Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φωσφορο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φωσφορο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τι τρώμε; Σταφύλια
Τι τρώμε; Κουκιά
Τα κουκιά ήταν βασική τροφή των αρχαίων, από την εποχή της ακμής της Αιγύπτου. Είναι ένα από τα αρχαιότερα όσπρια, με καλλιέργεια που χρονολογείται 5000 περίπου χρόνια πριν. Ήταν το μοναδικό “φασόλι” της Μεσόγείου, μια και όλα άλλα είδη φασολιών μας ήρθαν από την Αμερική, με τον Κολόμβο. Σύμφωνα με το φυλόοφο Πορφύριο, κάποτε οι Πυθαγόρειοι έθαψαν ένα τσουκάλι με κουκιά, κι όταν το ξέθαψαν, τα κουκιά είχαν πάρει το σχήμα γυναικείου γεννητικού οργάνου.Ο φυλόοφος Πυφαγόρος και οι οπαδοί του, που ήταν οι πρώτοι συνειδητοί χορτοφάγοι της αρχαιότητας, αρνιούνταν να φάνε και κουκιά. Άλλοι λέγαν ότι οι ρύζες του φυτού φτάνουν μέχρι τον Κάτω Κόμο και επικοινωνούν με τους νεκρούς. Την Ιταλία, ακόμα και σήμερα, φτιάχνουν fava de morti (κουκιά για τους νεκρούς) το Ψυχοσάββατα, όπως την Ελλάδα κάνουν κόλλυβα.
Η φάβα στην πρωταρχική της μορφή γινόταν και την Ελλάδα με ξερά κουκιά. Πολύ ατγότερα επικράτησε η πιο εύκολη εκδοχή της κίτρινης αποφλοιωμένης φακής, που εξακολουθήσαμε να αποκαλούμε “φάβα”.
Τα πράσινα τρυφερά κουκιά παραδοσιακά τα μαγειρευόυμε στην αρχή της άνοιξης, όπως τα φασολάκια – με κρεμμύδι, μάραθο και λεμόνι, συχνά μαζί με αγκινάρες.
Τα κουκιά έχουν υψηλές συγκεντρώσεις ενός αμινοξέος που λειτουργεί ως νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο. Είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, που χρειάζεται το σώμα ώστε να διευκολυνθεί η κίνηση των τροφών, στο πεπτικό σύστημα και σε φωσφόρο, το οποίο είναι απαραίτητο για το σχηματισμό υγιών οστών και δοντιών. Επιπλέον, βοηθά το σώμα χρησιμοποιήσει τις βιταμίνες. Η μεγάλη ποσότητα καλίου που περιέχεται στα κουκιά βοηθάει στη διατήρηση της πίεσης του αίματος και στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας. Είναι πλούσια σε Βιταμίνη Α απαραίτητη για τη διατήρηση ενός υγιούς δέρματος και αναγκαία για την καλή όραση και την ανάπτυξη των οστών και σε θειαμίνη, η οποία παίζει ουσιαστικό ρόλο στη διατήρηση της λειτουργίας των νεύρων.
Τι τρώμε; Φράουλα
Η φράουλα το πιο αφροδισιακό φρούτο στις μέρες μας! Ωστόσο σταφύλια, κυδώνια και ξηροί καρποί ήταν αυτά που συνιστούσαν οι πρόγονοί μας, ελέω Διονύσου φυσικά.
Οι Ρωμαίοι εκτιμούσαν τις άγριες φράουλες για τις ιαματικές και αφροδισιακές τους ιδιότητες, αλλά και για την υπέροχη γεύση τους. Θεωρούνται ακόμα διατροφικά «κοσμήματα», αφού είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών, όπως οι ανθοκυανίνες. Σύμφωνα μάλιστα με το USDA (United States Department of Agriculture), οι φράουλες έρχονται δεύτερες σε περιεκτικότητα αντιοξειδικών (στην πρώτη θέση βρίσκονται τα μούρα). Οι φράουλες μας προστατεύουν από τις ελεύθερες ρίζες, άρα από τη γήρανση. Επίσης, μας προστατεύουν από τις εκφυλιστικές ασθένειες, άρα και από τον καρκίνο. Είναι επίσης πλούσιες σε διαιτητικές ίνες και περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, η οποία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του καρκίνου στο γαστρεντερικό σύστημα. Ιδιαίτερα το ελλαγικό οξύ, μια φυτοχημική ουσία που περιέχουν, βοηθά στην καταπολέμηση των καρκινογενέσεων, ενώ αξιοσημείωτη είναι και η περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη Α, ασβέστιο, σίδηρο, φώσφορο, κάλιο και σελήνιο.
