Τι πίνουμε; Πράσινο τσάι

To πράσινο τσάι προέρχεται από την Κίνα.Οι Κινέζοι γνωρίζουν το τσάι και τα μυστικά του εδώ και 5000 χρόνια. Στην Κίνα, η καλλιέργεια, το μάζεμα, η επεξεργασία κάνουν το τσάι μοναδικό, σαν ένα έργο τέχνης.Ηπάρχουν είδη του πράσινου τσαγιού που γίνονται μόνο από τις τρυφερές κορυφές (μπουμπούκια των φύλλων) και είναι πολύ πλούσια σε ουσίες. Γι`αυτό το λόγο όχι μόνο ελαττώνουμε την ποσότητα τσαγιού, που χρησιμοποιούμε για κάθε φλιτζάνι, αλλά δεν το σουρώνουμε και το εκχυλίζουμε περισσότερες από μία φορές. Συνεπώς τα σπάνια και εξαιρετικά αυτά είδη δεν είναι ακριβά και είναι προσιτά σε όλους.
Η επιστημονική του ονομασία είναι Camelia sinensis.Δεν είναι μόνο ένα ρόφημα! Βοηθά στην σωστή λειτουργία του οργαωισμού με πολλούς τρόπους. Είναι πλούσιο σε φθόριο και προστατεύει από την τερηδόνα. Μειώνει την χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια και γενικά λιπαρά οξέα που περιέχονται στο αίμα.Δρα ευεργετικά στην πρόληψη της αρτηριοσκλήρωσης.Βοηθά την πέψη και είναι λιποδιαλυτικό. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες και τελευταία χρόνια έχουν εντατικοποιηθεί οι έρευνες για τα αποτελέσματα του πράσινου τσαγιού εναντίον του καρκίνου.
* Για να απολάύσετε το πράσινο τσάι, ρίξτε σ΄ένα σκεύος νερό για ένα φλιτζάνι τσάι. Μόλις το νερό ζεσταθέι πολύ καλά, χωρίς να βράσει, κατεβάστε το σκεύος από την φωτιά και ρίξτε μέσα ένα σακουλάκι τσάι η μισό κουταλάκι του γλυκού χύμα τσάι. Σκεπάστε το σκευός - έστω και πρόχειρα - κι αφήστε το τσάι να φουσκώσει 3-5 λεπτά. Αφαιρέστε το σακουλάκι η τα φύλλα του τσαγιού μ`ένα σουρωτήρι.

Τι πίνουμε; Πράσινο τσάι

To πράσινο τσάι προέρχεται από την Κίνα.Οι Κινέζοι γνωρίζουν το τσάι και τα μυστικά του εδώ και 5000 χρόνια. Στην Κίνα, η καλλιέργεια, το μάζεμα, η επεξεργασία κάνουν το τσάι μοναδικό, σαν ένα έργο τέχνης.Ηπάρχουν είδη του πράσινου τσαγιού που γίνονται μόνο από τις τρυφερές κορυφές (μπουμπούκια των φύλλων) και είναι πολύ πλούσια σε ουσίες. Γι`αυτό το λόγο όχι μόνο ελαττώνουμε την ποσότητα τσαγιού, που χρησιμοποιούμε για κάθε φλιτζάνι, αλλά δεν το σουρώνουμε και το εκχυλίζουμε περισσότερες από μία φορές. Συνεπώς τα σπάνια και εξαιρετικά αυτά είδη δεν είναι ακριβά και είναι προσιτά σε όλους.
Η επιστημονική του ονομασία είναι Camelia sinensis.Δεν είναι μόνο ένα ρόφημα! Βοηθά στην σωστή λειτουργία του οργαωισμού με πολλούς τρόπους. Είναι πλούσιο σε φθόριο και προστατεύει από την τερηδόνα. Μειώνει την χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια και γενικά λιπαρά οξέα που περιέχονται στο αίμα.Δρα ευεργετικά στην πρόληψη της αρτηριοσκλήρωσης.Βοηθά την πέψη και είναι λιποδιαλυτικό. Είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες και τελευταία χρόνια έχουν εντατικοποιηθεί οι έρευνες για τα αποτελέσματα του πράσινου τσαγιού εναντίον του καρκίνου.
* Για να απολάύσετε το πράσινο τσάι, ρίξτε σ΄ένα σκεύος νερό για ένα φλιτζάνι τσάι. Μόλις το νερό ζεσταθέι πολύ καλά, χωρίς να βράσει, κατεβάστε το σκεύος από την φωτιά και ρίξτε μέσα ένα σακουλάκι τσάι η μισό κουταλάκι του γλυκού χύμα τσάι. Σκεπάστε το σκευός - έστω και πρόχειρα - κι αφήστε το τσάι να φουσκώσει 3-5 λεπτά. Αφαιρέστε το σακουλάκι η τα φύλλα του τσαγιού μ`ένα σουρωτήρι.
* Νέες έρευνες αποκαλύπτουν ότι η κατανάλωση πράσινου τσαγιού είναι «σωτήρια» απέναντι στον καρκίνο του προστάτη για τους άντρες και του στήθους στις γυναίκες, αφού στην ουσία καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες
*Ειδικότερα δε το πράσινο τσάι, σύμφωνα με τους μελετητές, έχει την ιδιότητα να διατηρεί τις αρτηρίες «ευέλικτες και ήρεμες», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Time.com, θέτοντας έτσι τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την καλύτερη ροή του αίματος. Οι πολυφαινόλες στην ουσία βοηθούν τα ενδοθηλιακά κύτταρα να λειτουργούν σωστά, γεγονός που προλαμβάνει με τη σειρά του τις φραγμένες αρτηρίες.
*Σε μία μελέτη, φάνηκε μάλιστα ότι το πράσινο τσάι εμπόδισε την αναπαραγωγή του ιού της γρίπης. Αυτό που στην ουσία δηλαδή κάνει το πράσινο τσάι είναι να ενισχύει τον αριθμό των ρυθμιστικών κυττάρων Τ στον οργανισμό, συμβάλλοντας στην καλύτερη αντίστασή του.
* Τόσο το μαύρο όσο και το πράσινο τσάι θεωρούνται ότι διαθέτουν ουσίες, οι οποίες μειώνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, εμποδίζοντας έτσι την εμφάνιση διαβήτη.
* Τα εκχυλίσματα του πράσινου τσαγιού ενισχύουν τη δημιουργία νέων εγκεφαλικών κυττάρων, ενδυναμώνοντας τη διαδικασία της μνήμης και της εκμάθησης.

