Τι τρώμε; Μάραθος

Ο μάραθος είνια πολύ γνωστό και πολύ ευεργετικό για το οργανισμό μας βότανο. Το όνομα του Δήμου Μαραθώνα προέρχεται από αυτό το βότανο μήπως επειδή μπορόυμε να το βρούμε παντού σε αυτή περιοχή.

Οι Αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν “μάραθρον” και το θεωρούσαν σύμβολο επιτυχίας. Στην ελληνική μυφολογία το φυτό συνδέθηκε με το Διόνυσο, το θεό των εορτών και του κράσιου. Λέγεται επίσης ότι η νοημοσύνη ήρθε από τους θεούς στούς ανθρώπους μέσα από ένα στέλεχος μάραθου που θεωρήθηκε ότι έχει και μαγικές ιδιότητες. Κατά το Μεσαίωνα το βότανο αυτό το τοποθετούσαν πάνω από την πόρτα, για να αποκρούει τα κακά πνεύματα. Επιπλέον, οι σπόροι των φυτών χρησιμοποιούνται για να μπλοκάρουν την κλειδαρότρυπα και να κρατήσουν τα φαντάσματα από την είσοδο των σπιτιών.

Ο Μάραθος περιέχει πολλά μέταλλα και βιταμίνες: βιταμίνη C, φυτικές ίνες, μαγγάνιο, potasium, μαγνήσιο, ασβέστιο, σίδηρο, βιταμίνη Β3 κλπ. Η βιταμίνη C από το βόλβο του φυτού είναι αντιβακτερικό και πολύ χρήσιμη για το ανοσοποητικό σύστημα.

Επιπλέον, η ρίζα του μάραθού είναι μια σημαντική πηγή ινών που συμβάλλουν στη μείωση της χοληστερόλης, επίσης οι ίνες από αυτό το βότανο μπορούν να αποτρέψουν τον καρκίνο του εντέρου, λόγω του γεγονότος ότι μπορούν να εξουδετερώσουν τις τοξίνες και τις καρκινικές ουσίες από τα έντερα. Τα στελέχη του είναι πλούσια σε potasium, ένα βασικό μεταλλικό στοιχείο που βοηθά στη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης η οποία προκαλεί την καρδιακή προσβολή.

Ο Μάραθος μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία για μελανιές, την κυτταρίτιδα, την παχυσαρκία, την κατακράτηαη υγρών, την εξάλειψη των τοξινών από το σώμα, τη δυοσμία του στόματος. Βοηθά ακόμα στην εξάλειψη του κοινού κρυολογήματος και στο να μειώνει τις περιόδους του βήχα. Ο ατμός που προκύπτει από το βράσιμο του μάραθου (φύλλα σε νερό) μειώνει το άσθμα και την βρογχίτιδα.

Τα μείγματα και αφεψήματα από ξυρούς σπόρους μάραθου βοηθούν στην εξάλειψη των στομαχόπονων και στην τόνωση της πέψης. Για τα παιδάκια μαζί με λίγο χαμομήλι βοηθά πολύ στη δυσκοιλιότητα και είναι μια καλή λύση κατά των εντερικών σκουληκιών. Το μείγμα του μάραθου χρησιμοποιείται για να εντείνει την όραση και ανακουφίσει τους ερεθισμούς στα μάτια.

Μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε σαν μυρωδικό στην μαγειρική και σαν έγχυμα (ζεστό) βράζοντας νερό και αφήνοντας το (είτε σπόρους λίγο θρυμματισμένους είτε τα στέλεχη του η και τα δύο μαζί) για 10 λεπτά να βγάλει τις ουσίες του.

Προσοχή!

Να μην καταναλωνεται σε μεγάλες ποσότητες από εγκύους.

