Τι τρώμε; Μάραθος

Ο μάραθος είνια πολύ γνωστό και πολύ ευεργετικό για το οργανισμό μας βότανο. Το όνομα του Δήμου Μαραθώνα προέρχεται από αυτό το βότανο μήπως επειδή μπορόυμε να το βρούμε παντού σε αυτή περιοχή.

Οι Αρχαίοι Έλληνες το έλεγαν “μάραθρον” και το θεωρούσαν σύμβολο επιτυχίας. Στην ελληνική μυφολογία το φυτό συνδέθηκε με το Διόνυσο, το θεό των εορτών και του κράσιου. Λέγεται επίσης ότι η νοημοσύνη ήρθε από τους θεούς στούς ανθρώπους μέσα από ένα στέλεχος μάραθου που θεωρήθηκε ότι έχει και μαγικές ιδιότητες. Κατά το Μεσαίωνα το βότανο αυτό το τοποθετούσαν πάνω από την πόρτα, για να αποκρούει τα κακά πνεύματα. Επιπλέον, οι σπόροι των φυτών χρησιμοποιούνται για να μπλοκάρουν την κλειδαρότρυπα και να κρατήσουν τα φαντάσματα από την είσοδο των σπιτιών.

Ο Μάραθος περιέχει πολλά μέταλλα και βιταμίνες: βιταμίνη C, φυτικές ίνες, μαγγάνιο, potasium, μαγνήσιο, ασβέστιο, σίδηρο, βιταμίνη Β3 κλπ. Η βιταμίνη C από το βόλβο του φυτού είναι αντιβακτερικό και πολύ χρήσιμη για το ανοσοποητικό σύστημα.

Επιπλέον, η ρίζα του μάραθού είναι μια σημαντική πηγή ινών που συμβάλλουν στη μείωση της χοληστερόλης, επίσης οι ίνες από αυτό το βότανο μπορούν να αποτρέψουν τον καρκίνο του εντέρου, λόγω του γεγονότος ότι μπορούν να εξουδετερώσουν τις τοξίνες και τις καρκινικές ουσίες από τα έντερα. Τα στελέχη του είναι πλούσια σε potasium, ένα βασικό μεταλλικό στοιχείο που βοηθά στη μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης η οποία προκαλεί την καρδιακή προσβολή.

Ο Μάραθος μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία για μελανιές, την κυτταρίτιδα, την παχυσαρκία, την κατακράτηαη υγρών, την εξάλειψη των τοξινών από το σώμα, τη δυοσμία του στόματος. Βοηθά ακόμα στην εξάλειψη του κοινού κρυολογήματος και στο να μειώνει τις περιόδους του βήχα. Ο ατμός που προκύπτει από το βράσιμο του μάραθου (φύλλα σε νερό) μειώνει το άσθμα και την βρογχίτιδα.

Τα μείγματα και αφεψήματα από ξυρούς σπόρους μάραθου βοηθούν στην εξάλειψη των στομαχόπονων και στην τόνωση της πέψης. Για τα παιδάκια μαζί με λίγο χαμομήλι βοηθά πολύ στη δυσκοιλιότητα και είναι μια καλή λύση κατά των εντερικών σκουληκιών. Το μείγμα του μάραθου χρησιμοποιείται για να εντείνει την όραση και ανακουφίσει τους ερεθισμούς στα μάτια.

Μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε σαν μυρωδικό στην μαγειρική και σαν έγχυμα (ζεστό) βράζοντας νερό και αφήνοντας το (είτε σπόρους λίγο θρυμματισμένους είτε τα στέλεχη του η και τα δύο μαζί) για 10 λεπτά να βγάλει τις ουσίες του.

Προσοχή!

Να μην καταναλωνεται σε μεγάλες ποσότητες από εγκύους.

