Τι πίνουμε; Λουίζα

Προσθήκη λεζάντας

Το βότανο της Λουίζα, με το λατινικό όνομα «Lippia citriodora» ανήκει στην οικογένεια των Verbenaceae (που περιλαμβάνει περίπου 250 είδη) και κατάγεται από την Αμερική. Σήμερα όμως τη θεωρούμε πλέον και δικό μας φυτό και την αναφέρουμε εκτός από τα επιστημονικά της ονόματα Λιππία η κιτρίοσμος και λεμονόχορτο, λόγω της λεμονάτης μυρωδιάς των ανθών και των φύλλων της, αλλά στην Κρήτη που της έχουν ιδιαίτερη αδυναμία θα ακούσετε να την αποκαλούν και γοργογιάννη.
Χρησιμοποιείται με πολλούς τρόπους, ως αφέψημα ή λάδι, αφού τόσο τα άνθη, όσο και τα φύλλα της είναι ιδιαίτερα ευεργετικά για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Σε τι βοηθά;
*Για τα νοσήματα του στομάχου και του πεπτικού συστήματος το αφέψημά της είναι ευεργετικό και βοηθάει, όταν υποφέρουμε από δυσπεψία, μετεωρισμό, νευραλγίες και κολικούς του στομάχου και των εντέρων.
*Σταματά τη διάρροια και την αιμορραγία
*Βοηθά στο αδυνάτισμα και στην εξαφάνιση της κυτταρίτιδας και στην αποβολή των περιττών υγρών. *Είναι αποτελεσματικό τονωτικό, αλλά ταυτόχρονα και καταπραϋντικό.
*Είναι αντιπυρετικό.
*Είναι διουρητικό και συνίσταται σε περιπτώσεις νεφρολιθιάσεων.
*Βοηθάει στην αποτοξίνωση του οργανισμού.
*Ανακουφίζει από τις ημικρανίες.
*Καταπολεμά την κακοσμία του στόματος.
*Το ζεστό έγχυμα της λουίζας είναι φημισμένο για της αφροδισιακές του ιδιότητες.
*Χρησιμοποιήστε το έγχυμα του βοτάνου, για να πλύνετε και να καθαρίσετε το πρόσωπό σας.
*Το έλαιό της βοηθά τις πληγές να επουλωθούν.
* Ευεργετικό με καταπλάσματα στους νευρικούς πόνους και νευρικές κεφαλαλγίες, καθώς και στους πόνους των αυτιών.
*Το αιθέριο έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιία, ζαχαροπλαστική, ποτοποιία κ.λ.π.
Δίαιτα
Οι ευεργετικές ιδιότητες της λουίζας βοηθούν στην αποτοξίνωση και την αποβολή των περιττών υγρών από τον οργανισμό αλλά και την καύση της κυτταρίτιδας. Είναι από τα πιο διάσημα βότανα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. H συχνή χρήση της βοηθά στην αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού, στη ρύθμιση της όρεξης και στη διούρηση - γι’ αυτό και είναι μια καλή επιλογή για όσους ταλαιπωρούνται από κατακράτηση υγρών. Ακόμα, βοηθάει σημαντικά στη σύσφιξη του δέρματος. Επιλέξτε να πίνετε ένα φλιτζάνι αφέψημα περίπου 20 λεπτά πριν τα γεύματά σας. Προσπαθήστε να το τηρήσετε για 1-2 μήνες, κάντε ένα διάλειμμα 2 εβδομάδων και συνεχίστε ανάλογα με τα κιλά που θέλετε να χάσετε. Αν θέλετε, μπορείτε να το χρησιμοποιείτε και ως κομπρέσα.

Οδηγίες Προετοιμασίας Έγχυμα : Aφού βράσει το νερό στο μπρίκι, το αποσύρετε από τη φωτιά, προσθέτετε τη συνιστώμενη δόση του βοτάνου και το αφήνετε σκεπασμένο για 5 λεπτά. Tο σουρώνετε και το πίνετε.
Aφέψημα : Tο αφέψημα ενδείκνυται για τα σκληρά φύλλα και τις ρίζες των βοτάνων. Στην περίπτωση αυτή, βράζετε το βότανο μαζί με το νερό για 5 λεπτά, το σουρώνετε και το πίνετε.

Αρωματική πρόταση
 Συστατικά 5-6 φύλλα λουίζας 1 1/2 κουταλιά του γλυκού λεβάντα 1 κούπα φυσικό μεταλλικό νερό 1 κουταλιά του γλυκού μέλι
Οδηγίες Βράστε το φυσικό μεταλλικό νερό στους απαιτούμενους βαθμούς (100° Κελσίου ) και κατόπιν ρίξτε τα φύλλα λουίζας και τα άνθη λεβάντας. Αφήστε τα να βγάλουν το άρωμα τους για 4-5 λεπτά και, αφού το σουρώσετε και το σερβίρετε στην αγαπημένη σας κούπα, προσθέστε το μέλι. Χαλαρώστε και απολαύστε το.
 Λίγα μυστικά ακόμα Μπορείτε ακόμα να φτιάξετε το ρόφημα του ενός λίτρου και να το βάλετε στο ψυγείο. Έτσι θα απολαύσετε το χαλαρωτικό ποτό σας παγωμένο ακόμα και στο γραφείο σας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Φτιάξτε παγάκια από το ρόφημα που ετοιμάζετε και όχι από νερό, καθώς έτσι θα διατηρήσετε τη γεύση του ποτού σας αναλλοίωτη.
Πηγή: tsai.gr
Προσοχή! Συστήνεται να αποφεύγεται η χρήση της από όσους πάσχουν από υπόταση, επειδή είναι διουρητική και μειώνει την πίεση.
Συνταγές με την Λουζα:

Ζελέ πορτοκάλι με Campari και λουίζα

Τι τρώμε; Μαστίχα

Οι πρoτες αναφορές γύρω από το μαστιχόδενδρο και τη μαστίχα Χίου εντοπίζονται στην αρχαιότητα και ουσιαστικά προέρχονται από τον Ηρόδοτο (484-420 π.Χ.), ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι στην αρχαία Ελλάδα μασούσαν το αποξηραμένο ρητινώδες υγρό που ρέει από το φλοιό του μαστιχόδενδρου.
Λόγω της ισχυρής αντιφλεγμωνόδους δράσης του ελεανολικού και ολεανολικού οξέος (3-οξοτριτερπένιο), η μαστίχα δρα επουλωτικά λύοντας τις φλεγμονές συγκεκριμένων οργάνων ξεκινώντας από περιοδοντίτιδες, οισοφαγίτιδες, γαστρίτιδες, δωδεκαδακτυλικό έλκος μέχρι τις κολίτιδες και τις αιμορροΐδες. Επίσης αποτρέπει τη στασιμότητα στις περιοχές αυτές εμποδίζοντας την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως δυσπεψία ή τυμπανισμό. Επιπρόσθετα, η πέψη διευκολύνεται από την αντανακλαστική έκκριση σιέλου και γαστρικού υγρού κατά το μάσημα της μαστίχας. Είναι γεγονός πως η μαστίχα χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για την αποσκλήρυνση όγκων στον πρωκτό, στο στήθος, στο ήπαρ, στις παρωτίδες, στη σπλήνα, στο στομάχι, στο έντερο και στον οισοφάγο, ακόμα και για διάρροιες των παιδιών. Επιπρόσθετα, θεωρείται αναλγητικό, αντιβηχικό, ορεξιογόνο, αφροδισιακό, στυπτικό, ερυθροποιητικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό και αιμοστατικό.

Η μαστίχα μνημονεύεται ως το παραδοσιακό αντίδοτο έναντι αποστημάτων, ακμής, καρκίνου, έλκους και καρκινωμάτων, κακοήθους φλύκταινας, καρδιοδυνίας, κονδυλώματος, ατονίας, ουλίτιδας, δυσοσμίας του στόματος, λευκόρροιας, μαστίτιδας, φυμάτων και αθηροσκλήρωσης. 

 Πρόσφατες μελέτες ιατρών του πανεπιστημίου του Νόττιγχαμ αναφέρουν ότι ακόμα και σε ελάχιστες δόσεις (1 mg ημέρα για 2 εβδομάδες), η μαστίχα μπορεί να θεραπεύσει το πεπτικό έλκος για το οποίο ευθύνεται το βακτήριο Helicobacter Pylori, λόγω της αντιμικροβιακής της δράσης, ενώ σημαντική είναι και η επίδρασή της στη λειτουργία του ήπατος, καθώς ενεργοποιεί την αποτοξινωτική του δραστηριότητα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, απορροφάται η χοληστερόλη, της οποίας η συγκέντρωση στο αίμα μειώνεται, με συνέπεια την ελάττωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων. Ακόμα, αναφέρονται και διουρητικές ιδιότητες, ενώ σημαντική είναι και η αναστολή της σύνθεσης λευκοτριενίων από τη δράση της μαστίχας. Άλλη σύγχρονη επιστημονική έρευνα που οδήγησε στην απομόνωση και ταυτοποίηση του ουρσολικού και ολεανολικού οξέος, αποκάλυψε και επιβεβαίωσε ότι πολλές από τις φαρμακευτικές δράσεις της μαστίχας, όπως η αντικαρκινική, ηπατοπροστατευτική, αντιφλεγμονώδης, αντιελκώδης, αντιμικροβιακή (έναντι πλήθους παθογόνων μικροοργανισμών όπως σταφυλόκοκκων και σαλμονέλας).
H μαστίχα χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική ως πρόσθετη ύλη στην παρασκευή μεγάλου αριθμού γλυκών, ζαχαρωτών και αρωματικών αρτοσκευασμάτων, ενώ στη μαγειρική προσδίδει διακριτικό άρωμα στο κρέας, το τυρί ή και ως μπαχαρικό. Στην ποτοποιία, χρησιμεύει στην παρασκευή λικέρ και ούζου, καθώς με την προσθήκη μαστίχας το ποτό αποκτά το άρωμά της και περιορίζεται η βλαπτική δράση της αλκοόλης. Τέλος, η μαστίχα αποτελεί ιδανικό συντηρητικό τροφίμων, καθώς εμποδίζει την ανάπτυξη βλαβερών μικροοργανισμών σε αυτά, όπως Salmonella enteritidis, Staphylococcus aureus, Pseudomonas fragi, Candida albicans κ.α..