Τι πίνουμε; Λουίζα

Προσθήκη λεζάντας

Το βότανο της Λουίζα, με το λατινικό όνομα «Lippia citriodora» ανήκει στην οικογένεια των Verbenaceae (που περιλαμβάνει περίπου 250 είδη) και κατάγεται από την Αμερική. Σήμερα όμως τη θεωρούμε πλέον και δικό μας φυτό και την αναφέρουμε εκτός από τα επιστημονικά της ονόματα Λιππία η κιτρίοσμος και λεμονόχορτο, λόγω της λεμονάτης μυρωδιάς των ανθών και των φύλλων της, αλλά στην Κρήτη που της έχουν ιδιαίτερη αδυναμία θα ακούσετε να την αποκαλούν και γοργογιάννη.
Χρησιμοποιείται με πολλούς τρόπους, ως αφέψημα ή λάδι, αφού τόσο τα άνθη, όσο και τα φύλλα της είναι ιδιαίτερα ευεργετικά για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Σε τι βοηθά;
*Για τα νοσήματα του στομάχου και του πεπτικού συστήματος το αφέψημά της είναι ευεργετικό και βοηθάει, όταν υποφέρουμε από δυσπεψία, μετεωρισμό, νευραλγίες και κολικούς του στομάχου και των εντέρων.
*Σταματά τη διάρροια και την αιμορραγία
*Βοηθά στο αδυνάτισμα και στην εξαφάνιση της κυτταρίτιδας και στην αποβολή των περιττών υγρών. *Είναι αποτελεσματικό τονωτικό, αλλά ταυτόχρονα και καταπραϋντικό.
*Είναι αντιπυρετικό.
*Είναι διουρητικό και συνίσταται σε περιπτώσεις νεφρολιθιάσεων.
*Βοηθάει στην αποτοξίνωση του οργανισμού.
*Ανακουφίζει από τις ημικρανίες.
*Καταπολεμά την κακοσμία του στόματος.
*Το ζεστό έγχυμα της λουίζας είναι φημισμένο για της αφροδισιακές του ιδιότητες.
*Χρησιμοποιήστε το έγχυμα του βοτάνου, για να πλύνετε και να καθαρίσετε το πρόσωπό σας.
*Το έλαιό της βοηθά τις πληγές να επουλωθούν.
* Ευεργετικό με καταπλάσματα στους νευρικούς πόνους και νευρικές κεφαλαλγίες, καθώς και στους πόνους των αυτιών.
*Το αιθέριο έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία, ζαχαροπλαστική, ποτοποιία κ.λ.π.
Δίαιτα
Οι ευεργετικές ιδιότητες της λουίζας βοηθούν στην αποτοξίνωση και την αποβολή των περιττών υγρών από τον οργανισμό αλλά και την καύση της κυτταρίτιδας. Είναι από τα πιο διάσημα βότανα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. H συχνή χρήση της βοηθά στην αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού, στη ρύθμιση της όρεξης και στη διούρηση - γι’ αυτό και είναι μια καλή επιλογή για όσους ταλαιπωρούνται από κατακράτηση υγρών. Ακόμα, βοηθάει σημαντικά στη σύσφιξη του δέρματος. Επιλέξτε να πίνετε ένα φλιτζάνι αφέψημα περίπου 20 λεπτά πριν τα γεύματά σας. Προσπαθήστε να το τηρήσετε για 1-2 μήνες, κάντε ένα διάλειμμα 2 εβδομάδων και συνεχίστε ανάλογα με τα κιλά που θέλετε να χάσετε. Αν θέλετε, μπορείτε να το χρησιμοποιείτε και ως κομπρέσα.

Οδηγίες Προετοιμασίας Έγχυμα : Aφού βράσει το νερό στο μπρίκι, το αποσύρετε από τη φωτιά, προσθέτετε τη συνιστώμενη δόση του βοτάνου και το αφήνετε σκεπασμένο για 5 λεπτά. Tο σουρώνετε και το πίνετε.
Aφέψημα : Tο αφέψημα ενδείκνυται για τα σκληρά φύλλα και τις ρίζες των βοτάνων. Στην περίπτωση αυτή, βράζετε το βότανο μαζί με το νερό για 5 λεπτά, το σουρώνετε και το πίνετε.

