Τι τρώμε; Μαστίχα

Οι πρoτες αναφορές γύρω από το μαστιχόδενδρο και τη μαστίχα Χίου εντοπίζονται στην αρχαιότητα και ουσιαστικά προέρχονται από τον Ηρόδοτο (484-420 π.Χ.), ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στην αρχαία Ελλάδα μασούσαν το αποξηραμένο ρητινώδες υγρό που ρέει από το φλοιό του μαστιχόδενδρου.
Λόγω της ισχυρής αντιφλεγμωνόδους δράσης του ελεανολικού και ολεανολικού οξέος (3-οξοτριτερπένιο), η μαστίχα δρα επουλωτικά λύοντας τις φλεγμονές συγκεκριμένων οργάνων ξεκινώντας από περιοδοντίτιδες, οισοφαγίτιδες, γαστρίτιδες, δωδεκαδακτυλικό έλκος μέχρι τις κολίτιδες και τις αιμορροΐδες. Επίσης αποτρέπει τη στασιμότητα στις περιοχές αυτές εμποδίζοντας την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως δυσπεψία ή τυμπανισμό. Επιπρόσθετα, η πέψη διευκολύνεται από την αντανακλαστική έκκριση σιέλου και γαστρικού υγρού κατά το μάσημα της μαστίχας. Είναι γεγονός πως η μαστίχα χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για την αποσκλήρυνση όγκων στον πρωκτό, στο στήθος, στο ήπαρ, στις παρωτίδες, στη σπλήνα, στο στομάχι, στο έντερο και στον οισοφάγο, ακόμα και για διάρροιες των παιδιών. Επιπρόσθετα, θεωρείται αναλγητικό, αντιβηχικό, ορεξιογόνο, αφροδισιακό, στυπτικό, ερυθροποιητικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό και αιμοστατικό.

Η μαστίχα μνημονεύεται ως το παραδοσιακό αντίδοτο έναντι αποστημάτων, ακμής, καρκίνου, έλκους και καρκινωμάτων, κακοήθους φλύκταινας, καρδιοδυνίας, κονδυλώματος, ατονίας, ουλίτιδας, δυσοσμίας του στόματος, λευκόρροιας, μαστίτιδας, φυμάτων και αθηροσκλήρωσης. 

 Πρόσφατες μελέτες ιατρών του πανεπιστημίου του Νόττιγχαμ αναφέρουν ότι ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις (1 mg ημέρα για 2 εβδομάδες), η μαστίχα μπορεί να θεραπεύσει το πεπτικό έλκος για το οποίο ευθύνεται το βακτήριο Helicobacter Pylori, λόγω της αντιμικροβιακής της δράσης, ενώ σημαντική είναι και η επίδρασή της στη λειτουργία του ήπατος, καθώς ενεργοποιεί την αποτοξινωτική του δραστηριότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, απορροφάται η χοληστερόλη, της οποίας η συγκέντρωση στο αίμα μειώνεται, με συνέπεια την ελάττωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων. Ακόμα, αναφέρονται και διουρητικές ιδιότητες, ενώ σημαντική είναι και η αναστολή της σύνθεσης λευκοτριενίων από τη δράση της μαστίχας. Άλλη σύγχρονη επιστημονική έρευνα που οδήγησε στην απομόνωση και ταυτοποίηση του ουρσολικού και ολεανολικού οξέος, αποκάλυψε και επιβεβαίωσε ότι πολλές από τις φαρμακευτικές δράσεις της μαστίχας, όπως η αντικαρκινική, ηπατοπροστατευτική, αντιφλεγμονώδης, αντιελκώδης, αντιμικροβιακή (έναντι πλήθους παθογόνων μικροοργανισμών όπως σταφυλόκοκκων και σαλμονέλας).
H μαστίχα χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική ως πρόσθετη ύλη στην παρασκευή μεγάλου αριθμού γλυκών, ζαχαρωτών και αρωματικών αρτοσκευασμάτων, ενώ στη μαγειρική προσδίδει διακριτικό άρωμα στο κρέας, το τυρί ή και ως μπαχαρικό. Στην ποτοποιία, χρησιμεύει στην παρασκευή λικέρ και ούζου, καθώς με την προσθήκη μαστίχας το ποτό αποκτά το άρωμά της και περιορίζεται η βλαπτική δράση της αλκοόλης. Τέλος, η μαστίχα αποτελεί ιδανικό συντηρητικό τροφίμων, καθώς εμποδίζει την ανάπτυξη βλαβερών μικροοργανισμών σε αυτά, όπως Salmonella enteritidis, Staphylococcus aureus, Pseudomonas fragi, Candida albicans κ.α..

Τι πίνουμε; Πράσινο τσάι

To πράσινο τσάι προέρχεται από την Κίνα.Οι Κινέζοι γνωρίζουν το τσάι και τα μυστικά του εδώ και 5000 χρόνια. Στην Κίνα, η καλλιέργεια, το μάζεμα, η επεξεργασία κάνουν το τσάι μοναδικό, σαν ένα έργο τέχνης.Ηπάρχουν είδη του πράσινου τσαγιού που γίνονται μόνο από τις τρυφερές κορυφές (μπουμπούκια των φύλλων) και είναι πολύ πλούσια σε ουσίες. Γι`αυτό το λόγο όχι μόνο ελαττώνουμε την ποσότητα τσαγιού, που χρησιμοποιούμε για κάθε φλιτζάνι, αλλά δεν το σουρώνουμε και το εκχυλίζουμε περισσότερες από μία φορές. Συνεπώς τα σπάνια και εξαιρετικά αυτά είδη δεν είναι ακριβά και είναι προσιτά σε όλους.
Η επιστημονική του ονομασία είναι Camelia sinensis.Δεν είναι μόνο ένα ρόφημα! Βοηθά στην σωστή λειτουργία του οργαωισμού με πολλούς τρόπους. Είναι πλούσιο σε φθόριο και προστατεύει από την τερηδόνα. Μειώνει την χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια και γενικά λιπαρά οξέα που περιέχονται στο αίμα.Δρα ευεργετικά στην πρόληψη της αρτηριοσκλήρωσης.Βοηθά την πέψη και είναι λιποδιαλυτικό. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες και τελευταία χρόνια έχουν εντατικοποιηθεί οι έρευνες για τα αποτελέσματα του πράσινου τσαγιού εναντίον του καρκίνου.
* Για να απολάύσετε το πράσινο τσάι, ρίξτε σ΄ένα σκεύος νερό για ένα φλιτζάνι τσάι. Μόλις το νερό ζεσταθέι πολύ καλά, χωρίς να βράσει, κατεβάστε το σκεύος από την φωτιά και ρίξτε μέσα ένα σακουλάκι τσάι η μισό κουταλάκι του γλυκού χύμα τσάι. Σκεπάστε το σκευός - έστω και πρόχειρα - κι αφήστε το τσάι να φουσκώσει 3-5 λεπτά. Αφαιρέστε το σακουλάκι η τα φύλλα του τσαγιού μ`ένα σουρωτήρι.
* Νέες έρευνες αποκαλύπτουν ότι η κατανάλωση πράσινου τσαγιού είναι «σωτήρια» απέναντι στον καρκίνο του προστάτη για τους άντρες και του στήθους στις γυναίκες, αφού στην ουσία καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες
*Ειδικότερα δε το πράσινο τσάι, σύμφωνα με τους μελετητές, έχει την ιδιότητα να διατηρεί τις αρτηρίες «ευέλικτες και ήρεμες», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Time.com, θέτοντας έτσι τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την καλύτερη ροή του αίματος. Οι πολυφαινόλες στην ουσία βοηθούν τα ενδοθηλιακά κύτταρα να λειτουργούν σωστά, γεγονός που προλαμβάνει με τη σειρά του τις φραγμένες αρτηρίες.
*Σε μία μελέτη, φάνηκε μάλιστα ότι το πράσινο τσάι εμπόδισε την αναπαραγωγή του ιού της γρίπης. Αυτό που στην ουσία δηλαδή κάνει το πράσινο τσάι είναι να ενισχύει τον αριθμό των ρυθμιστικών κυττάρων Τ στον οργανισμό, συμβάλλοντας στην καλύτερη αντίστασή του.
* Τόσο το μαύρο όσο και το πράσινο τσάι θεωρούνται ότι διαθέτουν ουσίες, οι οποίες μειώνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, εμποδίζοντας έτσι την εμφάνιση διαβήτη.
* Τα εκχυλίσματα του πράσινου τσαγιού ενισχύουν τη δημιουργία νέων εγκεφαλικών κυττάρων, ενδυναμώνοντας τη διαδικασία της μνήμης και της εκμάθησης.