Οι φρέσκες φράουλες είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης - ένα φλιτζάνι φράουλες μας δίνει περισσότερη βιταμίνη C από την απαραίτητη καθημερινή ποσότητα.
Τα οφέλη της βιταμίνης C είναι άφθονα για την υγεία μας, με σημαντικότερο απ όλα την ικανότητά της να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι απαραίτητη για τη διατήρηση σε καλή κατάσταση των συνδέσμων, των τενόντων και του κολλαγόνου (επομένως και τη διατήρηση ωραίας και φρέσκιας επιδερμίδας).
Τι τρώμε; Κάστανα
Τα κάστανα ήταν τα αγαπημένα των Βυζαντινών και αργότερα των Ελλήνων όλου του κόσμου. Τα τρώμε ζεστά ξεροψημένα ή βραστά. Γίνονται φανταστικό γλυκό του κουταλιού ή τούρτα, ενώ είναι υπέροχα βουτηγμένα σε λιωμένη σοκολάτα. Συνοδεύουν τη χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα στη γέμισή της μαζί με κουκουνάρι, καρύδια και σταφίδες.
Έχουν αρκετές θερμίδες, 370 τα 100 γραμμάρια, περιέχουν 48% νερό, πολλά ορυκτά άλατα, ενώ αποτελούν καλή πηγή πρωτεϊνών (περιέχουν απαραίτητα αμινοξέα που δεν συνθέτει από μόνος του ο οργανισμός) και υδατανθράκων (45%, με μορφή κυρίως αμύλου). Επιπρόσθετα, τα κάστανα περιέχουν βιταμίνες B1 και B2, απαραίτητες για την μετατροπή των τροφών σε ενέργεια και για την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος, καθώς επίσης και βιταμίνη C (ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα) και φυλλικό οξύ (απαραίτητο για την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων). Επίσης τα κάστανα έχουν σε καλή περιεκτικότητα ασβέστιο (για τη μεταβίβαση των νευρικών ερεθισμάτων και την ενίσχυση των οστών και των δοντιών), μαγνήσιο (αντικαταθλιπτικές ιδιότητες και απαραίτητο για την υγεία των μαλλιών), φώσφορο (για τα οστά και την όραση), σιδήρου, νατρίου και καλίου. Το κάστανο, ωμό ή ψητό, αποτελεί μια πλήρη τροφή, ιδανική για παιδιά στην ανάπτυξη, για όσους αναρρώνουν από διάφορες ασθένειες, όπως η έντονη διάρροια και για αθλητές.
Συνταγές στις οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα κάστανα είναι το χοιρινό με κάστανα, ο πουρές με κάστανα οι γεμιστές πιπεριές με κάστανα, οι κροκέτες με κάστανα, η γεμιστή ομελέτα με κάστανα και φέτα, το μιλφειγ με κάστανα, η τούρτα κάστανο, τα κάστανα κομπόστα και άλλες πολλές.
*Όταν αγοράζετε φρέσκα κάστανα φροντίστε να έχουν λείο και γυαλιστερό φλοιό και να είναι βαριά για το μέγεθός τους.Τα κάστανα όταν μπαίνουν στο ψυγείο, είναι καλύτερο να διατηρούνται μέσα σε πλαστική σακούλα με όσο το δυνατόν λιγότερο αέρα γίνεται. Μπορούν επίσης να διατηρηθούν στην κατάψυξη μέχρι 2 μήνες. Τα ωμά κάστανα διατηρούνται σε θερμοκρασία δωματίου. Καλό είναι να τα χαράζεται με ένα κοφτερό μαχαίρι στην κάτω μεριά, πριν τα ψήσετε ή τα βράσετε. Στο φούρνο τα κάστανα ψήνονται στους 210 βαθμούς για 20-25 λεπτά.
Πηγή
http://www.mednutrition.gr
*Επίσης, όπως όλοι οι ξηροί καρποί, τα κάστανα συμβάλλουν στην καταπολέμηση του στρες και της κόπωσης καθώς και στη μείωση της κακής-LDL χοληστερόλης, υπεύθυνη για τον αυξημένο κίνδυνο αθηρωμάτωσης και κατ’ επέκταση εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων.
*Ιδανικά για άτομα με υψηλή αρτηριακή πίεση: Η υψηλή περιεκτικότητά τους σε κάλιο και το χαμηλό ποσοστό νατρίου συμβάλλουν στον έλεγχο των επιπέδων της πίεσης αναδεικνύοντας τα κάστανα στην καλύτερη επιλογή γι’ αυτούς που αντιμετωπίζουν ανάλογο πρόβλημα.
