστική.
ΓΛΥΚΑΝΙΣΟ	Για στομαχόπονο και μαγειρική , στρες άγχος αϋπνία, ξενύχτι, ποτό, τονωτικό , βήχας.
ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟ	Για το Άσθμα, βήχα, κοκίτη, γρίπη, πυρετό, ζαλάδες, ημικρανίες, βρογχίτιδα, πέτρα στην χολή, αρθρίτιδα, έξτρα τονωτικό και σπασμολυτικό, ξενύχτι, ποτό, και μαγείρεμα.
ΔΑΦΝΗ	Τριχόπτωση, νεύρα, μαγειρική.
ΔΙΚΤΑΜΟ (ΕΡΩΝΤΑΣ)	Για στομαχόπονο, είναι διουρητικό.
ΔΥΟΣΜΟΣ	Είναι το ίδιο φυτό με την μέντα (Βλέπε και τις ιδιότητές της) . Για χοληστερίνη, πονοκέφαλο, στομαχόπονο, στρες αϋπνία, άγχος, ξενύχτι, ποτό, τονωτικό, μαγειρική. Αρωματίζει το νερό του μπάνιου για χαλάρωση, , στην ζαχαροπλαστική, και ποτοποιία και οινοποιία
ΕΥΚΑΛΥΠΤΟΣ	Για γρίπη, άσθμα, βήχα, ρευματισμούς, λαρυγγίτιδα, ιγμορίτιδα.
ΖΑΜΠΟΥΚΟΣ	Για πονόλαιμο, ξερόβηχα, αμυγδαλές, άσθμα, βρογχίτιδα, κρυολογήματα, συνάχι, φαρυγγίτιδα λαρυγγίτιδα.
ΘΡΟΥΜΠΙ	Για στομάχι, αυπνίες, αρθρίτιδα, ρευματισμούς, νεφρά., μαγειρική.
ΘΥΜΑΡΙ	Για άσθμα, βήχα, πίεση, κυκλοφορικό, δυσπεψία, μαγειρική .
ΕΣΤΡΑΓΓΟΝ	Αρωματικό, για την μαγειρική.
ΕΧΙΝΑΤΣΕΑ	Για βήχα, και για το ζάχαρο.
ΙΒΙΣΚΟΣ	Τα κόκκινα; Πέταλα μόνον: Για την χοληστερίνη , τα τριγλυκερίδια και το ζάχαρο και κυκλοφορικό, σαν βυσσινάδα αναψυκτικό υπόξινο. Μαζί με φύλλα Λουΐζας, και χυμό ανανά , είναι άριστο λιπο-διαλυτικό.
ΚΑΛΕΝΤΟΥΛΑ	Για το συκώτι, ουρική αρθρίτιδα, πόνους περιόδου.
ΚΑΡΔΑΜΟ ή ΚΑΡΔΑΜΩΜΟΝ	Σε σπόρους ή σκόνη , σαν αφέψημα αρωματίζει (σαν τριαντάφυλλο) , δυναμωτικό, διότι περιέχει βιταμίνες, ιώδιο, σίδηρο, ασβέστιο, είναι καρδιοτονωτικό, καθαρίζει το αίμα, και αφαιρεί φακίδες, και πανάδες. Χρησιμοποιείται στην μαγειρική , ζαχαροπλαστική και αρτοποιία.
ΚΕΔΡΟ	Για το ουρικό οξύ, πέτρα στην χολή προστάτη, ζαχαρώδη διαβήτη, και το συκώτι.
ΚΥΜΙΝΟ	Για το φαγητό σουτζουκάκια , κεφτέδες και τα μπιφτέκια. Και πολλές φορές στην μελιτζανόπιτα. Κύριο συστατικό για κατασκευή του μείγματος κάρυ (γκαραμ -μασάλα).
ΚΟΛΙΑΝΔΡΟΣ ή ΚΟΡΙΑΝΔΡΟΣ ή κόλιαντρο	Σε φύλλα σαν τον μαίδανό, ή σε σπόρους, χρησιμοποιείται στην μαγειρική και στην ζαχαροπλαστική.