Τι τρωμε; Κανελλα

Η κανέλλα -«γλυκιά και πικρή, όπως όλες οι γυναίκες»!

* Κανέλλα ονομάζεται το μπαχαρικό, αλλά και το φυτό Cinnamomum verum ή αλλιώς Cinnamomum zeylanicum από τη φλούδα του οποίου παράγεται. Το σημερινό όνομα της κανέλλας στα ελληνικά προέρχεται από το γαλλικό όρο cannelle. Η αρχαία ελληνική λέξη για την κανέλλα ήταν κιννάμωμον (φοινικικής προέλευσης) από το οποίο προέρχεται η λέξη cinnamon στα αγγλικά και σε άλλες γλώσσες.
Πηγή: www.el.wikipedia.com

* Η κανέλα χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις ατονίας και ανακουφίζει τους καταπονημένους μυς. Είναι καλή πηγή μαγνησίου και σιδήρου, αν και συνήθως η ποσότητα που χρησιμοποιούμε στα πιάτα μας δεν είναι επαρκής. Είναι θερμαντική, εφιδρωτική, βελτιώνει τη λειτουργία των νεφρών και θεωρείται ιδανική για την αντιμετώπιση της δυσπεψίας, των κολικών και της διάρροιας. O αποξηραμένος φλοιός της, όταν γίνει έγχυμα ή αφέψημα, βοηθάει στην αντιμετώπιση του κρυολογήματος και της γρίπης, ενώ η σκόνη μπαίνει σε πληγές και τσιμπήματα, επειδή έχει αντισηπτική και επουλωτική δράση. Όταν τη βάζουμε στα φαγητά, αυξάνει το χρόνο συντήρησής τους. Τη βρίσκουμε επίσης στις περισσότερες αφροδισιακές συνταγές, επειδή ανεβάζει τη θερμοκρασία και τονώνει την κυκλοφορία του αίματος. Στα ιπποκρατικά κείμενα η κανέλα (κιννάμωμον) προτείνεται για την αντιμετώπιση γυναικολογικών παθήσεων και άλλα ενώ λαοί της Ανατολής θεωρούσαν ότι είναι η θεραπεία της ανδρικής ανικανότητας.
Πηγή: www.vita.gr
* Η κανέλα έχει θερμαντικές, αντισηπτικές ιδιότητες. Με τις αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές της, λειτουργεί ως ένα φίλτρο κατά της γήρανσης, διώχνοντας τις ρυτίδες και γεμίζοντάς σας με ζωντάνια. Γι`αυτο χρησιμοποιείται συχνά στα καλλυντικα.
*Η κανέλα επίσης κρατάει χαμηλά τα επίπεδα του σακχάρου, αποτρέποντας την λαιμαργία και την αύξηση του βάρους, και προστατεύοντας το σώμα από καταστάσεις όπως ο διαβήτης.

Τι τρώμε; Αγκινάρες

Η αγκινάρα προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική, από όπου και πέρασε στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη. Οι αρχαίοι πολιτισμοί απέδιδαν στην αγκινάρα πολλές ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες, ειδικά σε σχέση με τη λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Ο Πλίνιος την περιγράφει ως «τρόφιμο για τους πλούσιους», εξαιτίας της ευεργετικής επίδρασης που μπορεί να είχε στα συμπτώματα της πλούσιας ζωής τους, η οποία συχνά οδηγούσε σε κίρρωση του ήπατος, ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) ή γενική κατάπτωση του οργανισμού. Παραδοσιακά, αφεψήματα των φύλλων της έχουν χρησιμοποιηθεί για «καθάρισμα του αίματος», αύξηση της παραγωγής και έκκρισης της χολής και αποτοξίνωση του ήπατος και του δέρματος. Κάποιες από αυτές τις ιδιότητες έχουν διαπιστωθεί επιστημονικά.
Η αγκινάρα αποτελεί πολύ καλή πηγή διαιτητικών ινών, χαλκού, μαγνησίου, ασβέστιο,
φωσφόρου, μαγγανίου, βιταμίνης Κ, βιταμίνης C και καλή πηγή σιδήρου, όλων των βιταμινών του συμπλέγματος Β και καλίου. Περιέχει, επίσης, φλαβονοειδή. Οι κατεψυγμένες αγκινάρες έχουν σημαντικές απώλειες σε σίδηρο, μαγνήσιο, χαλκό και βιταμίνη C , αλλά μεγαλύτερη συγκέντρωση σε φυλλικό οξύ.
Οι ευεργετικές επιδράσεις της αγκινάρας στην υγεία προκύπτουν κυρίως από δύο συστατικά που περιέχει, την κυναρίνη και τη σιλιμαρίνη. Η κυναρίνη, η οποία βρίσκεται στα φύλλα της αγκινάρας, βοηθά στην ανακούφιση γαστρεντερικών προβλημάτων, τα οποία προκύπτουν από αδυναμία του οργανισμού να πέμψει τα λίπη της τροφής εξαιτίας μειωμένης έκκρισης της χολής. Η κυναρίνη ενεργοποιεί την παραγωγή από το ήπαρ και την έκκριση της χολής, ώστε ανακουφίζει από στομαχική διαταραχή, ναυτία, μετεωρισμό και κοιλιακό πόνο.
Το φλαβονοειδές σιλιμαρίνη παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και έχει εξετασθεί για τυχόν προστατευτική δράση από καρκίνους. Η σιλιμαρίνη θεωρείται, επίσης, ότι μπορεί να αναγεννήσει τον ηπατικό ιστό, για αυτό και η αγκινάρα αποτελεί καλή διατροφική επιλογή ειδικά για άτομα που πίνουν αλκοόλ.Ο χαλκός συμμετέχει στη μεταφορά σιδήρου στους ιστούς (οι αγκινάρες περιέχουν και σίδηρο) και το μεταβολισμό κάποιων νευροδιαβιβαστών, ενώ εμπλέκεται και στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού απαραίτητων για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων. Επίσης, ο χαλκός, αλλά και το μαγγάνιο, αποτελούν συνένζυμα αντιοξειδωτικών ενζύμων του οργανισμού. Οι αγκινάρες περιέχουν, επίσης, σημαντικά ποσά φυλλικού οξέος και βιταμίνης Β 6 . Τα δύο αυτά συστατικά μειώνουν την παραγωγή της ομοκυστεΐνης, ενός μεταβολικού παραπροϊόντος που μπορεί να είναι επικίνδυνο τόσο για την υγεία των οστών όσο και για την εμφάνιση αθηροσκλύρηνσης. Οι βιταμίνες Β 1 , Β 2 , Β 3 και Β 6 αποτελούν βασικά συστατικά του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων, των τριών, δηλαδή, βασικών πηγών ενέργειας. Οι αγκινάρες μέσω του μαγνησίου και του καλίου μπορεί να συνεισφέρουν στη μείωση της υπέρτασης και μέσω της βιταμίνης C στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών. Η αγκινάρα χρησιμοποιείται και ως αρωματικό σε μερικά αλκοολούχα ποτά. Η πικρότητα που έχει θεωρείται ότι προάγει την καλή πέψη, ενεργοποιώντας την έκκριση πεπτικών χυμών του οργανισμού. Για αυτό, μπορείτε να δοκιμάσετε να πιείτε ένα απεριτίφ που περιέχει αγκινάρα πριν από το γεύμα σας.
Πηγή: www.barbastathis.com

*Στην Ιταλία από τα φύλλα παράγουν λικέρ με το όνομα «Cynar».
*Οι αγκινάρες έχουν την θεραπευτική ιδιότητα να απομακρύνουν την χοληστερίνη από το αίμα!
*Είναι τονωτική, κατά των διαλειπόντων πυρετών, κατά του τεταρτέου πυρετού, κατά της υδρωπικίας, κατά των παθήσεων του συκωτιού και κατά των ρευματισμών. Έχει επίσης ιδιότητες κατά της πέτρας των νεφρών, κατά του ίκτερου και είναι επίσης καρδιοτονωτική.
*Οι Ευρωπαίοι εκτιμούσαν ιδιαίτερα την αγκινάρα ως αφροδισιακό. Λέγεται ότι στα τέλη του Μεσαίωνα η Αικατερίνη των Μεδίκων έτυχε έντονης κριτικής για την αδυναμία που είχε στις αγκινάρες, τις οποίες συνήθιζε να τρώει δημοσίως, γι' αυτό και κάποιοι συσχέτισαν τις γαστρονομικές με τις σεξουαλικές της αδυναμίες.
*Η αγκινάρα περιέχει βιταμίνες A, B, C, ασβέστιο και φώσφορο. Μπορείτε να πάρετε πράσινα φύλλα αγκινάρας και να τα καλύψετε με νερό (όχι πάρα πολύ, ίσα που να καλύπτονται) και το βάζετε στη φωτιά. Μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το κατεβάζετε από τη φωτιά και το αφήνετε για τρεις ώρες. Στη συνέχεια το σουρώνετε και με το υγρό αυτό κάνετε μασάζ στο κεφάλι για την τόνωση των μαλλιών.

Πηγή: www.herbalcreations.गर

ΠΩΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ

1. Σε γαβάθα με νερό, προσθέστε χυμό 2 λεμονιών. Κόψτε το κοτσάνι αφήνοντας περίπου 1 εκ. σε κάθε αγκινάρα.