Αρωματική πρόταση
 Συστατικά 5-6 φύλλα λουίζας 1 1/2 κουταλιά του γλυκού λεβάντα 1 κούπα φυσικό μεταλλικό νερό 1 κουταλιά του γλυκού μέλι
Οδηγίες Βράστε το φυσικό μεταλλικό νερό στους απαιτούμενους βαθμούς (100° Κελσίου ) και κατόπιν ρίξτε τα φύλλα λουίζας και τα άνθη λεβάντας. Αφήστε τα να βγάλουν το άρωμα τους για 4-5 λεπτά και, αφού το σουρώσετε και το σερβίρετε στην αγαπημένη σας κούπα, προσθέστε το μέλι. Χαλαρώστε και απολαύστε το.
 Λίγα μυστικά ακόμα Μπορείτε ακόμα να φτιάξετε το ρόφημα του ενός λίτρου και να το βάλετε στο ψυγείο. Έτσι θα απολαύσετε το χαλαρωτικό ποτό σας παγωμένο ακόμα και στο γραφείο σας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Φτιάξτε παγάκια από το ρόφημα που ετοιμάζετε και όχι από νερό, καθώς έτσι θα διατηρήσετε τη γεύση του ποτού σας αναλλοίωτη.
Πηγή: tsai.gr
Προσοχή! Συστήνεται να αποφεύγεται η χρήση της από όσους πάσχουν από υπόταση, επειδή είναι διουρητική και μειώνει την πίεση.
Συνταγές με την Λουζα:

Ζελέ πορτοκάλι με Campari και λουίζα

Κάπαρη τουρσί

Μόλις γύρισα από το Αγκίστρι με  μια τσάντα γεμάτη με φύλλα κάπαρης. Ευτυχώς βρήκα στο www.http://greekcook.gr     μια συνταγή "Πως διατηρούνται τα φύλλα κάπαρης"

Βάζετε τα τρυφερά βλασταρακι στο νερό (τα βάζετε σε μια λεκάνη με μπόλικο νερό έτσι ώστε να καλύπτονται καλά) για πέντε μέρες αλλάζοντας το νερό δυο φορές την ημέρα (έχουν αρκετά άσχημη μυρωδιά αλλά είναι φυσιολογικό). Μετά τα πλένετε καλά και τα βάζετε σε ένα σουρωτήρι να στραγγίξουν.Φτιάχνετε την άρμη δοκιμάζοντας την με ένα αβγό και βάζετε μέσα την για έξι μέρες.Ύστερα τη βγάζετε από την άρμη και τη βάζετε για μια μέρα στο ξύδι. Κατόπιν τη βγάζετε και τη φυλάτε σε βάζα. Ελπίζω θα πετύχει!!!!!

Τι πίνουμε; Βότανα και αδυνάτισμα

Τα βότανα που βοηθούν στο αδυνάτισμα είναι τα εξής:

• Φασκόμηλο: Βοηθά στην ενεργοποίηση του μεταβολισμού. Βράζετε μία χούφτα φασκόμηλο σε 4 φλιτζάνια νερό. Πίνετε ένα ποτήρι από το ρόφημα πρωί, μεσημέρι και βράδυ, πριν από το φαγητό. Εκτός του ότι βοηθά στο αδυνάτισμα, είναι αρωματικό, ελαφρώς διουρητικό και έχει ευχάριστη γεύση. Μπορείτε να το πίνετε για πολύ καιρό, χωρίς να αντιμετωπίσετε παρενέργειες.

• Χαμομήλι: Είναι ένα ελαφρύ ρόφημα, που συμβάλλει στην αποτοξίνωση του οργανισμού. Διαλύστε 1 κ.γ. χαμομήλι σε σκόνη σε βραστό νερό. Πίνετε 1-2 ποτήρια την ημέρα, πριν από το φαγητό.

