Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καρκινοσ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καρκινοσ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τι τρώμε; Σταφύλια
Τι τρώμε; Μαστίχα
Λόγω της ισχυρής αντιφλεγμωνόδους δράσης του ελεανολικού και ολεανολικού οξέος (3-οξοτριτερπένιο), η μαστίχα δρα επουλωτικά λύοντας τις φλεγμονές συγκεκριμένων οργάνων ξεκινώντας από περιοδοντίτιδες, οισοφαγίτιδες, γαστρίτιδες, δωδεκαδακτυλικό έλκος μέχρι τις κολίτιδες και τις αιμορροΐδες. Επίσης αποτρέπει τη στασιμότητα στις περιοχές αυτές εμποδίζοντας την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως δυσπεψία ή τυμπανισμό. Επιπρόσθετα, η πέψη διευκολύνεται από την αντανακλαστική έκκριση σιέλου και γαστρικού υγρού κατά το μάσημα της μαστίχας. Είναι γεγονός πως η μαστίχα χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για την αποσκλήρυνση όγκων στον πρωκτό, στο στήθος, στο ήπαρ, στις παρωτίδες, στη σπλήνα, στο στομάχι, στο έντερο και στον οισοφάγο, ακόμα και για διάρροιες των παιδιών. Επιπρόσθετα, θεωρείται αναλγητικό, αντιβηχικό, ορεξιογόνο, αφροδισιακό, στυπτικό, ερυθροποιητικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό και αιμοστατικό.
Πρόσφατες μελέτες ιατρών του πανεπιστημίου του Νόττιγχαμ αναφέρουν ότι ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις (1 mg ημέρα για 2 εβδομάδες), η μαστίχα μπορεί να θεραπεύσει το πεπτικό έλκος για το οποίο ευθύνεται το βακτήριο Helicobacter Pylori, λόγω της αντιμικροβιακής της δράσης, ενώ σημαντική είναι και η επίδρασή της στη λειτουργία του ήπατος, καθώς ενεργοποιεί την αποτοξινωτική του δραστηριότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, απορροφάται η χοληστερόλη, της οποίας η συγκέντρωση στο αίμα μειώνεται, με συνέπεια την ελάττωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων. Ακόμα, αναφέρονται και διουρητικές ιδιότητες, ενώ σημαντική είναι και η αναστολή της σύνθεσης λευκοτριενίων από τη δράση της μαστίχας. Άλλη σύγχρονη επιστημονική έρευνα που οδήγησε στην απομόνωση και ταυτοποίηση του ουρσολικού και ολεανολικού οξέος, αποκάλυψε και επιβεβαίωσε ότι πολλές από τις φαρμακευτικές δράσεις της μαστίχας, όπως η αντικαρκινική, ηπατοπροστατευτική, αντιφλεγμονώδης, αντιελκώδης, αντιμικροβιακή (έναντι πλήθους παθογόνων μικροοργανισμών όπως σταφυλόκοκκων και σαλμονέλας).
H μαστίχα χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική ως πρόσθετη ύλη στην παρασκευή μεγάλου αριθμού γλυκών, ζαχαρωτών και αρωματικών αρτοσκευασμάτων, ενώ στη μαγειρική προσδίδει διακριτικό άρωμα στο κρέας, το τυρί ή και ως μπαχαρικό. Στην ποτοποιία, χρησιμεύει στην παρασκευή λικέρ και ούζου, καθώς με την προσθήκη μαστίχας το ποτό αποκτά το άρωμά της και περιορίζεται η βλαπτική δράση της αλκοόλης. Τέλος, η μαστίχα αποτελεί ιδανικό συντηρητικό τροφίμων, καθώς εμποδίζει την ανάπτυξη βλαβερών μικροοργανισμών σε αυτά, όπως Salmonella enteritidis, Staphylococcus aureus, Pseudomonas fragi, Candida albicans κ.α..
Τι τρώμε; Μπάμιες
Υπάρχει κάτι που πρέπει να προσέχω όταν καταναλώνω μπάμιες; !!! Οι μπάμιες ανήκουν σε ένα μικρό αριθμό τροφίμων που περιέχουν οξαλικά οξέα, ουσίες που βρίσκονται φυσιολογικά σε φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς. Όταν τα οξαλικά οξέα συγκεντρωθούν σε μεγάλες ποσότητες στα υγρά του οργανισμού, κρυσταλλοποιούνται και προκαλούν διαταραχές στην υγεία. Για αυτό, άτομα με προβλήματα στους νεφρούς ή τη χοληδόχο κύστη ίσως θέλουν να αποφύγουν την κατανάλωσή τους, όπως και άτομα που θέλουν να αυξήσουν την πρόσληψη ασβεστίου, επειδή τα οξαλικά μειώνουν την απορρόφησή του.
*Οι Αιγύπτιοι ήταν οι πρώτοι που καλλιέργησαν τη μπάμια (Abelmoschus esculentus) γύρω στο 12 ο αιώνα π.Χ. στην περιοχή του Νείλου. Από εκεί πέρασε στη λεκάνη της Μεσογείου, τα Βαλκάνια και τις Ινδίες. Στη Βόρειο Αμερική εισήχθη με το εμπόριο των σκλάβων το 17 ο αι. μ.Χ. Οι σπόροι της μπάμιας χρησιμοποιούνταν, και χρησιμοποιούνται ακόμη σε κάποιες περιοχές, ως υποκατάστατο του καφέ.
Περισσότερα www.barbastathis.com
Ξέρετε ότι: τα μυστικά του σκόρδου
* Κάτι πολύ ενδιαφέρον: όταν η αλισίνη θερμανθεί μαζί με νερό και έναν οργανικό διαλύτη σχηματίζεται η αζωίνη ή αχωίνη (ajo το ισπανικό όνομα του σκόρδου), συστατικό δραστικότερο της ασπιρίνης που αποτρέπει τον σχηματισμό θρόμβων. Αν πράγματι θέλουμε να αξιοποιήσουμε το σκόρδο σαν φάρμακο, να πώς θα το χρησιμοποιήσουμε: σε μια κόκκινη σάλτσα θα το προσθέσουμε προς το τέλος του βρασμού μαζί με ξίδι. Ωμός ο βολβός έχει έντονη μυρουδιά. Αφαιρούμε πάντοτε την πράσινη ουρίτσα, διότι η οσμή της είναι επίμονη και επιπλέον δύσπεπτη.
*Ολες οι λιβανέζικες μεζεκλίδικες αλοιφές που περιέχουν ταχίνι, όπως τα διάφορα hummus και η θαυμάσια μπαμπαγκανούς, η μελιτζανοσαλάτα δηλαδή, ξεκινούν στο γουδοχέρι και γουδί από μια πομάδα σκόρδου - αλατιού. Σαν τη σκορδαλιά μας. Προκειμένου να αμβλυνθεί το αψύ άρωμα μπορούμε να βράσουμε επί τρία - τέσσερα λεπτά τις σκελίδες μας σε λίγο νερό. Φτιάχνοντας έτσι με ζεματισμένα σκόρδα την αλιάδα μας, θα γίνει πιο διακριτική. Αν εκείνο που γυρεύουμε είναι μόλις ένα «ξύπνημα», ένα μυρωδάτο φιλάκι, χωρίς όμως το δεσποτικό καπέλωμα του εδέσματος, θα τρίψουμε μια ζεματισμένη σκελίδα στην εσωτερική επιφάνεια του μπολ ή του ταψιού μέσα στο οποίο θα ψήσουμε.
*Την πιο ενδιαφέρουσα γευστική της πτυχή θα μας αποκαλύψει η ωραία μας πέρλα όταν ψηθεί.Υπάρχουν πολλοί τρόποι: προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 150Ψ, φτιάχνουμε μια βαρκούλα από αλουμινόχαρτο, τοποθετούμε μέσα τα μαργαριτάρια μας αφήνοντάς τους το τελευταίο πουκάμισο του φλοιού, ραντίζουμε με λάδι ή βούτυρο λιωμένο, αλατίζουμε και ρίχνουμε μια πρέζα ζάχαρη, ψήνουμε επί 40'. Οι Γάλλοι ψήνουν ολόκληρα κεφάλια αφαιρώντας τις φλούδες μέσα σε ταψάκι ακάλυπτο προσθέτοντας μισή ώρα μετά ζεστό νερό. Μοιράζουμε έξι - οκτώ σκελίδες στο κάθε πιάτο. Ή παρασκευάζουμε την περίφημη κρέμα σκόρδου πιέζοντας τις σκελίδες ώστε να βγάλουν το περιεχόμενό τους μέσα σε μια σαλτσιέρα. Η μυρουδιά του ψητού σκόρδου θα ενθουσιάσει όλη την πολυκατοικία σας.
Πηγή: http://kardiologia.pblogs.gr
Τι τρώμε: Σκόρδο
Τι πίνουμε; Πράσινο τσάι
To πράσινο τσάι προέρχεται από την Κίνα.Οι Κινέζοι γνωρίζουν το τσάι και τα μυστικά του εδώ και 5000 χρόνια. Στην Κίνα, η καλλιέργεια, το μάζεμα, η επεξεργασία κάνουν το τσάι μοναδικό, σαν ένα έργο τέχνης.Ηπάρχουν είδη του πράσινου τσαγιού που γίνονται μόνο από τις τρυφερές κορυφές (μπουμπούκια των φύλλων) και είναι πολύ πλούσια σε ουσίες. Γι`αυτό το λόγο όχι μόνο ελαττώνουμε την ποσότητα τσαγιού, που χρησιμοποιούμε για κάθε φλιτζάνι, αλλά δεν το σουρώνουμε και το εκχυλίζουμε περισσότερες από μία φορές. Συνεπώς τα σπάνια και εξαιρετικά αυτά είδη δεν είναι ακριβά και είναι προσιτά σε όλους.
Η επιστημονική του ονομασία είναι Camelia sinensis.Δεν είναι μόνο ένα ρόφημα! Βοηθά στην σωστή λειτουργία του οργαωισμού με πολλούς τρόπους. Είναι πλούσιο σε φθόριο και προστατεύει από την τερηδόνα. Μειώνει την χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια και γενικά λιπαρά οξέα που περιέχονται στο αίμα.Δρα ευεργετικά στην πρόληψη της αρτηριοσκλήρωσης.Βοηθά την πέψη και είναι λιποδιαλυτικό. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες και τελευταία χρόνια έχουν εντατικοποιηθεί οι έρευνες για τα αποτελέσματα του πράσινου τσαγιού εναντίον του καρκίνου.
* Για να απολάύσετε το πράσινο τσάι, ρίξτε σ΄ένα σκεύος νερό για ένα φλιτζάνι τσάι. Μόλις το νερό ζεσταθέι πολύ καλά, χωρίς να βράσει, κατεβάστε το σκεύος από την φωτιά και ρίξτε μέσα ένα σακουλάκι τσάι η μισό κουταλάκι του γλυκού χύμα τσάι. Σκεπάστε το σκευός - έστω και πρόχειρα - κι αφήστε το τσάι να φουσκώσει 3-5 λεπτά. Αφαιρέστε το σακουλάκι η τα φύλλα του τσαγιού μ`ένα σουρωτήρι.