Ορισμένοι από τους καρπούς αυτού είναι τα αμύγδαλα, τα οποία είναι σύμβολο της μακροβιότητας, τα καρύδια, οι σπόροι κουκουναριού κ.α. Πιστεύεται ότι το άρωμα των ξηρών καρπών, έχει ερεθιστική δράση και αύξηση του πάθους κυρίως στις γυναίκες. Η επίδραση των ξηρών καρπών στη σεξουαλική μας ζωή, θα γίνει πιο έντονη εάν τους συνδυάσουμε με άλλες τροφές, όπως για παράδειγμα τα καρύδια με το μέλι.
Τι τρώμε; Πατάτα
Η πατάτα περιέχει βιταμίνη C σε μεγάλη αναλογία και βιταμίνη Β6 η οποία βοηθάει στην παραγωγή των αμινοξέων που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Μια πατάτα μετρίου μεγέθους περιέχει περίπου το 50% της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας βιταμίνης C.
Μια ψητή πατάτα μαζί με τη φλοίδα της περιέχει περίπου 1137 μιλλιγραμμάρια καλίου, κάπου το 1/3 της απαιτούμενης ημερήσιας ποσότητας που χρειάζεται ο οργανισμός για να λειτουργήσει φυσιολογικά.Το χειρότερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε, είναι να βράσετε την πατάτα και να απορρίψετε το νερό που έβρασε. Η βιταμίνη C και μερικές ακόμα βιταμίνες Β “ξεπλένονται” στο νερό. Υπολογίζεται ότι μια βρασμένη πατάτα, χάνει την μισή ποσότητα της βιταμίνης C και Β, και χάνει επίσης και το 40% του καλίου που περιείχε.
Καταναλώνετέ την πατάτα με την φλοίδα, όσο γίνεται , αφού προηγουμένως την έχετε πλύνει, σχολαστικά τρίβοντάς την με μια μαλακή βούρτσα. Συνοδεύετε πάντα τα ψητά κρέατα (όπως μπιφτέκια ή μπριτζόλες) ή καπνιστά με πατάτα κατά προτίμηση ψητή, με την φλοίδα. Η φλοίδα της πατάτας περιέχει το συστατικό χλωρογενικό οξύ που σύμφωνα με έρευνες επιστημόνων του Πανεπιστημίου ΜΑΙΝΕ στο ONORO, έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει αντικαρκινικές ιδιότητες. Αυτό το συγκεκριμένο στοιχείο φαίνεται ότι βοηθά τις ινώδεις ουσίες της πατάτας να απορροφούν καρκινογόνα χημικά που απαντώνται σε διάφορα καπνιστά ή ψητά κρέατα.
Από www.doratisfisis.gr:
Η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C ανέρχεται σε 19,7 mg ανά 100g και αφορά στις πατάτες που μόλις έχουν κοπεί. Με την αποθήκευση και μετά από 6 μήνες η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C πέφτει στα 8 mg. Το ποσοστό των βιταμινών και άλλων ευεργετικών συστατικών στοιχείων που περιέχεται στην πατάτα αφορά σε ολόκληρη τη νωπή πατάτα (φλούδα και ψίχα). Αυτό μειώνεται ακόμη περισσότερο με κάθε φάση επεξεργασίας ή μεταποίησης που υφίσταται το προϊόν, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να μπορεί να δεχθεί όλα τα θρεπτικά συστατικά μόνο κατά την πρώτη επεξεργασία της πατάτας π.χ. βραστή νωπή πατάτα. Όσον αφορά στα μεταλλικά στοιχεία, 100g νωπής πατάτας περιέχουν 12 mg Κάλιο, 0,8 mg Σίδηρο, 23mg Μαγνήσιο, 421 mg Ποτάσιο, και 57 mg Φώσφορο.
Η υψηλή περιεκτικότητα σε ποτάσιο, συμβάλλει στη διατήρηση της πίεσης του ανθρώπινου οργανισμού σε χαμηλά επίπεδα. Το μαγνήσιο που επίσης συναντάται στην πατάτα παίζει και αυτό καθοριστικό ρόλο στη μείωση και διατήρηση χαμηλής αρτηριακής πίεσης, ενώ επιπρόσθετα το μαγνήσιο συμβάλει στην καταπολέμηση της πέτρας στα νεφρά.
