Τι τρώμε; Μαστίχα

Οι πρoτες αναφορές γύρω από το μαστιχόδενδρο και τη μαστίχα Χίου εντοπίζονται στην αρχαιότητα και ουσιαστικά προέρχονται από τον Ηρόδοτο (484-420 π.Χ.), ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στην αρχαία Ελλάδα μασούσαν το αποξηραμένο ρητινώδες υγρό που ρέει από το φλοιό του μαστιχόδενδρου.
Λόγω της ισχυρής αντιφλεγμωνόδους δράσης του ελεανολικού και ολεανολικού οξέος (3-οξοτριτερπένιο), η μαστίχα δρα επουλωτικά λύοντας τις φλεγμονές συγκεκριμένων οργάνων ξεκινώντας από περιοδοντίτιδες, οισοφαγίτιδες, γαστρίτιδες, δωδεκαδακτυλικό έλκος μέχρι τις κολίτιδες και τις αιμορροΐδες. Επίσης αποτρέπει τη στασιμότητα στις περιοχές αυτές εμποδίζοντας την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως δυσπεψία ή τυμπανισμό. Επιπρόσθετα, η πέψη διευκολύνεται από την αντανακλαστική έκκριση σιέλου και γαστρικού υγρού κατά το μάσημα της μαστίχας. Είναι γεγονός πως η μαστίχα χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για την αποσκλήρυνση όγκων στον πρωκτό, στο στήθος, στο ήπαρ, στις παρωτίδες, στη σπλήνα, στο στομάχι, στο έντερο και στον οισοφάγο, ακόμα και για διάρροιες των παιδιών. Επιπρόσθετα, θεωρείται αναλγητικό, αντιβηχικό, ορεξιογόνο, αφροδισιακό, στυπτικό, ερυθροποιητικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό και αιμοστατικό.

Η μαστίχα μνημονεύεται ως το παραδοσιακό αντίδοτο έναντι αποστημάτων, ακμής, καρκίνου, έλκους και καρκινωμάτων, κακοήθους φλύκταινας, καρδιοδυνίας, κονδυλώματος, ατονίας, ουλίτιδας, δυσοσμίας του στόματος, λευκόρροιας, μαστίτιδας, φυμάτων και αθηροσκλήρωσης. 

 Πρόσφατες μελέτες ιατρών του πανεπιστημίου του Νόττιγχαμ αναφέρουν ότι ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις (1 mg ημέρα για 2 εβδομάδες), η μαστίχα μπορεί να θεραπεύσει το πεπτικό έλκος για το οποίο ευθύνεται το βακτήριο Helicobacter Pylori, λόγω της αντιμικροβιακής της δράσης, ενώ σημαντική είναι και η επίδρασή της στη λειτουργία του ήπατος, καθώς ενεργοποιεί την αποτοξινωτική του δραστηριότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, απορροφάται η χοληστερόλη, της οποίας η συγκέντρωση στο αίμα μειώνεται, με συνέπεια την ελάττωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων. Ακόμα, αναφέρονται και διουρητικές ιδιότητες, ενώ σημαντική είναι και η αναστολή της σύνθεσης λευκοτριενίων από τη δράση της μαστίχας. Άλλη σύγχρονη επιστημονική έρευνα που οδήγησε στην απομόνωση και ταυτοποίηση του ουρσολικού και ολεανολικού οξέος, αποκάλυψε και επιβεβαίωσε ότι πολλές από τις φαρμακευτικές δράσεις της μαστίχας, όπως η αντικαρκινική, ηπατοπροστατευτική, αντιφλεγμονώδης, αντιελκώδης, αντιμικροβιακή (έναντι πλήθους παθογόνων μικροοργανισμών όπως σταφυλόκοκκων και σαλμονέλας).
H μαστίχα χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική ως πρόσθετη ύλη στην παρασκευή μεγάλου αριθμού γλυκών, ζαχαρωτών και αρωματικών αρτοσκευασμάτων, ενώ στη μαγειρική προσδίδει διακριτικό άρωμα στο κρέας, το τυρί ή και ως μπαχαρικό. Στην ποτοποιία, χρησιμεύει στην παρασκευή λικέρ και ούζου, καθώς με την προσθήκη μαστίχας το ποτό αποκτά το άρωμά της και περιορίζεται η βλαπτική δράση της αλκοόλης. Τέλος, η μαστίχα αποτελεί ιδανικό συντηρητικό τροφίμων, καθώς εμποδίζει την ανάπτυξη βλαβερών μικροοργανισμών σε αυτά, όπως Salmonella enteritidis, Staphylococcus aureus, Pseudomonas fragi, Candida albicans κ.α..