Τι τρώμε; Αγκινάρες

Η αγκινάρα προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική, από όπου και πέρασε στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη. Οι αρχαίοι πολιτισμοί απέδιδαν στην αγκινάρα πολλές ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες, ειδικά σε σχέση με τη λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Ο Πλίνιος την περιγράφει ως «τρόφιμο για τους πλούσιους», εξαιτίας της ευεργετικής επίδρασης που μπορεί να είχε στα συμπτώματα της πλούσιας ζωής τους, η οποία συχνά οδηγούσε σε κίρρωση του ήπατος, ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) ή γενική κατάπτωση του οργανισμού. Παραδοσιακά, αφεψήματα των φύλλων της έχουν χρησιμοποιηθεί για «καθάρισμα του αίματος», αύξηση της παραγωγής και έκκρισης της χολής και αποτοξίνωση του ήπατος και του δέρματος. Κάποιες από αυτές τις ιδιότητες έχουν διαπιστωθεί επιστημονικά.
Η αγκινάρα αποτελεί πολύ καλή πηγή διαιτητικών ινών, χαλκού, μαγνησίου, ασβέστιο,
φωσφόρου, μαγγανίου, βιταμίνης Κ, βιταμίνης C και καλή πηγή σιδήρου, όλων των βιταμινών του συμπλέγματος Β και καλίου. Περιέχει, επίσης, φλαβονοειδή. Οι κατεψυγμένες αγκινάρες έχουν σημαντικές απώλειες σε σίδηρο, μαγνήσιο, χαλκό και βιταμίνη C , αλλά μεγαλύτερη συγκέντρωση σε φυλλικό οξύ.
Οι ευεργετικές επιδράσεις της αγκινάρας στην υγεία προκύπτουν κυρίως από δύο συστατικά που περιέχει, την κυναρίνη και τη σιλιμαρίνη. Η κυναρίνη, η οποία βρίσκεται στα φύλλα της αγκινάρας, βοηθά στην ανακούφιση γαστρεντερικών προβλημάτων, τα οποία προκύπτουν από αδυναμία του οργανισμού να πέμψει τα λίπη της τροφής εξαιτίας μειωμένης έκκρισης της χολής. Η κυναρίνη ενεργοποιεί την παραγωγή από το ήπαρ και την έκκριση της χολής, ώστε ανακουφίζει από στομαχική διαταραχή, ναυτία, μετεωρισμό και κοιλιακό πόνο.
Το φλαβονοειδές σιλιμαρίνη παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και έχει εξετασθεί για τυχόν προστατευτική δράση από καρκίνους. Η σιλιμαρίνη θεωρείται, επίσης, ότι μπορεί να αναγεννήσει τον ηπατικό ιστό, για αυτό και η αγκινάρα αποτελεί καλή διατροφική επιλογή ειδικά για άτομα που πίνουν αλκοόλ.Ο χαλκός συμμετέχει στη μεταφορά σιδήρου στους ιστούς (οι αγκινάρες περιέχουν και σίδηρο) και το μεταβολισμό κάποιων νευροδιαβιβαστών, ενώ εμπλέκεται και στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού απαραίτητων για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων. Επίσης, ο χαλκός, αλλά και το μαγγάνιο, αποτελούν συνένζυμα αντιοξειδωτικών ενζύμων του οργανισμού. Οι αγκινάρες περιέχουν, επίσης, σημαντικά ποσά φυλλικού οξέος και βιταμίνης Β 6 . Τα δύο αυτά συστατικά μειώνουν την παραγωγή της ομοκυστεΐνης, ενός μεταβολικού παραπροϊόντος που μπορεί να είναι επικίνδυνο τόσο για την υγεία των οστών όσο και για την εμφάνιση αθηροσκλύρηνσης. Οι βιταμίνες Β 1 , Β 2 , Β 3 και Β 6 αποτελούν βασικά συστατικά του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων, των τριών, δηλαδή, βασικών πηγών ενέργειας. Οι αγκινάρες μέσω του μαγνησίου και του καλίου μπορεί να συνεισφέρουν στη μείωση της υπέρτασης και μέσω της βιταμίνης C στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών. Η αγκινάρα χρησιμοποιείται και ως αρωματικό σε μερικά αλκοολούχα ποτά. Η πικρότητα που έχει θεωρείται ότι προάγει την καλή πέψη, ενεργοποιώντας την έκκριση πεπτικών χυμών του οργανισμού. Για αυτό, μπορείτε να δοκιμάσετε να πιείτε ένα απεριτίφ που περιέχει αγκινάρα πριν από το γεύμα σας.
Πηγή: www.barbastathis.com

*Στην Ιταλία από τα φύλλα παράγουν λικέρ με το όνομα «Cynar».
*Οι αγκινάρες έχουν την θεραπευτική ιδιότητα να απομακρύνουν την χοληστερίνη από το αίμα!
*Είναι τονωτική, κατά των διαλειπόντων πυρετών, κατά του τεταρτέου πυρετού, κατά της υδρωπικίας, κατά των παθήσεων του συκωτιού και κατά των ρευματισμών. Έχει επίσης ιδιότητες κατά της πέτρας των νεφρών, κατά του ίκτερου και είναι επίσης καρδιοτονωτική.
*Οι Ευρωπαίοι εκτιμούσαν ιδιαίτερα την αγκινάρα ως αφροδισιακό. Λέγεται ότι στα τέλη του Μεσαίωνα η Αικατερίνη των Μεδίκων έτυχε έντονης κριτικής για την αδυναμία που είχε στις αγκινάρες, τις οποίες συνήθιζε να τρώει δημοσίως, γι' αυτό και κάποιοι συσχέτισαν τις γαστρονομικές με τις σεξουαλικές της αδυναμίες.
*Η αγκινάρα περιέχει βιταμίνες A, B, C, ασβέστιο και φώσφορο. Μπορείτε να πάρετε πράσινα φύλλα αγκινάρας και να τα καλύψετε με νερό (όχι πάρα πολύ, ίσα που να καλύπτονται) και το βάζετε στη φωτιά. Μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το κατεβάζετε από τη φωτιά και το αφήνετε για τρεις ώρες. Στη συνέχεια το σουρώνετε και με το υγρό αυτό κάνετε μασάζ στο κεφάλι για την τόνωση των μαλλιών.

Πηγή: www.herbalcreations.गर

ΠΩΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ

1. Σε γαβάθα με νερό, προσθέστε χυμό 2 λεμονιών. Κόψτε το κοτσάνι αφήνοντας περίπου 1 εκ. σε κάθε αγκινάρα.

