Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καπαρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καπαρη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΚΑΠΑΡΟΣΑΛΑΤΑ ΣΙΦΝΟΥ

Υλικά
  • 2 ½ -3 φλιτζ. κάππαρη φρέσκια(τρυφερά φύλλα, άνθη και «αγγουράκια» κάππαρης)
  • 1/3 φλιτζ. ελαιόλαδο
  • ¼ φλιτζ. καλής ποιότητας ξίδι
  • 1 ½ φλιτζ. κρεμμύδι χοντροκομμένο
  • 1 φλιτζ. νερό
  • 1 σκελίδα σκόρδο (προαιρετικά)
  • 1-2 φύλλα δάφνης
  • 1 κ.γ. αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Εκτέλεση
Μαζεύουμε κάππαρη, τρυφερά καπαρόφυλλα και μικρά «αγγουράκια» (τα μεγάλα έχουν πολλά σποράκια) και τα πλένουμε πολύ καλά. Τα βάζουμε σε μια λεκανίτσα με νερό που το αλλάζουμε 1-2 φορές, για 24 ώρες και σουρώνουμε.
Επειδή η κάππαρη είναι πολύ πικρή πρέπει να την ξεπικρίσουμε. Στη συγκεκριμένη συνταγή για να το πετύχουμε αυτό, την βράζουμε σε άφθονο νερό για 10 λεπτά και τη σουρώνουμε. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία ακόμα 3 φορές.
Ρίχνουμε το ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα μαζί με το κρεμμύδι και το σκόρδο και τσιγαρίζουμε ώσπου να αποκτήσουν χρυσό χρώμα.
Προσθέτουμε την κάππαρη και τσιγαρίζουμε 1-2 λεπτά ακόμα.
Ρίχνουμε το νερό, τη δάφνη, το αλάτι και το πιπέρι, σκεπάζουμε και αφήνουμε την κάππαρη να σιγοβράσει μέχρι να απορροφηθεί όλο το νερό και να μαλακώσει η κάππαρη. Θα πάρει περίπου 50 λεπτά με 1 ώρα.
Σβήνουμε με το ξίδι, ανακατεύουμε και σβήνουμε τη φωτιά. Δοκιμάζουμε και διορθώνουμε αν χρειαστεί.
Η καπαρασαλάτα μπορεί να διατηρηθεί σε βάζο, στο ψυγείο για μερικούς μήνες.

Πηγή:  Βιβλίο «Σιφνέικες γεύσεις…» της Ράνιας Αναστασιάδου

Μακαρονάδα με τόνο, κάππαρη και φρέσκια ντομάτα

Υλικά (για 4 άτομα):
1 πακέτο (500 γρ.) ζυμαρικά της αρεσκείας μας
600 γρ. τόνος απί βαζάκι
1 σκελίδα σκόρδου, ψιλοκομμένη
1/2 κιλό ντομάτες, ξεφλουδισμένες και τριμμένες στη χοντρή πλευρά του τρίφτη
100 γρ. κάππαρη, ξαλμυρισμένη
1 κουτ. γλυκού πάπρικα καυτερή, σε σκόνη (αν δεν σας αρέσουν τα καυτερά, χρησιμοποιήστε πάπρικα καπνιστή ή γλυκιά)
τα φύλλα από 1 ματσάκι μαϊντανό, ψιλοκομμένα
100 ml ελαιόλαδο
1 κουτ. σούπας ξίδι από κρασί
παρμεζάνα ή ανθότυρο παλαιωμένο ή κεφαλοτύρι, τριμμένα (για όσους θέλουν)
αλάτι, πιπέρι φρεσκοτριμμένο

Βράζουμε τα ζυμαρικά σε άφθονο αλατισμένο νερό σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας. Σε ένα μεγάλο μπολ θρυμματίζουμε τον τόνο, προσθέτουμε την ντομάτα, την πάπρικα και την κάππαρη και ανακατεύουμε. Σουρώνουμε και στραγγίζουμε καλά τα ζυμαρικά χωρίς να τα ξεπλύνουμε. Τα προσθέτουμε στο μπολ με τον τόνο, ανακατεύουμε καλά και συγχρόνως προσθέτουμε το ελαιόλαδο, το ξίδι και τον μαϊντανό. Αλατοπιπερώνουμε και σερβίρουμε. Οσοι θέλουν προσθέτουν και το τριμμένο τυρί.

Από τον Χριστόφορο Πέσκια (Γαστρονόμος)

Κάπαρη τουρσί

Μόλις γύρισα από το Αγκίστρι με  μια τσάντα γεμάτη με φύλλα κάπαρης. Ευτυχώς βρήκα στο www.http://greekcook.gr     μια συνταγή "Πως διατηρούνται τα φύλλα κάπαρης"
    Βάζετε τα τρυφερά βλασταρακι στο νερό (τα βάζετε σε μια λεκάνη με μπόλικο νερό έτσι ώστε να καλύπτονται καλά) για πέντε μέρες αλλάζοντας το νερό δυο φορές την ημέρα (έχουν αρκετά άσχημη μυρωδιά αλλά είναι φυσιολογικό). Μετά τα πλένετε καλά και τα βάζετε σε ένα σουρωτήρι να στραγγίξουν.Φτιάχνετε την άρμη δοκιμάζοντας την με ένα αβγό και βάζετε μέσα την για έξι μέρες.Ύστερα τη βγάζετε από την άρμη και τη βάζετε για μια μέρα στο ξύδι. Κατόπιν τη βγάζετε και τη φυλάτε σε βάζα. Ελπίζω θα πετύχει!!!!!