Σαλάτα με ρεβίθια, φρέσκο σκόρδο και μυρώνια

Υλικά (για 4 άτομα)
 400 γραμμάρια ρεβίθια
2 φρέσκα σκόρδα ψιλοκομμένα
1 ματσάκι μυρώνι ψιλοκομμένο
1 ξερό κρεμμύδι
100 γραμμάρια σκληρό τυρί τριμμένο Arla
100 ml ελαιόλαδο
Χυμό από ένα λεμόνι
1 κουταλάκι μουστάρδα
Αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Χρόνος προετοιμασίας: 35 λεπτά
Χρόνος βρασίματος: 30 λεπτά

1. Σε ένα μεγάλο μπολ από το προηγούμενο βράδυ βάζετε τα ρεβίθια να φουσκώσουν μέχρι το πρωί.
2. Σε κατσαρόλα με αλατισμένο νερό τα βράζετε για 30 λεπτά μαζί με ένα ολόκληρο ξερό κρεμμύδι και στην συνέχεια τα σουρώνετε και τα τοποθετείτε σε ένα μπολ και τα αφήνετε να κρυώσουν.
3. Σε ένα μικρό μιξεράκι η σε ένα μπολ με ένα σύρμα ανακατεύετε την μουστάρδα μαζί με τον χυμό λεμονιού και το ελαιόλαδο και προσθέτετε αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
4. Περιχύνετε τα ρεβίθια με το παραπάνω μείγμα και προσθέτετε τα φρέσκα σκόρδα ψιλοκομμένα, το μυρώνι και το σκληρό κίτρινο τυρί και ανακατεύετε.