Τι τρώμε; Κουκιά

Τα κουκιά ήταν βασική τροφή των αρχαίων, από την εποχή της ακμής της Αιγύπτου. Είναι ένα από τα αρχαιότερα όσπρια, με καλλιέργεια που χρονολογείται 5000 περίπου χρόνια πριν. Ήταν το μοναδικό “φασόλι” της Μεσόγείου, μια και όλα άλλα είδη φασολιών μας ήρθαν από την Αμερική, με τον Κολόμβο. Σύμφωνα με το φυλόοφο Πορφύριο, κάποτε οι Πυθαγόρειοι έθαψαν ένα τσουκάλι με κουκιά, κι όταν το ξέθαψαν, τα κουκιά είχαν πάρει το σχήμα γυναικείου γεννητικού οργάνου.Ο φυλόοφος Πυφαγόρος και οι οπαδοί του, που ήταν οι πρώτοι συνειδητοί χορτοφάγοι της αρχαιότητας, αρνιούνταν να φάνε και κουκιά. Άλλοι λέγαν ότι οι ρύζες του φυτού φτάνουν μέχρι τον Κάτω Κόμο και επικοινωνούν με τους νεκρούς. Την Ιταλία, ακόμα και σήμερα, φτιάχνουν fava de morti (κουκιά για τους νεκρούς) το Ψυχοσάββατα, όπως την Ελλάδα κάνουν κόλλυβα.
Η φάβα στην πρωταρχική της μορφή γινόταν και την Ελλάδα με ξερά κουκιά. Πολύ ατγότερα επικράτησε η πιο εύκολη εκδοχή της κίτρινης αποφλοιωμένης φακής, που εξακολουθήσαμε να αποκαλούμε “φάβα”.
Τα πράσινα τρυφερά κουκιά παραδοσιακά τα μαγειρευόυμε στην αρχή της άνοιξης, όπως τα φασολάκια – με κρεμμύδι, μάραθο και λεμόνι, συχνά μαζί με αγκινάρες.
Τα κουκιά έχουν υψηλές συγκεντρώσεις ενός αμινοξέος που λειτουργεί ως νευροδιαβιβαστής στον εγκέφαλο. Είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, που χρειάζεται το σώμα ώστε να διευκολυνθεί η κίνηση των τροφών, στο πεπτικό σύστημα και σε φωσφόρο, το οποίο είναι απαραίτητο για το σχηματισμό υγιών οστών και δοντιών. Επιπλέον, βοηθά το σώμα χρησιμοποιήσει τις βιταμίνες. Η μεγάλη ποσότητα καλίου που περιέχεται στα κουκιά βοηθάει στη διατήρηση της πίεσης του αίματος και στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας. Είναι πλούσια σε Βιταμίνη Α απαραίτητη για τη διατήρηση ενός υγιούς δέρματος και αναγκαία για την καλή όραση και την ανάπτυξη των οστών και σε θειαμίνη, η οποία παίζει ουσιαστικό ρόλο στη διατήρηση της λειτουργίας των νεύρων.