2. Αρχίστε να βγάζετε τα εξωτερικά φύλλα. Κόψτε στα τέσσερα ένα λεμόνι και με αυτό τρίβετε την αγκινάρα συχνά, να μη μαυρίσει. Συνεχίστε να πετάτε φύλλα μέχρι να φτάσετε στην πρασινοκίτρινη καρδιά, με τα τρυφερά φύλλα. Μην ξεχνάτε να τρίβετε συνεχώς με λεμόνι.

3. Κόψτε με μαχαίρι και πετάξτε την κορφή του κώνου, και κόψτε, να λειάνετε το μέρος όπου αφαιρέσατε τα φύλλα.

4. Κόψτε στη μέση ή στα τέσσερα κάθε αγκινάρα και με μαχαίρι ή κουτάλι αφαιρέστε το «μαλλί» από το κέντρο, τρίβοντας με λεμόνι.

5. Αφήστε τις καθαρισμένες αγκινάρες στο λεμονόνερο, καθώς καθαρίζετε τις υπόλοιπες.

Τι τρώμε; Φράουλα

Η φράουλα το πιο αφροδισιακό φρούτο στις μέρες μας! Ωστόσο σταφύλια, κυδώνια και ξηροί καρποί ήταν αυτά που συνιστούσαν οι πρόγονοί μας, ελέω Διονύσου φυσικά.
Οι Ρωμαίοι εκτιμούσαν τις άγριες φράουλες για τις ιαματικές και αφροδισιακές τους ιδιότητες, αλλά και για την υπέροχη γεύση τους. Θεωρούνται ακόμα διατροφικά «κοσμήματα», αφού είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών, όπως οι ανθοκυανίνες. Σύμφωνα μάλιστα με το USDA (United States Department of Agriculture), οι φράουλες έρχονται δεύτερες σε περιεκτικότητα αντιοξειδικών (στην πρώτη θέση βρίσκονται τα μούρα). Οι φράουλες μας προστατεύουν από τις ελεύθερες ρίζες, άρα από τη γήρανση. Επίσης, μας προστατεύουν από τις εκφυλιστικές ασθένειες, άρα και από τον καρκίνο. Είναι επίσης πλούσιες σε διαιτητικές ίνες και περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμίνης C, η οποία μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο του καρκίνου στο γαστρεντερικό σύστημα. Ιδιαίτερα το ελλαγικό οξύ, μια φυτοχημική ουσία που περιέχουν, βοηθά στην καταπολέμηση των καρκινογενέσεων, ενώ αξιοσημείωτη είναι και η περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη Α, ασβέστιο, σίδηρο, φώσφορο, κάλιο και σελήνιο.
Οι φρέσκες φράουλες είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης - ένα φλιτζάνι φράουλες μας δίνει περισσότερη βιταμίνη C από την απαραίτητη καθημερινή ποσότητα.
Τα οφέλη της βιταμίνης C είναι άφθονα για την υγεία μας, με σημαντικότερο απ όλα την ικανότητά της να ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι απαραίτητη για τη διατήρηση σε καλή κατάσταση των συνδέσμων, των τενόντων και του κολλαγόνου (επομένως και τη διατήρηση ωραίας και φρέσκιας επιδερμίδας).

Τι τρώμε; Σέλινο (σέλερι)

Το άγριο σέλινο, ιθαγενές της Μεσογείου, ήταν σύμβολο της ζωής και της γονιμότητας για τους αρχαίους Έλληνες. Η πόλη της Σικελίας της Μεγάλης Ελλάδας ονομαζόταν Σελινούντας λόγω του άγριου σέλινου που υπήρχε εκεί σε αφθονία. Οι αρχαίοι Έλληνες μάγειροι χρησιμοποιούσαν το άγριο σέλινο για εξισορρόπηση της δυνατής γεύσης των ξιδάτων πιάτων. Το βύθιζαν επίσης μέσα σε κρασί για να απομακρύνουν τυχόν ανεπιθύμητες οσμές.
Η πολύπλευρη χρήση του σέλερι είναι εντυπωσιακή. Για παράδειγμα, τον 16ο αιώνα, το χρησιμοποιούταν για την παρασκευή γλυκισμάτων. Σύμφωνα με τον Clifford W right στο βιβλίο του «Μediterranean Vegetables» η Κύπρος εξήγε λευκό σέλερι κρυσταλλοποιημένο με ζάχαρη. Στη Χιλή, τα στελέχη του σέλερι μετατρέπονται σε παγωτό. Στη Νέα Υόρκη ένας Λατινοαμερικανός σεφ φτιάχνει ένα μους σοκολάτας και φιστικοβούτυρου το οποίο σερβίρει με γλυκιά σαλάτα σέλερι για έντονη γεύση που έρχεται σε αντίθεση με την απαλότητα του μους.
Είναι πλούσιο σε ριβοφλαβίνη, βιταμίνη Β6, ασβέστιο, μαγνήσιο και φωσφόρο. Επίσης είναι καλή πηγή φυτικών ινών, καλίου και μαγγανίου, καθώς και βιταμινών Α, C και Κ. Tο σέλερι έχει αυτό που λέμε αρνητικές θερμίδες- καίμε τις περισσότερες από τις θερμίδες που μας παρέχει τρώγοντάς το.

Πρέπει αρχικά να χρησιμοποιείτο για φαρμακευτικούς σκοπούς. Eίναι τονωτικό, διεγερτικό, αντιπυρετικό.

Περιέχει μία ορμόνη ανάλογη με τις ιδιότητες της ινσουλίνης. Είναι καλό να το καταναλώνουν οι διαβητικοί και όσοι πάσχουν από νευροπάθειες και ρευματισμούς. Οι ρίζες του βρασμένες με ζάχαρι, βοηθούν στη διάλυση λίθων της χολής. Καταπλάσματα με κοπανισμένα φύλλα σέλινου κάνουν καλό σε πληγές και μώλωπες, ενώ τέλος χρησιμοποιείται και κατά της υπερτάσεως.

* Το χοντρό κοτσάνι του σέλινου δηλαδή- ίσως να μην είναι το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε το σεξ, μπορεί όμως να αποδειχθεί φανταστική φαγώσιμη πηγή για την ερωτική διέγερση. Αυτό συμβαίνει γιατί το σέλερι περιέχει ανδροστερόνη, μία άοσμη ορμόνη που εκλύεται από την ανδρική αναπνοή και ξεσηκώνει τις γυναίκες. Πώς θα το απολαύσετε; Ο καλύτερος τρόπος είναι να φάτε το σέλερι ωμό. Απλά πλύνετε, κόψτε και μασουλήστε μερικά κοτσάνια. (www.in2life.gr)

* Σε 1 λίτρο κρύο νερό βράζετε για μία ώρα, σε χαμηλή φωτιά, ένα μεγάλο καθαρισμένο μάτσο σέλινο ή σέλερι. Φυλάτε το αφέψημα σε ένα βάζο και 2- 3 φορές την ημέρα ζεσταίνετε 1 φλιτζάνι από αυτό -όσο πιο ζεστό αντέχετε- και βυθίζετε μέσα του, για λίγα λεπτά, το σημείο όπου παρουσιάστηκαν οι χιονίστρες. Tο σέλινο, πλούσια πηγή βιταμινών και ιχνοστοιχείων, βοηθάει στη γρήγορη αποκατάσταση των ιστών. Aν ακολουθήσετε αυτή τη θεραπεία για κάποιες μέρες, οι χιονίστρες θα αποξηρανθούν και θα εξαφανιστούν.(www.vita.gr)

Τι τρώμε; Σαφράν(κρόκος)

Ο κρόκος (ή σαφράν ή σαφράνι ή ζαφορά) είναι το πολυτιμότερο και ακριβότερο καρύκευμα στον κόσμο. Κάθε λουλούδι περιέχει μόνο τρία στίγματα. Αυτά τα νηματίδια πρέπει να επιλεγούν προσεκτικά με το χέρι από κάθε ένα λουλούδι, ενώ περισσότερα από 75.000 λουλούδια απαιτούνται για να παράγουν μόνο μια λίβρα των νηματιδίων κρόκου. Ετυμολογικά, η λέξη «κρόκος» έχει την προέλευσή του από την ελληνική λέξη «κρόκη» που σημαίνει το νήμα που χρησιμοποιείται για την ύφανση σε έναν αργαλειό. Μυθολογικά, σύμφωνα με τον Οβίδιο, το φυτό πήρε το όνομά του από τον νεαρό Κρόκο, ο οποίος, στην απελπισία του για το θάνατο του φίλου Σμίλακα, μετασχηματίστηκε σε αυτό το λουλούδι. Σαν θεραπευτικό φυτό, ο κρόκος θεωρείται ένα άριστο φάρμακο για τις ασθένειες του στομάχου, αντισπασμωδικό, βοηθητικό της πέψης και φάρμακο που αυξάνει την όρεξη. Επίσης, ανακουφίζει επίσης από κολικούς των νεφρών, μειώνει τους στομαχικούς και γαστρικούς πόνους και ανακουφίζει από την ένταση. Είναι επίσης γνωστό από την αρχαιότητα ότι στον κρόκο απέδιδαν αφροδισιακές ιδιότητες. Πολλοί συγγραφείς, αλλά και η ελληνική μυθολογία συνδέουν τον κρόκο με τη γονιμότητα. Ο κρόκος γενικά είναι ένα άριστο τονωτικό, θεωρείται ένα φυτό με εξέχουσες αντιοξειδωτικές, αντιθρομβωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες. Εχει αντικαταθλιπτική δράση, βοηθάει στη μείωση της χοληστερίνης και τονώνει την κυκλοφορία του αίματος.
Ο κρόκος είναι απόλυτα αγνός, και σε συνδυασμό με τον καφέ η το τσάι αποτελεί ένα εξαιρετικό ρόφημα.
*Μπαχάρι που αναγνωρίζεται ως αποτελεσματικό αφροδισιακό από τη ρωμαϊκή εποχή, το σαφράν το χρησιμοποιούσαν στις θέρμες. Τα λουτρά με σαφράν προτείνονταν στους γλεντζέδες για να μπορούν να αντεπεξέλθουν στα συνεχή «οργιά» τους. Οι αρχαίοι συνήθιζαν να πασπαλίζουν με σαφράν όλα τους τα φαγητά, ενώ έριχναν τη χρυσαφιά σκόνη ακόμα και στο γεννητικό τους όργανο για να το καταστήσουν πιο γόνιμο. (Πηγή www.grlove.com)

Γαριδόσουπα

Κάθε μέρα μπορεί να είναι μέρα των ερωτευμένων αρκεί να το θές.... φτιάξε μια καρδούλα απο τις γαρίδες !