• Λουΐζα: H Λουΐζα είναι από τα πιο γνωστά και διαδεδομένα βότανα στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. H Λουΐζα βοηθά στην αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού, στη ρύθμιση της όρεξης και στη διούρηση - γι’ αυτό και είναι μια καλή επιλογή για όσους ταλαιπωρούνται από κατακράτηση υγρών. Επιπλέον, η Λουΐζα έχει ήπια κατευναστική δράση. Δοσολογία : Ετοιμάζετε έγχυμα βάζοντας μέχρι 3 κουταλάκια σε 1 φλιτζάνι νερό. Ωστόσο, αποφύγετέ την αν έχετε υπόταση, επειδή είναι διουρητική και μειώνει την πίεση.

• Λεμόνι: Σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό, στύψτε 10 σταγόνες από ένα φρεσκοκομμένο λεμόνι. Πίνετε αυτό το βιταμινούχο ρόφημα κάθε πρωί. Βοηθά στη διάλυση του συσσωρευμένου λίπους.

• Μέντα: Είναι διουρητική. Ρίχνετε 1 κ.γ. μέντα σε βραστό νερό. Πίνετε από το αφέψημα κάθε πρωί. Εναλλακτικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φύλλα μέντας στο τσάι, σε άλλα ροφήματα, στους χυμούς, αλλά και στις κομπόστες.

• Ιβίσκος: Εκτός από διακοσμητικό φυτό, ο ιβίσκος έχει και θεραπευτικές ιδιότητες: Συμβάλλει στην καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος και στον καλύτερο μεταβολισμό των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων. O ιβίσκος ενδείκνυται για τους υπέρβαρους με π ρόβλημα δυσκοιλιότητας και αυξημένων λιπιδίων. Δοσολογία : Eτοιμάζετε έγχυμα με 1 κουταλάκι ιβίσκου σε 1 φλιτζάνι νερό.

•Σέλινο:Σε ένα λίτρο νερό βράστε 5 ρίζες και φύλλα σέλινου. Πίνετε 3-4 ποτήρια την ημέρα. Είναι ένα πολύ καλό διουρητικό, το οποίο βοηθάει ιδιαίτερα στο αδυνάτισμα.

• Σένα: Την βρίσκετε στα φαρμακεία. Μουσκέψτε λίγα φύλλα σ’ ένα ποτήρι βραστό νερό, για 5 ώρες περίπου. Το σουρώνετε και το πίνετε το βράδυ κατά προτίμηση πριν κοιμηθείτε.

• Φυτολάκα: H φυτολάκα είναι ένα δέντρο τα φύλλα του οποίου έχουν κυρίως λιποδιαλυτική και εν μέρει διουρητική δράση. H φυτολάκα βοηθά ανθρώπους με έντονο πρόβλημα τοπικού πάχους. Δοσολογία : Eτοιμάζετε έγχυμα με 1 κουταλάκι φυτολάκα σε 1 φλιτζάνι νερό. Επίσης, τη φυτολάκα θα τη βρείτε και σε πόσιμη μορφή, σε φαρμακεία με ομοιοπαθητικά. Διαλύετε 10 σταγόνες φυτολάκα σε ένα φλιτζανάκι νερό και πίνετε μέχρι 3 φλιτζανάκια την ημέρα.

• Σπιρουλίνα: H σπιρουλίνα είναι ένα βότανο των ποταμών και της θάλασσας (καλλιέργειες σπιρουλίνας υπάρχουν στη Bόρεια Eλλάδα). H σπιρουλίνα ενδείκνυται για όσους συνηθίζουν να καταφεύγουν στο φαγητό, όταν δεν έχουν καλή διάθεση. Θα τη βρείτε σε μορφή σκόνης. Δοσολογία : Διαλύετε 1-2 κουταλάκια του γλυκού σκόνη σπιρουλίνας σε 1 ποτήρι νερό ή σε 1 ποτήρι φρέσκο χυμό (π.χ. γκρέιπφρουτ). Αποφύγετε το ρόφημα, επειδή η σπιρουλίνα δεν έχει ευχάριστη γεύση. H σπιρουλίνα διατίθεται και σε κάψουλες.