Πηγή: www.arlafoods.gr

Ξέρετε ότι: τα μυστικά του σκόρδου

* Όταν μία σκελίδα σκόρδου κοπεί σε πολλά μικρά κομματάκια, τότε αρχίζει μια χημική αντίδραση, η οποία παράγει μια ουσία που ονομάζεται αλισίνη και είναι υπεύθυνη για τη χαρακτηριστική οσμή του, αλλά και για τις περισσότερες ευεργετικές επιδράσεις του. Συστήνεται, λοιπόν, να περιμένουμε 15 λεπτά από το ξεφλούδισμα και το κόψιμο του σκόρδου μέχρι το ψήσιμό του, έτσι ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για να παραχθεί η ουσία αυτή και να ωφεληθούμε περισσότερο από τις ευεργετικές της ιδιότητες. Διατροφική αξία:  Πλούσιο σε κάλιο και βιταμίνες C και B6 και τα άλλα  Τι τρώμε: Σκόρδο
* Κάτι πολύ ενδιαφέρον: όταν η αλισίνη θερμανθεί μαζί με νερό και έναν οργανικό διαλύτη σχηματίζεται η αζωίνη ή αχωίνη (ajo το ισπανικό όνομα του σκόρδου), συστατικό δραστικότερο της ασπιρίνης που αποτρέπει τον σχηματισμό θρόμβων. Αν πράγματι θέλουμε να αξιοποιήσουμε το σκόρδο σαν φάρμακο, να πώς θα το χρησιμοποιήσουμε: σε μια κόκκινη σάλτσα θα το προσθέσουμε προς το τέλος του βρασμού μαζί με ξίδι. Ωμός ο βολβός έχει έντονη μυρουδιά. Αφαιρούμε πάντοτε την πράσινη ουρίτσα, διότι η οσμή της είναι επίμονη και επιπλέον δύσπεπτη.
*Ολες οι λιβανέζικες μεζεκλίδικες αλοιφές που περιέχουν ταχίνι, όπως τα διάφορα hummus και η θαυμάσια μπαμπαγκανούς, η μελιτζανοσαλάτα δηλαδή, ξεκινούν στο γουδοχέρι και γουδί από μια πομάδα σκόρδου - αλατιού. Σαν τη σκορδαλιά μας. Προκειμένου να αμβλυνθεί το αψύ άρωμα μπορούμε να βράσουμε επί τρία - τέσσερα λεπτά τις σκελίδες μας σε λίγο νερό. Φτιάχνοντας έτσι με ζεματισμένα σκόρδα την αλιάδα μας, θα γίνει πιο διακριτική. Αν εκείνο που γυρεύουμε είναι μόλις ένα «ξύπνημα», ένα μυρωδάτο φιλάκι, χωρίς όμως το δεσποτικό καπέλωμα του εδέσματος, θα τρίψουμε μια ζεματισμένη σκελίδα στην εσωτερική επιφάνεια του μπολ ή του ταψιού μέσα στο οποίο θα ψήσουμε.
*Την πιο ενδιαφέρουσα γευστική της πτυχή θα μας αποκαλύψει η ωραία μας πέρλα όταν ψηθεί.Υπάρχουν πολλοί τρόποι: προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 150Ψ, φτιάχνουμε μια βαρκούλα από αλουμινόχαρτο, τοποθετούμε μέσα τα μαργαριτάρια μας αφήνοντάς τους το τελευταίο πουκάμισο του φλοιού, ραντίζουμε με λάδι ή βούτυρο λιωμένο, αλατίζουμε και ρίχνουμε μια πρέζα ζάχαρη, ψήνουμε επί 40'. Οι Γάλλοι ψήνουν ολόκληρα κεφάλια αφαιρώντας τις φλούδες μέσα σε ταψάκι ακάλυπτο προσθέτοντας μισή ώρα μετά ζεστό νερό. Μοιράζουμε έξι - οκτώ σκελίδες στο κάθε πιάτο. Ή παρασκευάζουμε την περίφημη κρέμα σκόρδου πιέζοντας τις σκελίδες ώστε να βγάλουν το περιεχόμενό τους μέσα σε μια σαλτσιέρα. Η μυρουδιά του ψητού σκόρδου θα ενθουσιάσει όλη την πολυκατοικία σας.

Πηγή: http://kardiologia.pblogs.gr

Τι τρώμε: Σκόρδο

Κάπαρη τουρσί

Μόλις γύρισα από το Αγκίστρι με  μια τσάντα γεμάτη με φύλλα κάπαρης. Ευτυχώς βρήκα στο www.http://greekcook.gr     μια συνταγή "Πως διατηρούνται τα φύλλα κάπαρης"

Βάζετε τα τρυφερά βλασταρακι στο νερό (τα βάζετε σε μια λεκάνη με μπόλικο νερό έτσι ώστε να καλύπτονται καλά) για πέντε μέρες αλλάζοντας το νερό δυο φορές την ημέρα (έχουν αρκετά άσχημη μυρωδιά αλλά είναι φυσιολογικό). Μετά τα πλένετε καλά και τα βάζετε σε ένα σουρωτήρι να στραγγίξουν.Φτιάχνετε την άρμη δοκιμάζοντας την με ένα αβγό και βάζετε μέσα την για έξι μέρες.Ύστερα τη βγάζετε από την άρμη και τη βάζετε για μια μέρα στο ξύδι. Κατόπιν τη βγάζετε και τη φυλάτε σε βάζα. Ελπίζω θα πετύχει!!!!!