Υλικά:
1 ½ κιλό γαρίδες
6-7 ποτήρια νερό
1½ ποτήρι νερού κρασί άσπρο
4 φρέσκα κρεμμυδάκια
2 -3 κλωναράκια μαϊντανό
0,2- 0,5γρ σαφράν
1 κουταλιά σούπας τριμμένο θυμάρι
1 φύλλο δάφνης
1 1/2 ποτήρια ρύζι γλασέ για σούπες
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
½ κουταλάκι του γλυκού πιπέρι
χυμό 1 λεμονιού
Πλένουμε καλά τις γαρίδες. Βάζουμε σε κατσαρόλα το νερό, το κρασί, τις γαρίδες, τα κρεμμυδάκια ολόκληρα καθαρισμένα, το μαϊντανό, το θυμάρι, τη δάφνη, το αλάτι και το πιπέρι. Τα βράζουμε για 10 λεπτά.Περνάμε το ζουμί από λεπτό σουρωτήρι,καθαρίζουμε τις γαρίδες. Βάζουμε σε κατσαρόλα το ρύζι και τη ξαναβάζουμε να βράσει για 15 περίπου λεπτά. Προσθέτουμε τις καθαρισμένες γαριδούλες. Αν θέλουμε, ψιλοκόβουμε τα βρασμένα χορταρικά και τα προσθέτουμε. Προσθέτουμε και το χυμό λεμονιού και σαφράν. Βράζουμε τη σούπα για 2 - 3 λεπτά ακόμη και τη σερβίρουμε καυτή.

Πηγή:www.gourmed.gr

Τι τρώμε; Μπανάνα

Το όνομα της μπανάνας προέρχεται από την αραβική λέξη banan, που σημαίνει δάκτυλο. Πρωτοεμφανίστηκε στην περιοχή της Μαλαισίας και ο Μέγας Αλέξανδρος έφερε το φρούτο στην Ευρώπη. Η μπανάνα λόγω της υψηλής περιεκτικότητας της σε υδατάνθρακες και της υψηλής θερμιδικής της αξίας (90-130 kcal) σε σχέση με τα υπόλοιπα φρούτα αποφεύγεται από τους καταναλωτές, ειδικά σε περιόδους δίαιτας. Ωστόσο, η μπανάνα είναι εξαιρετική πηγή πολλών βιταμινών και άλλων θρεπτικών συστατικών, ενώ η γλυκιά της γεύση και ο κορεσμός που προκαλεί λόγω των φυτικών ινών την καθιστούν ένα ποιοτικό σνακ σε σχέση με οποιοδήποτε επεξεργασμένο τρόφιμο ή γλύκισμα.

Πιο συγκεκριμένα, η μπανάνα είναι πολύ καλή πηγή βιταμίνης C, καλίου και φυτικών ινών. Η βιταμίνη C που περιέχεται στη μπανάνα, ενισχύει την αντιοξειδωτική άμυνα του ανθρώπινου οργανισμού και προστατεύει από ασθένειες. Επιπλέον, η βιταμίνη C είναι ιδιαίτερα πολύτιμη για τη σύνθεση του συνδετικού ιστού, την απορρόφηση του σιδήρου και τη σύνθεση κυττάρων του αίματος. Η περιεκτικότητα της μπανάνας σε κάλιο είναι ιδιαίτερα υψηλή σε σχέση με άλλα φρούτα και τρόφιμα. Το κάλιο είναι ένας ηλεκτρολύτης που παίζει σπουδαίο ρόλο στην πρωτεϊνοσύνθεση και τη διατήρηση και ανάπτυξη της μυικής μάζας, καθώς το κάλιο ρυθμίζει τα νευρικά ερεθίσματα για τη μυική συστολή. (Πηγή: www.iatronet.gr) Γι`αυτο η μπανάνα θεωρίται αφροδισιακό τρόφιμο. Η ιδιαίτερη γεύση και υφή της και ασφαλώς το σχήμα της βοηθάει στην προτίμηση της, από τα ζευγάρια που έχουν αυξημένο το αίσθημα της φαντασίας και του παιχνιδιού.

Τι τρώμε; Σοκολάτα

Οι επιστημονικές έρευνες αναφέρονται συχνά στην αντικαταθλιπτική, την αντιγηραντική, την αντιοξειδωτική και την αγγειοπροστατευτική δράση της μαύρης σοκολάτας, ενώ πρόσφατα μια καινούργια μελέτη έδειξε ότι η «τροφή των θεών» -Theobroma Cacao, όπως είναι στα λατινικά η βοτανική ονομασία του κακάο- προφυλάσσει και τις εγκύους από την πιθανότητα να πάθουν εκλαμψία κατά τον τοκετό. Οι περισσότερες από τις 300 ευεργετικές χημικές ουσίες που περιέχει η σοκολάτα δεν επιδρούν στον οργανισμό μας μόνο όταν τρώμε (με μέτρο, εννοείται) αυτό το λαχταριστό προϊόν. Έχουν πολλά να προσφέρουν και στην ομορφιά μας, αν τη χρησιμοποιή­σουμε εξωτερικά ως καλλυντικό.
Μια σοκολατοθεραπεία σε spa ή στο σπίτι σίγουρα θα ανανεώσει το δέρμα και την όψη σας. Πέρα από αυτό, είναι και μια απολαυστική, προσιτή πολυτέλεια που θα κάνει θαύματα και στη διάθεσή σας. (Πηγή: www.vita.gr)

Η σοκολάτα έχει ξεχωριστές διατροφικές ιδιότητες, καθώς περιέχει υδατάνθρακες, λίπη,πρωτεΐνη φυτικής προέλευσης, μεγάλες ποσότητες καλίου και μαγνησίου, αξιοσημείωτες ποσότητες ασβεστίου, νατρίου και χαλκού, μικρές ποσότητες βιταμίνης Α, θειαμίνης, ριβοφλαβίνης, βιταμίνης D, βιταμίνης Ε, σιδήρου, αλκαλοειδή, πολυφαινόλες κ.α. Όλοι οι τύποι σοκολάτας περιέχουν πολυφαινόλες που χαρακτηρίζονται για τις αντιοξειδωτικές τους ικανότητες. Πιο πλούσια σε πολυφαινόλες είναι η μαύρη σοκολάτα, και ακολουθούν το πράσινο τσάι, το κρασί και τα λαχανικά και φρούτα. Μετά την κατανάλωσή της απελευθερώνονται από τον εγκέφαλο οι ενδορφίνες, φυσικά οπιοειδή, τα οποία έχουν αναλγητικές ιδιότητες και βελτιώνουν τη διάθεση.

Tα περισσότερα κορεσμένα λιπαρά της σοκολάτας βρίσκονται με την μορφή του στεαρικού οξέος, το οποίο δεν αυξάνει την χοληστερόλη του αίματος. Επίσης, η σοκολάτα είναι πλούσια σε ολεϊκό οξύ, το οποίο εμφανίζει ευεργετική δράση έναντι της χοληστερόλης.

Περιέχει πολυφαινόλες, οι οποίες καθυστερούν την καταστροφή των κυττάρων, μειώνουν τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου και κάποιων μορφών καρκίνου.

Τη διαπίστωση ότι η σοκολάτα είναι διεγερτική (αφροδισιακή) έκαναν πρώτοι οι Αζτέκοι και συγκεκριμένα ο βασιλιάς τους Montezuma, που λέγεται ότι έπινε 50 κούπες κακάο την ημέρα προκειμένου να μπορεί να… αντεπεξέλθει στα συζυγικά του καθήκοντα και στις αναρίθμητες γυναίκες του. Με τον Αζτέκο βασιλιά φαίνεται πως συμφωνούσε και η μαντάμ du Barry, η περιβόητη νυμφομανής ερωμένη του βασιλιά Λουδοβίκου 15ου, που λέγεται ότι έδινε μια κούπα ζεστή σοκολάτα στους εραστές της πριν μπουν στο δωμάτιό της καθώς και η μαντάμ Πομπαντούρ, μια άλλη διάσημη Γαλλίδα ερωμένη που έπινε σοκολάτα για να αυξήσει τις ορμές της!

Οι επιστήμονες λένε ότι η αφροδισιακή υπόσταση της σοκολάτας οφείλεται σε 4 χημικές ενώσεις του εγκεφάλου. Η τρυπτοφάνη δημιουργεί αίσθημα ικανοποίησης και αυξάνει τη λίμπιντο. Η θεοβρωμίνη, που μοιάζει με την καφεΐνη, έχει την ιδιότητα να φτιάχνει τη διάθεση. Ακολουθεί η φαινυλεθιλαμίνη, που απελευθερώνεται στον εγκέφαλο όταν οι άνθρωποι ερωτεύονται, ουσία που εμπεριέχει και η σοκολάτα σε μικρές ποσότητες.