ΚΟΥΦΟΞΥΛΙΑ	Για τον βήχα..
ΚΡΑΤΑΓΟΣ	Για την πίεση, την καρδιά, το κυκλοφορικό προστάτη.
ΛΑΔΑΝΙΑ ή ΛΑΒΔΑΝΟΝ	Κάνει το θεόπικρο δηλητήριο. Το δίνουν για στομαχόπονους μετρημένο με σταγόνες με πολλή ακρίβεια και προσοχή. Κάνει καλό στα άλατα, αϋπνίες, αρθριτικά, και σταματά την διάρροια.
ΛΕΒΑΝΤΑ	Για τα ρούχα , απομακρύνει τον σκώρο. Αντί για ναφθαλίνη. Την Χρησιμοποιούν στην αρωματοποιία. Πίνεται για το στρες, άγχος , αϋπνία ξεχύχτι, ποτό είναι τονωτικό και σταματάει τον βήχα.
ΛΕΜΟΝΙ ( ΚΑΡΠΟΣ ΕΣΣΑΝΣ & ΛΑΔΙ )	Παρέχει βιταμίνη C, είναι χωνευτικό, νοστιμίζει τα φαγητά, βοηθάει στην δυσπεψία, χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική και το εσσάνς στην αρωματοποιία, επίσης το εσσάνς μαζί με μέλι σταματούν τον βήχα. Και στην δερματολογία και φαρμακευτική κάνουμε κρέμες λοσιόν, και βοηθάμε το λιπαρό δέρμα , και το δέρμα όταν έχει ακμή.
ΛΙΝΑΡΙ-ΛΙΝΑΡΟΣΠΟΡΟΣ	Για πέτρα στην χολή ίκτερο, βρογχικά και δυσκοιλιότητα. Για την θεραπεία των αιμορροΐδων. Βράζω 1 κουτάλι σούπας σπόρους, σε νερό, σε αργή φωτιά να μείνει το μισό νερό και να λειώσουν και το πηχτό υγρό που θα προκύψει, το πίνω 1 ποτηράκι κάθε πρωί νηστικός , μία ώρα προ του φαγητού.
ΛΟΥΪΖΑ	Πονοκέφαλο και άριστο σπασμολυτικό για πόνους περιόδου, αδυνάτισμα. Αρωματικό με και χωρίς λεμόνι, για τα σιρόπια και φαγητά , συνοδεύει τα λεμονάτα, τις γαρίδες και τα θαλασσινά, είναι ευστόμαχη και δίνει πινελιές λεμονόχορτου και μοσχολέμονου. Μαζί με το λεμόνι δίνει άρωμα εξωτικό. Και για ποτά. Δοκιμάστε την στο σιρόπι της καρυδόπιτας μαζί με μέλι θυμαρίσιο.
ΛΥΚΙΣΚΟΣ	Στρες , άγχος, και για την αϋπνία.
ΜΑΪΔΑΝΟΣ	Για 80 ασθένειες. ιδίως για το ξενύχτι, ποτό, τονωτικό, μνήμη, αδυνάτισμα
ΜΑΡΑΘΟΣ	Πέτρα στην χολή, βήχας γρίπη, άσθμα, και στην μαγειρική.
ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΑ	Για πονοκέφαλο, πονόκοιλο, στομάχι, άγχος, στρες, αϋπνία.
ΜΕΛΙΣΣΟΧΟΡΤΟ	Διώχνει την υπέρταση, και τα γηρατειά, στρες , άγχος, αύπνίες,κωλικούς, κατάθλιψη, τονωτικό διεγερτικό, για την καρδιά, ξεχύχτι, ποτό , στην μαγειρική και την κατασκευή των αναψυκτικών. & ποτών.