* Νέες έρευνες αποκαλύπτουν ότι η κατανάλωση πράσινου τσαγιού είναι «σωτήρια» απέναντι στον καρκίνο του προστάτη για τους άντρες και του στήθους στις γυναίκες, αφού στην ουσία καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες
*Ειδικότερα δε το πράσινο τσάι, σύμφωνα με τους μελετητές, έχει την ιδιότητα να διατηρεί τις αρτηρίες «ευέλικτες και ήρεμες», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Time.com, θέτοντας έτσι τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την καλύτερη ροή του αίματος. Οι πολυφαινόλες στην ουσία βοηθούν τα ενδοθηλιακά κύτταρα να λειτουργούν σωστά, γεγονός που προλαμβάνει με τη σειρά του τις φραγμένες αρτηρίες.
*Σε μία μελέτη, φάνηκε μάλιστα ότι το πράσινο τσάι εμπόδισε την αναπαραγωγή του ιού της γρίπης. Αυτό που στην ουσία δηλαδή κάνει το πράσινο τσάι είναι να ενισχύει τον αριθμό των ρυθμιστικών κυττάρων Τ στον οργανισμό, συμβάλλοντας στην καλύτερη αντίστασή του.
* Τόσο το μαύρο όσο και το πράσινο τσάι θεωρούνται ότι διαθέτουν ουσίες, οι οποίες μειώνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, εμποδίζοντας έτσι την εμφάνιση διαβήτη.
* Τα εκχυλίσματα του πράσινου τσαγιού ενισχύουν τη δημιουργία νέων εγκεφαλικών κυττάρων, ενδυναμώνοντας τη διαδικασία της μνήμης και της εκμάθησης.
Τι τρώμε; Σουσάμι
Το σουσάμι - ένα προϊόν που οι αρχαίοι Έλληνες όπως και οι υπόλοιποι λαοί της Μεσογείου χρησιμοποιούσαν στην καθημερινή τους διατροφή - βοηθά στην καταπολέμηση της χοληστερίνης, στη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, στην πρόληψη του καταρράκτη και στην αντιμετώπιση του διαβήτη. Η συμβολή του χαλβά στην αντιμετώπιση της αρτηριοσκλήρυνσης και στη σωστή λειτουργία του ήπατος είναι επίσης ιδιαιτέρως σημαντική. Συνεπώς, προϊόντα με βάση το σουσάμι. όπως είναι το ταχίνι. ο χαλβάς και το παστέλι διαθέτουν εξίσου ευεργετικές ιδιότητες.
Δύο παράλληλες έρευνες, οι οποίες μόλις ολοκληρώθηκαν, απέδειξαν ότι το σουσάμι λόγω της βιταμίνης Ε και της δράσης των λιγνανών του (της σησαμινόλης και της σησαμίνης, δύο συστατικών του σησαμόσπορου με αντιοξειδωτικές ιδιότητες που δρουν κατά του γήρατος), διαθέτει σημαντικές αντιγηραντικές και αντιυπερτασικές ιδιότητες. Η πρώτη έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Εργαστήριο Μικροβιολογίας και Υγιεινής Τροφίμων του τμήματος Γεωπονίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και είχε θέμα «Σουσάμι, ταχίνι, χαλβάς ιδιότητες και Ευεργετικές Δράσεις» και η δεύτερη από το Εργαστήριο Χημείας και Τεχνολογίας Γροφίμων του ΑΠΘ με τίτλο «Χημική Σύσταση και Διατροφική Αξία του Σησαμόσπορου».
Τα κυριότερα μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία που περιέχονται στο σουσάμι είναι το ασβέστιο, ο φώσφορος, το μαγνήσιο, ο ψευδάργυρος και το σελήνιο.
Τα συστατικά αυτά αποτελούν πολύ σημαντικά στοιχεία του ανθρώπινου μεταβολισμού όντας απαραίτητα για ποικίλες λειτουργίες, όπως η σύνθεση των οστών και των μυών (ασβέστιο), οι αντιδράσεις μεταβολισμού (ψευδάργυρος) κ.λ.π.
Ιδιαιτέρως το σελήνιο, που περιέχεται σε σημαντικές ποσότητες στο σουσάμι, έχει διαπιστωθεί τα τελευταία χρόνια ότι επίσης διαθέτει ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, προστατεύοντας έτσι από καρδιοπάθειες και καρκίνο (ιδίως τον καρκίνο του προστάτη).
Τι τρώμε; Αγκινάρες
Η αγκινάρα προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική, από όπου και πέρασε στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη. Οι αρχαίοι πολιτισμοί απέδιδαν στην αγκινάρα πολλές ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες, ειδικά σε σχέση με τη λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Ο Πλίνιος την περιγράφει ως «τρόφιμο για τους πλούσιους», εξαιτίας της ευεργετικής επίδρασης που μπορεί να είχε στα συμπτώματα της πλούσιας ζωής τους, η οποία συχνά οδηγούσε σε κίρρωση του ήπατος, ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) ή γενική κατάπτωση του οργανισμού. Παραδοσιακά, αφεψήματα των φύλλων της έχουν χρησιμοποιηθεί για «καθάρισμα του αίματος», αύξηση της παραγωγής και έκκρισης της χολής και αποτοξίνωση του ήπατος και του δέρματος. Κάποιες από αυτές τις ιδιότητες έχουν διαπιστωθεί επιστημονικά.
Η αγκινάρα αποτελεί πολύ καλή πηγή διαιτητικών ινών, χαλκού, μαγνησίου, ασβέστιο,
φωσφόρου, μαγγανίου, βιταμίνης Κ, βιταμίνης C και καλή πηγή σιδήρου, όλων των βιταμινών του συμπλέγματος Β και καλίου. Περιέχει, επίσης, φλαβονοειδή. Οι κατεψυγμένες αγκινάρες έχουν σημαντικές απώλειες σε σίδηρο, μαγνήσιο, χαλκό και βιταμίνη C , αλλά μεγαλύτερη συγκέντρωση σε φυλλικό οξύ.
Οι ευεργετικές επιδράσεις της αγκινάρας στην υγεία προκύπτουν κυρίως από δύο συστατικά που περιέχει, την κυναρίνη και τη σιλιμαρίνη. Η κυναρίνη, η οποία βρίσκεται στα φύλλα της αγκινάρας, βοηθά στην ανακούφιση γαστρεντερικών προβλημάτων, τα οποία προκύπτουν από αδυναμία του οργανισμού να πέμψει τα λίπη της τροφής εξαιτίας μειωμένης έκκρισης της χολής. Η κυναρίνη ενεργοποιεί την παραγωγή από το ήπαρ και την έκκριση της χολής, ώστε ανακουφίζει από στομαχική διαταραχή, ναυτία, μετεωρισμό και κοιλιακό πόνο.
Το φλαβονοειδές σιλιμαρίνη παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και έχει εξετασθεί για τυχόν προστατευτική δράση από καρκίνους. Η σιλιμαρίνη θεωρείται, επίσης, ότι μπορεί να αναγεννήσει τον ηπατικό ιστό, για αυτό και η αγκινάρα αποτελεί καλή διατροφική επιλογή ειδικά για άτομα που πίνουν αλκοόλ.Ο χαλκός συμμετέχει στη μεταφορά σιδήρου στους ιστούς (οι αγκινάρες περιέχουν και σίδηρο) και το μεταβολισμό κάποιων νευροδιαβιβαστών, ενώ εμπλέκεται και στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού απαραίτητων για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων. Επίσης, ο χαλκός, αλλά και το μαγγάνιο, αποτελούν συνένζυμα αντιοξειδωτικών ενζύμων του οργανισμού. Οι αγκινάρες περιέχουν, επίσης, σημαντικά ποσά φυλλικού οξέος και βιταμίνης Β 6 . Τα δύο αυτά συστατικά μειώνουν την παραγωγή της ομοκυστεΐνης, ενός μεταβολικού παραπροϊόντος που μπορεί να είναι επικίνδυνο τόσο για την υγεία των οστών όσο και για την εμφάνιση αθηροσκλύρηνσης. Οι βιταμίνες Β 1 , Β 2 , Β 3 και Β 6 αποτελούν βασικά συστατικά του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων, των τριών, δηλαδή, βασικών πηγών ενέργειας. Οι αγκινάρες μέσω του μαγνησίου και του καλίου μπορεί να συνεισφέρουν στη μείωση της υπέρτασης και μέσω της βιταμίνης C στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών. Η αγκινάρα χρησιμοποιείται και ως αρωματικό σε μερικά αλκοολούχα ποτά. Η πικρότητα που έχει θεωρείται ότι προάγει την καλή πέψη, ενεργοποιώντας την έκκριση πεπτικών χυμών του οργανισμού. Για αυτό, μπορείτε να δοκιμάσετε να πιείτε ένα απεριτίφ που περιέχει αγκινάρα πριν από το γεύμα σας.
Πηγή: www.barbastathis.com
*Στην Ιταλία από τα φύλλα παράγουν λικέρ με το όνομα «Cynar».
*Οι αγκινάρες έχουν την θεραπευτική ιδιότητα να απομακρύνουν την χοληστερίνη από το αίμα!
*Είναι τονωτική, κατά των διαλειπόντων πυρετών, κατά του τεταρτέου πυρετού, κατά της υδρωπικίας, κατά των παθήσεων του συκωτιού και κατά των ρευματισμών. Έχει επίσης ιδιότητες κατά της πέτρας των νεφρών, κατά του ίκτερου και είναι επίσης καρδιοτονωτική.
*Οι Ευρωπαίοι εκτιμούσαν ιδιαίτερα την αγκινάρα ως αφροδισιακό. Λέγεται ότι στα τέλη του Μεσαίωνα η Αικατερίνη των Μεδίκων έτυχε έντονης κριτικής για την αδυναμία που είχε στις αγκινάρες, τις οποίες συνήθιζε να τρώει δημοσίως, γι' αυτό και κάποιοι συσχέτισαν τις γαστρονομικές με τις σεξουαλικές της αδυναμίες.
*Η αγκινάρα περιέχει βιταμίνες A, B, C, ασβέστιο και φώσφορο. Μπορείτε να πάρετε πράσινα φύλλα αγκινάρας και να τα καλύψετε με νερό (όχι πάρα πολύ, ίσα που να καλύπτονται) και το βάζετε στη φωτιά. Μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το κατεβάζετε από τη φωτιά και το αφήνετε για τρεις ώρες. Στη συνέχεια το σουρώνετε και με το υγρό αυτό κάνετε μασάζ στο κεφάλι για την τόνωση των μαλλιών.