Πηγή: www.insurancedaily.gr

Συνταγές με σοκολάτα:

Κρέμα σοκολάτα στο φούρνο με γλυκό κρασί

Απαλή σοκολάτα με φιστίκια και κρέμα καφέ

Κάστανα με σοκολάτα

Σφηνάκια με μούς σοκολάτας

Μπισκότα με κομμάτια σοκολάτας

Σουφλέ σοκολάτας με πορτοκάλι

Ζοκολατένια κρέμα σε μπολ

Τι τρώμε; Κάστανα

Τα κάστανα ήταν τα αγαπημένα των Βυζαντινών και αργότερα των Ελλήνων όλου του κόσμου. Τα τρώμε ζεστά ξεροψημένα ή βραστά. Γίνονται φανταστικό γλυκό του κουταλιού ή τούρτα, ενώ είναι υπέροχα βουτηγμένα σε λιωμένη σοκολάτα. Συνοδεύουν τη χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα στη γέμισή της μαζί με κουκουνάρι, καρύδια και σταφίδες.
Έχουν αρκετές θερμίδες, 370 τα 100 γραμμάρια, περιέχουν 48% νερό, πολλά ορυκτά άλατα, ενώ αποτελούν καλή πηγή πρωτεϊνών (περιέχουν απαραίτητα αμινοξέα που δεν συνθέτει από μόνος του ο οργανισμός) και υδατανθράκων (45%, με μορφή κυρίως αμύλου). Επιπρόσθετα, τα κάστανα περιέχουν βιταμίνες B1 και B2, απαραίτητες για την μετατροπή των τροφών σε ενέργεια και για την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος, καθώς επίσης και βιταμίνη C (ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα) και φυλλικό οξύ (απαραίτητο για την παραγωγή των ερυθρών αιμοσφαιρίων). Επίσης τα κάστανα έχουν σε καλή περιεκτικότητα ασβέστιο (για τη μεταβίβαση των νευρικών ερεθισμάτων και την ενίσχυση των οστών και των δοντιών), μαγνήσιο (αντικαταθλιπτικές ιδιότητες και απαραίτητο για την υγεία των μαλλιών), φώσφορο (για τα οστά και την όραση), σιδήρου, νατρίου και καλίου. Το κάστανο, ωμό ή ψητό, αποτελεί μια πλήρη τροφή, ιδανική για παιδιά στην ανάπτυξη, για όσους αναρρώνουν από διάφορες ασθένειες, όπως η έντονη διάρροια και για αθλητές.
Συνταγές στις οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα κάστανα είναι το χοιρινό με κάστανα, ο πουρές με κάστανα οι γεμιστές πιπεριές με κάστανα, οι κροκέτες με κάστανα, η γεμιστή ομελέτα με κάστανα και φέτα, το μιλφειγ με κάστανα, η τούρτα κάστανο, τα κάστανα κομπόστα και άλλες πολλές.

*Όταν αγοράζετε φρέσκα κάστανα φροντίστε να έχουν λείο και γυαλιστερό φλοιό και να είναι βαριά για το μέγεθός τους.Τα κάστανα όταν μπαίνουν στο ψυγείο, είναι καλύτερο να διατηρούνται μέσα σε πλαστική σακούλα με όσο το δυνατόν λιγότερο αέρα γίνεται. Μπορούν επίσης να διατηρηθούν στην κατάψυξη μέχρι 2 μήνες. Τα ωμά κάστανα διατηρούνται σε θερμοκρασία δωματίου. Καλό είναι να τα χαράζεται με ένα κοφτερό μαχαίρι στην κάτω μεριά, πριν τα ψήσετε ή τα βράσετε. Στο φούρνο τα κάστανα ψήνονται στους 210 βαθμούς για 20-25 λεπτά.

Πηγή
http://www.mednutrition.gr

*Επίσης, όπως όλοι οι ξηροί καρποί, τα κάστανα συμβάλλουν στην καταπολέμηση του στρες και της κόπωσης καθώς και στη μείωση της κακής-LDL χοληστερόλης, υπεύθυνη για τον αυξημένο κίνδυνο αθηρωμάτωσης και κατ’ επέκταση εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων.

*Ιδανικά για άτομα με υψηλή αρτηριακή πίεση: Η υψηλή περιεκτικότητά τους σε κάλιο και το χαμηλό ποσοστό νατρίου συμβάλλουν στον έλεγχο των επιπέδων της πίεσης αναδεικνύοντας τα κάστανα στην καλύτερη επιλογή γι’ αυτούς που αντιμετωπίζουν ανάλογο πρόβλημα.

*Οι περισσότεροι ξηροί καρποί φημίζονται για την αφροδισιακή τους δράση, επειδή περιέχουν φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά στοιχεία και ψευδάργυρο, που συμβάλλουν στη βελτιώσει της κυκλοφορίας του αίματος και κατά συνέπεια στην αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας.
Ορισμένοι από τους καρπούς αυτού είναι τα αμύγδαλα, τα οποία είναι σύμβολο της μακροβιότητας, τα καρύδια, οι σπόροι κουκουναριού κ.α. Πιστεύεται ότι το άρωμα των ξηρών καρπών, έχει ερεθιστική δράση και αύξηση του πάθους κυρίως στις γυναίκες. Η επίδραση των ξηρών καρπών στη σεξουαλική μας ζωή, θα γίνει πιο έντονη εάν τους συνδυάσουμε με άλλες τροφές, όπως για παράδειγμα τα καρύδια με το μέλι.

Τι τρώμε; Καρύδια

Τα καρύδια είναι μια τροφή πλούσια σε φυτικές ίνες (2 γρ./30 γρ.), μέταλλα (μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, ασβέστιο, χαλκό) και βιταμίνες (Β6, Ε). Μάλιστα, μια χούφτα καρύδια περιέχει τόση βιταμίνη Ε όση μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο. Τέλος, δεν έχουν χοληστερίνη, είναι πλούσια σε φυτικές στερόλες και περιέχουν υψηλές ποσότητες μονοακόρεστων (2,6 γρ./30 γρ.) και πολυακόρεστων ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων (14 γρ./30 γρ.), που τα καθιστούν πλούσια σε αντιοξειδωτική δράση.
Η ημερήσια κατανάλωση δεν πρέπει να ξεπερνά τις 1-2 μερίδες, 30-60 γρ. (μια χούφτα καρύδια, περίπου 30 γρ., δίνει 196 θερμίδες).
Η κατανάλωση καρυδιών μετά από ένα γεύμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζωικό λίπος φαίνεται να προσφέρει μεγαλύτερη προστασία στις αρτηρίες από τις βραχυπρόθεσμες βλάβες του ζωικού λίπους, σε σύγκριση με το ελαιό­λα­δο.
Επιπλέον, η αργινίνη που περιέχουν αυξάνει την παραγωγή νιτρικού οξέος, το οποίο βοηθά στη διατήρηση της ευκαμψίας των αρτηριών, μειώνοντας την πιθανότητα παρουσίασης θρόμβων. Έτσι, περιορίζεται ο κίνδυνος για εγκεφαλικά επεισόδια και έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Η αντικατάσταση μονοακόρεστων λιπαρών με καρύδια, στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της λειτουργίας του ενδοθηλίου των αγγείων και μειώνει τα επίπεδα της ολικής και της «κακής» LDL χοληστερίνης.
Tα καρύδια περιέχουν την ουσία IPP, που φαίνεται να συμβάλλει στην πρόληψη του καρκίνου, σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα που δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Cancer Research». Η ουσία αυτή καταστέλλει τη δράση ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη δημιουργία καρκίνων (π.χ. των πνευμόνων και των ωοθηκών) και έχει τη διπλή ιδιότητα να καταστρέφει τους όγκους και να ενισχύει τη δράση των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων, που χρησιμοποιούνται εναντίον αυτών των μορφών καρκίνου.
Αν θέλετε να προστατευτείτε από τις πέτρες στη χολή, αρχίστε να καταναλώνετε φυτικά τρόφιμα πλούσια σε μαγνήσιο, όπως τα καρύδια.
*Η συστηματική πρόσληψη ω-3 λιπαρών οξέων σχετίζεται με τη βελτίωση των εγκεφαλικών λειτουργιών και ­ενδέχεται να προστατεύει από την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ
*Εκτός από το καρδιαγγειακό σας σύστημα, τα ω-3 λιπαρά οξέα ωφελούν και τα οστά σας
*Το καβούρντισμα ή η προσθήκη αλατιού μειώνει την ευεργετική τους δράση.
*Για καλύτερο ύπνο
Η μελατονίνη που υπάρχει στα καρύδια φαίνεται να αυξάνει τις συγκεντρώσεις της ορμόνης αυτής στο αίμα, επομένως χαρίζει καλύτερο ύπνο.

Πηγη: www.vita.gr

*Οι περισσότεροι ξηροί καρποί φημίζονται για την αφροδισιακή τους δράση, επειδή περιέχουν φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά στοιχεία και ψευδάργυρο, που συμβάλλουν στη βελτιώσει της κυκλοφορίας του αίματος και κατά συνέπεια στην αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας.
Ορισμένοι από τους καρπούς αυτού είναι τα αμύγδαλα, τα οποία είναι σύμβολο της μακροβιότητας, τα καρύδια, οι σπόροι κουκουναριού κ.α. Πιστεύεται ότι το άρωμα των ξηρών καρπών, έχει ερεθιστική δράση και αύξηση του πάθους κυρίως στις γυναίκες. Η επίδραση των ξηρών καρπών στη σεξουαλική μας ζωή, θα γίνει πιο έντονη εάν τους συνδυάσουμε με άλλες τροφές, όπως για παράδειγμα τα καρύδια με το μέλι.