Τι τρώμε; Κάπαρη






Η κάπαρη αποτελεί μία από τις γαστριμαργικές απολαύσεις της Μεσογείου, που συναντάται από την Τουρκία μέχρι την Ισπανία και καταναλώνεται με μεγάλη ευχαρίστηση σε όλες τις χώρες που βρίσκονται στον ενδιάμεσο χώρο. Η ελληνική κάπαρη είναι σχεδόν πάντα αυτή που μεγαλώνει αυτοφυώς στη φύση, ενώ οι ποικιλίες που προέρχονται από άλλες περιοχές της Μεσογείου, δηλαδή την Ισπανία, τη νότια Γαλλία και την Τουρκία, είναι κατά κανόνα προϊόν καλλιέργειας. Όποια και αν είναι η προέλευση της κάπαρης δεν καταναλώνεται ποτέ νωπή.
Η πικάντικη, αψιά (αυτό οφείλεται στην ύπαρξη του σιναπέλαιου που απελευθερώνεται απο τους ιστούς του φυτού) και υπέροχα πικρή γεύση της κάπαρης αναδεικνύεται μόνο αφού γίνει τουρσί, γιατί μόνο κάτω από την επίδραση της άρμης σχηματίζεται το καπρικό οξύ, που της δίνει τη χαρακτηριστική της γεύση.
Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην οποία η διατήρηση της κάπαρης εξασφαλίζεται με διαφορετικό τρόπο, μέσω δηλαδή του στεγνώματός της στον ήλιο μέχρι να σκληρύνει τελείως και να αποκτήσει ένα ελαφρώς ξανθό χρώμα. Η κάπαρη που έχει υποστεί τέτοια επεξεργασία αποτελεί σπεσιαλιτέ της Σαντορίνης. Όταν πρόκειται να καταναλωθεί, τη μουσκεύουν και τη συνδυάζουν κατά κανόνα με μια σάλτσα ντομάτας, ως συνοδευτικό της φάβας.
Η κάπαρη συλλέγεται σε διάφορα στάδια της ανάπτυξής της. Το πλέον αγαπητό τμήμα του φυτού είναι τα μπουμπούκια, τα οποία πρέπει να συλλεχθούν πριν αρχίσουν να ανοίγουν. Η εργασία που απαιτείται είναι κοπιαστική, αφού η συγκομιδή πρέπει να γίνει με γρήγορους ρυθμούς, συνήθως κατά τη διάρκεια της ημέρας την εποχή της ανθοφορίας, γιατί τα μπουμπούκια ανθίζουν γρήγορα.
Εκτιμούν ακόμα τον καρπό της κάπαρης, που προκύπτει μετά την ολοκλήρωση της ανθοφορίας. Ο καρπός αυτός είναι μακρόστενος και παχύς και θυμίζει κάπως σταφύλι, ενώ η υφή του είναι τραχιά και ελαφρώς ινώδης. Τουρσί γίνονται και οι καρποί. Η κάπαρη θεωρείται ορεκτικό και διουρητικό βότανο. Με την κάπαρη αρωματίζεται το λάδι, ξίδι ή βούτυρο, προστίθεται σε τυριά, γαρνιτούρες ή γίνονται τουρσιά και πίκλες.
Οι Έλληνες χρησιμοποιούμε την κάππαρη για να γαρνίρουμε σαλάτες, από μια κλασική χωριάτικη μέχρι κρητικούς ντάκους. Η μεγαλύτερη ποικιλία εδεσμάτων που περιλαμβάνουν κάπαρη συναντάται αναμφίβολα στις Κυκλάδες.
Οι μικροί καρποί μαγειρεύονται με ψάρι και κυρίως παστό μπακαλιάρο, φτιάχνονται ακόμα με κροκέτες, χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα στη μελιτζανοσαλάτα, ενώ είναι δυνατόν να τους βράσουν για να τους σερβίρουν συνήθως με φάβα, φαγητό που αποτελεί τοπική σπεσιαλιτέ της Σαντορίνης.
Στην αρχαία Ελλάδα το κάπαρη χρησιμοποιούσαν στους ρεβματισμούς και μετέπειτα για την θεραπεία των μολύνσεων του ουροποιητικού. Πρόσφατες έρευνες εστιάζουν στον πιθανό ρόλο του στην αντιμετώπιση της υπερλιπιδαιμίας και τον ρόλο του ως αντιαλλεργικό. Ο φλοιός της ρίζας χρησιμοποιείται στη θεραπεία διαφόρων παθήσεων όπως αρθρίτιδες, ρευματισμοί, πονόδοντοι και σε παθήσεις του δέρματος. Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι το φυτό έχει θεραπευτικές αλλά και μαγικές ιδιότητες. Ο αρχαίος γιατρός Διοσκουρίδης συνιστούσε τα φύλλα και τη ρίζα του φυτού για να εξαφανίζονται τα πρηξίματα. Στη φαρμακευτική χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις αδυναμίας, ως διεγερτικό της κυκλοφορίας και των αναπνευστικών λειτουργιών. Δίνεται στις έγκυες πριν από τη γέννα για να προκαλέσει συσπάσεις στη μήτρα. Σταματά τη διάρροια και τους σπασμούς στο στομάχι και το έντερο, ενώ χρησιμοποιείται και κατά της ανικανότητας. Τέλος, χρησιμοποιείται στα τσιμπήματα από σφήκες και στα δαγκώματα φιδιών.