ΜΕΝΤΑ ή ΔΥΟΣΜΟΣ είναι το ίδιο πράγμα, με τις ίδιες ιδιότητες, (βλέπε & δυόσμος)	Για τον βήχα. , δύσπνοια, ανακουφίζει την αναπνοή, αϋπνίες, νευρωτικές διαταραχές, αρωματοποιία, φαρμακευτική, ζαχαροπλαστική και μαγειρική , ποτοποιία. Χαλαρώνουμε στο νερό του μπάνιου με μέντα, και καθαρίζει το μυαλό ένα τσάι μέντας.
ΜΠΕΤΟΝΙΚΑ	Αρωματικό τσάί, αποκλειστικά Πηλιορείτικο. Δυναμωτικό τονωτικό, για την καρδιά και τον βήχα.
ΜΟΛΟΧΑ	Για άσθμα, βήχα δυσκοιλιότητα, λαρυγγίτιδα, πονόλαιμο. Και αποκλειστικό βάλσαμο στα τσιμπήματα της τσουκνίδας.
ΜΠΟΥΚΟΒΟ	Πιπέρι πολύ καυτερό κόκκινο ή πράσινο , για το φαγητό.
ΠΑΣΙΦΛΩΡΑ	Καταπραϋντικό για νεύρα, άγχος -στρες, αϋπνίες, ηρεμιστικό, τονωτικό, και για την υπερκόπωση.
ΠΙΚΡΟΔΙΑΛΕΤΑ ή ΠΙΚΡΗ ΒΙΟΛΕΤΑ	κατεβάζει το ζάχαρο στο κανονικό , και για τα τριγλυκερίδια.
ΠΛΑΤΑΝΙ ΣΤΡΟΓΓΥΛΑ ΜΠΑΛΑΚΙΑ	Για την θεραπεία του προστάτη: Βάζω να μουσκέψουν σε κρύο νερό μια νύκτα, 1 κιλό κομμένα ξερά κρεμμύδια. Το πρωί τα σουρώνω, και μαγειρεύω όποτε θέλω τα κρεμμύδια. Το κρεμμυδόνερο όμως το βράζω με 15 μπαλάκια, από πλατάνι μέχρι να μείνει το μισό νερό και να λειώσουν. Πίνω από αυτό κάθε πρωί, επί 20 ημέρες., και έτσι εξαφανίζονται τα συμπτώματα του προστάτη.
ΠΟΛΥΚΟΜΠΟ	Για πέτρα στα νεφρά, ουρικό οξύ, προστάτη.
ΠΟΛΙΤΡΙΧΙ	Για τα μαλλιά , Σταματά την τριχόπτωση, πιτυρίδα και δυναμώνει τις ρίζες
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΦΡΟΥΤΟ - ΕΣΣΑΝΣ & ΛΑΔΙ	Φρούτο με πολλές βιταμίνες και κυρίως βιταμίνη C , στην αρωματοποιία, φαρμακευτική, ζαχαροπλαστική , μαγειρική, ανεβάζει την πίεση, τονωτικό, μετά από πολύ ποτό, και ξενύχτι, και κατασκευή αναψυκτικών. .
ΡΙΓΑΝΗ ΜΑΚΡΥΝΙΤΣΑΣ	Για το στομάχι, ευστόμαχη, τονωτική, αρωματίζει τα φαγητά, και στην αρωματοποιία.
ΣΑΛΕΠΙ (είδος ορχιδέας)	Τον χειμώνα το πίνουμε για τον λαιμό, τον βήχα, τονωτικό, μαλακτικό, και χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική για τα παγωτά καϊμάκι.
ΣΙΝΑΠΙ ( ΜΟΥΣΤΑΡΔΑ)	Πονοκέφαλο, ψύξη, πνευμονία, βρογχικά , δυσκοιλιότητα.
ΣΙΝΕΜΙΚΗ ή ΣΙΝΑΜΙΚΗ	Για την δυσκοιλιότητα, και το αδυνάτισμα.
ΣΚΟΡΠΙΔΙ	Για την πέτρα στα νεφρά και το συκώτι.