Πηγή: www.herbalcreations.गर
ΠΩΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ
1. Σε γαβάθα με νερό, προσθέστε χυμό 2 λεμονιών. Κόψτε το κοτσάνι αφήνοντας περίπου 1 εκ. σε κάθε αγκινάρα.
2. Αρχίστε να βγάζετε τα εξωτερικά φύλλα. Κόψτε στα τέσσερα ένα λεμόνι και με αυτό τρίβετε την αγκινάρα συχνά, να μη μαυρίσει. Συνεχίστε να πετάτε φύλλα μέχρι να φτάσετε στην πρασινοκίτρινη καρδιά, με τα τρυφερά φύλλα. Μην ξεχνάτε να τρίβετε συνεχώς με λεμόνι.
3. Κόψτε με μαχαίρι και πετάξτε την κορφή του κώνου, και κόψτε, να λειάνετε το μέρος όπου αφαιρέσατε τα φύλλα.
4. Κόψτε στη μέση ή στα τέσσερα κάθε αγκινάρα και με μαχαίρι ή κουτάλι αφαιρέστε το «μαλλί» από το κέντρο, τρίβοντας με λεμόνι.
5. Αφήστε τις καθαρισμένες αγκινάρες στο λεμονόνερο, καθώς καθαρίζετε τις υπόλοιπες.
Τι τρώμε; Φράουλα
Η φράουλα το πιο αφροδισιακό φρούτο στις μέρες μας! Ωστόσο σταφύλια, κυδώνια και ξηροί καρποί ήταν αυτά που συνιστούσαν οι πρόγονοί μας, ελέω Διονύσου φυσικά.
Οι Ρωμαίοι εκτιμούσαν τις άγριες φράουλες για τις ιαματικές και αφροδισιακές τους ιδιότητες, αλλά και για την υπέροχη γεύση τους. Θεωρούνται ακόμα διατροφικά «κοσμήματα», αφού είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών, όπως οι ανθοκυανίνες. Σύμφωνα μάλιστα με το USDA (United States Department of Agriculture), οι φράουλες έρχονται δεύτερες σε περιεκτικότητα αντιοξειδικών (στην πρώτη θέση βρίσκονται τα μούρα). Οι φράουλες μας προστατεύουν από τις ελεύθερες ρίζες, άρα από τη γήρανση. Επίσης, μας προστατεύουν από τις εκφυλιστικές ασθένειες, άρα και από τον καρκίνο. Είναι επίσης πλούσιες σε διαιτητικές ίνες και περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, η οποία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του καρκίνου στο γαστρεντερικό σύστημα. Ιδιαίτερα το ελλαγικό οξύ, μια φυτοχημική ουσία που περιέχουν, βοηθά στην καταπολέμηση των καρκινογενέσεων, ενώ αξιοσημείωτη είναι και η περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη Α, ασβέστιο, σίδηρο, φώσφορο, κάλιο και σελήνιο.
Οι φρέσκες φράουλες είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης - ένα φλιτζάνι φράουλες μας δίνει περισσότερη βιταμίνη C από την απαραίτητη καθημερινή ποσότητα.
Τα οφέλη της βιταμίνης C είναι άφθονα για την υγεία μας, με σημαντικότερο απ όλα την ικανότητά της να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι απαραίτητη για τη διατήρηση σε καλή κατάσταση των συνδέσμων, των τενόντων και του κολλαγόνου (επομένως και τη διατήρηση ωραίας και φρέσκιας επιδερμίδας).
Τι τρώμε; Σαφράν(κρόκος)
Ο κρόκος (ή σαφράν ή σαφράνι ή ζαφορά) είναι το πολυτιμότερο και ακριβότερο καρύκευμα στον κόσμο. Κάθε λουλούδι περιέχει μόνο τρία στίγματα. Αυτά τα νηματίδια πρέπει να επιλεγούν προσεκτικά με το χέρι από κάθε ένα λουλούδι, ενώ περισσότερα από 75.000 λουλούδια απαιτούνται για να παράγουν μόνο μια λίβρα των νηματιδίων κρόκου. Ετυμολογικά, η λέξη «κρόκος» έχει την προέλευσή του από την ελληνική λέξη «κρόκη» που σημαίνει το νήμα που χρησιμοποιείται για την ύφανση σε έναν αργαλειό. Μυθολογικά, σύμφωνα με τον Οβίδιο, το φυτό πήρε το όνομά του από τον νεαρό Κρόκο, ο οποίος, στην απελπισία του για το θάνατο του φίλου Σμίλακα, μετασχηματίστηκε σε αυτό το λουλούδι. Σαν θεραπευτικό φυτό, ο κρόκος θεωρείται ένα άριστο φάρμακο για τις ασθένειες του στομάχου, αντισπασμωδικό, βοηθητικό της πέψης και φάρμακο που αυξάνει την όρεξη. Επίσης, ανακουφίζει επίσης από κολικούς των νεφρών, μειώνει τους στομαχικούς και γαστρικούς πόνους και ανακουφίζει από την ένταση. Είναι επίσης γνωστό από την αρχαιότητα ότι στον κρόκο απέδιδαν αφροδισιακές ιδιότητες. Πολλοί συγγραφείς, αλλά και η ελληνική μυθολογία συνδέουν τον κρόκο με τη γονιμότητα. Ο κρόκος γενικά είναι ένα άριστο τονωτικό, θεωρείται ένα φυτό με εξέχουσες αντιοξειδωτικές, αντιθρομβωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες. Εχει αντικαταθλιπτική δράση, βοηθάει στη μείωση της χοληστερίνης και τονώνει την κυκλοφορία του αίματος.
Ο κρόκος είναι απόλυτα αγνός, και σε συνδυασμό με τον καφέ η το τσάι αποτελεί ένα εξαιρετικό ρόφημα.
*Μπαχάρι που αναγνωρίζεται ως αποτελεσματικό αφροδισιακό από τη ρωμαϊκή εποχή, το σαφράν το χρησιμοποιούσαν στις θέρμες. Τα λουτρά με σαφράν προτείνονταν στους γλεντζέδες για να μπορούν να αντεπεξέλθουν στα συνεχή «οργιά» τους. Οι αρχαίοι συνήθιζαν να πασπαλίζουν με σαφράν όλα τους τα φαγητά, ενώ έριχναν τη χρυσαφιά σκόνη ακόμα και στο γεννητικό τους όργανο για να το καταστήσουν πιο γόνιμο. (Πηγή www.grlove.com)
Τι τρώμε; Καρύδια
Τα καρύδια είναι μια τροφή πλούσια σε φυτικές ίνες (2 γρ./30 γρ.), μέταλλα (μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, ασβέστιο, χαλκό) και βιταμίνες (Β6, Ε). Μάλιστα, μια χούφτα καρύδια περιέχει τόση βιταμίνη Ε όση μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο. Τέλος, δεν έχουν χοληστερίνη, είναι πλούσια σε φυτικές στερόλες και περιέχουν υψηλές ποσότητες μονοακόρεστων (2,6 γρ./30 γρ.) και πολυακόρεστων ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων (14 γρ./30 γρ.), που τα καθιστούν πλούσια σε αντιοξειδωτική δράση.
Η ημερήσια κατανάλωση δεν πρέπει να ξεπερνά τις 1-2 μερίδες, 30-60 γρ. (μια χούφτα καρύδια, περίπου 30 γρ., δίνει 196 θερμίδες).
Η κατανάλωση καρυδιών μετά από ένα γεύμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζωικό λίπος φαίνεται να προσφέρει μεγαλύτερη προστασία στις αρτηρίες από τις βραχυπρόθεσμες βλάβες του ζωικού λίπους, σε σύγκριση με το ελαιόλαδο.
Επιπλέον, η αργινίνη που περιέχουν αυξάνει την παραγωγή νιτρικού οξέος, το οποίο βοηθά στη διατήρηση της ευκαμψίας των αρτηριών, μειώνοντας την πιθανότητα παρουσίασης θρόμβων. Έτσι, περιορίζεται ο κίνδυνος για εγκεφαλικά επεισόδια και έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Η αντικατάσταση μονοακόρεστων λιπαρών με καρύδια, στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της λειτουργίας του ενδοθηλίου των αγγείων και μειώνει τα επίπεδα της ολικής και της «κακής» LDL χοληστερίνης.
Tα καρύδια περιέχουν την ουσία IPP, που φαίνεται να συμβάλλει στην πρόληψη του καρκίνου, σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα που δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Cancer Research». Η ουσία αυτή καταστέλλει τη δράση ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη δημιουργία καρκίνων (π.χ. των πνευμόνων και των ωοθηκών) και έχει τη διπλή ιδιότητα να καταστρέφει τους όγκους και να ενισχύει τη δράση των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων, που χρησιμοποιούνται εναντίον αυτών των μορφών καρκίνου.
Αν θέλετε να προστατευτείτε από τις πέτρες στη χολή, αρχίστε να καταναλώνετε φυτικά τρόφιμα πλούσια σε μαγνήσιο, όπως τα καρύδια.
*Η συστηματική πρόσληψη ω-3 λιπαρών οξέων σχετίζεται με τη βελτίωση των εγκεφαλικών λειτουργιών και ενδέχεται να προστατεύει από την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ
*Εκτός από το καρδιαγγειακό σας σύστημα, τα ω-3 λιπαρά οξέα ωφελούν και τα οστά σας
*Το καβούρντισμα ή η προσθήκη αλατιού μειώνει την ευεργετική τους δράση.
*Για καλύτερο ύπνο
Η μελατονίνη που υπάρχει στα καρύδια φαίνεται να αυξάνει τις συγκεντρώσεις της ορμόνης αυτής στο αίμα, επομένως χαρίζει καλύτερο ύπνο.
Πηγη: www.vita.gr
*Οι περισσότεροι ξηροί καρποί φημίζονται για την αφροδισιακή τους δράση, επειδή περιέχουν φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά στοιχεία και ψευδάργυρο, που συμβάλλουν στη βελτιώσει της κυκλοφορίας του αίματος και κατά συνέπεια στην αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας.
Ορισμένοι από τους καρπούς αυτού είναι τα αμύγδαλα, τα οποία είναι σύμβολο της μακροβιότητας, τα καρύδια, οι σπόροι κουκουναριού κ.α. Πιστεύεται ότι το άρωμα των ξηρών καρπών, έχει ερεθιστική δράση και αύξηση του πάθους κυρίως στις γυναίκες. Η επίδραση των ξηρών καρπών στη σεξουαλική μας ζωή, θα γίνει πιο έντονη εάν τους συνδυάσουμε με άλλες τροφές, όπως για παράδειγμα τα καρύδια με το μέλι.