Πηγή: www.iatronet.gr (Βασιλική Κουτσοκώστα)

Χταποδάκι σε μπρουσκέτα


Προετοιμασία: 10΄, αγείρεμα (για το χταπόδι): περίπου 1 ώρα

Υλικά (για 8 άτομα):

1 χταπόδι (περίπου 1 κιλού), καθαρισμένο, κομμένο σε κομμάτια
1/2 κιλό ντοματίνια, κομμένα στα 2
400 γρ. ελιές μαύρες, χωρίς κουκούτσι, σε ροδέλες
1 κουτ. σούπας κάππαρη, ξαλμυρισμένη
1 φλιτζ. τσαγιού ελαιόλαδο
2 σκελίδες σκόρδου, με τη φλούδα
τα φύλλα από 1 ματσάκι μαϊντανό, ψιλοκομμένα
1 πιπερίτσα τσίλι, ψιλοκομμένη, ή λίγη πάπρικα, σε σκόνη
1½ φλιτζ. τσαγιού λευκό ξηρό κρασί
500 ml νερό
8 φέτες ψωμί ολικής άλεσης

Σε μια κατσαρόλα με βαρύ πάτο ρίχνουμε το χταπόδι μαζί με το σκόρδο και το αφήνουμε να βγάλει τα υγρά του και να βράσει μέσα σε αυτά για 20 λεπτά χωρίς νερό. Μετά αφαιρούμε το σκόρδο, προσθέτουμε το λάδι, τις ελιές, την κάππαρη, τα ντοματίνια, το μαϊντανό (εκτός από 1 κουτ. σούπας, που κρατάμε στην άκρη), την πιπερίτσα τσίλι ή την πάπρικα, ανακατεύουμε και σβήνουμε με το κρασί. Αφήνουμε για λίγα λεπτά να εξατμιστεί το αλκοόλ.

Προσθέτουμε το νερό και βράζουμε για 35 - 40 λεπτά με ανοιχτό το καπάκι της κατσαρόλας μέχρι να πιει εντελώς τα υγρά του.

Ψήνουμε τις φέτες του ψωμιού στο γκριλ για 3 - 4 λεπτά να ροδίσουν. Βάζουμε τις ξεροψημένες φέτες ψωμιού σε μια πιατέλα και μοιράζουμε από πάνω το μαγειρεμένο χταπόδι. Πασπαλίζουμε με τον υπόλοιπο μαϊντανό και σερβίρουμε.

Από τη Μυρσίνη Λαμπράκη (Γαστρονόμος)

Ομελέτα με μανιτάρια


ΥΛΙΚΑ
1/2 κρεμμύδι
4 αυγά
200γρ ασπρομανίταρα
1 κουταλιά κάπαρη ψιλή
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
λίγο γάλα
λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό
ελαιόλαδο

Πλένουμε καλά και κόβουμε τα μανιτάρια στα τέσσερα. Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε το 1/2 κρεμμύδι. Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι προσθέτουμε λίγο ελαιόλαδο και αφήνουμε να ζεσταθεί. Στη συνέχεια, τοποθετούμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και τα μανιτάρια και τα σοτάρουμε σε πολύ δυνατή φωτιά για 3-4 λετπά μέχρι να ροδοψηθούν. Αφαιρούμε τα υλικά από το τηγάνι και τα τοποθετούμε σε ένα μικρό πιάτο.
Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά με ελάχιστο γάλα, προσθέτοντας αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Έπειτα τα ρίχνουμε στο τηγάνι και αφήνουμε την ομελέτα να ψηθεί.
Όταν είναι μισοέτοιμη, προσθέτουμε τα ψημένα μανιτάρια με το κρεμμύδι, την κάπαρη, αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Τη σερβίρουμε σε ένα πιάτο και ρίχνουμε από πάνω λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό.

Πρέπει να ξέρετε: Τα μανιτάρια επειδή περιέχουν μεγάλο ποσοστό νερού, πρέπει να σοτάρονται σε υψηλή θερμοκρασία, έτσι ώστε το νερό τους, κατά τη διάρκεια του σοταρίσματος, να εξατμίζεται με αποτέλεσμα να γίνονται πιο τραγανά και πιο νόστιμα.

Πηγή: www.mamakouzina.tv