Ψωμί του τεμπέλη

Υλικά για ένα καρβελάκι

500γρ (1 πακέτο)φαρινάπ
1 κουτί μπύρα (330 ml)
1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη
½ κουταλάκι του γλυκού αλάτι
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
1 κουταλιά της σούπας σουσάμι

Βάζετε το αλεύρι σε ένα μεγάλο μπολ και κάνετε στη μέση μια λακουβίτσα, όπου ρίχνετε τη ζάχαρη, το αλάτι και το λάδι. Προσθέτετε λίγο-λίγο τη μπύρα ζυμώνοντας ταυτόχρονα. Συνολικά ζυμώνετε για περίπου 10 λεπτά. Αφήνετε τη ζύμη να ξεκουραστεί να περίπου 1 ώρα. Ζυμώνετε ελαφρά σε σχήμα καρβελιού. Πασπαλίζετε με σουσάμι. Τοποθετείτε το καρβελάκι σε ταψί που έχετε λαδώσει καλά. Χαράζετε το καρβελάκι σε μερικές πλευρές για να μην ανοίξει από μόνο του. Ψήνετε στους 180 βαθμούς για περίπου 50 λεπτά με 1 ώρα στον αέρα.

Πηγή: dietup.gr, women.gr.msn.com

Τι πίνουμε; Βότανα και αδυνάτισμα

Τα βότανα που βοηθούν στο αδυνάτισμα είναι τα εξής:

• Φασκόμηλο: Βοηθά στην ενεργοποίηση του μεταβολισμού. Βράζετε μία χούφτα φασκόμηλο σε 4 φλιτζάνια νερό. Πίνετε ένα ποτήρι από το ρόφημα πρωί, μεσημέρι και βράδυ, πριν από το φαγητό. Εκτός του ότι βοηθά στο αδυνάτισμα, είναι αρωματικό, ελαφρώς διουρητικό και έχει ευχάριστη γεύση. Μπορείτε να το πίνετε για πολύ καιρό, χωρίς να αντιμετωπίσετε παρενέργειες.

• Χαμομήλι: Είναι ένα ελαφρύ ρόφημα, που συμβάλλει στην αποτοξίνωση του οργανισμού. Διαλύστε 1 κ.γ. χαμομήλι σε σκόνη σε βραστό νερό. Πίνετε 1-2 ποτήρια την ημέρα, πριν από το φαγητό.

• Λουΐζα: H Λουΐζα είναι από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα βότανα στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. H Λουΐζα βοηθά στην αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού, στη ρύθμιση της όρεξης και στη διούρηση - γι’ αυτό και είναι μια καλή επιλογή για όσους ταλαιπωρούνται από κατακράτηση υγρών. Επιπλέον, η Λουΐζα έχει ήπια κατευναστική δράση. Δοσολογία : Ετοιμάζετε έγχυμα βάζοντας μέχρι 3 κουταλάκια σε 1 φλιτζάνι νερό. Ωστόσο, αποφύγετέ την αν έχετε υπόταση, επειδή είναι διουρητική και μειώνει την πίεση.

• Λεμόνι: Σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό, στύψτε 10 σταγόνες από ένα φρεσκοκομμένο λεμόνι. Πίνετε αυτό το βιταμινούχο ρόφημα κάθε πρωί. Βοηθά στη διάλυση του συσσωρευμένου λίπους.

• Μέντα: Είναι διουρητική. Ρίχνετε 1 κ.γ. μέντα σε βραστό νερό. Πίνετε από το αφέψημα κάθε πρωί. Εναλλακτικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φύλλα μέντας στο τσάι, σε άλλα ροφήματα, στους χυμούς, αλλά και στις κομπόστες.

• Ιβίσκος: Εκτός από διακοσμητικό φυτό, ο ιβίσκος έχει και θεραπευτικές ιδιότητες: Συμβάλλει στην καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος και στον καλύτερο μεταβολισμό των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων. O ιβίσκος ενδείκνυται για τους υπέρβαρους με π ρόβλημα δυσκοιλιότητας και αυξημένων λιπιδίων. Δοσολογία : Eτοιμάζετε έγχυμα με 1 κουταλάκι ιβίσκου σε 1 φλιτζάνι νερό.

•Σέλινο:Σε ένα λίτρο νερό βράστε 5 ρίζες και φύλλα σέλινου. Πίνετε 3-4 ποτήρια την ημέρα. Είναι ένα πολύ καλό διουρητικό, το οποίο βοηθάει ιδιαίτερα στο αδυνάτισμα.