Πώς θα ετοιμάσετε τα ροφήματα

• Έγχυμα: Αφού βράσει το νερό στο μπρίκι, το αποσύρετε από τη φωτιά, προσθέτετε τη συνιστώμενη δόση του βοτάνου και το αφήνετε σκεπασμένο για 5 λεπτά. Το σουρώνετε και το πίνετε.

• Aφέψημα: Το αφέψημα ενδείκνυται για τα σκληρά φύλλα και τις ρίζες των βοτάνων. Στην περίπτωση αυτή, βράζετε το βότανο μαζί με το νερό για 5 λεπτά, το σουρώνετε και το πίνετε.

Πότε πίνουμε τα ροφήματα: 20 λεπτά πριν το γεύμα μας.

Πόσα: Συνήθως 1-2 φλιτζάνια την ημέρα.

Για πόσον καιρό: Πίνετε τα ροφήματα για 1-2 μήνες, κάνετε ένα διάλειμμα 2 εβδομάδων και συνεχίζετε με πιο χαλαρό ρυθμό, π.χ. για ένα μήνα, προτού κάνετε πάλι διάλειμμα. Το αρχικό διάστημα της λήψης τους μπορεί να παραταθεί κατά ένα ή δύο μήνες, εάν τα κιλά που θέλετε να χάσετε είναι πολλά.

• Χρήσιμη συμβουλή: Χρησιμοποιείτε τα αρωματικά φυτά και βότανα πάντα σε συνδυασμό με μια ισορροπημένη διατροφή. Εκμεταλλευτείτε τα φυσικά συστατικά τους με μέτρο. Θυμηθείτε ότι κάποια από αυτά δεν πρέπει να δίνονται σε παιδιά ή σε εγκυμονούσες, ούτε πρέπει να τα χρησιμοποιείτε αν υποφέρετε από μακροχρόνιες ασθένειες ή αν λαμβάνετε φάρμακα για συγκεκριμένες παθήσεις.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να συμβουλεύεστε τον προσωπικό σας Ιατρό.

Επιμέλεια άρθρου υγείας: Συντακτική Ομάδα Υγείαonline

Μήπως σας ενδιαφέρει τι καλό κάνουν τα βότανα που τώμε (κάνε κλικ)