Τι τρώμε; Μαρούλι

Το μαρούλι περιέχει σημαντικές ποσότητες καροτενοειδών (α- και β-καροτένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη). Επιδημιολογικές έρευνες σε όλο τον κόσμο συσχέτισαν την υψηλή διαιτητική πρόσληψη αυτών των καροτενοειδών με μειωμένα επεισόδια καρκίνων του πνεύμονα, μαστού, τραχήλου, δέρματος και στομάχου.

Επίσης, το μαρούλι είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε βιταμίνη C, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο και χρώμιο. Το μαγγάνιο είναι συστατικό πληθώρας ενζύμων και παίζει σημαντικό ρόλο στον σχηματισμό των οστών ενώ το χρώμιο θεωρείται ότι είναι απαραίτητο για να ολοκληρωθεί η αλληλεπίδραση ανάμεσα στο μόριο της ινσουλίνης και τον κυτταρικό της υποδοχέα, ώστε να γίνει η μεταφορά της γλυκόζης από το αίμα στα κύτταρα.

Επιπρόσθετα, υψηλή είναι η περιεκτικότητα του μαρουλιού και σε φυτικές ίνες. Υπολογίζεται πως σε μια μερίδα μαρουλιού περιέχονται πάνω από 2,1 γρ. φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες προσδίδουν όγκο στο υπόλειμμα τροφής αυξάνοντας τον όγκο και το βάρος των κοπράνων από 40% έως και 100%. Μέσω της δράσης αυτής, βοηθείται η λειτουργία του πεπτικού σωλήνα και μειώνεται ο χρόνος διέλευσης τυχόν «βλαβερών» ουσιών.

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι δίαιτες πλούσιες σε φυτικές ίνες δρουν προληπτικά ενάντια στην εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου καθώς και των εκκολπωμάτων. Ακόμη, οι φυτικές ίνες είναι δυνατόν να ελαττώσουν την απορρόφηση της γλυκόζης και τα επίπεδα των μεταγευματικών επιπέδων ινσουλίνης.

Σημαντική παρουσιάζεται να είναι η επίδραση του μαρουλιού και στον μεταβολισμό της χοληστερόλης. Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Clinical Nutrition το 2004, φάνηκε πως η κατανάλωση μαρουλιού από πειραματόζωα για 3 εβδομάδες μείωσε σημαντικά το πηλίκο LDL/HDL και τα επίπεδα χοληστερόλης του ήπατος κατά 44%. Επίσης, το ποσοστό απορρόφησης της διαιτητικής χοληστερόλης μειώθηκε κατά 37%. Στην ίδια έρευνα φάνηκε πως βελτιώθηκε και η αντιοξειδωτική κατάσταση των πειραματόζωων που κατανάλωναν μαρούλι. Πιο συγκεκριμένα, αυξήθηκαν τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών βιταμινών C, Ε και καροτενοειδών στο πλάσμα. Όλα αυτά τα στοιχεία συνηγορούν στο ότι μια συστηματική κατανάλωση μαρουλιού είναι δυνατόν να συνεισφέρει στην προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα.Το μαρούλι περιέχει διάφορες βιταμίνες (Α, Β, C και Ε) αλλά και υψηλά ποσοστά ασβεστίου που είναι απαραίτητα για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Tο φυτό αυτό φέρνει ύπνο στους αναρρωνύοντες και εξαντλημένους από μακρά ασθένεια χωρίς ενοχλήσεις. Το μαρούλι ωφελεί το νευρικό σύστημα. Είναι κατά του ίκτερου και ωφέλιμο στο συκώτι. Κατάπλασμα μαρουλιού είναι κατά των αποστημάτων και εγκαυμάτων. Αποτελεσματικό κατά της νευρασθένειας. Είναι κατά της βρογχίτιδας, της γρίπης και των ρευματισμών.

*ι αρχαίοι Αιγύπτιοι συνήθιζαν να μασούν ξεραμένα φύλλα μαρουλιού προκειμένου να τελειοποιήσουν τις επιδόσεις τους στο σεξ. Το μαρούλι ήταν για τους Αιγυπτίους το ιερό φυτό του έρωτα και σύμφωνα με την παράδοση το έφερε στη χώρα τους ο Μιν, ο θεός της γονιμότητας, που απεικονιζόταν με υπερφυσική στύση να κάθεται κάτω από την τεράστια σε μέγεθος "ιερή μαρουλιά". Σύγχρονοι "οπαδοί του σεξ" υποστηρίζουν, ότι προτιμούν να καπνίζουν αποξηραμένα φύλλα μαρουλιού παρά τσιγάρο, προκειμένου να γίνουν επιθετικοί κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης. Αντιθέτως, οι αρχαίοι Έλληνες υποστήριζαν, ότι το μαρούλι περιορίζει την ερωτική επιθυμία και το έτρωγαν συνήθως οι μαθητές του Αριστοτέλη σε περιόδους "διαλογισμού" για να καταστέλλουν την ερωτική τους επιθυμία. (Για καλό και για κακό αν δεν βεβαιωθείτε πρώτα μην επιχειρήσετε να μασήσετε μαρούλι πριν από μια βραδιά που υπόσχεται πολλά.)

Τι τρώμε; Ρόδι

Είναι ο καρπός που δίνει ο Πλούτωνας στην Περσεφόνη για να τη «δέσει» με τον Άδη και το έμβλημα των Ελευσίνιων Μυστηρίων.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το έθαβαν μαζί με τους νεκρούς τους, ενώ αποτελεί ένα από τα τρία «ευλογημένα φρούτα» του Bουδισμού. Χρησιμοποιήθηκε ως διακοσμητικό στοιχείο στο ναό του Σολομώντα και στους μανδύες των ιερέων και αναφέρεται στο Άσμα Ασμάτων στην Παλαιά Διαθήκη. Στην ελληνική παράδοση, είναι σύμβολο γονιμότητας και αιωνιότητας (αν και συνδέεται και με το θάνατο), γι’ αυτό σε γάμους και την Πρωτοχρονιά σπάμε ρόδια. Μάλιστα, έχει δώσει το όνομά του στην ισπανική πόλη Γρανάδα.

Το ρόδι είναι πλούσιο σε βιταμίνες (Α, C, Ε, φυλλικό οξύ), σίδηρο, κάλιο και φυτικές ίνες, ενώ είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε θερμίδες. Μάλιστα, ένα ρόδι καλύπτει το 40% της ποσότητας της βιταμίνης C και το 25% του φυλλικού οξέος που έχει καθημερινά ανάγκη ένας ενήλικος. ­Είναι πλούσιο σε τρεις διαφορετικές μορφές αντιοξειδωτικών ουσιών και η συνολική αντιοξειδωτική ικανότητά του έχει υπολογιστεί ότι είναι 2-3 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του κόκκινου κρασιού ή του πράσινου τσαγιού.

Χάρη στις αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις, αντιβηχικές, στυπτικές, επουλωτικές και αντιδιαρροϊκές του ιδιότητες, ο χυμός του ροδιού χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς εδώ και αιώνες. Ανάμεσα στα άλλα, εμποδίζει την οξείδωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL), που αποτελεί σοβαρό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα, και φαίνεται να μειώνει τα επίπεδα της ολικής και της «κακής» χοληστερίνης σε διαβητικούς ασθενείς με υπερλιπιδαιμία. Προστατεύει από εγκεφαλικές βλάβες, ρίχνει την πίεση του αίματος και υπάρχουν ενδείξεις ότι η μακρόχρονη κατανάλωσή του βελτιώνει την ερωτική λειτουργία ανδρών με πρόβλημα στύσης. Επίσης, θεωρείται ότι συμβάλλει στην πρόληψη του καρκίνου του δέρματος, του μαστού και του προστάτη, αλλά και στην ­επιβράδυνση της ανάπτυξής τους. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της χρόνιας διάρροιας, της δυσεντερίας και των αιμορραγιών, και για την αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας. Τέλος, καθαρίζει και προστατεύει το δέρμα, χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση των εγκαυμάτων και του ιού του έρπητα και μειώνει τις ρυτίδες και τα έλκη.

Πέρα από το φυσικό χυμό του ροδιού, υπάρχουν και άλλοι τρόποι για να επωφεληθείτε από τις ευεργετικές του ιδιότητες.
● Φτιάξτε αφέψημα: Σε 1 λίτρο βραστό νερό, ρίχνετε 1 φλιτζάνι φλούδα ροδιού και βράζετε για 3΄. Περιμένετε να κρυώσει και σουρώ­νετε. Μπορείτε να πίνετε 1 ποτηράκι 10΄ πριν από το φαγητό για 15 ημέρες. Το ρόδι συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος.
● Κάντε πλύσεις και γαργάρες: Τα φύλλα της ροδιάς χρησιμοποιούνται, π.χ., σε περιπτώσεις αιμορροΐδων μετά από κάθε κένωση, αλλά και για τον πονόλαιμο. Σε ένα φλιτζάνι νερό, βάζετε 8-10 φύλλα και βράζετε για 10΄. Σουρώνετε και χρησιμοποιείτε στην πρώτη περίπτωση το μείγμα κρύο -για πλύσεις τοπικά κάθε βράδυ-, για όσο διάστημα χρειαστεί, και στη δεύτερη χλιαρό για γαργάρες, 2-3 φορές την ημέρα.