Τι τρωμε; Αρακας

Αρκετοί αποφεύγουμε τον αρακά εξαιτίας της σχετικά υψηλής θερμιδικής του αξίας. Μάλλον όμως αγνοούμε ότι μπορεί να προστατέψει τα κύτταρά μας από τη φθορά του χρόνου. Είναι μια από τις καλύτερες πηγές πρωτεϊνών και υδατανθράκων ενώ περιέχει κάλιο, φώσφορο (σημαντικό για την καλή λειτουργία της καρδιάς και του νευρικού συστήματος), καροτίνη (προστατεύει από τις ελεύθερες ρίζες) και φυτικές ίνες απαραίτητες για την ομαλή λειτουργία του εντέρου. Ο αρακάς περιέχει επίσης βιταμίνες του συμπλέγματος Β και βιταμίνη C, σίδηρο, ασβέστιο, μαγνήσιο αλλά και αντιοξειδωτικές φλαβόνες, που προστατεύουν τα κύτταρα από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία, καταπολεμούν τις φλεγμονές, ελαττώνουν τον κίνδυνο θρομβώσεων και βοηθούν στην εξουδετέρωση ιών και καρκινογόνων ουσιών.
*Ο αρακάς όταν είναι φρέσκος πρέπει να καταναλώνεται μέσα σε 24 ώρες από τη συγκομιδή του, διαφορετικά χάνει το 20% των θρεπτικών συστατικών του. Γι’ αυτό είναι καλύτερα να προτιμάμε τον κατεψυγμένο, ο οποίος ψύχεται μέσα σε 3-4 ώρες μετά τη συγκομιδή.
*Η κατανάλωση αρακά συστήνεται ιδιαίτερα σε άτομα με αυξημένη αρτηριακή πίεση και υψηλά επίπεδα χοληστερόλης αλλά και σε αυτούς που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα.
*Τα λαδερά φαγητά όπως ο αρακάς αν τα συνοδέψετε με λίγη φέτα αποτελούν ένα ισορροπημένο γεύμα.
*Για ακόμη καλύτερη απορρόφηση των συστατικών του αρακά από τον οργανισμό μας μπορούμε να προσθέτουμε κατά το μαγείρεμα μυρωδικά πλούσια σε αντιοξειδωτικά όπως άνηθο, μαϊντανό, φρέσκο κρεμμυδάκι ή λίγο λεμόνι στο σερβίρισμα.
Αντενδείξεις
Ο αρακάς έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, κάλιο και φώσφορο, γι’ αυτό δεν συνιστάται σε νεφροπαθείς και διαβητικούς αλλά και σε όλους όσοι έχουν ανεβασμένα επίπεδα ουρικού οξέος.

Πηγή www.myworld.gr

*Ο χυμός του αρακά βοηθά τη μεμβράνη του εντέρου.

Τι τρώμε: Λεμόνι

*Ο χυμός του λεμονιού περιέχει βιταμίνη C, σάκχαρα, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και μεταλλικά άλατα (κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και πυρίτιο) ενώ η φλούδα του αναζωογονητικό αιθέριο έλαιο. Επίσης, το λεμόνι είναι πλούσιο σε φλαβόνες, αντιοξειδωτικές ουσίες πολύτιμες στη θεραπευτική. Το λεμόνι είναι εξαιρετικό αντιβακτηριακό, απολυμαντικό, στυπτικό και αντισηπτικό, θεωρείται πως βοηθάει στον έλεγχο του ουρικού οξέος, εμποδίζει τη θρόμβωση των αρτηριών και των φλεβών και τη συσσώρευση αλάτων.

*Ο χυμός του λεμονιού συστήνεται σε όλες τις προληπτικές και θεραπευτικές αγωγές των λοιμώξεων του αναπνευστικού, αλλά και για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος, βοηθώντας την αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων.

*Εάν οι συνέπειες ενός βραδινού ξεφαντώματος αργούν να... αποχωρήσουν, ένας πικρός καφές με το χυμό μισού λεμονιού είναι πραγματική πανάκεια για το στομάχι. Όσο για το ταλαιπωρημένο από διατροφικές καταχρήσεις στομάχι, αρκεί να στύψετε μισό λεμόνι σε ένα ποτήρι νερό, στο οποίο θα έχετε διαλύσει και λίγη σόδα, πίνοντας το ενώ αφρίζει.

*Αν αντιμετωπίζετε δυσπεψία πιείτε ένα ποτήρι νερό στο οποίο θα έχετε ρίξει μερικές σταγόνες λεμόνι: θα νιώσετε αμέσως ανακούφιση... Καλό είναι να αποφεύγετε να συνδυάζετε λεμόνι με αμυλούχες τροφές (πατάτες, μακαρόνια), γιατί ο συνδυασμός στα ευαίσθητα στομάχια προκαλεί συνήθως δυσπεψία.

*Πολύ αποτελεσματικό είναι το λεμόνι για το κυκλοφορικό σύστημα και κυρίως για την καταπολέμηση της υψηλής πίεσης, συνιστάται επίσης σε δίαιτες κατά της χοληστερίνης και της αρτηριοσκλήρυνσης.

*Είναι ένα πολύ καλό αντιπηκτικό αίματος, που μειώνει τις θρομβώσεις. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία , των κιρσών καθώς και για την πρόληψη και τη θεραπεία .