ΣΠΑΘΟΛΑΔΟ	Για το έλκος και το στομάχι.
ΣΠΑΘΟΧΟΡΤΟ	Για το στομάχι, καούρες, ξινίλες
ΤΑΡΑΞΑΚΟ ή ΠΙΚΡΟ ΑΓΡΙΟ ΡΑΔΙΚΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ	Αδυνάτισμα, για καούρες στομαχιού, αρθριτικά, ζάχαρο, χοληστερίνη, ξενύχτι, ποτά, τονωτικό, ρευματισμούς, , ρευματόπονους, τονώνει την λειτουργία του συκωτιού, και των εντέρων, κάνει καλό στο αίμα.
ΤΙΛΙΟ ή ΦΛΑΜΟΥΡΙ	Βήχα, λαιμό, κρυολογήματα , πονόκοιλο μικρών παιδιών, ηρεμιστικό για τις αϋπνίες.
ΤΣΑΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ	Για ροφήματα.
ΑΓΡΙΟ ΤΣΑΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ – ΠΕΤΟΥΝΙ	Για να χαλαρώσουν τα νεύρα.
ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ	Διουρητικό, για το ουρικό οξύ, πέτρα στην χολή, αιμορροΐδες, κυστίτιδα, νεφρίτιδα, δυναμώνει την λειτουργία της χολής, του συκωτιού και των εντέρων.
ΥΣΣΩΠΟΣ	Για ζάχαρο., πίεση, στομάχι, κολικούς.
ΦΑΣΚΟΜΗΛΟ	Για τον βήχα, λαιμό, βραχνάδα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα, βρογχικό άσθμα, αδυνάτισμα, ξενύχτι, ποτό πολύ, τονωτικό.
ΦΛΙΣΚΟΥΝΙ	Για βήχα, πονόλαιμο, γρίπη, πυρετό, αμυγδαλές.
ΦΥΤΙΛΑΚΙΑ	Για το ζάχαρο, και το άναμμα των καντηλιών.
ΧΑΜΟΜΗΛΙ ή ΧΑΜΑΙΜΗΛΟΝ	Για τον πονόκοιλο, την δυσκοιλιότητα, , το αδυνάτισμα, μαλακτικό για το στομάχι, και για κομπρέσες στις φλεγμονές των ματιών, και τις μολύνσεις των ματιών και πληγών για κομπρέσες. Έχει αντισηπτικές ιδιότητες!

Πηγή: www.greekmasa.gr

Τι τρώμε; Θυμάρι

Για την προέλευση της ονομασίας του φαίνεται να υπάρχουν πολλές απόψεις. Σύμφωνα με μια εκδοχή προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα «θύω», που σημαίνει, μεταξύ άλλων, και «ευωδιάζω».
Το θυμάρι ή thymus vulgaris είναι ένας χαμηλός, εξαιρετικά ανθεκτικός θάμνος, με μοβ άνθη στις κορυφές των κλαδιών και θαυμάσιο άρωμα. Ανθίζει από το Μάιο μέχρι και τις αρχές του φθινοπώρου, τώρα διλαδί.
Το θυμάρι έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες, γνωστές ήδη από τα χρόνια των αρχαίων Ελλήνων και Αιγυπτίων. Έχει ισχυρή αντιμικροβιακή και αντισηπτική δράση, που οφείλεται στη θυμόλη, την οποία περιέχει το αιθέριο έλαιό του και συνήθως χρησιμοποιείται για την απολύμανση πληγών. Ωστόσο, λίγες σταγόνες από το βάμμα του σε νερό είναι αρκετές για να καθαρίσουν το σπίτι σας, αφήνοντας ένα ευχάριστο άρωμα. Τονώνει το ανοσοποιητικό, είναι αποχρεμπτικό, κατευνάζει το βήχα και τη βρογχίτιδα και θεωρείται εξαιρετικά αποτελεσματικό σε περιπτώσεις γρίπης. Χρησιμοποιείται επίσης για την αντιμετώπιση της δυσπεψίας και της διάρροιας, αλλά και του πονόδοντου. Είναι θερμαντικό και με το λάδι ή το βάμμα του μπορείτε να κάνετε εντριβές, που ανακουφίζουν από μυϊκούς και ρευματικούς πόνους. Συνιστάται ακόμα και ως καταπραϋντικό σε περιπτώσεις άγχους.