Οδηγίες «χρήσης»
› Πώς να τα διαλέξετε
Υπάρχουν τρεις ποικιλίες ροδιών, τα γλυκά, τα ημίγλυκα και τα ξινά ρόδια. Ανεξάρτητα, ωστόσο, από τη γεύση που σας αρέσει, προτιμήστε τα βαριά ρόδια με γυαλιστερή και σφιχτή επιδερμίδα. Βέβαια, ακόμη κι όταν η φλούδα τους συρρικνωθεί, το εσωτερικό τους μπορεί να φαγωθεί.
› Πώς να τα καθαρίσετε
Το καθάρισμα των ροδιών απαιτεί λίγο χρόνο, αλλά είναι εύκολο. Κόβετε κυκλικά και αφαιρείτε τη φλούδα στο μέρος του κοτσανιού και τη χαράζετε μέχρι το κάτω μέρος, χωρίς να πιέζετε πολύ το μαχαίρι, όπως κάνετε με το πορτοκάλι. Στη συνέχεια, ανοίγετε το ρόδι στη μέση και αφαιρείτε τους σπόρους. › Πώς να τα διατηρήσετε
Τα ρόδια διατηρούνται πολλές ημέρες εκτός ψυγείου ή σε σκοτεινό μέρος, αν κρεμαστούν μαζί με το κλαδί τους. Αν θέλετε να τα κρατήσετε για αρκετούς μήνες, μπορείτε να τα φυλάξετε στο κάτω μέρος του ψυγείου. Για να τα διατηρήσετε ακόμη περισσότερο, μπορείτε να τα καθαρίσετε και να τα φυλάξετε στην κατάψυξη, κλεισμένα σε ειδικό δοχείο ή σακουλάκι για τρόφιμα. Έτσι, όποτε χρειάζεστε σπόρους, παίρνετε απλά όσους θέλετε.
› Πώς να πάρετε το χυμό τους
Σε πολλές συνταγές, εκτός από τους σπόρους του ροδιού, χρησιμοποιείται και ο χυμός του. Υπάρχουν, λοιπόν, δύο τρόποι για να πάρετε το χυμό από τους καρπούς: είτε στύβετε τα ρόδια στο στύφτη, όπως κάνετε με τα πορτοκάλια, είτε πιέζετε τους καρπούς σε ένα σουρωτήρι. Μάλιστα, σε αντίθεση με την πρώτη περίπτωση, στη δεύτερη μένουν στο σουρωτήρι και οι μεμβράνες που χωρίζουν τους σπόρους, οι οποίες δίνουν μια ελαφρώς στυφή γεύση στο χυμό.

Πηγή: www.vita.gr

Τι τρώμε; Αβοκάντο

Το αβοκάντο απέκτησε την φήμη του αφροδισιακού φρούτου από τους Αζτέκους. Στο δέντρο από το οποίο προέρχεται είχαν δώσει το όνομα «Αχούακουατλ», που σημαίνει «το δέντρο των όρχεων»! Το αβοκάντο περιέχει περισσότερα από 30 ιχνοστοιχεία, βιταμίνες και άλλες πολύτιμες διατροφικά ουσίες, ενώ έχει ξεχωριστή, προκλητική γεύση στον ουρανίσκο και ιδιαίτερη υφή στην ανθρώπινη γλώσσα. Ενδεχομένως, σε αυτά ακριβώς τα στοιχεία να οφείλει και την υψηλή του θέση στην λίστα των φυσικών αφροδισιακών. Στην Λατινική Αμερική το απολαμβάνουν κομμένο σε μικρές φέτες, με λίγο μπαλσάμικο και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι ως ερωτικό ορεκτικό.
Αβοκάντο είναι το μοναδικό που έχει λιπαρά. Πρόκειται, ωστόσο, για ωφέλιμα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, με κυριότερο εκπρόσωπο το ελαϊκό οξύ. Ένα μέτριο αβοκάντο έχει σχεδόν εξαπλάσιες θερμίδες (320) σε σύγκριση με ένα οποιοδήποτε άλλο φρούτο του ίδιου μεγέθους. Γι’ αυτό, εάν προσέχετε τη σιλουέτα σας, φροντίστε να το καταναλώνετε με μέτρο - σκεφτείτε ότι μία φέτα αβοκάντο έχει 50 θερμίδες και 5 γρ. λίπους.

Η αντικαρκινική δράση του αβοκάντο αποδίδεται στα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα που περιέχει, αλλά και στα πολύτιμα καροτενοειδή του (λουτεΐνη, ζεαξανθίνη, α- και β-καροτίνη), καθώς και στις υψηλές συγκεντρώσεις της αντιοξειδωτικής βιταμίνης Ε.

Σε μελέτη που αφορά αποκλειστικά τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα του αβοκάντο, διαπιστώθηκε ότι μια διατροφή που είναι πλούσια σε αβοκάντο μπορεί να μειώσει τόσο την ολική όσο και την «κακή» (LDL) χοληστερίνη, καθώς και να αυξήσει την «καλή» (HDL) χοληστερίνη.

Το αβοκάντο είναι επίσης ιδιαίτερα πλούσιο και σε κάλιο, έναν ηλεκτρολύτη που συμβάλλει στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ αναφέρει ότι η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε κάλιο και φτωχών σε νάτριο (αλάτι) συσχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης υπέρτασης και εγκεφαλικού.

Η ευεργετική δράση του αβοκάντο στο καρδιαγγειακό σύστημα ενισχύεται και από το γεγονός ότι περιέχει φυλλικό οξύ και βιταμίνη Ε, τα οποία έχουν συσχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιακών νοσημάτων.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ορισμένα λιπαρά συστατικά του αβοκάντο έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και συμβάλλουν στη μείωση του αισθήματος του πόνου σε πάσχοντες από οστεοαρθρίτιδα.

Μικρά μυστικά:

• Το φρέσκο αβοκάντο έχει πράσινο φλοιό και σφριγηλή σάρκα η οποία πιέζεται ελαφρά με το χέρι. Αποφύγετε το αβοκάντο που έχει καφέ χρώμα, η σάρκα, του είναι πολύ μαλακή ή πολύ σκληρή.
• Το αβοκάντο είναι νοστιμότερο την άνοιξη και το καλοκαίρι, αλλά το βρίσκετε στην αγορά όλο το χρόνο.
• Η γεύση του είναι βουτυρώδης. Χρησιμοποιείται σε σαλάτες, αλλά τρώγεται και ως ορεκτικό με λεμόνι και αλάτι.
• Το αβοκάντο ευδοκιμεί σε τροπικές περιοχές, αλλά και όπου καλλιεργούνται εσπεριδοειδή, κυρίως λεμονιές. Στην Ελλάδα, καλλιεργείται στην Κρήτη, όπου καταλαμβάνει οπωρώνες με περισσότερα από 50.000 δέντρα, ενώ η μέση ετήσια παραγωγή είναι περίπου ένας τόνος ανά στρέμμα.
• Προσθέστε μερικές φέτες αβοκάντο στις σαλάτες σας. Το αβοκάντο, χάρη στα λιπαρά που περιέχει, συμβάλλει στην καλύτερη απορρόφηση των λιποδιαλυτών καροτενοειδών που περιέχονται τόσο στο ίδιο όσο και σε άλλα λαχανικά (όπως το καρότο και το σπανάκι).
• Να θυμάστε ότι μισό αβοκάντο στη σαλάτα σας ισοδυναμεί με μιάμιση κουταλιά ελαιόλαδο, όσον αφορά τις θερμίδες.
• Βάλτε λεμόνι στην κομμένη επιφάνεια του αβοκάντο, ώστε να μη μαυρίσει εξαιτίας της έκθεσής του στον αέρα.
• Μπορείτε, επίσης, να το φυλάξετε στο ψυγείο, αφού πρώτα το τυλίξετε με μια πλαστική μεμβράνη, ώστε να μην αλλοιωθούν τα συστατικά του. 
  Μυστικό: Για να μη μαυρίζει το αβοκάντο μέσα στο πιάτο που θα το βάλουμε να βάλουμε επίσης και το κουκούτσι  του.

Πηγή:www.vita.gr

Τι τρώμε; Σκόρδο

Στην Αίγυπτο είναι γνωστό εδώ και 5.000 χρόνια και το θεωρούσαν ιερό. Είναι γνωστό ότι οι εργάτες που έχτισαν τις πυραμίδες έπαιρναν το πρωί μια σκελίδα σκόρδο σαν τονωτικό και αντισηπτικό. Στην αρχαία Ελλάδα οι αθλητές έτρωγαν σκόρδο σαν τονωτικό πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Χρησιμοποιούνται οι σκελίδες του βολβού και το αιθέριο έλαιό του.

Μια πρόταση για πρωινό είναι: κοπανισμένο σκόρδο με παρθένο ελαιόλαδο και ψιλοκομμένο μαϊντανό αλειμμένο σε μια φέτα ψωμί.

Για να εξουδετερωθεί η μυρωδιά του, μπορούμε να μασήσουμε 2-3 κόκκους καβουρντισμένους καφέ ή μερικούς σπόρους γλυκάνισου ή ένα κλωναράκι μαϊντανό, ένα μήλο ή κάρδαμο (οι εραστές καλό θα ήταν να τρώνε και δυο).

Στη Γαλλία χρησιμοποιούνε μια αλοιφή φτιαγμένη από κοπανισμένο σκόρδο, ζυμωμένο με βαζελίνη ή λίπος και λάδι, γνωστή σα "μουστάρδα του διαβόλου", πολύ αποτελεσματική για τα πρηξίματα που δεν συνοδεύονται από μελανιές.