2. Αρχίστε να βγάζετε τα εξωτερικά φύλλα. Κόψτε στα τέσσερα ένα λεμόνι και με αυτό τρίβετε την αγκινάρα συχνά, να μη μαυρίσει. Συνεχίστε να πετάτε φύλλα μέχρι να φτάσετε στην πρασινοκίτρινη καρδιά, με τα τρυφερά φύλλα. Μην ξεχνάτε να τρίβετε συνεχώς με λεμόνι.

3. Κόψτε με μαχαίρι και πετάξτε την κορφή του κώνου, και κόψτε, να λειάνετε το μέρος όπου αφαιρέσατε τα φύλλα.

4. Κόψτε στη μέση ή στα τέσσερα κάθε αγκινάρα και με μαχαίρι ή κουτάλι αφαιρέστε το «μαλλί» από το κέντρο, τρίβοντας με λεμόνι.

5. Αφήστε τις καθαρισμένες αγκινάρες στο λεμονόνερο, καθώς καθαρίζετε τις υπόλοιπες.

Τι τρώμε; Σαφράν(κρόκος)

Ο κρόκος (ή σαφράν ή σαφράνι ή ζαφορά) είναι το πολυτιμότερο και ακριβότερο καρύκευμα στον κόσμο. Κάθε λουλούδι περιέχει μόνο τρία στίγματα. Αυτά τα νηματίδια πρέπει να επιλεγούν προσεκτικά με το χέρι από κάθε ένα λουλούδι, ενώ περισσότερα από 75.000 λουλούδια απαιτούνται για να παράγουν μόνο μια λίβρα των νηματιδίων κρόκου. Ετυμολογικά, η λέξη «κρόκος» έχει την προέλευσή του από την ελληνική λέξη «κρόκη» που σημαίνει το νήμα που χρησιμοποιείται για την ύφανση σε έναν αργαλειό. Μυθολογικά, σύμφωνα με τον Οβίδιο, το φυτό πήρε το όνομά του από τον νεαρό Κρόκο, ο οποίος, στην απελπισία του για το θάνατο του φίλου Σμίλακα, μετασχηματίστηκε σε αυτό το λουλούδι. Σαν θεραπευτικό φυτό, ο κρόκος θεωρείται ένα άριστο φάρμακο για τις ασθένειες του στομάχου, αντισπασμωδικό, βοηθητικό της πέψης και φάρμακο που αυξάνει την όρεξη. Επίσης, ανακουφίζει επίσης από κολικούς των νεφρών, μειώνει τους στομαχικούς και γαστρικούς πόνους και ανακουφίζει από την ένταση. Είναι επίσης γνωστό από την αρχαιότητα ότι στον κρόκο απέδιδαν αφροδισιακές ιδιότητες. Πολλοί συγγραφείς, αλλά και η ελληνική μυθολογία συνδέουν τον κρόκο με τη γονιμότητα. Ο κρόκος γενικά είναι ένα άριστο τονωτικό, θεωρείται ένα φυτό με εξέχουσες αντιοξειδωτικές, αντιθρομβωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες. Εχει αντικαταθλιπτική δράση, βοηθάει στη μείωση της χοληστερίνης και τονώνει την κυκλοφορία του αίματος.
Ο κρόκος είναι απόλυτα αγνός, και σε συνδυασμό με τον καφέ η το τσάι αποτελεί ένα εξαιρετικό ρόφημα.
*Μπαχάρι που αναγνωρίζεται ως αποτελεσματικό αφροδισιακό από τη ρωμαϊκή εποχή, το σαφράν το χρησιμοποιούσαν στις θέρμες. Τα λουτρά με σαφράν προτείνονταν στους γλεντζέδες για να μπορούν να αντεπεξέλθουν στα συνεχή «οργιά» τους. Οι αρχαίοι συνήθιζαν να πασπαλίζουν με σαφράν όλα τους τα φαγητά, ενώ έριχναν τη χρυσαφιά σκόνη ακόμα και στο γεννητικό τους όργανο για να το καταστήσουν πιο γόνιμο. (Πηγή www.grlove.com)

Τι τρώμε; Σοκολάτα

Οι επιστημονικές έρευνες αναφέρονται συχνά στην αντικαταθλιπτική, την αντιγηραντική, την αντιοξειδωτική και την αγγειοπροστατευτική δράση της μαύρης σοκολάτας, ενώ πρόσφατα μια καινούργια μελέτη έδειξε ότι η «τροφή των θεών» -Theobroma Cacao, όπως είναι στα λατινικά η βοτανική ονομασία του κακάο- προφυλάσσει και τις εγκύους από την πιθανότητα να πάθουν εκλαμψία κατά τον τοκετό. Οι περισσότερες από τις 300 ευεργετικές χημικές ουσίες που περιέχει η σοκολάτα δεν επιδρούν στον οργανισμό μας μόνο όταν τρώμε (με μέτρο, εννοείται) αυτό το λαχταριστό προϊόν. Έχουν πολλά να προσφέρουν και στην ομορφιά μας, αν τη χρησιμοποιή­σουμε εξωτερικά ως καλλυντικό.
Μια σοκολατοθεραπεία σε spa ή στο σπίτι σίγουρα θα ανανεώσει το δέρμα και την όψη σας. Πέρα από αυτό, είναι και μια απολαυστική, προσιτή πολυτέλεια που θα κάνει θαύματα και στη διάθεσή σας. (Πηγή: www.vita.gr)

Η σοκολάτα έχει ξεχωριστές διατροφικές ιδιότητες, καθώς περιέχει υδατάνθρακες, λίπη,πρωτεΐνη φυτικής προέλευσης, μεγάλες ποσότητες καλίου και μαγνησίου, αξιοσημείωτες ποσότητες ασβεστίου, νατρίου και χαλκού, μικρές ποσότητες βιταμίνης Α, θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, βιταμίνης D, βιταμίνης Ε, σιδήρου, αλκαλοειδή, πολυφαινόλες κ.α. Όλοι οι τύποι σοκολάτας περιέχουν πολυφαινόλες που χαρακτηρίζονται για τις αντιοξειδωτικές τους ικανότητες. Πιο πλούσια σε πολυφαινόλες είναι η μαύρη σοκολάτα, και ακολουθούν το πράσινο τσάι, το κρασί και τα λαχανικά και φρούτα. Μετά την κατανάλωσή της απελευθερώνονται από τον εγκέφαλο οι ενδορφίνες, φυσικά οπιοειδή, τα οποία έχουν αναλγητικές ιδιότητες και βελτιώνουν τη διάθεση.

Tα περισσότερα κορεσμένα λιπαρά της σοκολάτας βρίσκονται με την μορφή του στεαρικού οξέος, το οποίο δεν αυξάνει την χοληστερόλη του αίματος. Επίσης, η σοκολάτα είναι πλούσια σε ολεϊκό οξύ, το οποίο εμφανίζει ευεργετική δράση έναντι της χοληστερόλης.

Περιέχει πολυφαινόλες, οι οποίες καθυστερούν την καταστροφή των κυττάρων, μειώνουν τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου και κάποιων μορφών καρκίνου.

Τη διαπίστωση ότι η σοκολάτα είναι διεγερτική (αφροδισιακή) έκαναν πρώτοι οι Αζτέκοι και συγκεκριμένα ο βασιλιάς τους Montezuma, που λέγεται ότι έπινε 50 κούπες κακάο την ημέρα προκειμένου να μπορεί να… αντεπεξέλθει στα συζυγικά του καθήκοντα και στις αναρίθμητες γυναίκες του. Με τον Αζτέκο βασιλιά φαίνεται πως συμφωνούσε και η μαντάμ du Barry, η περιβόητη νυμφομανής ερωμένη του βασιλιά Λουδοβίκου 15ου, που λέγεται ότι έδινε μια κούπα ζεστή σοκολάτα στους εραστές της πριν μπουν στο δωμάτιό της καθώς και η μαντάμ Πομπαντούρ, μια άλλη διάσημη Γαλλίδα ερωμένη που έπινε σοκολάτα για να αυξήσει τις ορμές της!