Τι τρώμε; Φασόλια
Μία μερίδα φασολάδας θα σας προσφέρει αρκετή ποσότητα απαραιτήτων αμινοξέων , καλίου , ασβεστίου , βιταμίνης Ε , β-καροτένιου (προβιταμίνη Α ) , ινσουλίνης και θειούχες ενώσεις , όπως η αλισίνη . Προσφέρει επίσης άμυλο , που δίνει αργά και σταθερά ενέργεια στον οργανισμό .
Τα θρεπτικά συστατικά της φασολάδας συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του εντέρου , στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος , στη ρύθμιση του κυκλοφορικού συστήματος , στη βελτίωση της όρασης και στην καταπολέμηση του στρες .Ο συνδυασμός ασβεστίου και μαγνησίου βοηθάει στην καλή λειτουργία των μυών .
Περιέχουν αντικαρκινικές ουσίες . Διεγείρουν την παραγωγή σιδήρου που καταπολεμά την αναιμία , περιέχουν βιταμίνη Β που καταπραΰνει τα νεύρα και κόβουν για ώρες την όρεξη , αφού η πέψη τους γίνεται με αργό ρυθμό (για διαιτα).
!Μπορείται να παραλείψετε την ντομάτα στα όσπρια και να τα σερβίρετε άσπρα με λεμόνι . Η βιταμίνη C του λεμονιού θα ενισχύσει την απορρόφηση του σιδήρου των οσπρίων .
!Βράζοντας τα φασόλια στο ίδιο νερό - εκεί όπου "φούσκωσαν " - δεν πετάμε τις υδατοδιαλυτές βιταμίνες ( ομάδα Β ) και τα ανόργανα στοιχεία του οσπρίου ( μαγνήσιο , ασβέστιο ).
!Αρκετή ποσότητα ψιλοκομμένου καρότου είναι απαραίτητο κατά το μαγείρεμα των οσπρίων. Ένας από τους λόγους είναι ότι τα καρότα κάνουν τα όσπρια πιο ευκολοχώνευτα. Αυξήστε λοιπόν την ποσότητα των καρότων.
*Για να περιορίσετε το πρόβλημα των αερίων ένας αποτελεσματικός τρόπος είναι να διακόψετε τη βράση των οσπρίων μετά τα πρώτα 10 λεπτά, να σουρώσετε το πρώτο νερό, να προσθέσετε άλλο φρέσκο και να συνεχίσετε το μαγείρεμα κανονικά. Ακόμα ένα κουταλάκι του γλυκού με θρούμπι (τραγορίγανη, SUMMER SAVORY), στο μαγείρεμα των οσπρίων, περιορίζει το πρόβλημα κατά πολύ.
Πηγή www.asxetos.gr
Τα φασόλια επίσης μας δίνουν πρεβιοτικά συστατικά, όπως φρουκτοολιγοσακχαρίτες και ινουλίνη, δηλαδή δίνουν τροφή στους καλούς μικροοργανισμούς του εντέρου, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στη διατήρηση της μικροβιακής ισορροπίας του εντέρου.
*Η ιδιότητά τους να μας φουσκώνουν έχει να κάνει με την υψηλή περιεκτικότητά τους σε διαιτητικές ίνες. Η δυσάρεστη δημιουργία αερίων όμως, σχετίζεται με μια σημαντική διεργασία στο σώμα μας: την απομάκρυνση των επικίνδυνων καρκινογόνων από το γαστρεντερικό μας σύστημα και πιο συγκεκριμένα από το παχύ έντερο και για το λόγο αυτό τα φασόλια σχετίζονται με μείωση της εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου.
Ταυτόχρονα, τα φασόλια συμβάλλουν στην καλή υγεία των οστών μας καθώς μας προμηθεύουν με ασβέστιο (5% των ημερήσιων αναγκών μας σε ένα φλιτζάνι) και βιταμίνη Κ (20% των αναγκών μας σε ένα φλιτζάνι).
!Η βιταμίνη D (τυρί, γιαούρτι) αυξάνει την απορρόφηση του ασβεστίου και έτσι ο συνδυασμός φασολιών με την παραδοσιακή φέτα μας προσφέρει μια εξαιρετική λύση για την καλή υγεία των οστών.
Πηγή www.iatronet.gr
Τι τρώμε; Μαρούλι
Το μαρούλι περιέχει σημαντικές ποσότητες καροτενοειδών (α- και β-καροτένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη). Επιδημιολογικές έρευνες σε όλο τον κόσμο συσχέτισαν την υψηλή διαιτητική πρόσληψη αυτών των καροτενοειδών με μειωμένα επεισόδια καρκίνων του πνεύμονα, μαστού, τραχήλου, δέρματος και στομάχου.
Επίσης, το μαρούλι είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε βιταμίνη C, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο και χρώμιο. Το μαγγάνιο είναι συστατικό πληθώρας ενζύμων και παίζει σημαντικό ρόλο στον σχηματισμό των οστών ενώ το χρώμιο θεωρείται ότι είναι απαραίτητο για να ολοκληρωθεί η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο μόριο της ινσουλίνης και τον κυτταρικό της υποδοχέα, ώστε να γίνει η μεταφορά της γλυκόζης από το αίμα στα κύτταρα.
Επιπρόσθετα, υψηλή είναι η περιεκτικότητα του μαρουλιού και σε φυτικές ίνες. Υπολογίζεται πως σε μια μερίδα μαρουλιού περιέχονται πάνω από 2,1 γρ. φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες προσδίδουν όγκο στο υπόλειμμα τροφής αυξάνοντας τον όγκο και το βάρος των κοπράνων από 40% έως και 100%. Μέσω της δράσης αυτής, βοηθείται η λειτουργία του πεπτικού σωλήνα και μειώνεται ο χρόνος διέλευσης τυχόν «βλαβερών» ουσιών.
Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι δίαιτες πλούσιες σε φυτικές ίνες δρουν προληπτικά ενάντια στην εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου καθώς και των εκκολπωμάτων. Ακόμη, οι φυτικές ίνες είναι δυνατόν να ελαττώσουν την απορρόφηση της γλυκόζης και τα επίπεδα των μεταγευματικών επιπέδων ινσουλίνης.
Σημαντική παρουσιάζεται να είναι η επίδραση του μαρουλιού και στον μεταβολισμό της χοληστερόλης. Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Clinical Nutrition το 2004, φάνηκε πως η κατανάλωση μαρουλιού από πειραματόζωα για 3 εβδομάδες μείωσε σημαντικά το πηλίκο LDL/HDL και τα επίπεδα χοληστερόλης του ήπατος κατά 44%. Επίσης, το ποσοστό απορρόφησης της διαιτητικής χοληστερόλης μειώθηκε κατά 37%. Στην ίδια έρευνα φάνηκε πως βελτιώθηκε και η αντιοξειδωτική κατάσταση των πειραματόζωων που κατανάλωναν μαρούλι. Πιο συγκεκριμένα, αυξήθηκαν τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών βιταμινών C, Ε και καροτενοειδών στο πλάσμα. Όλα αυτά τα στοιχεία συνηγορούν στο ότι μια συστηματική κατανάλωση μαρουλιού είναι δυνατόν να συνεισφέρει στην προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα.Το μαρούλι περιέχει διάφορες βιταμίνες (Α, Β, C και Ε) αλλά και υψηλά ποσοστά ασβεστίου που είναι απαραίτητα για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Tο φυτό αυτό φέρνει ύπνο στους αναρρωνύοντες και εξαντλημένους από μακρά ασθένεια χωρίς ενοχλήσεις. Το μαρούλι ωφελεί το νευρικό σύστημα. Είναι κατά του ίκτερου και ωφέλιμο στο συκώτι. Κατάπλασμα μαρουλιού είναι κατά των αποστημάτων και εγκαυμάτων. Αποτελεσματικό κατά της νευρασθένειας. Είναι κατά της βρογχίτιδας, της γρίπης και των ρευματισμών.
*ι αρχαίοι Αιγύπτιοι συνήθιζαν να μασούν ξεραμένα φύλλα μαρουλιού προκειμένου να τελειοποιήσουν τις επιδόσεις τους στο σεξ. Το μαρούλι ήταν για τους Αιγυπτίους το ιερό φυτό του έρωτα και σύμφωνα με την παράδοση το έφερε στη χώρα τους ο Μιν, ο θεός της γονιμότητας, που απεικονιζόταν με υπερφυσική στύση να κάθεται κάτω από την τεράστια σε μέγεθος "ιερή μαρουλιά". Σύγχρονοι "οπαδοί του σεξ" υποστηρίζουν, ότι προτιμούν να καπνίζουν αποξηραμένα φύλλα μαρουλιού παρά τσιγάρο, προκειμένου να γίνουν επιθετικοί κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης. Αντιθέτως, οι αρχαίοι Έλληνες υποστήριζαν, ότι το μαρούλι περιορίζει την ερωτική επιθυμία και το έτρωγαν συνήθως οι μαθητές του Αριστοτέλη σε περιόδους "διαλογισμού" για να καταστέλλουν την ερωτική τους επιθυμία. (Για καλό και για κακό αν δεν βεβαιωθείτε πρώτα μην επιχειρήσετε να μασήσετε μαρούλι πριν από μια βραδιά που υπόσχεται πολλά.)
Τι τρώμε; Ρόδι
Είναι ο καρπός που δίνει ο Πλούτωνας στην Περσεφόνη για να τη «δέσει» με τον Άδη και το έμβλημα των Ελευσίνιων Μυστηρίων.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το έθαβαν μαζί με τους νεκρούς τους, ενώ αποτελεί ένα από τα τρία «ευλογημένα φρούτα» του Bουδισμού. Χρησιμοποιήθηκε ως διακοσμητικό στοιχείο στο ναό του Σολομώντα και στους μανδύες των ιερέων και αναφέρεται στο Άσμα Ασμάτων στην Παλαιά Διαθήκη. Στην ελληνική παράδοση, είναι σύμβολο γονιμότητας και αιωνιότητας (αν και συνδέεται και με το θάνατο), γι’ αυτό σε γάμους και την Πρωτοχρονιά σπάμε ρόδια. Μάλιστα, έχει δώσει το όνομά του στην ισπανική πόλη Γρανάδα.
Το ρόδι είναι πλούσιο σε βιταμίνες (Α, C, Ε, φυλλικό οξύ), σίδηρο, κάλιο και φυτικές ίνες, ενώ είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες. Μάλιστα, ένα ρόδι καλύπτει το 40% της ποσότητας της βιταμίνης C και το 25% του φυλλικού οξέος που έχει καθημερινά ανάγκη ένας ενήλικος. Είναι πλούσιο σε τρεις διαφορετικές μορφές αντιοξειδωτικών ουσιών και η συνολική αντιοξειδωτική ικανότητά του έχει υπολογιστεί ότι είναι 2-3 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του κόκκινου κρασιού ή του πράσινου τσαγιού.