Το σκόρδο απαγορεύεται στις γυναίκες που θηλάζουν γιατί προκαλεί κολικούς στο μωρό. Πηγή: www.hungry.gr

Το σκόρδο περιέχει ισχυρές θειούχες ενώσεις, με γνωστότερη και πιο δραστική την αλισίνη, στην οποία οφείλει και τη χαρακτηριστική μυρωδιά του. Το σκόρδο είναι πλουσιότατο σε μαγγάνιο, βιταμίνη Β6 και βιταμίνη C, ενώ θεωρείται και καλή πηγή σεληνίου. Προστατέυει την καρδια επειδή παρεμποδίζει την οξείδωση της «κακής» χοληστερίνης - μια διαδικασία που θεωρείται η πλέον καθοριστική για τη δημιουργία της αθηρωματικής πλάκας στα αγγεία. Πολλές εργαστηριακές έρευνες έχουν δείξει ότι το σκόρδο συμβάλλει στη μείωση της υψηλής χοληστερίνης και της πίεσης .Κατανάλωση σκόρδου, καθώς και κρεμμυδιού, μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης διάφορων μορφών καρκίνου (όπως του φάρυγγα, του λάρυγγα, του οισοφάγου, του μαστού, των ωοθηκών, του προστάτη και των νεφρών).Η αλισίνη του σκόρδου θεωρείται ένας ισχυρός αντιμικροβιακός παράγοντας που, σε συνδυασμό με τη βιταμίνη C που περιέχει, ενισχύει την αντιβακτηριακή του δράση. Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Nutrition» (2001) παρατηρήθηκε ότι το σκόρδο παρουσίασε ισχυρή αντιμικροβιακή δράση κατά πολλών παθογόνων μικροοργανισμών, ακόμη και στελεχών μικροβίων που παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά.

Η ισχυρή αντιμικροβιακή δράση του σκόρδου φαίνεται ότι προστατεύει και από το έλκος του στομάχου επειδή καταπολεμά ακόμη και ορισμένα στελέχη του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

! Λιώστε το σκορδάκι να απελευθερώνονται και γίνονται πιο δραστικές οι ευεργετικές ουσίες του σκόρδου, όπως η αλισίνη. Πηγή: www.vita.gr

! Το σκόρδο θεωρείται επίσης κλασικό αφροδισιακό, όπως άλλωστε θεωρείται πανάκεια για κάθε χρήση. Ακόμη περισσότερο, αφροδισιακό θεωρείται το κρεμμύδι και πολύ περισσότερο το φρέσκο πράσινο κρεμμυδάκι Οι αρχαίοι Έλληνες το ήξεραν χιλιάδες χρόνια πριν!

Τι τρώμε; Ρόκα

*Στην ορολογία των βοτάνων η ρόκα σημαίνει «απάτη», καθώς το βράδυ απελευθερώνει ένα υπέροχο άρωμα, ενώ καθ' όλη τη διάρκεια...της μέρας δεν αποπνέει καμία μυρωδιά. Υπάρχουν όμως και άλλα, πολύ σημαντικότερα, που ίσως δεν γνωρίζετε για τη ρόκα...

*Σε ένα ρομαντικό δείπνο αντί για μαρούλι προτιμήστε τη ρόκα, που όχι μόνο δεν απειλεί τη σεξουαλική σας ορμή αλλά θεωρείται και ιδιαίτερα αφροδισιακή. Για να ενισχύσουν τη διάθεση των ανδρών τους, οι Ιταλίδες μεταδίδουν μια συνταγή από μάνα σε κόρη. Πρόκειται για ένα μείγμα φυτών: άνηθο, εστραγκόν, κάρδαμο, φάβα, καρύδι, κρεμμύδι, τσουκνίδα, μαϊντανό, κουκουνάρι, πράσο και ρόκα (το βασικό συστατικό). Κατά τα άλλα, απαγορευόταν στους στρατιώτες να τρώνε σαλάτα ρόκας για να αποφεύγονται ερωτικές παρεκτροπές που μπορούσε να προκαλέσει η κατανάλωση της.

Οι Έλληνες το μαρούλι θεωρούσαν αναφροδισιακό και οι Πυθαγόρειοι το αποκαλούσαν «ευνούχο»!

*Για πικάντικη γεύση στις σαλάτες και το φαγητό σας, επιλέξτε τη ρόκα. Υπέροχη σαλάτα σκέτη ή με μαρούλι ντομάτα και κρεμμύδι. Δίνει ξεχωριστή γεύση στο σπανάκι. Απλά προσθέστε ρόκα και μαγειρέψτε το σπανακόρυζο όπως ξέρετε. Η ρόκα είναι άριστη πηγή βιταμίνης C, βιταμίνης Α, βιταμίνης Ε και πολύ καλή ασβεστίου.

*Τοποθετείτε σε 1 λίτρο νερό 30 γρ. κεντρί τσουκνίδας, 30 γρ. κολλιτσίδα και 30 γρ. ρόκα. Αφήνετε το μείγμα να βράσει για 15 λεπτά περίπου και αφού κρυώσει ξεπλένετε τα μαλλιά σας. Μια λαϊκή παράδοση αναφέρει ότι βοηθάει τα μαλλιά να μεγαλώσουν γρήγορα και να γίνουν πιο δυνατά και λαμπερά.

*Αν χρησιμοποιήσετε τη ρόκα για να νοστιμίσετε το φαγητό σας, τότε συλλέξτε την προτού ανθοφορήσει. Αν όμως τη θέλετε για θεραπευτικούς λόγους, συλλέξτε την κατά την ανθοφορία της.

*Από πολύ νωρίς οι θεραπευτικές ιδιότητες της ρόκας ήταν γνωστές. Ο Αγάπιος Μοναχός ο Κρης είπε σχετικά με τη ρόκα το 15ο αιώνα: «Η ρόκα, το κάρδαμο και το σέλινο είναι θερμά και χωνευτικά. Σκανδαλίζουν τη σάρκα και είναι καλύτερο να τα τρώει κανείς μαζί με ψυχρά χόρτα (μαρούλια, αντίδια, γλιστρίδα)». Συμπληρωματικά, αξίζει να σημειωθεί ότι οι αφροδισιακές ιδιότητες της ρόκας είχαν ήδη διαπιστωθεί από τα ρωμαϊκά χρόνια. Σύμφωνα και με την πορτογαλική ιατρική παράδοση, η ρόκα χρησιμοποιείται για πολλούς σκοπούς: έχει χωνευτική, διουρητική, τονωτική και καθαρτική δράση. Προλαμβάνει το σκορβούτο (skurvy).

*Όλα τα χόρτα και τα λαχανικά με σκούρα φύλλα ή σκούρο πράσινο χρώμα, όπως το μπρόκολο, τα βλίτα, η ρόκα, περιέχουν αντιοξειδωτικές ουσίες και έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

ΤΖΙΝΤΖΕΡ

Μπαχαρικό το οποίο προέρχεται από το φυτό Zingiber Officinale Roscoe, γνωστό και ως Ζιντεμέλ στην Ασία, ως Τζιντζιμπίρα και τζίτζερ. Δεν παράγει καρπούς και πολλαπλασιάζεται μέσω της ρίζας του. Τα λουλούδια του αρχικά έχουν πράσινο χρώμα και μετά κόκκινο. Η πιπερόριζα διατηρείται φρέσκια για 2 ή 3 εβδομάδες σε ξερό μέρος και είναι εύγεστη φρέσκια αλλά όταν ξεραθεί και κατόπιν επεξεργασίας μπορεί να συναντηθεί με τη μορφή σκόνης και σιροπιού.
Γνωστές οι αφροδισιακές της ιδιότητες, χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα. Είναι γνωστή και από την μαντάμ ντυ Μπαρρύ, η οποία χρησιμοποιούσε ένα μίγμα κρόκων αυγών και πιπερόριζας για να προκαλέσει στους εραστές της αλλά και στον ίδιο τον Λουδοβίκο τον ΙΕ΄ ανεξέλεγκτο πάθος. Τα «βενετσιάνικα διαβολάκια», αρωματικές, αφροδισιακές παστίλιες, περιείχαν: μαστίχα, ζαφορά, μόσχο, γαρίφαλο, ζάχαρη και γενναία δόση πιπερόριζας.
Το τζίντζερ θεωρείται ότι έχει πολλές φαρμακευτικές χρήσεις. Συγκεκριμένα είναι ιδιαίτερα ευεργετικό για προβλήματα δυσπεψίας, ναυτίας, ιγμορίτιδας και για το το κρυολόγημα.
¼ κουταλάκι τζίντζερ, μπορεί να σταματήσει τα συμπτώματα της ναυτίας κατά 40%, σύμφωνα με μεγάλη έρευνα, κατά την οποία οι συμμετέχοντες με καρκινο έπαιρναν πριν τη χημειοθεραπεία τους, τζίντζερ.
Στριφογυρίζει το ταβάνι μετά από βραδιά κραιπάλης; Βάλε τριμμένο τζίντζερ σε σόδα μαζί με λίγο λεμόνι και ζάχαρη και θα αισθανθείς καλύτερα. Το τζίντζερ (πιπερόριζα) ηρεμεί το στομάχι και σταματά τη ναυτία, γιατί περιέχει ουσίες που ουδετεροποιούν το οξύ στο στομάχι.
Aν γυρίσατε στο σπίτι σας και νιώθετε τα προεόρτια της γρίπης να σας τριγυρίζουν, ιδιαίτερα μάλιστα αν έχετε κομμάρες και μυϊκούς πόνους, κάντε, πριν πέσετε για ύπνο, ένα 15λεπτο καυτό ποδόλουτρο με 1-2 ρίζες φρέσκου τζίντζερ ή 2-3 κουταλάκια τζίντζερ σε σκόνη. Θα βοηθήσει και «τατσόν». Το ρόφημα αυτό πίνεται ως αφέψημα με μπόλικη σκούρα ζάχαρη και εξιτάρει όσο και ο καφές στην Κίνα, στη Μαλαισία, στις Ινδίες. Διεγείρει τις στομαχικές λειτουργίες, βοηθά τις φουσκωμένες κοιλίτσες να σανιδώσουν. Αντιρευματικό, αντιφλεγμονώδες, με αντιμικροβιακή δράση. Στην Πάδοβα μάλιστα, σε μιαν επιδημία πανώλης, οι κάτοικοι κάθε πρωί μασούλαγαν τζίντζερ πίνοντας ένα ποτήρι κόκκινο κρασί Μαλβαζίας.