Οι επιστήμονες λένε ότι η αφροδισιακή υπόσταση της σοκολάτας οφείλεται σε 4 χημικές ενώσεις του εγκεφάλου. Η τρυπτοφάνη δημιουργεί αίσθημα ικανοποίησης και αυξάνει τη λίμπιντο. Η θεοβρωμίνη, που μοιάζει με την καφεΐνη, έχει την ιδιότητα να φτιάχνει τη διάθεση. Ακολουθεί η φαινυλεθιλαμίνη, που απελευθερώνεται στον εγκέφαλο όταν οι άνθρωποι ερωτεύονται, ουσία που εμπεριέχει και η σοκολάτα σε μικρές ποσότητες.

Πηγή: www.insurancedaily.gr

Συνταγές με σοκολάτα:

Κρέμα σοκολάτα στο φούρνο με γλυκό κρασί

Απαλή σοκολάτα με φιστίκια και κρέμα καφέ

Κάστανα με σοκολάτα

Σφηνάκια με μούς σοκολάτας

Μπισκότα με κομμάτια σοκολάτας

Σουφλέ σοκολάτας με πορτοκάλι

Ζοκολατένια κρέμα σε μπολ

Τι τρώμε: Λεμόνι

*Ο χυμός του λεμονιού περιέχει βιταμίνη C, σάκχαρα, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και μεταλλικά άλατα (κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και πυρίτιο) ενώ η φλούδα του αναζωογονητικό αιθέριο έλαιο. Επίσης, το λεμόνι είναι πλούσιο σε φλαβόνες, αντιοξειδωτικές ουσίες πολύτιμες στη θεραπευτική. Το λεμόνι είναι εξαιρετικό αντιβακτηριακό, απολυμαντικό, στυπτικό και αντισηπτικό, θεωρείται πως βοηθάει στον έλεγχο του ουρικού οξέος, εμποδίζει τη θρόμβωση των αρτηριών και των φλεβών και τη συσσώρευση αλάτων.

*Ο χυμός του λεμονιού συστήνεται σε όλες τις προληπτικές και θεραπευτικές αγωγές των λοιμώξεων του αναπνευστικού, αλλά και για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, βοηθώντας την αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων.

*Εάν οι συνέπειες ενός βραδινού ξεφαντώματος αργούν να... αποχωρήσουν, ένας πικρός καφές με το χυμό μισού λεμονιού είναι πραγματική πανάκεια για το στομάχι. Όσο για το ταλαιπωρημένο από διατροφικές καταχρήσεις στομάχι, αρκεί να στύψετε μισό λεμόνι σε ένα ποτήρι νερό, στο οποίο θα έχετε διαλύσει και λίγη σόδα, πίνοντας το ενώ αφρίζει.

*Αν αντιμετωπίζετε δυσπεψία πιείτε ένα ποτήρι νερό στο οποίο θα έχετε ρίξει μερικές σταγόνες λεμόνι: θα νιώσετε αμέσως ανακούφιση... Καλό είναι να αποφεύγετε να συνδυάζετε λεμόνι με αμυλούχες τροφές (πατάτες, μακαρόνια), γιατί ο συνδυασμός στα ευαίσθητα στομάχια προκαλεί συνήθως δυσπεψία.

*Πολύ αποτελεσματικό είναι το λεμόνι για το κυκλοφορικό σύστημα και κυρίως για την καταπολέμηση της υψηλής πίεσης, συνιστάται επίσης σε δίαιτες κατά της χοληστερίνης και της αρτηριοσκλήρυνσης.

*Είναι ένα πολύ καλό αντιπηκτικό αίματος, που μειώνει τις θρομβώσεις. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία , των κιρσών καθώς και για την πρόληψη και τη θεραπεία .

*Το λεμόνι είναι ισχυρό βακτηριοκτόνο. Χρησιμοποιείτε λοιπόν το χυμό του στα ωμά θαλασσινά (καταστρέφει το 92%των βακτηριδίων που περιέχουν). Επίσης, καλό είναι να ρίχνετε αρκετό λεμόνι στις κονσέρβες, καθώς και στο σιτεμένο κρέας. Ακόμα, μην ξεχνάτε ότι ο χυμός του λεμονιού θεωρείται το καλύτερο αντίδοτο στις τροφικές δηλητηριάσεις

*Επιπλέον, χάρη στη βιταμίνη C που περιέχει, παρουσιάζει και αντιοξειδωτική δράση προστατεύοντας την υγεία και την ομορφιά μας. Επίσης, ο χυμός του λεμονιού καθαρίζει και λευκαίνει το δέρμα ενώ βοηθάει να κλείσουν οι ανοιχτοί πόροι και επίσης στην εξάλειψη των φακίδων।

* Πολύ συχνα χρησιμοποιείται στα καλλυντικά। Για παράδειγμα - μάσκα προσώπου σπιτική

* Το σκληρό δέρμα (σε αγκώνες, γόνατα και φτέρνες! θα γίνει πιο απαλό αν το τρίβετε καθημερινά με λεμόνι.

* Μερικές ροδέλες λεμονιού στο νερό της μπανιέρας, εξουδετερώνουν το ασβέστιο και χαρίζουν στην επιδερμίδα υπέροχη λάμψη.

* Λίγες σταγόνες λεμόνι σε ένα βαμβάκι, σφίγγουν τους πόρους του λιπαρού δέρματος.

* Αλείψτε τα σκασμένα χέρια με ένα μείγμα από 1 κουτ. γλ. χυμό λεμονιού και λίγες σταγόνες γλυκερίνης.
* Εάν τα νύχια σας είναι εύθραυστα, να τους κάνετε μασάζ κάθε βράδυ με μείγμα λεμονιού και ελαιόλαδου (μισό, μισό).
* Μετά τη χαλάουα, απλώστε στις γάμπες μερικές σταγόνες λεμόνι. Η επιδερμίδα σας θα γίνει απαλή.

* Εντριβές με λεμόνι στο τριχωτό του κεφαλιού δυναμώνουν τα μαλλιά, ενώ ο χυμός μισού λεμονιού στο ξέβγαλμα τους δίνει ξεχωριστή λάμψη.

*Το λεμόνι, επειδή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα (αυξάνοντας τα λευκά αιμοσφαίρια) θεωρείται και άριστο αιμοστατικό. Για παράδειγμα, μετά την εξαγωγή κάποιου δοντιού, μερικές σταγόνες λεμόνι επάνω στο σημείο της πληγής βοηθούν στην επούλωση. Ακόμα, το ίδιο θετικό αποτέλεσμα έχει ο χυμός του λεμονιού και σε ρινορραγίες: ποτίζετε με μερικές σταγόνες λεμονιού ένα βαμβάκι, το οποίο τοποθετείτε μέσα στο ρουθούνι. Επίσης, οι γαργάρες με χυμό λεμονιού κάνουν πολύ καλό σε ευαίσθητα ούλα, αλλά και στις άφθες του στόματος.

*Η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C (50 ml ανά 100 γρ.) κάνει το λεμόνι ιδανικό για την αντιμετώπιση των βλαβερών αποτελεσμάτων του καπνίσματος.