• Σένα: Την βρίσκετε στα φαρμακεία. Μουσκέψτε λίγα φύλλα σ’ ένα ποτήρι βραστό νερό, για 5 ώρες περίπου. Το σουρώνετε και το πίνετε το βράδυ κατά προτίμηση πριν κοιμηθείτε.

• Φυτολάκα: H φυτολάκα είναι ένα δέντρο τα φύλλα του οποίου έχουν κυρίως λιποδιαλυτική και εν μέρει διουρητική δράση. H φυτολάκα βοηθά ανθρώπους με έντονο πρόβλημα τοπικού πάχους. Δοσολογία : Eτοιμάζετε έγχυμα με 1 κουταλάκι φυτολάκα σε 1 φλιτζάνι νερό. Επίσης, τη φυτολάκα θα τη βρείτε και σε πόσιμη μορφή, σε φαρμακεία με ομοιοπαθητικά. Διαλύετε 10 σταγόνες φυτολάκα σε ένα φλιτζανάκι νερό και πίνετε μέχρι 3 φλιτζανάκια την ημέρα.

• Σπιρουλίνα: H σπιρουλίνα είναι ένα βότανο των ποταμών και της θάλασσας (καλλιέργειες σπιρουλίνας υπάρχουν στη Bόρεια Eλλάδα). H σπιρουλίνα ενδείκνυται για όσους συνηθίζουν να καταφεύγουν στο φαγητό, όταν δεν έχουν καλή διάθεση. Θα τη βρείτε σε μορφή σκόνης. Δοσολογία : Διαλύετε 1-2 κουταλάκια του γλυκού σκόνη σπιρουλίνας σε 1 ποτήρι νερό ή σε 1 ποτήρι φρέσκο χυμό (π.χ. γκρέιπφρουτ). Αποφύγετε το ρόφημα, επειδή η σπιρουλίνα δεν έχει ευχάριστη γεύση. H σπιρουλίνα διατίθεται και σε κάψουλες.

Πώς θα ετοιμάσετε τα ροφήματα

• Έγχυμα: Αφού βράσει το νερό στο μπρίκι, το αποσύρετε από τη φωτιά, προσθέτετε τη συνιστώμενη δόση του βοτάνου και το αφήνετε σκεπασμένο για 5 λεπτά. Το σουρώνετε και το πίνετε.

• Aφέψημα: Το αφέψημα ενδείκνυται για τα σκληρά φύλλα και τις ρίζες των βοτάνων. Στην περίπτωση αυτή, βράζετε το βότανο μαζί με το νερό για 5 λεπτά, το σουρώνετε και το πίνετε.

Πότε πίνουμε τα ροφήματα: 20 λεπτά πριν το γεύμα μας.

Πόσα: Συνήθως 1-2 φλιτζάνια την ημέρα.

Για πόσον καιρό: Πίνετε τα ροφήματα για 1-2 μήνες, κάνετε ένα διάλειμμα 2 εβδομάδων και συνεχίζετε με πιο χαλαρό ρυθμό, π.χ. για ένα μήνα, προτού κάνετε πάλι διάλειμμα. Το αρχικό διάστημα της λήψης τους μπορεί να παραταθεί κατά ένα ή δύο μήνες, εάν τα κιλά που θέλετε να χάσετε είναι πολλά.

• Χρήσιμη συμβουλή: Χρησιμοποιείτε τα αρωματικά φυτά και βότανα πάντα σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή. Εκμεταλλευτείτε τα φυσικά συστατικά τους με μέτρο. Θυμηθείτε ότι κάποια από αυτά δεν πρέπει να δίνονται σε παιδιά ή σε εγκυμονούσες, ούτε πρέπει να τα χρησιμοποιείτε αν υποφέρετε από μακροχρόνιες ασθένειες ή αν λαμβάνετε φάρμακα για συγκεκριμένες παθήσεις.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συμβουλεύεστε τον προσωπικό σας Ιατρό.

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

Μήπως σας ενδιαφέρει τι καλό κάνουν τα βότανα που τώμε (κάνε κλικ)