Το θυμάρι χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του πονοκεφάλου, του πυρετού, της κράμπας, των πεπτικών προβλημάτων, των εφιαλτών, της ψώρας, των εμπύων πληγών, του πονόλαιμου, των εντερικών παρασίτων, της ρευματοπάθειας, και επίσης χρησιμοποιείται ως αποσμητικό και διάλυμα στόματος.

Τσάι: 1 κουταλάκι τσαγιού σε μια κούπα νερό, 3 με 4 φορές την ημέρα από μια κούπα. Για το βήχα διπλασίασε την ποσότητα του φυτού.

Για τον πυρετό: Πιες καυτό τσάι. Τυλίξου σε σεντόνια ώστε να ιδρώσεις, και μετά κάνε ένα ντους.

Για δερματικά προβλήματα, ψώρα, παράσιτα: Ανάμιξε 1 κουταλάκι τσαγιού αιθέριο έλαιο θυμαριού με μισό λίτρο ελαιόλαδο. Άλειψέ το 3 ή περισσότερες φορές τη μέρα στη προσβεβλημένη επιφάνεια. Επιπλέον πιες τρεις φορές τη μέρα τσάι από θυμάρι.

Στην κουζίνα:
Το πιο γνωστό προϊόν από θυμάρι είναι το εξαιρετικής ποιότητας θυμαρίσιο μέλι, ενώ αποτελεί και ένα από τα βότανα που χρησιμοποιούνται για τον αρωματισμό του λικέρ Βενεδικτίνη. Στη μαγειρική χρησιμοποιείται για να αρωματίσει ψάρια, κρεατικά (συνδυάζεται άριστα με κυνήγι και λουκάνικα), σάλτσες (ιδίως ντομάτας) και τυριά (ιδίως κρεμώδη). Αλλάζει ευχάριστα τη γεύση και το άρωμα στα φασολάκια και τον αρακά και μπορείτε να προσθέσετε τα ψιλοκομμένα φύλλα του στο στιφάδο και σε σούπες. Μπορείτε ακόμα να το χρησιμοποιήσετε για να δώσετε μια διαφορετική νότα σε κάθε είδους γέμιση, στα αυγά, στο βούτυρο και φυσικά στις ξιδάτες ελιές. Ρίξτε, τέλος, λίγο πάνω στα λαχανικά, τις σαλάτες και τα ζυμαρικά σας. Φτιάξτε νόστιμες μαρινάδες και αρωματικό λάδι για τις σαλάτες και τα φαγητά σας (σε 1 λίτρο ελαιόλαδο βάζετε 3 κουταλιές θυμάρι. Αφήνετε το μπουκάλι σε δροσερό και σκοτεινό μέρος για 20 ημέρες και μετά το σουρώνετε με ένα τουλουπάνι). Τολμήστε, τέλος, να το βάλετε και στα γλυκά σας.
* Η αναλογία αποξηραμένου και φρέσκου θυμαριού είναι 1 προς 3, δηλαδή το 1 κουταλάκι αποξηραμένο θυμάρι αντιστοιχεί σε 3 κουταλάκια φρέσκο, ενώ αν έχετε στα ντουλάπια σας σκόνη, βάζετε ακόμα μικρότερη ποσότητα.
* Όταν μαζεύετε θυμάρι από την εξοχή, πρέπει να είστε προσεκτικοί ώστε να μην το ξεριζώνετε. Κόβετε τα κλαδάκια με ψαλίδι ή μαχαίρι, για να μην καταστρέψετε το φυτό και να μπορέσει να ξανανθίσει.