Τι τρώμε; Κάπαρη

Η κάπαρη αποτελεί μία από τις γαστριμαργικές απολαύσεις της Μεσογείου, που συναντάται από την Τουρκία μέχρι την Ισπανία και καταναλώνεται με μεγάλη ευχαρίστηση σε όλες τις χώρες που βρίσκονται στον ενδιάμεσο χώρο. Η ελληνική κάπαρη είναι σχεδόν πάντα αυτή που μεγαλώνει αυτοφυώς στη φύση, ενώ οι ποικιλίες που προέρχονται από άλλες περιοχές της Μεσογείου, δηλαδή την Ισπανία, τη νότια Γαλλία και την Τουρκία, είναι κατά κανόνα προϊόν καλλιέργειας. Όποια και αν είναι η προέλευση της κάπαρης δεν καταναλώνεται ποτέ νωπή.
Η πικάντικη, αψιά (αυτό οφείλεται στην ύπαρξη του σιναπέλαιου που απελευθερώνεται απο τους ιστούς του φυτού) και υπέροχα πικρή γεύση της κάπαρης αναδεικνύεται μόνο αφού γίνει τουρσί, γιατί μόνο κάτω από την επίδραση της άρμης σχηματίζεται το καπρικό οξύ, που της δίνει τη χαρακτηριστική της γεύση.
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην οποία η διατήρηση της κάπαρης εξασφαλίζεται με διαφορετικό τρόπο, μέσω δηλαδή του στεγνώματός της στον ήλιο μέχρι να σκληρύνει τελείως και να αποκτήσει ένα ελαφρώς ξανθό χρώμα. Η κάπαρη που έχει υποστεί τέτοια επεξεργασία αποτελεί σπεσιαλιτέ της Σαντορίνης. Όταν πρόκειται να καταναλωθεί, τη μουσκεύουν και τη συνδυάζουν κατά κανόνα με μια σάλτσα ντομάτας, ως συνοδευτικό της φάβας.
Η κάπαρη συλλέγεται σε διάφορα στάδια της ανάπτυξής της. Το πλέον αγαπητό τμήμα του φυτού είναι τα μπουμπούκια, τα οποία πρέπει να συλλεχθούν πριν αρχίσουν να ανοίγουν. Η εργασία που απαιτείται είναι κοπιαστική, αφού η συγκομιδή πρέπει να γίνει με γρήγορους ρυθμούς, συνήθως κατά τη διάρκεια της ημέρας την εποχή της ανθοφορίας, γιατί τα μπουμπούκια ανθίζουν γρήγορα.
Εκτιμούν ακόμα τον καρπό της κάπαρης, που προκύπτει μετά την ολοκλήρωση της ανθοφορίας. Ο καρπός αυτός είναι μακρόστενος και παχύς και θυμίζει κάπως σταφύλι, ενώ η υφή του είναι τραχιά και ελαφρώς ινώδης. Τουρσί γίνονται και οι καρποί. Η κάπαρη θεωρείται ορεκτικό και διουρητικό βότανο. Με την κάπαρη αρωματίζεται το λάδι, ξίδι ή βούτυρο, προστίθεται σε τυριά, γαρνιτούρες ή γίνονται τουρσιά και πίκλες.
Οι Έλληνες χρησιμοποιούμε την κάππαρη για να γαρνίρουμε σαλάτες, από μια κλασική χωριάτικη μέχρι κρητικούς ντάκους. Η μεγαλύτερη ποικιλία εδεσμάτων που περιλαμβάνουν κάπαρη συναντάται αναμφίβολα στις Κυκλάδες.
Οι μικροί καρποί μαγειρεύονται με ψάρι και κυρίως παστό μπακαλιάρο, φτιάχνονται ακόμα με κροκέτες, χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα στη μελιτζανοσαλάτα, ενώ είναι δυνατόν να τους βράσουν για να τους σερβίρουν συνήθως με φάβα, φαγητό που αποτελεί τοπική σπεσιαλιτέ της Σαντορίνης.
Στην αρχαία Ελλάδα το κάπαρη χρησιμοποιούσαν στους ρεβματισμούς και μετέπειτα για την θεραπεία των μολύνσεων του ουροποιητικού. Πρόσφατες έρευνες εστιάζουν στον πιθανό ρόλο του στην αντιμετώπιση της υπερλιπιδαιμίας και τον ρόλο του ως αντιαλλεργικό. Ο φλοιός της ρίζας χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως αρθρίτιδες, ρευματισμοί, πονόδοντοι και σε παθήσεις του δέρματος. Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι το φυτό έχει θεραπευτικές αλλά και μαγικές ιδιότητες. Ο αρχαίος γιατρός Διοσκουρίδης συνιστούσε τα φύλλα και τη ρίζα του φυτού για να εξαφανίζονται τα πρηξίματα. Στη φαρμακευτική χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις αδυναμίας, ως διεγερτικό της κυκλοφορίας και των αναπνευστικών λειτουργιών. Δίνεται στις έγκυες πριν από τη γέννα για να προκαλέσει συσπάσεις στη μήτρα. Σταματά τη διάρροια και τους σπασμούς στο στομάχι και το έντερο, ενώ χρησιμοποιείται και κατά της ανικανότητας. Τέλος, χρησιμοποιείται στα τσιμπήματα από σφήκες και στα δαγκώματα φιδιών.

Πηγή: www.iatronet.gr (Βασιλική Κουτσοκώστα)