Χάρη στις αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις, αντιβηχικές, στυπτικές, επουλωτικές και αντιδιαρροϊκές του ιδιότητες, ο χυμός του ροδιού χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς εδώ και αιώνες. Ανάμεσα στα άλλα, εμποδίζει την οξείδωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL), που αποτελεί σοβαρό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα, και φαίνεται να μειώνει τα επίπεδα της ολικής και της «κακής» χοληστερίνης σε διαβητικούς ασθενείς με υπερλιπιδαιμία. Προστατεύει από εγκεφαλικές βλάβες, ρίχνει την πίεση του αίματος και υπάρχουν ενδείξεις ότι η μακρόχρονη κατανάλωσή του βελτιώνει την ερωτική λειτουργία ανδρών με πρόβλημα στύσης. Επίσης, θεωρείται ότι συμβάλλει στην πρόληψη του καρκίνου του δέρματος, του μαστού και του προστάτη, αλλά και στην επιβράδυνση της ανάπτυξής τους. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της χρόνιας διάρροιας, της δυσεντερίας και των αιμορραγιών, και για την αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας. Τέλος, καθαρίζει και προστατεύει το δέρμα, χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση των εγκαυμάτων και του ιού του έρπητα και μειώνει τις ρυτίδες και τα έλκη.
Πέρα από το φυσικό χυμό του ροδιού, υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να επωφεληθείτε από τις ευεργετικές του ιδιότητες.
● Φτιάξτε αφέψημα: Σε 1 λίτρο βραστό νερό, ρίχνετε 1 φλιτζάνι φλούδα ροδιού και βράζετε για 3΄. Περιμένετε να κρυώσει και σουρώνετε. Μπορείτε να πίνετε 1 ποτηράκι 10΄ πριν από το φαγητό για 15 ημέρες. Το ρόδι συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος.
● Κάντε πλύσεις και γαργάρες: Τα φύλλα της ροδιάς χρησιμοποιούνται, π.χ., σε περιπτώσεις αιμορροΐδων μετά από κάθε κένωση, αλλά και για τον πονόλαιμο. Σε ένα φλιτζάνι νερό, βάζετε 8-10 φύλλα και βράζετε για 10΄. Σουρώνετε και χρησιμοποιείτε στην πρώτη περίπτωση το μείγμα κρύο -για πλύσεις τοπικά κάθε βράδυ-, για όσο διάστημα χρειαστεί, και στη δεύτερη χλιαρό για γαργάρες, 2-3 φορές την ημέρα.
Οδηγίες «χρήσης»
› Πώς να τα διαλέξετε
Υπάρχουν τρεις ποικιλίες ροδιών, τα γλυκά, τα ημίγλυκα και τα ξινά ρόδια. Ανεξάρτητα, ωστόσο, από τη γεύση που σας αρέσει, προτιμήστε τα βαριά ρόδια με γυαλιστερή και σφιχτή επιδερμίδα. Βέβαια, ακόμη κι όταν η φλούδα τους συρρικνωθεί, το εσωτερικό τους μπορεί να φαγωθεί.
› Πώς να τα καθαρίσετε
Το καθάρισμα των ροδιών απαιτεί λίγο χρόνο, αλλά είναι εύκολο. Κόβετε κυκλικά και αφαιρείτε τη φλούδα στο μέρος του κοτσανιού και τη χαράζετε μέχρι το κάτω μέρος, χωρίς να πιέζετε πολύ το μαχαίρι, όπως κάνετε με το πορτοκάλι. Στη συνέχεια, ανοίγετε το ρόδι στη μέση και αφαιρείτε τους σπόρους. › Πώς να τα διατηρήσετε
Τα ρόδια διατηρούνται πολλές ημέρες εκτός ψυγείου ή σε σκοτεινό μέρος, αν κρεμαστούν μαζί με το κλαδί τους. Αν θέλετε να τα κρατήσετε για αρκετούς μήνες, μπορείτε να τα φυλάξετε στο κάτω μέρος του ψυγείου. Για να τα διατηρήσετε ακόμη περισσότερο, μπορείτε να τα καθαρίσετε και να τα φυλάξετε στην κατάψυξη, κλεισμένα σε ειδικό δοχείο ή σακουλάκι για τρόφιμα. Έτσι, όποτε χρειάζεστε σπόρους, παίρνετε απλά όσους θέλετε.
› Πώς να πάρετε το χυμό τους
Σε πολλές συνταγές, εκτός από τους σπόρους του ροδιού, χρησιμοποιείται και ο χυμός του. Υπάρχουν, λοιπόν, δύο τρόποι για να πάρετε το χυμό από τους καρπούς: είτε στύβετε τα ρόδια στο στύφτη, όπως κάνετε με τα πορτοκάλια, είτε πιέζετε τους καρπούς σε ένα σουρωτήρι. Μάλιστα, σε αντίθεση με την πρώτη περίπτωση, στη δεύτερη μένουν στο σουρωτήρι και οι μεμβράνες που χωρίζουν τους σπόρους, οι οποίες δίνουν μια ελαφρώς στυφή γεύση στο χυμό.
Πηγή: www.vita.gr
Τι τρώμε; Μανιτάρια
Τα μανιτάρια έχουν λίγες θερμίδες, δεν περιέχουν καθόλου χοληστερόλη και σχεδόν καθόλου άλλα λίπη και νάτριο. Παράλληλα είναι μεταξύ των σπάνιων τροφίμων που περιέχουν μερικά βασικά μεταλλικά ιχνοστοιχεία και συμπλέγματα βιταμινών τύπου Β. Η ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β2) έχει σημαντικό ρόλο για υγιές δέρμα και καλή όραση. Το παντοθενικό οξύ (βιταμίνη Β5) έχει σημαντικό ρόλο στην παραγωγή των ορμονών και για το νευρικό σύστημα.
Η νιακίνη (βιταμίνη Β3) βοηθά στην καλή λειτουργία του νευρικού και πεπτικού συστήματος.
Και οι τρεις πιο πάνω βιταμίνες βοηθούν στην παραγωγή ενέργειας των κυττάρων από τα λίπη, τις πρωτεΐνες και τους υδατάνθρακες. Επίσης τα μανιτάρια περιέχουν βιταμίνη C και D. Το περιεχόμενο σε βιταμίνες των μανιταριών μοιάζει πολύ με το περιεχόμενο σε βιταμίνες του κρέατος.
Σύγχρονες επιστημονικές έρευνες, έδειξαν ότι πράγματι τα μανιτάρια ή ουσίες που εξάγονται από αυτά, έχουν αξιόλογες ιδιότητες που πιθανόν να συμβάλλουν στην καταπολέμηση μερικών μορφών καρκίνου, ενισχύουν το σύστημα άμυνας του οργανισμού και μειώνουν τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο της καρδίας. Ουσία που περιέχεται στο εν λόγω άσπρο μανιτάρι, σε προκαταρκτικές έρευνες, βρέθηκε ότι μπορεί να καταστέλλει σε καλλιέργειες τον πολλαπλασιασμό κυττάρων του μαστού. Η ουσία αυτή (ανήκει στην κατηγορία των αναστολέων της αρωματάσης) μειώνει τα επίπεδα των οιστρογόνων που είναι παράγοντες που ευνοούν την ανάπτυξη καρκίνου του μαστού.
Τα μανιτάρια είναι πλούσια σε σελήνιο, κάλιο, χαλκό και σίδηρο.
Το σελήνιο εμπλέκεται μαζί με τη βιταμίνη Ε στην πρόληψη καρκίνου του προστάτη όπως επίσης και στη μείωση του κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα.
Επίσης τα μανιτάρια περιέχουν κάλιο που είναι απαραίτητο για τον κανονικό ρυθμό της καρδίας, το ισοζύγιο των υγρών στον οργανισμό και για τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.
Η διατροφή που είναι πλούσια σε κάλιο και χαμηλή σε νάτριο, συμβάλλει σε μείωση του κινδύνου για ψηλή πίεση και εγκεφαλικά επεισόδια.
Ο χαλκός και ο σίδηρος που περιέχουν τα μανιτάρια, είναι απαραίτητοι για τη σύνθεση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και της αιμοσφαιρίνης για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλους τους ιστούς του οργανισμού.
Πηγή: www.medlook.net
Τι τρώμε; Κολοκυθάκια
Τα κολοκυθάκια αποτελούν εξαιρετική πηγή χαλκού και μαγγανίου, πολύ καλή πηγή μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου, βιταμίνης C , Α, πυριδοξίνης, φυλλικού οξέος και διαιτητικών ινών και καλή πηγή των υπόλοιπων βιταμινών του συμπλέγματος Β και της βιταμίνης Κ. Περιέχουν, επίσης, β-καροτένιο και άλλα καροτενοειδή. Τα ωμά κολοκυθάκια σε σχέση με τα βρασμένα περιέχουν κατά βάρος περισσότερο από την τριπλάσια ποσότητα σε βιταμίνη C και ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β 2 ), τριπλάσια ποσότητα πυριδοξίνης (βιταμίνη Β 6 ), περίπου τη διπλάσια σε φυλλικό οξύ και πέντε φορές λιγότερο βιταμίνη Α.
Στα κατεψυγμένα βρασμένα κολοκυθάκια παρατηρούνται απώλειες σε κάποιες βιταμίνες ( C , Α, βιταμίνη Β 6 , φυλλικό οξύ) και κάποια ανόργανα συστατικά (μαγνήσιο, φωσφόρος, κάλιο, χαλκός).
Εκχυλίσματα από κολοκύθι έχουν βρεθεί ότι μπορεί να ανακουφίσουν από τα συμπτώματα της καλοήθους υπερτροφίας του προστάτη, μιας κατάστασης κατά την οποία ο αδένας του προστάτη μεγεθύνεται προβληματικά και μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στη διούρηση ή τη σεξουαλική λειτουργία. το κολοκύθι Το ευεργετικό μπορεί να εκδηλώσει αυτό το αποτέλεσμα, όταν τα συστατικά του «συνεργάζονται» με τα συστατικά άλλων λαχανικών.
Η κατανάλωση κολοκυθιών μπορεί να συμβάλλει στην προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα μέσω διαφόρων συστατικών που περιέχουν. Τα κολοκυθάκια αποτελούν, αρχικώς, πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών. Η ευεργετική επίδραση στα καρδιαγγειακά ενισχύεται και από τη δράση των λεγόμενων διαλυτών διαιτητικών ινών, οι οποίες συμβάλλουν στη μείωση της ολικής και της LDL -χοληστερόλης, ώστε η αύξησή τους στη δίαιτα συστήνεται στα άτομα με υπερχοληστερολαιμία. Επίσης, δίαιτες υψηλές σε φυλλικό οξύ, β-καροτένιο και βιταμίνη C μειώνουν την ομοκυστεΐνη, ουσία της οποίας η συσσώρευση προκαλεί βλάβες στα αγγεία και αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο (μελέτη δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Nutrition το 2000). Τέλος, μέσω του καλίου και του μαγνησίου, τα κολοκυθάκια δρουν προστατευτικά και θεραπευτικά κατά της υπέρτασης. Μια μελέτη με ηλικιωμένους (δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Epidemiology το 1995) έδειξε ότι τα άτομα που κατανάλωναν τουλάχιστον μία μερίδα κολοκυθιών ή και καρότων καθημερινά εμφάνιζαν 60% μικρότερο κίνδυνο για έμφραγμα σε σχέση με αυτούς που κατανάλωναν λιγότερο.