Από www.vita.gr:
Oι χημικές αλλαγές που υφίστανται όλα τα λάδια κατά το τηγάνισμα έχουν ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ανεπιθύμητων παραπροϊόντων, ορισμένα από τα οποία έχουν τοξική και καρκινογόνο δράση (όπως τα ολικά πολικά συστατικά -TPM- και τα πολυμερισμένα τριγλυκερίδια - PTG).
TΙ ΕΔΕΙΞΕ Η ΑΝΑΛΥΣΗ
Σπιτικές τηγανητές πατάτες σε ελαιόλαδο
• Mετά την πρώτη τηγανιά, το ελαιόλαδο δεν οξειδώθηκε, δηλαδή δεν παράχθηκαν ανεπιθύμητα παραπροϊόντα.
• Aυτό οφείλεται στο ότι το ελαιόλαδο αποτελείται κυρίως από μονοακόρεστα τριγλυκερίδια, που αντέχουν σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες τηγανίσματος (180° C - φτάνουμε τη θερμοκρασία αυτή όταν το λάδι αρχίζει να καπνίζει). Eπιπλέον, το ελαιόλαδο περιέχει φυσικά αντιοξειδωτικά. Δυστυχώς, όμως, τα αντιοξειδωτικά αυτά καταστρέφονται σε σημαντικό βαθμό κατά το τηγάνισμα.
Εστιατορίου τηγανητές πατάτες σε σπορέλαια (*)
• Tο λάδι οξειδώθηκε στο πρώτο τηγάνισμα και έπρεπε να αλλαχθεί.
• Aυτό οφείλεται στο ότι τα σπορέλαια είναι πλούσια σε πολυακόρεστα τριγλυκερίδια, που σε θερμοκρασία τηγανίσματος άνω των 160°C οξειδώνονται εύκολα, παράγοντας ανεπιθύμητες χημικές ενώσεις, όπως trans λιπαρούς εστέρες, trans-trans-2,4-δεκαδιενάλη, ακρυλαμίδια κλπ. Στη θερμοκρασία αυτή μαγειρεύουν συνήθως στα εστιατόρια.
(*) ηλιέλαιο, αραβοσιτέλαιο, βαμβακέλαιο, σογιέλαιο
«Στην κουζίνα σας πετάξτε όλα τα άλλα λάδια και κρατήστε μόνο το ελαιόλαδο», «αν και το καλύτερο είναι να αποφεύγετε τα τηγανητά», συμβουλεύει ο κ. Mπόσκου. Ωστόσο, στο σπίτι προτιμήστε το παραδοσιακό τηγάνισμα φρέσκιας πατάτας με ελαιόλαδο. Eίναι η μόνη περίπτωση που οι πατάτες μπορεί να διατηρήσουν τη διατροφική τους αξία. Στις ταβέρνες, καλύτερα να μην παραγγείλετε.»
Τι τρώμε; Ταχίνι
Το ταχίνι είναι φυσικό προϊόν και παράγεται από σπέρματα διαλεγμένων σπόρων του σησαμιού (Sesamun Indicum), περνώντας από τη διαδικασία της αποφλοίωσης και της ξήρανσης. Εμφανίζεται ως πολτός, ως ελαιώδης κρέμα, αλεσμένου σησαμιού. Η ρίζα της λέξης βρίσκεται στην τουρκική γλώσσα και σημαίνει σησαμόπολτος.
Το σουσάμι έχει πολλές θρεπτικές ιδιότητες, πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας και πολλές βιταμίνες (Β1, Β2, Ε, νιασίνη), ιδιαίτερα χρήσιμες για ευαίσθητες ηλικιακές ομάδες, όπως είναι τα παιδιά. Αποτελεί ιδανικό υποκατάστατο των ζωικών πρωτεϊνών, ιδιαιτέρα σε περιόδους νηστείας, αφού περιέχει σημαντική ποσότητα φυτικών πρωτεϊνών υψηλής όμως βιολογικής αξίας, που δρουν αναζωογονητικά και αντιγηραντικά για τον οργανισμό. Περιέχει φωσφορο, μαγνήσιο, σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο, ψευδάργιρος. Τα 100 γραμμάρια ταχινιού αποδίδουν περίπου 500 θερμίδες, όσες και 100 γραμμάρια κάποιου κίτρινου τυριού.