*Το λεμόνι είναι ισχυρό βακτηριοκτόνο. Χρησιμοποιείτε λοιπόν το χυμό του στα ωμά θαλασσινά (καταστρέφει το 92%των βακτηριδίων που περιέχουν). Επίσης, καλό είναι να ρίχνετε αρκετό λεμόνι στις κονσέρβες, καθώς και στο σιτεμένο κρέας. Ακόμα, μην ξεχνάτε ότι ο χυμός του λεμονιού θεωρείται το καλύτερο αντίδοτο στις τροφικές δηλητηριάσεις

*Επιπλέον, χάρη στη βιταμίνη C που περιέχει, παρουσιάζει και αντιοξειδωτική δράση προστατεύοντας την υγεία και την ομορφιά μας. Επίσης, ο χυμός του λεμονιού καθαρίζει και λευκαίνει το δέρμα ενώ βοηθάει να κλείσουν οι ανοιχτοί πόροι και επίσης στην εξάλειψη των φακίδων।

* Πολύ συχνα χρησιμοποιείται στα καλλυντικά। Για παράδειγμα - μάσκα προσώπου σπιτική

* Το σκληρό δέρμα (σε αγκώνες, γόνατα και φτέρνες! θα γίνει πιο απαλό αν το τρίβετε καθημερινά με λεμόνι.

* Μερικές ροδέλες λεμονιού στο νερό της μπανιέρας, εξουδετερώνουν το ασβέστιο και χαρίζουν στην επιδερμίδα υπέροχη λάμψη.

* Λίγες σταγόνες λεμόνι σε ένα βαμβάκι, σφίγγουν τους πόρους του λιπαρού δέρματος.

* Αλείψτε τα σκασμένα χέρια με ένα μείγμα από 1 κουτ. γλ. χυμό λεμονιού και λίγες σταγόνες γλυκερίνης.
* Εάν τα νύχια σας είναι εύθραυστα, να τους κάνετε μασάζ κάθε βράδυ με μείγμα λεμονιού και ελαιόλαδου (μισό, μισό).
* Μετά τη χαλάουα, απλώστε στις γάμπες μερικές σταγόνες λεμόνι. Η επιδερμίδα σας θα γίνει απαλή.

* Εντριβές με λεμόνι στο τριχωτό του κεφαλιού δυναμώνουν τα μαλλιά, ενώ ο χυμός μισού λεμονιού στο ξέβγαλμα τους δίνει ξεχωριστή λάμψη.

*Το λεμόνι, επειδή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα (αυξάνοντας τα λευκά αιμοσφαίρια) θεωρείται και άριστο αιμοστατικό. Για παράδειγμα, μετά την εξαγωγή κάποιου δοντιού, μερικές σταγόνες λεμόνι επάνω στο σημείο της πληγής βοηθούν στην επούλωση. Ακόμα, το ίδιο θετικό αποτέλεσμα έχει ο χυμός του λεμονιού και σε ρινορραγίες: ποτίζετε με μερικές σταγόνες λεμονιού ένα βαμβάκι, το οποίο τοποθετείτε μέσα στο ρουθούνι. Επίσης, οι γαργάρες με χυμό λεμονιού κάνουν πολύ καλό σε ευαίσθητα ούλα, αλλά και στις άφθες του στόματος.

*Η περιεκτικότητα σε βιταμίνη C (50 ml ανά 100 γρ.) κάνει το λεμόνι ιδανικό για την αντιμετώπιση των βλαβερών αποτελεσμάτων του καπνίσματος.

*Άρτυμα, βότανο και καλλυντικό, με εφαρμογές καθημερινής πρακτικής, από το ξέβγαλμα του μεταξιού ως το γυάλισμα του χαλκού... Στην κουζίνα, άλλωστε, χρησιμοποιείται ακόμη για να μη μαυρίζουν τα κομμένα φρούτα και λαχανικά ή για να ξεμυρίσουν τα χέρια από τα ψάρια. Και φυσικά το λεμόνι προστίθεται σε σαλάτες, ψητά, βραστά ή τηγανητά φαγητά.

Πηγή: http://kosmos.pblogs.gr