Τα παραπάνω συστατικά, βέβαια, παρουσιάζουν κι άλλες ιδιότητες και έχουν προστατευτική δράση και σε άλλες καταστάσεις. Για παράδειγμα, ο χαλκός είναι απαραίτητος για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων (εφόσον εμπλέκεται στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού), τ ο φυλλικό οξύ φαίνεται σημαντικό στην προστασία από καρκίνο σε περιοχές του σώματος με υψηλό ρυθμό διαίρεσης κυττάρων, όπως είναι το κόλον και ο τράχηλος της μήτρας (εφόσον είναι απαραίτητο για την ομαλή διαίρεση των κυττάρων) και η βιταμίνη C , αλλά και το β-καροτένιο, φαίνεται να προσφέρουν κάποια προστασία από καταστάσεις που εμπλέκουν φλεγμονή, όπως η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και το άσθμα (μέσω της αντιφλεγμονώδους δράσης τους). Επίσης, τα κολοκυθάκια περιέχουν και τις συνήθως καλούμενες αδιάλυτες διαιτητικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του εντέρου και το προστατεύουν από διάφορες νόσους, όπως εκκολπωματίτιδες και καρκίνος. Οι διαιτητικές ίνες συμβάλλουν και στο αίσθημα κορεσμού.
Πηγή: www.barbastathis.com
Τι τρώμε; Κρεμμύδι
Στην αρχαιότητα, το χρησιμοποιούσαν ευρέως τόσο για τη νοστιμιά του όσο και για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες.Είναι φτωχό σε θερμίδες και νάτριο, ενώ δεν έχει χοληστερίνη. Είναι πλούσιο σε φυτοχημικές ουσίες, όπως δισουλφίδια και τρισουλφίδια, που είναι υπεύθυνα για τη χαρακτηριστική μυρωδιά του, αλλά και για τις αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές του ιδιότητες. Επίσης, περιέχει φλαβονοειδή και ιδιαίτερα κουερσετίνη, που έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, ενώ παράλληλα προσφέρει στον οργανισμό βιταμίνες Β6 και C, φυτικές ίνες, κάλιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, χρώμιο και φυλλικό οξύ.
Πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι τα αλυλ-προπυλ-δισουλφίδια που περιέχει το κρεμμύδι είναι υπεύθυνα για τη μείωση των επιπέδων σακχάρου, καθώς αυξάνουν την ποσότητα της ελεύθερης διαθέσιμης ινσουλίνης στο αίμα. Το κρεμμύδι αποτελεί, επίσης, μια πολύ καλή πηγή χρωμίου. Από κλινικές έρευνες σε διαβητικούς, που δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά, όπως στο «Diabetes & Metabolism», δια-πιστώθηκε ότι το χρώμιο έχει την ικανότητα να μειώνει τα επίπεδα σακχάρου νηστείας, να βελτιώνει την ανοχή στη γλυκόζη αίματος, να μειώνει την ολική χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια, καθώς και να αυξάνει τα επίπεδα της καλής χοληστερίνης στο αίμα. Oι υψηλές τιμές χοληστερίνης και αρτηριακής πίεσης είναι προδιαθεσικοί παράγοντες για την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η συχνή κατανάλωση κρεμμυδιού έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης, καθώς και την υψηλή αρτηριακή πίεση. Αποτέλεσμα είναι η κατανάλωση κρεμμυδιού να δρα προληπτικά κατά της εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, αθηροσκλήρωσης και εμφράγματος. Αυτό οφείλεται κυρίως στα σουλφιδικά του συστατικά (φλαβονοειδή). Τα τελευταία, σε συνδυασμό με το χρώμιο και τη βιταμίνη Β6 που περιέχει το κρεμμύδι, μειώνουν τα επίπεδα ομοκυστεΐνης στο αίμα, που αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα κινδύνου για καρδιακή ανακοπή και έμφραγμα.
Πολλά συστατικά του κρεμμυδιού συμβάλλουν στη μείωση της οξύτητας των συμπτωμάτων που σχετίζονται με φλεγμονώδεις καταστάσεις, είτε αυτές οφείλονται σε οστεοαρθρίτιδα και ρευματοειδή αρθρίτιδα είτε σε αλλεργικό φλεγμονώδες άσθμα και σε αναπνευστική συμφόρηση λόγω κοινού κρυολογήματος. Υπεύθυνα για την αντιφλεγμονώδη δράση του κρεμμυδιού είναι κυρίως η βιταμίνη C και τα φλαβονοειδή Σύμφωνα με μελέτες, η κατανάλωση κρεμμυδιού βοηθά στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.
Μην το τρώτε αν…
έχετε κολίτιδα (σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου), αποφύγετε τη συχνή κατανάλωση κρεμμυδιού, γιατί θα επιδεινώσει την κατάστασή σας. Το ίδιο ισχύει και για τις μητέρες που θηλάζουν, αν το μωρό τους υποφέρει από κολικούς του εντέρου. Επίσης, αν πάσχετε από σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, θα πρέπει να αποφεύγετε και την κατανάλωση ορισμένων άλλων σκληρών λαχανικών, όπως λάχανο, αγγούρι, κοτσάνι κουνουπιδιού κλπ.
Πηγή: www.vita.gr
Τι τρώμε; Παντζάρι
Το παντζάρι αποτελεί μια εξαιρετική πηγή, βιταμινών και ιχνοστοιχείων (αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμινών και ιχνοστοιχείων, λόγω της περιεκτικότητάς του σε φώσφορο, σίδηρο, ιώδιο, θείο, ασβέστιο, μεταλλικά άλατα, βιταμίνη Β) , ενώ ταυτόχρονα είναι ο ιδανικός τρόπος να συνδυάσετε εκλεπτυσμένη γεύση με χαμηλές θερμίδες (44 θερμίδες/100 γρ.). Το παντζάρι καταναλώνονταν από τους αρχαίους Έλληνες ως ορεκτικό, όπου τα φύλλα του μαγειρεύονταν με μέλι και κρασί. Η ρίζα του, χρησιμοποιούνταν ως θεραπευτικό μέσο για τον πυρετό, δερματικά προβλήματα καθώς και διαταραχές πέψης. Μάλιστα, η φυσική χρωστική του παντζαριού χρησιμοποιήθηκε ως βαφή μαλλιών κατά τον 16ο αιώνα. Επιπλέον, εδώ και αιώνες το παντζάρι θεωρείται πως έχει πιθανές αντικαρκινικές ιδιότητες λόγω των αντιοξειδωτικών φυτοχημικών συστατικών που περιέχει. Πέρα από τις θεραπευτικές του ιδιότητες, ενδιαφέρον έχει να ανατρέξουμε στην λαογραφία της Αγγλίας, όπου εκεί αναφερόταν πως εάν ένας άντρας και μια γυναίκα φάνε από το ίδιο παντζάρι, τότε θα ερωτευτούν.
Επίσης
τα παντζάρια,μας προσφέρουν τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες οι οποίες ενισχύουν την ανάπλαση των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος ενώ παράλληλα βοηθούν την ανάπτυξη ειδικής ομάδας κυττάρων τα οποία με τη σειρά τους καταστρέφουν διάφορα επιβλαβή κύτταρα.
Είναι ένα από τα φυσικά καθαρτικά βοηθώντας τα άτομα που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα και αιμορροΐδες.
Από των αρχαιοτάτων χρόνων αυτή η θαυματουργή ρίζα θεωρείται έξοχο αφροδισιακό, λέγετε μάλιστα ότι η θεά Αφροδίτη έτρωγε πολλά παντζάρια για να διατηρεί ανέπαφη την ομορφιά και τη χάρη της, ενώ για την αιμοποιητική τους δράση, η οποία έχει αποδειχθεί, είχαν μιλήσει και ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός.
Επίσης,
τα παντζάρια είναι πλούσια στο ένζυμο καταλάση, ένα από τα βασικότερα αντιοξειδωτικά ένζυμα το οποίο έχει την ιδιότητα να υπερασπίζεται τον οργανισμό μας από τις ελεύθερες ρίζες, η δε ανεπάρκειά της καταλάσης σχετίζεται..με το άσπρισμα των μαλλιών, την αρθρίτιδα, την οστεοαρθρίτιδα και άλλες εκφυλιστικές νόσους του οργανισμού.
Το παντζάρι είναι πλούσιο σε φυλλικό οξύ. Το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων λόγω της συμμετοχής του στη σύνθεση των νουκλεϊκών οξέων και απαραίτητο για την λειτουργία του νευρικού συστήματος. Επίσης, βοηθάει στην αναγέννηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και για αυτό η έλλειψη του προκαλεί μακροκυτταρική αναιμία. Σημαντική είναι η περιεκτικότητα του παντζαριού και σε φυτικές ίνες. Υπολογίζεται πως σε μια μερίδα παντζαριού περιέχονται πάνω από 2 γρ. φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες προσδίδουν όγκο στο υπόλειμμα τροφής αυξάνοντας τον όγκο και το βάρος των κοπράνων από 40% έως και 100%. Μέσω της δράσης αυτής, βοηθείται η λειτουργία του πεπτικού σωλήνα και μειώνεται ο χρόνος διέλευσης τυχόν «βλαβερών» ουσιών. Επιπλέον πρέπει να αναφερθεί πως το παντζάρι είναι πλούσιο και σε κάλλιο. Το κάλλιο ρυθμίζει τον όγκο των ενδοκυττάριων υγρών και επηρεάζει την σύσπαση των λείων μυικών ινών και έτσι είναι απαραίτητο για την διατήρηση του καρδιακού παλμού. Όμως, σε άτομα που έχουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω αυξημένης περιεκτικότητας σε κάλλιο, το παντζάρι θα πρέπει να αποφεύγεται. Το παντζάρι έχει θεραπευτικές ιδιότητες, συγκεκριμένα συμβάλλει στην καταπολέμηση της γρίππης, της βρογχίτιδας και της αναιμίας. Επίσης βοηθάει και στην ανάρρωση από γαστρορραγία, ενώ ο χυμός του είναι ευεργετικός για προβλήματα υπέρτασης, καρδιαγγειακά και προβλήματα αρτηριοσκλήρωσης, και καθαρίζει τα νεφρά και τη χολή.