Το λίπος του σησαμιού και του ταχινιού, είναι σημαντική πηγή βιταμίνης Ε, (σύμφωνα με μετρήσεις 2,5 περισσότερη από του ελαιόλαδου). Τα προϊόντα αυτά συμβάλλουν στην πρόληψη των θρομβώσεων και της αρτηριοσκλήρυνσης, κυρίως χάρη σε μια ουσία που ονομάζεται σησαμίνη, η οποία μειώνει τη χοληστερίνη του οργανισμού. Ειδικότερα, η παρουσία της βιταμίνης Ε κάνουν τα τρόφιμα αυτά αλλά και τις θερμίδες που μας παρέχουν ακόμα πιο "θετικές", αφού είναι ιδιαίτερα αντιοξειδωτική, περιορίζοντας τη δράση των ελευθέρων ριζών και τις βλάβες που προκαλούν στα συστήματα του οργανισμού. Η βιταμίνη Ε προλαμβάνει τον σχηματισμό καρκινικών κυττάρων, τη δημιουργία μεταλλάξεων που συνδέονται με ασθένειες όπως η νόσος του Alzheimer και η νόσος του Parkinson, ενώ λόγω της σησαμίνης παρέχει προστασία από την εμφάνιση καρκίνου του μαστού.
Πηγή: www.iatronet.gr
Αν ανοίξετε ένα βάζο με ταχίνι και το αφήσετε για λίγες ημέρες, θα δείτε πως σιγά σιγά μαζεύεται ο πολτός του σουσαμιού στο κάτω μέρος και επάνω μένει το λάδι του. Πριν το χρησιμοποιήσετε, ανακατέψτε το καλά για να ενωθούν τα υλικά.
Φώτο: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΔΡΙΚΑΣ
Τι τρώμε; Σύκα
(1 μέτριο σύκο = 68 θερμίδες)
Λευκά, μαύρα ή δίχρωμα, τα σύκα είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β και C, καθώς και σε ασβέστιο, κάλιο, φώσφορο, μαγνήσιο, σίδηρος, αντιοξειδωτικά, ινώδεις ουσίες . Η περιεκτικότητά τους σε σάκχαρα τα κάνει επίσης ιδιαίτερα θρεπτικά αλλά και παχυντικά. Είναι ιδανικά για την καταπολέμηση της κολίτιδας και της δυσκοιλιότητας (κυρίως όταν τρώγονται το πρωί, με άδειο στομάχι), συμμετέχουν ουσιαστικά στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου (λόγω του καλίου, της βιταμίνης Β6 και των ινωδών ουσιών τους) και μειώνουν τη χοληστερόλη και επομένως τον κίνδυνο καρδιακών νοσημάτων.
Είναι απαραίτητα για τους ηλικιωμένους, προκειμένου να προλάβουν ασθένειες ή παθήσεις όπως η υψηλή πίεση, δυσλειτουργίες πέψης, αναιμίες κλπ.
Γυναίκες σε εγκυμοσύνη, σε ηλικία εμμηνοροής, άνθρωποι που δεν καταναλώνουν κόκκινο κρέας, αθλητές, εργαζόμενοι που χρειάζονται καθημερινά μεγάλες ποσότητες σωματικής ή και πνευματικής ενέργειας λόγω του είδους εργασίας που ασκούν, τρεφόμενοι άμεσα ή έμμεσα με αποξηραμένα φρούτα λαμβάνουν απαραίτητα στοιχεία που χρειάζεται ο οργανισμός τους
* Πρέπει να τρώγονται ώριμα, αλλιώς το γάλα που περιέχουν τα άγουρα σύκα δημιουργεί ερεθισμούς στο στομάχι αλλά και στο δέρμα.
Πηγή: www.doratisfisis.gr
Τα σύκα ήρθαν στην Ελλάδα από τις θερμές χώρες της Ασίας, το 700 - 800 π.Χ. Υπήρχαν όμως ήδη στην Κρήτη, ίσως και από το 1600 π.Χ. Στο βιβλίο των Kριτών υπάρχει μια αναφορά στη συκιά: όταν τα υπόλοιπα δέντρα τής ζήτησαν να γίνει βασίλισσά τους, εκείνη αρνήθηκε γιατί δεν ήθελε να αφήσει τον καρπό της για να κυβερνήσει τα δέντρα. Oλο το χρόνο τα απολαμβάνουμε μεταποιημένα ως αποξηραμένα σκέτα ή μαζί με ξηρούς καρπούς (αμύγδαλα, καρύδια), συκομαΐδα (είδος τάρτας που φτιάχνουν κυρίως στην Kέρκυρα με ξερά σύκα, ούζο και μαύρο πιπέρι), μαρμελάδα και εξαιρετικό γλυκό του κουταλιού.
Πηγή: H ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΙ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)