*Άρτυμα, βότανο και καλλυντικό, με εφαρμογές καθημερινής πρακτικής, από το ξέβγαλμα του μεταξιού ως το γυάλισμα του χαλκού... Στην κουζίνα, άλλωστε, χρησιμοποιείται ακόμη για να μη μαυρίζουν τα κομμένα φρούτα και λαχανικά ή για να ξεμυρίσουν τα χέρια από τα ψάρια. Και φυσικά το λεμόνι προστίθεται σε σαλάτες, ψητά, βραστά ή τηγανητά φαγητά.

Πηγή: http://kosmos.pblogs.gr

Αντιοξειδωτικό ποτό με ρόδι και λάιμ

Υλικά για 2 ποτήρια
1 κούπα χυμό ρόδι
1 ξυλαράκι κανέλας
2 κ.κ. χυμό λάιμ
φρέσκα ή κατεψυγμένα μούρα
2 κούπες φυσικό ανθρακούχο νερό

Σε ένα μικρό κατσαρολάκι ζεσταίνετε τον χυμό του ροδιού με το ξυλαράκι κανέλας για 15 λεπτά χωρίς να έρθει σε σημείο βρασμού. Σβήστε τη φωτιά, αφήστε να κρυώσει εντελώς και αφαιρέστε την κανέλα. Χωρίστε τον χυμό σε δύο ποτήρια της αρεσκείας σας, προσθέστε τον χυμό λάιμ, τα μούρα, το ανθρακούχο νερό και παγάκια. Ανακατέψτε καλά και σερβίρετε με μία φέτα λάιμ.

* Μπορείτε να αντικαταστήσετε το ανθρακούχο νερό με σαμπάνια ή οποιονδήποτε αφρώδη οίνο για μια εκδοχή με αλκοόλ.

Από το ΒΗΜΑgourmet

Τι τρώμε; Κολοκυθάκια

Τα κολοκυθάκια αποτελούν εξαιρετική πηγή χαλκού και μαγγανίου, πολύ καλή πηγή μαγνησίου, φωσφόρου, καλίου, βιταμίνης C , Α, πυριδοξίνης, φυλλικού οξέος και διαιτητικών ινών και καλή πηγή των υπόλοιπων βιταμινών του συμπλέγματος Β και της βιταμίνης Κ. Περιέχουν, επίσης, β-καροτένιο και άλλα καροτενοειδή. Τα ωμά κολοκυθάκια σε σχέση με τα βρασμένα περιέχουν κατά βάρος περισσότερο από την τριπλάσια ποσότητα σε βιταμίνη C και ριβοφλαβίνη (βιταμίνη Β 2 ), τριπλάσια ποσότητα πυριδοξίνης (βιταμίνη Β 6 ), περίπου τη διπλάσια σε φυλλικό οξύ και πέντε φορές λιγότερο βιταμίνη Α.

Στα κατεψυγμένα βρασμένα κολοκυθάκια παρατηρούνται απώλειες σε κάποιες βιταμίνες ( C , Α, βιταμίνη Β 6 , φυλλικό οξύ) και κάποια ανόργανα συστατικά (μαγνήσιο, φωσφόρος, κάλιο, χαλκός).

Εκχυλίσματα από κολοκύθι έχουν βρεθεί ότι μπορεί να ανακουφίσουν από τα συμπτώματα της καλοήθους υπερτροφίας του προστάτη, μιας κατάστασης κατά την οποία ο αδένας του προστάτη μεγεθύνεται προβληματικά και μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στη διούρηση ή τη σεξουαλική λειτουργία. το κολοκύθι Το ευεργετικό μπορεί να εκδηλώσει αυτό το αποτέλεσμα, όταν τα συστατικά του «συνεργάζονται» με τα συστατικά άλλων λαχανικών.

Η κατανάλωση κολοκυθιών μπορεί να συμβάλλει στην προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα μέσω διαφόρων συστατικών που περιέχουν. Τα κολοκυθάκια αποτελούν, αρχικώς, πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών. Η ευεργετική επίδραση στα καρδιαγγειακά ενισχύεται και από τη δράση των λεγόμενων διαλυτών διαιτητικών ινών, οι οποίες συμβάλλουν στη μείωση της ολικής και της LDL -χοληστερόλης, ώστε η αύξησή τους στη δίαιτα συστήνεται στα άτομα με υπερχοληστερολαιμία. Επίσης, δίαιτες υψηλές σε φυλλικό οξύ, β-καροτένιο και βιταμίνη C μειώνουν την ομοκυστεΐνη, ουσία της οποίας η συσσώρευση προκαλεί βλάβες στα αγγεία και αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο (μελέτη δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Nutrition το 2000). Τέλος, μέσω του καλίου και του μαγνησίου, τα κολοκυθάκια δρουν προστατευτικά και θεραπευτικά κατά της υπέρτασης. Μια μελέτη με ηλικιωμένους (δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Epidemiology το 1995) έδειξε ότι τα άτομα που κατανάλωναν τουλάχιστον μία μερίδα κολοκυθιών ή και καρότων καθημερινά εμφάνιζαν 60% μικρότερο κίνδυνο για έμφραγμα σε σχέση με αυτούς που κατανάλωναν λιγότερο.

Τα παραπάνω συστατικά, βέβαια, παρουσιάζουν κι άλλες ιδιότητες και έχουν προστατευτική δράση και σε άλλες καταστάσεις. Για παράδειγμα, ο χαλκός είναι απαραίτητος για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων (εφόσον εμπλέκεται στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού), τ ο φυλλικό οξύ φαίνεται σημαντικό στην προστασία από καρκίνο σε περιοχές του σώματος με υψηλό ρυθμό διαίρεσης κυττάρων, όπως είναι το κόλον και ο τράχηλος της μήτρας (εφόσον είναι απαραίτητο για την ομαλή διαίρεση των κυττάρων) και η βιταμίνη C , αλλά και το β-καροτένιο, φαίνεται να προσφέρουν κάποια προστασία από καταστάσεις που εμπλέκουν φλεγμονή, όπως η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και το άσθμα (μέσω της αντιφλεγμονώδους δράσης τους). Επίσης, τα κολοκυθάκια περιέχουν και τις συνήθως καλούμενες αδιάλυτες διαιτητικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στην ομαλή λειτουργία του εντέρου και το προστατεύουν από διάφορες νόσους, όπως εκκολπωματίτιδες και καρκίνος. Οι διαιτητικές ίνες συμβάλλουν και στο αίσθημα κορεσμού.