Πάντα το παντζάρι θα πρέπει να μαγειρεύεται ολόκληρο. Μην το κόβετε και μην το ξεφλουδίζετε, διότι έτσι απελευθερώνεται η χρωστική που περιέχει ενώ ταυτόχρονα επηρεάζεται και η γεύση. Ο καλύτερος τρόπος μαγειρέματος για να προστατευτεί η γεύση θεωρείται το ψήσιμο στον φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία, από 1 έως 3 ώρες, ανάλογα με το μέγεθος του. Εάν το παντζάρι βραστεί, πιθανόν το μαγείρεμα να μην διαρκέσει πάνω από μια ώρα.
Πηγή: www.mednutrition.gr
Τι καλό κάνουν τα βότανα, που τρώμε
| ΑΓΚΙΝΑΡΑ | Για το στομάχι , και τα φύλλα της για το αδυνάτισμα και το ζάχαρο. |
| ΑΓΡΙΑΔΑ | Για πέτρα στα νεφρά και ουρικό οξύ. |
| ΑΓΡΙΟΣΚΟΡΔΟ | Για χοληστερίνη, πίεση , τριγλυκερίδια. |
| ΑΓΡΙΟΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ | Για ζάχαρο –διαβήτη και καλλίτερη όραση, καρδιά , πίεση ζαλάδες , πονοκεφάλους, βήχα, γρίπη, αμυγδαλές και το πρώτο στον κόσμο σε περιεκτικότητα της βιταμίνης C.. |
| ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΕΛΑΙΟ | Για το στρες άγχος και αϋπνία |
| ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ή ΦΥΛΛΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ | Για τη δυσκοιλιότητα |
| ΑΝΗΘΟΣ | Για στρες, άγχος , αϋπνία, αδυνάτισμα. |
| ΑΧΙΛΛΕΑ | Τονωτικό, καθαρίζει το αίμα, για αιμορροΐδες. Πέτρα στην χολή , κολίτιδα , και αρθριτικά. |
| ΑΨΙΘΙΑ | Για ζάχαρο ζαλάδες, αδυνάτισμα, διάρροια, ξενύχτι, ποτό, τονωτικό, στομαχόπονο, το καλύτερο φάρμακο για την χολή και το ήπαρ. |
| ΒΑΛΕΡΙΑΝΑ | Για ηρεμιστικό και αϋπνίες , νεύρα, στρες, άγχος, πονοκέφαλο , καούρες του στομαχιού. |
| ΒΑΛΣΑΜΟΧΟΡΤΟ | Για το βήχας |
| ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ | Για πονοκέφαλο, ημικρανίες, βοηθάει στην μνήμη,, στρες άγχος αϋπνία, βήχας. |
| ΒΗΧΙΟ | Βοηθάει στον βήχα, για κρυολόγημα και το τσιγάρο. |
| ΒΥΣΣΙΝΟ | Δυναμωτικό, και τα κοτσάνια του θεραπεύουν την διάρροια. |
| ΓΛΥΚΟΡΙΖΑ | Για το άσθμα , τον βήχα, την φαρυγγίτιδα,, αμυγδαλίτιδα, ζαχαροπλαστική. |
| ΓΚΡΕΙΠΦΡΟΥΤ ΕΣΣΑΝΣ – ΛΑΔΙ | Αδυνάτισμα, ζάχαρο, χοληστερίνη. Αρωματοποιία, ζαχαροπλαστική. |
| ΓΛΥΚΑΝΙΣΟ | Για στομαχόπονο και μαγειρική , στρες άγχος αϋπνία, ξενύχτι, ποτό, τονωτικό , βήχας. |
| ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟ | Για το Άσθμα, βήχα, κοκίτη, γρίπη, πυρετό, ζαλάδες, ημικρανίες, βρογχίτιδα, πέτρα στην χολή, αρθρίτιδα, έξτρα τονωτικό και σπασμολυτικό, ξενύχτι, ποτό, και μαγείρεμα. |
| ΔΑΦΝΗ | Τριχόπτωση, νεύρα, μαγειρική. |
| ΔΙΚΤΑΜΟ (ΕΡΩΝΤΑΣ) | Για στομαχόπονο, είναι διουρητικό. |
| ΔΥΟΣΜΟΣ | Είναι το ίδιο φυτό με την μέντα (Βλέπε και τις ιδιότητές της) . Για χοληστερίνη, πονοκέφαλο, στομαχόπονο, στρες αϋπνία, άγχος, ξενύχτι, ποτό, τονωτικό, μαγειρική. Αρωματίζει το νερό του μπάνιου για χαλάρωση, , στην ζαχαροπλαστική, και ποτοποιία και οινοποιία |
| ΕΥΚΑΛΥΠΤΟΣ | Για γρίπη, άσθμα, βήχα, ρευματισμούς, λαρυγγίτιδα, ιγμορίτιδα. |
| ΖΑΜΠΟΥΚΟΣ | Για πονόλαιμο, ξερόβηχα, αμυγδαλές, άσθμα, βρογχίτιδα, κρυολογήματα, συνάχι, φαρυγγίτιδα λαρυγγίτιδα. |
| ΘΡΟΥΜΠΙ | Για στομάχι, αυπνίες, αρθρίτιδα, ρευματισμούς, νεφρά., μαγειρική. |
| ΘΥΜΑΡΙ | Για άσθμα, βήχα, πίεση, κυκλοφορικό, δυσπεψία, μαγειρική . |
| ΕΣΤΡΑΓΓΟΝ | Αρωματικό, για την μαγειρική. |
| ΕΧΙΝΑΤΣΕΑ | Για βήχα, και για το ζάχαρο. |
| ΙΒΙΣΚΟΣ | Τα κόκκινα; Πέταλα μόνον: Για την χοληστερίνη , τα τριγλυκερίδια και το ζάχαρο και κυκλοφορικό, σαν βυσσινάδα αναψυκτικό υπόξινο. Μαζί με φύλλα Λουΐζας, και χυμό ανανά , είναι άριστο λιπο-διαλυτικό. |
| ΚΑΛΕΝΤΟΥΛΑ | Για το συκώτι, ουρική αρθρίτιδα, πόνους περιόδου. |
| ΚΑΡΔΑΜΟ ή ΚΑΡΔΑΜΩΜΟΝ | Σε σπόρους ή σκόνη , σαν αφέψημα αρωματίζει (σαν τριαντάφυλλο) , δυναμωτικό, διότι περιέχει βιταμίνες, ιώδιο, σίδηρο, ασβέστιο, είναι καρδιοτονωτικό, καθαρίζει το αίμα, και αφαιρεί φακίδες, και πανάδες. Χρησιμοποιείται στην μαγειρική , ζαχαροπλαστική και αρτοποιία. |
| ΚΕΔΡΟ | Για το ουρικό οξύ, πέτρα στην χολή προστάτη, ζαχαρώδη διαβήτη, και το συκώτι. |
| ΚΥΜΙΝΟ | Για το φαγητό σουτζουκάκια , κεφτέδες και τα μπιφτέκια. Και πολλές φορές στην μελιτζανόπιτα. Κύριο συστατικό για κατασκευή του μείγματος κάρυ (γκαραμ -μασάλα). |
| ΚΟΛΙΑΝΔΡΟΣ ή ΚΟΡΙΑΝΔΡΟΣ ή κόλιαντρο | Σε φύλλα σαν τον μαίδανό, ή σε σπόρους, χρησιμοποιείται στην μαγειρική και στην ζαχαροπλαστική. |
| ΚΟΥΦΟΞΥΛΙΑ | Για τον βήχα.. |
| ΚΡΑΤΑΓΟΣ | Για την πίεση, την καρδιά, το κυκλοφορικό προστάτη. |
| ΛΑΔΑΝΙΑ ή ΛΑΒΔΑΝΟΝ | Κάνει το θεόπικρο δηλητήριο. Το δίνουν για στομαχόπονους μετρημένο με σταγόνες με πολλή ακρίβεια και προσοχή. Κάνει καλό στα άλατα, αϋπνίες, αρθριτικά, και σταματά την διάρροια. |
| ΛΕΒΑΝΤΑ | Για τα ρούχα , απομακρύνει τον σκώρο. Αντί για ναφθαλίνη. Την Χρησιμοποιούν στην αρωματοποιία. Πίνεται για το στρες, άγχος , αϋπνία ξεχύχτι, ποτό είναι τονωτικό και σταματάει τον βήχα. |
| ΛΕΜΟΝΙ ( ΚΑΡΠΟΣ ΕΣΣΑΝΣ & ΛΑΔΙ ) | Παρέχει βιταμίνη C, είναι χωνευτικό, νοστιμίζει τα φαγητά, βοηθάει στην δυσπεψία, χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική και το εσσάνς στην αρωματοποιία, επίσης το εσσάνς μαζί με μέλι σταματούν τον βήχα. Και στην δερματολογία και φαρμακευτική κάνουμε κρέμες λοσιόν, και βοηθάμε το λιπαρό δέρμα , και το δέρμα όταν έχει ακμή. |
| ΛΙΝΑΡΙ-ΛΙΝΑΡΟΣΠΟΡΟΣ | Για πέτρα στην χολή ίκτερο, βρογχικά και δυσκοιλιότητα. Για την θεραπεία των αιμορροΐδων. Βράζω 1 κουτάλι σούπας σπόρους, σε νερό, σε αργή φωτιά να μείνει το μισό νερό και να λειώσουν και το πηχτό υγρό που θα προκύψει, το πίνω 1 ποτηράκι κάθε πρωί νηστικός , μία ώρα προ του φαγητού. |
| ΛΟΥΪΖΑ | Πονοκέφαλο και άριστο σπασμολυτικό για πόνους περιόδου, αδυνάτισμα. Αρωματικό με και χωρίς λεμόνι, για τα σιρόπια και φαγητά , συνοδεύει τα λεμονάτα, τις γαρίδες και τα θαλασσινά, είναι ευστόμαχη και δίνει πινελιές λεμονόχορτου και μοσχολέμονου. Μαζί με το λεμόνι δίνει άρωμα εξωτικό. Και για ποτά. Δοκιμάστε την στο σιρόπι της καρυδόπιτας μαζί με μέλι θυμαρίσιο. |
| ΛΥΚΙΣΚΟΣ | Στρες , άγχος, και για την αϋπνία. |
| ΜΑΪΔΑΝΟΣ | Για 80 ασθένειες. ιδίως για το ξενύχτι, ποτό, τονωτικό, μνήμη, αδυνάτισμα |
| ΜΑΡΑΘΟΣ | Πέτρα στην χολή, βήχας γρίπη, άσθμα, και στην μαγειρική. |
| ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΑ | Για πονοκέφαλο, πονόκοιλο, στομάχι, άγχος, στρες, αϋπνία. |
| ΜΕΛΙΣΣΟΧΟΡΤΟ | Διώχνει την υπέρταση, και τα γηρατειά, στρες , άγχος, αύπνίες,κωλικούς, κατάθλιψη, τονωτικό διεγερτικό, για την καρδιά, ξεχύχτι, ποτό , στην μαγειρική και την κατασκευή των αναψυκτικών. & ποτών. |
| ΜΕΝΤΑ ή ΔΥΟΣΜΟΣ είναι το ίδιο πράγμα, με τις ίδιες ιδιότητες, (βλέπε & δυόσμος) | Για τον βήχα. , δύσπνοια, ανακουφίζει την αναπνοή, αϋπνίες, νευρωτικές διαταραχές, αρωματοποιία, φαρμακευτική, ζαχαροπλαστική και μαγειρική , ποτοποιία. Χαλαρώνουμε στο νερό του μπάνιου με μέντα, και καθαρίζει το μυαλό ένα τσάι μέντας. |