Πηγή: www.barbastathis.com

Τι τρώμε; Κρεμμύδι

Στην αρχαιότητα, το χρησιμοποιούσαν ευρέως τόσο για τη νοστιμιά του όσο και για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες.Είναι φτωχό σε θερμίδες και νάτριο, ενώ δεν έχει χοληστερίνη. Είναι πλούσιο σε φυτοχημικές ουσίες, όπως δισουλφίδια και τρισουλφίδια, που είναι υπεύθυνα για τη χαρακτηριστική μυρωδιά του, αλλά και για τις αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές του ιδιότητες. Επίσης, περιέχει φλαβονοειδή και ιδιαίτερα κουερσετίνη, που έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, ενώ παράλληλα προσφέρει στον οργανισμό βιταμίνες Β6 και C, φυτικές ίνες, κάλιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, χρώμιο και φυλλικό οξύ.
Πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι τα αλυλ-προπυλ-δισουλφίδια που περιέ­χει το κρεμμύδι είναι υπεύθυνα για τη μείωση των επιπέδων σακχάρου, καθώς αυξάνουν την ποσότητα της ελεύθερης διαθέσιμης ινσουλίνης στο αίμα. Το κρεμμύδι αποτελεί, επίσης, μια πολύ καλή πηγή χρωμίου. Από κλι­νικές έρευνες σε διαβητικούς, που δημο­σιεύτηκαν σε έγκυρα επιστημονικά περιοδικά, όπως στο «Diabetes & Metabolism», δια-πιστώθηκε ότι το χρώμιο έχει την ικανότητα να μειώνει τα επίπεδα σακχάρου νηστείας, να βελτιώνει την ανοχή στη γλυκόζη αίματος, να μειώνει την ολική χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια, καθώς και να αυξάνει τα επίπεδα της καλής χοληστερίνης στο αίμα. Oι υψηλές τιμές χοληστερίνης και αρτηριακής πίεσης είναι προδιαθεσικοί παράγοντες για την εμφάνιση καρ­διαγγειακών νοσημάτων. Η συχνή κατανάλωση κρεμμυδιού έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα επίπεδα χοληστερί­νης, καθώς και την υψηλή ­αρτηριακή πίεση. Αποτέλεσμα είναι η κατανάλωση κρεμμυδιού να δρα προληπτικά κατά της εμφάνισης στεφανιαίας νόσου, αθηροσκλήρωσης και εμφράγματος. Αυτό οφείλεται κυρίως στα σουλφιδικά του συστατικά (φλαβονοειδή). Τα τελευταία, σε συνδυασμό με το χρώμιο και τη βιταμίνη Β6 που περιέχει το κρεμμύδι, μειώνουν τα επίπεδα ομο­κυστεΐ­νης στο αίμα, που αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα κινδύνου για καρδιακή ανακοπή και έμφραγμα.
Πολλά συστατικά του κρεμμυδιού συμβάλλουν στη μείωση της οξύτητας των συμπτωμάτων που σχε­τίζονται με φλεγμονώδεις καταστάσεις, είτε αυτές οφείλονται σε οστεοαρθρίτιδα και ρευματοειδή αρθρίτιδα είτε σε αλλεργικό φλεγμονώδες άσθμα και σε αναπνευστική συμφόρηση λόγω κοινού κρυολογήματος. Υπεύθυνα για την αντιφλεγμονώδη δράση του κρεμμυδιού είναι κυρίως η βιταμίνη C και τα φλαβονοειδή Σύμφωνα με μελέτες, η κατανάλωση κρεμμυδιού βοηθά στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.
Μην το τρώτε αν…
έχετε κολίτιδα (σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου), αποφύγετε τη συχνή κατανάλωση κρεμμυδιού, γιατί θα επιδεινώσει την κατάστασή σας. Το ίδιο ισχύει και για τις μητέρες που θηλάζουν, αν το μωρό τους υποφέρει από κολικούς του εντέρου. Επίσης, αν πάσχετε από σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, θα πρέπει να αποφεύγετε και την κατανάλωση ορισμένων άλλων σκληρών λαχανικών, όπως λάχανο, αγγούρι, κοτσάνι κουνουπιδιού κλπ.

Πηγή: www.vita.gr

Τι τρώμε; Παντζάρι

Το παντζάρι αποτελεί μια εξαιρετική πηγή, βιταμινών και ιχνοστοιχείων (αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμινών και ιχνοστοιχείων, λόγω της περιεκτικότητάς του σε φώσφορο, σίδηρο, ιώδιο, θείο, ασβέστιο, μεταλλικά άλατα, βιταμίνη Β) , ενώ ταυτόχρονα είναι ο ιδανικός τρόπος να συνδυάσετε εκλεπτυσμένη γεύση με χαμηλές θερμίδες (44 θερμίδες/100 γρ.). Το παντζάρι καταναλώνονταν από τους αρχαίους Έλληνες ως ορεκτικό, όπου τα φύλλα του μαγειρεύονταν με μέλι και κρασί. Η ρίζα του, χρησιμοποιούνταν ως θεραπευτικό μέσο για τον πυρετό, δερματικά προβλήματα καθώς και διαταραχές πέψης. Μάλιστα, η φυσική χρωστική του παντζαριού χρησιμοποιήθηκε ως βαφή μαλλιών κατά τον 16ο αιώνα. Επιπλέον, εδώ και αιώνες το παντζάρι θεωρείται πως έχει πιθανές αντικαρκινικές ιδιότητες λόγω των αντιοξειδωτικών φυτοχημικών συστατικών που περιέχει. Πέρα από τις θεραπευτικές του ιδιότητες, ενδιαφέρον έχει να ανατρέξουμε στην λαογραφία της Αγγλίας, όπου εκεί αναφερόταν πως εάν ένας άντρας και μια γυναίκα φάνε από το ίδιο παντζάρι, τότε θα ερωτευτούν.
Επίσης 
τα παντζάρια,μας προσφέρουν τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες οι οποίες ενισχύουν την ανάπλαση των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος ενώ παράλληλα βοηθούν την ανάπτυξη ειδικής ομάδας κυττάρων τα οποία με τη σειρά τους καταστρέφουν διάφορα επιβλαβή κύτταρα.
Είναι ένα από τα φυσικά καθαρτικά βοηθώντας τα άτομα που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα και αιμορροΐδες.
Από των αρχαιοτάτων χρόνων αυτή η θαυματουργή ρίζα θεωρείται έξοχο αφροδισιακό, λέγετε μάλιστα ότι η θεά Αφροδίτη έτρωγε πολλά παντζάρια για να διατηρεί ανέπαφη την ομορφιά και τη χάρη της, ενώ για την αιμοποιητική τους δράση, η οποία έχει αποδειχθεί, είχαν μιλήσει και ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός.
Επίσης,
 τα παντζάρια είναι πλούσια στο ένζυμο καταλάση, ένα από τα βασικότερα αντιοξειδωτικά ένζυμα το οποίο έχει την ιδιότητα να υπερασπίζεται τον οργανισμό μας από τις ελεύθερες ρίζες, η δε ανεπάρκειά της καταλάσης σχετίζεται..με το άσπρισμα των μαλλιών, την αρθρίτιδα, την οστεοαρθρίτιδα και άλλες εκφυλιστικές νόσους του οργανισμού.

Το παντζάρι είναι πλούσιο σε φυλλικό οξύ. Το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων λόγω της συμμετοχής του στη σύνθεση των νουκλεϊκών οξέων και απαραίτητο για την λειτουργία του νευρικού συστήματος. Επίσης, βοηθάει στην αναγέννηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και για αυτό η έλλειψη του προκαλεί μακροκυτταρική αναιμία. Σημαντική είναι η περιεκτικότητα του παντζαριού και σε φυτικές ίνες. Υπολογίζεται πως σε μια μερίδα παντζαριού περιέχονται πάνω από 2 γρ. φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες προσδίδουν όγκο στο υπόλειμμα τροφής αυξάνοντας τον όγκο και το βάρος των κοπράνων από 40% έως και 100%. Μέσω της δράσης αυτής, βοηθείται η λειτουργία του πεπτικού σωλήνα και μειώνεται ο χρόνος διέλευσης τυχόν «βλαβερών» ουσιών. Επιπλέον πρέπει να αναφερθεί πως το παντζάρι είναι πλούσιο και σε κάλλιο. Το κάλλιο ρυθμίζει τον όγκο των ενδοκυττάριων υγρών και επηρεάζει την σύσπαση των λείων μυικών ινών και έτσι είναι απαραίτητο για την διατήρηση του καρδιακού παλμού. Όμως, σε άτομα που έχουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω αυξημένης περιεκτικότητας σε κάλλιο, το παντζάρι θα πρέπει να αποφεύγεται. Το παντζάρι έχει θεραπευτικές ιδιότητες, συγκεκριμένα συμβάλλει στην καταπολέμηση της γρίππης, της βρογχίτιδας και της αναιμίας. Επίσης βοηθάει και στην ανάρρωση από γαστρορραγία, ενώ ο χυμός του είναι ευεργετικός για προβλήματα υπέρτασης, καρδιαγγειακά και προβλήματα αρτηριοσκλήρωσης, και καθαρίζει τα νεφρά και τη χολή.