| ΜΠΕΤΟΝΙΚΑ | Αρωματικό τσάί, αποκλειστικά Πηλιορείτικο. Δυναμωτικό τονωτικό, για την καρδιά και τον βήχα. |
| ΜΟΛΟΧΑ | Για άσθμα, βήχα δυσκοιλιότητα, λαρυγγίτιδα, πονόλαιμο. Και αποκλειστικό βάλσαμο στα τσιμπήματα της τσουκνίδας. |
| ΜΠΟΥΚΟΒΟ | Πιπέρι πολύ καυτερό κόκκινο ή πράσινο , για το φαγητό. |
| ΠΑΣΙΦΛΩΡΑ | Καταπραϋντικό για νεύρα, άγχος -στρες, αϋπνίες, ηρεμιστικό, τονωτικό, και για την υπερκόπωση. |
| ΠΙΚΡΟΔΙΑΛΕΤΑ ή ΠΙΚΡΗ ΒΙΟΛΕΤΑ | κατεβάζει το ζάχαρο στο κανονικό , και για τα τριγλυκερίδια. |
| ΠΛΑΤΑΝΙ ΣΤΡΟΓΓΥΛΑ ΜΠΑΛΑΚΙΑ | Για την θεραπεία του προστάτη: Βάζω να μουσκέψουν σε κρύο νερό μια νύκτα, 1 κιλό κομμένα ξερά κρεμμύδια. Το πρωί τα σουρώνω, και μαγειρεύω όποτε θέλω τα κρεμμύδια. Το κρεμμυδόνερο όμως το βράζω με 15 μπαλάκια, από πλατάνι μέχρι να μείνει το μισό νερό και να λειώσουν. Πίνω από αυτό κάθε πρωί, επί 20 ημέρες., και έτσι εξαφανίζονται τα συμπτώματα του προστάτη. |
| ΠΟΛΥΚΟΜΠΟ | Για πέτρα στα νεφρά, ουρικό οξύ, προστάτη. |
| ΠΟΛΙΤΡΙΧΙ | Για τα μαλλιά , Σταματά την τριχόπτωση, πιτυρίδα και δυναμώνει τις ρίζες |
| ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΦΡΟΥΤΟ - ΕΣΣΑΝΣ & ΛΑΔΙ | Φρούτο με πολλές βιταμίνες και κυρίως βιταμίνη C , στην αρωματοποιία, φαρμακευτική, ζαχαροπλαστική , μαγειρική, ανεβάζει την πίεση, τονωτικό, μετά από πολύ ποτό, και ξενύχτι, και κατασκευή αναψυκτικών. . |
| ΡΙΓΑΝΗ ΜΑΚΡΥΝΙΤΣΑΣ | Για το στομάχι, ευστόμαχη, τονωτική, αρωματίζει τα φαγητά, και στην αρωματοποιία. |
| ΣΑΛΕΠΙ (είδος ορχιδέας) | Τον χειμώνα το πίνουμε για τον λαιμό, τον βήχα, τονωτικό, μαλακτικό, και χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική για τα παγωτά καϊμάκι. |
| ΣΙΝΑΠΙ ( ΜΟΥΣΤΑΡΔΑ) | Πονοκέφαλο, ψύξη, πνευμονία, βρογχικά , δυσκοιλιότητα. |
| ΣΙΝΕΜΙΚΗ ή ΣΙΝΑΜΙΚΗ | Για την δυσκοιλιότητα, και το αδυνάτισμα. |
| ΣΚΟΡΠΙΔΙ | Για την πέτρα στα νεφρά και το συκώτι. |
| ΣΠΑΘΟΛΑΔΟ | Για το έλκος και το στομάχι. |
| ΣΠΑΘΟΧΟΡΤΟ | Για το στομάχι, καούρες, ξινίλες |
| ΤΑΡΑΞΑΚΟ ή ΠΙΚΡΟ ΑΓΡΙΟ ΡΑΔΙΚΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ | Αδυνάτισμα, για καούρες στομαχιού, αρθριτικά, ζάχαρο, χοληστερίνη, ξενύχτι, ποτά, τονωτικό, ρευματισμούς, , ρευματόπονους, τονώνει την λειτουργία του συκωτιού, και των εντέρων, κάνει καλό στο αίμα. |
| ΤΙΛΙΟ ή ΦΛΑΜΟΥΡΙ | Βήχα, λαιμό, κρυολογήματα , πονόκοιλο μικρών παιδιών, ηρεμιστικό για τις αϋπνίες. |
| ΤΣΑΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ | Για ροφήματα. |
| ΑΓΡΙΟ ΤΣΑΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ – ΠΕΤΟΥΝΙ | Για να χαλαρώσουν τα νεύρα. |
| ΤΣΟΥΚΝΙΔΑ | Διουρητικό, για το ουρικό οξύ, πέτρα στην χολή, αιμορροΐδες, κυστίτιδα, νεφρίτιδα, δυναμώνει την λειτουργία της χολής, του συκωτιού και των εντέρων. |
| ΥΣΣΩΠΟΣ | Για ζάχαρο., πίεση, στομάχι, κολικούς. |
| ΦΑΣΚΟΜΗΛΟ | Για τον βήχα, λαιμό, βραχνάδα, φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα, βρογχικό άσθμα, αδυνάτισμα, ξενύχτι, ποτό πολύ, τονωτικό. |
| ΦΛΙΣΚΟΥΝΙ | Για βήχα, πονόλαιμο, γρίπη, πυρετό, αμυγδαλές. |
| ΦΥΤΙΛΑΚΙΑ | Για το ζάχαρο, και το άναμμα των καντηλιών. |
| ΧΑΜΟΜΗΛΙ ή ΧΑΜΑΙΜΗΛΟΝ | Για τον πονόκοιλο, την δυσκοιλιότητα, , το αδυνάτισμα, μαλακτικό για το στομάχι, και για κομπρέσες στις φλεγμονές των ματιών, και τις μολύνσεις των ματιών και πληγών για κομπρέσες. Έχει αντισηπτικές ιδιότητες! |
Πηγή: www.greekmasa.gr
Τι τρώμε; Γλυστρίδα
Πάει αρκετός κόσμος στον γιατρό και του λέει ότι έχει έλλειψη από ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και του συστήνει να φάει σολωμό. Μα γιατί να φας σολωμό που κοστίζει πάρα πολύ και έρχεται από πολύ μακριά και να μην προτιμήσεις γλυστρίδα που μπορείς να την έχεις στον κήπο σου, στη γλάστρα σου” αναρωτιέται ο κ. Αποστολάκης.
Η χρήση της γλυστρίδας ως θεραπευτικό φυτό στην Ευρώπη, το Ιράν και την Ινδία, έχει ιστορία τουλάχιστον 2.000 ετών και πιθανότατα καταναλωνόταν ως λαχανικό πολλά χρόνια πριν. Στην αρχαία Ρώμη η γλυστρίδα χρησιμοποιείτο για θεραπεία των πονοκεφάλων και της δυσεντερίας, των σκωλίκων των εντέρων και των δαγκωμάτων από σαύρες. Βέβαια τότε δεν γνώριζαν ότι είναι πλούσιο σε ω3 λιπαρά οξέα και σε αντιοξειδωτικά απαραίτητα για την υγειά. Η γλυστρίδα θεωρείτο από παλαιά σαν πολύτιμο φυτό για τη θεραπεία των προβλημάτων του ουροποιητικού και του πεπτικού συστήματος. Ανοίγει την όρεξη και έχει επουλωτικές ιδιότητες. Η διουρητική δράση της χρησιμεύει σαν ανακούφιση των ασθενειών της ουροδόχου κύστης, για παράδειγμα στη δυσκολία κατά την ούρηση. Οι γλυχρασματογενείς ιδιότητες του φυτού το καθιστούν επίσης καταπραϋντικό γιατρικό για τα γαστρεντερικά προβλήματα όπως η δυσεντερία και η διάρροια.
Παλαιά στην Κρήτη καταναλώνετο ωμή με ξίδι και ήταν δροσιστική και δημοφιλής. Απαλλάσσει το συκώτι από υπεραιμία γι’ αυτό λέγανε «γλυστρίδα και νερό συκώτι δροσερό». Επίσης, παλαιά στην Κρήτη τη συνιστούσαν στους πάσχοντες από αιμορροΐδες. Κοπανισμένη επιτίθεται σε εγκαύματα. Για κάποιον που είναι αθυρόστομος και φλύαρος οι Κρητικοί λένε «Γλυστρίδα ’φαγες και γλυστρά το στόμα σου;». Ως γνωστό η βιταμίνη Ε και τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα προστατεύουν πιθανώς από τον καρκίνο, τις καρδιοπάθειες και τις φλεγμονες”.
Παραδείγματος χάρη, ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.), ο πατέρας της βοτανικής, συστήνε τη γλυστρίδα ως φάρμακο για την καρδιακή ανεπάρκεια, το σκορβούτο, τον πονόλαιμο, τον πόνο στα αφτιά, τον πυρετό, το οίδημα στις αρθρώσεις και την ξηροδερμία…
100γρ. της γλυστρίδας περιέχουν 400 χιλιοστογραμμάρια ωμέγα-3 - διαθέτουν δηλαδή δεκαπέντε φορές περισσότερα ωμέγα-3 από ό,τι τα περισσότερα μαρούλια που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Και επιπλέον είναι ιδιαίτερα πλούσια σε αντιοξειδωτικά. Μια μερίδα γλυστρίδας καλύπτει τις ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού σε βιταμίνη Ε και παρέχει σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Ο, Β-καροτένιου,βιταμίνες Κ, C και γλουταθειόνης.
*Ω-3,Ω-6 (λιπαρά ψάρια όπως σαρδέλες, σολομός,ξιφίας, αλλά και καρύδια, φιστίκια, αβοκάντο και ελαιόλαδο). Πέρα από τη θωράκιση που παρέχουν στην υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος, τα συγκεκριμένα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα προσφέρουν τεκμηριωμένη αντιοξειδωτική προστασία στην επιδερμίδα, ενώ θεωρούνται σύμμαχοι κατά της κυτταριτιδας.Πολύ αποτελεσματικό στη μείωση του λίπους(τοπικό/ολικό) και στη σύσφιξη, ιδίως αν συνδυαθεί με υγιεινή διατρωφή και άσκηση.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)