Πάντα το παντζάρι θα πρέπει να μαγειρεύεται ολόκληρο. Μην το κόβετε και μην το ξεφλουδίζετε, διότι έτσι απελευθερώνεται η χρωστική που περιέχει ενώ ταυτόχρονα επηρεάζεται και η γεύση. Ο καλύτερος τρόπος μαγειρέματος για να προστατευτεί η γεύση θεωρείται το ψήσιμο στον φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία, από 1 έως 3 ώρες, ανάλογα με το μέγεθος του. Εάν το παντζάρι βραστεί, πιθανόν το μαγείρεμα να μην διαρκέσει πάνω από μια ώρα.

Πηγή: www.mednutrition.gr

Τι τρώμε; Αγκινάρες

Η αγκινάρα προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική, από όπου και πέρασε στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη. Οι αρχαίοι πολιτισμοί απέδιδαν στην αγκινάρα πολλές ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες, ειδικά σε σχέση με τη λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Ο Πλίνιος την περιγράφει ως «τρόφιμο για τους πλούσιους», εξαιτίας της ευεργετικής επίδρασης που μπορεί να είχε στα συμπτώματα της πλούσιας ζωής τους, η οποία συχνά οδηγούσε σε κίρρωση του ήπατος, ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) ή γενική κατάπτωση του οργανισμού. Παραδοσιακά, αφεψήματα των φύλλων της έχουν χρησιμοποιηθεί για «καθάρισμα του αίματος», αύξηση της παραγωγής και έκκρισης της χολής και αποτοξίνωση του ήπατος και του δέρματος. Κάποιες από αυτές τις ιδιότητες έχουν διαπιστωθεί επιστημονικά.
Η αγκινάρα αποτελεί πολύ καλή πηγή διαιτητικών ινών, χαλκού, μαγνησίου, φωσφόρου, μαγγανίου, βιταμίνης Κ, βιταμίνης C και καλή πηγή σιδήρου, όλων των βιταμινών του συμπλέγματος Β και καλίου. Περιέχει, επίσης, φλαβονοειδή. Οι κατεψυγμένες αγκινάρες έχουν σημαντικές απώλειες σε σίδηρο, μαγνήσιο, χαλκό και βιταμίνη C , αλλά μεγαλύτερη συγκέντρωση σε φυλλικό οξύ.
Οι ευεργετικές επιδράσεις της αγκινάρας στην υγεία προκύπτουν κυρίως από δύο συστατικά που περιέχει, την κυναρίνη και τη σιλιμαρίνη. Η κυναρίνη, η οποία βρίσκεται στα φύλλα της αγκινάρας, βοηθά στην ανακούφιση γαστρεντερικών προβλημάτων, τα οποία προκύπτουν από αδυναμία του οργανισμού να πέμψει τα λίπη της τροφής εξαιτίας μειωμένης έκκρισης της χολής. Η κυναρίνη ενεργοποιεί την παραγωγή από το ήπαρ και την έκκριση της χολής, ώστε ανακουφίζει από στομαχική διαταραχή, ναυτία, μετεωρισμό και κοιλιακό πόνο. Το φλαβονοειδές σιλιμαρίνη παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και έχει εξετασθεί για τυχόν προστατευτική δράση από καρκίνους. Η σιλιμαρίνη θεωρείται, επίσης, ότι μπορεί να αναγεννήσει τον ηπατικό ιστό, για αυτό και η αγκινάρα αποτελεί καλή διατροφική επιλογή ειδικά για άτομα που πίνουν αλκοόλ.
Ο χαλκός συμμετέχει στη μεταφορά σιδήρου στους ιστούς (οι αγκινάρες περιέχουν και σίδηρο) και το μεταβολισμό κάποιων νευροδιαβιβαστών, ενώ εμπλέκεται και στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού απαραίτητων για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων. Επίσης, ο χαλκός, αλλά και το μαγγάνιο, αποτελούν συνένζυμα αντιοξειδωτικών ενζύμων του οργανισμού.
Οι αγκινάρες περιέχουν, επίσης, σημαντικά ποσά φυλλικού οξέος και βιταμίνης Β 6 . Τα δύο αυτά συστατικά μειώνουν την παραγωγή της ομοκυστεΐνης, ενός μεταβολικού παραπροϊόντος που μπορεί να είναι επικίνδυνο τόσο για την υγεία των οστών όσο και για την εμφάνιση αθηροσκλύρηνσης. Οι βιταμίνες Β 1 , Β 2 , Β 3 και Β 6 αποτελούν βασικά συστατικά του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων, των τριών, δηλαδή, βασικών πηγών ενέργειας.
Οι αγκινάρες μέσω του μαγνησίου και του καλίου μπορεί να συνεισφέρουν στη μείωση της υπέρτασης και μέσω της βιταμίνης C στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών.
Η αγκινάρα χρησιμοποιείται και ως αρωματικό σε μερικά αλκοολούχα ποτά. Η πικρότητα που έχει θεωρείται ότι προάγει την καλή πέψη, ενεργοποιώντας την έκκριση πεπτικών χυμών του οργανισμού. Για αυτό, μπορείτε να δοκιμάσετε να πιείτε ένα απεριτίφ που περιέχει αγκινάρα πριν από το γεύμα σας.

Πηγή: www.barbastathis.com

Τι τρώμε; Σύκα

(1 μέτριο σύκο = 68 θερμίδες)

Λευκά, μαύρα ή δίχρωμα, τα σύκα είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β και C, καθώς και σε ασβέστιο, κάλιο, φώσφορο, μαγνήσιο, σίδηρος, αντιοξειδωτικά, ινώδεις ουσίες . Η περιεκτικότητά τους σε σάκχαρα τα κάνει επίσης ιδιαίτερα θρεπτικά αλλά και παχυντικά. Είναι ιδανικά για την καταπολέμηση της κολίτιδας και της δυσκοιλιότητας (κυρίως όταν τρώγονται το πρωί, με άδειο στομάχι), συμμετέχουν ουσιαστικά στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου (λόγω του καλίου, της βιταμίνης Β6 και των ινωδών ουσιών τους) και μειώνουν τη χοληστερόλη και επομένως τον κίνδυνο καρδιακών νοσημάτων.
Είναι απαραίτητα για τους ηλικιωμένους, προκειμένου να προλάβουν ασθένειες ή παθήσεις όπως η υψηλή πίεση, δυσλειτουργίες πέψης, αναιμίες κλπ.
Γυναίκες σε εγκυμοσύνη, σε ηλικία εμμηνοροής, άνθρωποι που δεν καταναλώνουν κόκκινο κρέας, αθλητές, εργαζόμενοι που χρειάζονται καθημερινά μεγάλες ποσότητες σωματικής ή και πνευματικής ενέργειας λόγω του είδους εργασίας που ασκούν, τρεφόμενοι άμεσα ή έμμεσα με αποξηραμένα φρούτα λαμβάνουν απαραίτητα στοιχεία που χρειάζεται ο οργανισμός τους
* Πρέπει να τρώγονται ώριμα, αλλιώς το γάλα που περιέχουν τα άγουρα σύκα δημιουργεί ερεθισμούς στο στομάχι αλλά και στο δέρμα.
Πηγή: www.doratisfisis.gr
Τα σύκα ήρθαν στην Ελλάδα από τις θερμές χώρες της Ασίας, το 700 - 800 π.Χ. Υπήρχαν όμως ήδη στην Κρήτη, ίσως και από το 1600 π.Χ. Στο βιβλίο των Kριτών υπάρχει μια αναφορά στη συκιά: όταν τα υπόλοιπα δέντρα τής ζήτησαν να γίνει βασίλισσά τους, εκείνη αρνήθηκε γιατί δεν ήθελε να αφήσει τον καρπό της για να κυβερνήσει τα δέντρα. Oλο το χρόνο τα απολαμβάνουμε μεταποιημένα ως αποξηραμένα σκέτα ή μαζί με ξηρούς καρπούς (αμύγδαλα, καρύδια), συκομαΐδα (είδος τάρτας που φτιάχνουν κυρίως στην Kέρκυρα με ξερά σύκα, ούζο και μαύρο πιπέρι), μαρμελάδα και εξαιρετικό γλυκό του κουταλιού.
Πηγή: H ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΙ

Τι τρώμε; Μελιτζάνες

Η μελιτζάνα (μαγειρεμένη) αποτελεί πολύ καλή πηγή διαιτητικών ινών, (θειαμίνη),χαλκού, βιταμίνης Β 1 βιταμίνης Β 6 (πυριδοξίνη) και καλή πηγή βιταμίνης νιασίνης (Β 3 ), μαγγανίου, μαγνησίου, καλίου και φυλλικού οξέος. Στην ωμή μελιτζάνα οι ποσότητες καλίου, μαγγανίου και φυλλικού οξέος είναι μέχρι και διπλάσιες. 1 φλ (~100 γρ.) κομμένης και βρασμένης φρέσκιας μελιτζάνας αποδίδει περίπου 10% των ημερήσιων αναγκών σε διαιτητικές ίνες, περίπου 6-7% σε χαλκό και βιταμίνες Β 1 και Β 6 , 5% σε μαγγάνιο, 4% σε νιασίνη, 3,5% σε φυλλικό οξύ και 3% σε μαγνήσιο και κάλιο.
Η έρευνα γύρω από τη μελιτζάνα έχει επικεντρωθεί σε ένα φλαβονοειδές που βρίσκεται στη φλοίδα της μελιτζάνας, τη νασουνίνη. Η ουσία αυτή δρα ως αντιοξειδωτικό, μόριο δηλαδή που εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες, προστατεύοντας μόρια και ιστούς από τις πιθανές βλάβες που αυτές προκαλούν.
Επίσης, η νασουνίνη έχει την ικανότητα να δεσμεύει το σίδηρο (μελέτη δημοσιευμένη στο επιστημονικό περιοδικό Research Communications in Molecular Pathology and Pharmacology το 1998), ο οποίος όταν υπερβαίνει τα φυσιολογικά όρια μπορεί να προκαλέσει την παραγωγή ελευθέρων ριζών, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα ή και καρκινογενέσεις. Η δράση της μελιτζάνας σε αυτό το επίπεδο ίσως είναι ευεργετική για τους άνδρες και τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, οι οποίες, μη αποβάλλοντας πια το σίδηρο μέσω της εμμηνορρυσίας, έχουν αυξημένη πιθανότητα συσσώρευσής του. Η δέσμευση του σιδήρου σε αυτές τις περιπτώσεις μειώνει την παραγωγή ελευθέρων ριζών, προσφέροντας προστασία από καταστάσεις που τις εμπλέκουν, όπως η οξείδωση της χοληστερόλης, η κυτταρική βλάβη που μπορεί να προάγει την καρκινογένεση και η που απαντάται στη βλάβη στις αρθρώσειςρευματοειδή αρθρίτιδα.
Όσες ποικιλίες μελιτζάνας έχουν εξετασθεί, έχουν βρεθεί πλούσιες σε φαινολικά συστατικά (έχουν απομονωθεί 14 διαφορετικά), με κυριότερο το χλωρογενικό οξύ. Η ουσία αυτή είναι πολύ ισχυρό αντιοξειδωτικό και της έχουν αποδοθεί αντικαρκινικές, αντιμικροβιακές και αντιχοληστερολαιμικές ιδιότητες. Επίσης, έχει βρεθεί ότι μειώνει το οξειδωτικό στρες σε κύτταρα του νευρικού συστήματος.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να προσέχω όταν καταναλώνω μελιτζάνα; Η μελιτζάνα ανήκει στο μικρό αριθμό τροφίμων που περιέχουν οξαλικά οξέα, ουσίες που βρίσκονται φυσιολογικά σε φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς. Όταν τα οξαλικά οξέα συγκεντρωθούν σε μεγάλες ποσότητες στα υγρά του οργανισμού, κρυσταλλοποιούνται και προκαλούν διαταραχές στην υγεία. Για αυτό, άτομα με προβλήματα στους νεφρούς ή τη χοληδόχο κύστη ίσως θέλουν να αποφύγουν την κατανάλωση μαϊντανού, όπως και άτομα που θέλουν να αυξήσουν την πρόσληψη ασβεστίου, επειδή τα οξαλικά μειώνουν την απορρόφησή του.

Τι τρώμε; Φακές

Οι φακές μαζί με τα φασόλια, τα λουβιά, τα ρεβίθια, τα κουκιά και τη λουβάνα ανήκουν στην ομάδα των οσπρίων, που είναι μια θρεπτική και νόστιμη τροφή.Καλό είναι να τα τρώμε δύο με τρεις φορές την εβδομάδα.
Οι φακές είναι πλούσιες σε πρωτεΐνες που ενισχύουν την ενέργεια του οργανισμού, με υψηλή περιεκτικότητα ινών και χαμηλή σε λιπαρές πρωτεΐνες εν αντιθέση με το κρέας. . Περιέχουν σημαντικές ποσότητες ιχνοστοιχείων απαραίτητων για την άμυνα του οργανισμού. Είναι καλή πηγή φυλλικού οξέος και σιδήρου . Ο σίδηρος μάλιστα που περιέχουν οι φακές απορροφάται σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από τον οργανισμό σε σχέση με το σίδηρο που υπάρχει π.χ. στο σπανάκι ή στον αρακά . Είναι επίσης καλή πηγή ψευδαργύρου και βιταμίνης Ε , που δρουν ως αντιοξειδωτικά . Κάθε φορά όταν τρώτε φακές , φροντίστε μετά να πίνετε μία φυσική πορτοκαλάδα , γιατί η βιταμίνη C που περιέχουν βοηθά στην καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου . Τρώγοντας φακιές με τυρί , το μεγαλύτερο μέρος της χοληστερίνης του τυριού θα δεσμευτεί από τις φυτικές ίνες του οσπρίου. Εν πρέπει όμως να γίνεται κατάχρησή τους, επειδή προκαλούν βλάβες στους οφθαλμούς.
Και απο www.iatronet.gr :
*Οι φακές είναι πλούσιες σε διάφορες βιταμίνες, αλλά κυρίως σε αυτές του συμπλέγματος Β. Το φυλλικό οξύ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι βιταμίνες που περιέχονται στις φακές, έχουν συνδεθεί με την πρόληψη διαφόρων μορφών καρκίνου και διαφόρων δυσλειτουργιών του γαστρεντερικού συστήματος.
Οι φακές, λόγω του χαμηλού τους γλυκαιμικού δείκτη ενδείκνυνται στην πρόληψη σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ, ενώ λόγω της χαμηλής περιεκτικότητάς τους σε νάτριο αποτελούν ιδανική τροφή για ασθενείς με αρτηριακή υπερταση.
! Από την άλλη, πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωσή τους από άτομα με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και ουρική αρθρίτιδα.

Συνταγές με φακές:

Ανατολίτικη σαλάτα ζεστής φακής