Τι τρώμε; Σουσάμι

Το σουσάμι - ένα προϊόν που οι αρχαίοι Έλληνες όπως και οι υπόλοιποι λαοί της Μεσογείου χρησιμοποιούσαν στην καθημερινή τους διατροφή - βοηθά στην καταπολέμηση της χοληστερίνης, στη σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, στην πρόληψη του καταρράκτη και στην αντιμετώπιση του διαβήτη. Η συμβολή του χαλβά στην αντιμετώπιση της αρτηριοσκλήρυνσης και στη σωστή λειτουργία του ήπατος είναι επίσης ιδιαιτέρως σημαντική. Συνεπώς, προϊόντα με βάση το σουσάμι. όπως είναι το ταχίνι. ο χαλβάς και το παστέλι διαθέτουν εξίσου ευεργετικές ιδιότητες.
Δύο παράλληλες έρευνες, οι οποίες μόλις ολοκληρώθηκαν, απέδειξαν ότι το σουσάμι λόγω της βιταμίνης Ε και της δράσης των λιγνανών του (της σησαμινόλης και της σησαμίνης, δύο συστατικών του σησαμόσπορου με αντιοξειδωτικές ιδιότητες που δρουν κατά του γήρατος), διαθέτει σημαντικές αντιγηραντικές και αντιυπερτασικές ιδιότητες. Η πρώτη έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Εργαστήριο Μικροβιολογίας και Υγιεινής Τροφίμων του τμήματος Γεωπονίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και είχε θέμα «Σουσάμι, ταχίνι, χαλβάς ιδιότητες και Ευεργετικές Δράσεις» και η δεύτερη από το Εργαστήριο Χημείας και Τεχνολογίας Γροφίμων του ΑΠΘ με τίτλο «Χημική Σύσταση και Διατροφική Αξία του Σησαμόσπορου».
Τα κυριότερα μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία που περιέχονται στο σουσάμι είναι το ασβέστιο, ο φώσφορος, το μαγνήσιο, ο ψευδάργυρος και το σελήνιο.
Τα συστατικά αυτά αποτελούν πολύ σημαντικά στοιχεία του ανθρώπινου μεταβολισμού όντας απαραίτητα για ποικίλες λειτουργίες, όπως η σύνθεση των οστών και των μυών (ασβέστιο), οι αντιδράσεις μεταβολισμού (ψευδάργυρος) κ.λ.π.
Ιδιαιτέρως το σελήνιο, που περιέχεται σε σημαντικές ποσότητες στο σουσάμι, έχει διαπιστωθεί τα τελευταία χρόνια ότι επίσης διαθέτει ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, προστατεύοντας έτσι από καρδιοπάθειες και καρκίνο (ιδίως τον καρκίνο του προστάτη).

Τι τρώμε; Αγκινάρες

Η αγκινάρα προέρχεται από τη Βόρεια Αφρική, από όπου και πέρασε στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη. Οι αρχαίοι πολιτισμοί απέδιδαν στην αγκινάρα πολλές ευεργετικές για την υγεία ιδιότητες, ειδικά σε σχέση με τη λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Ο Πλίνιος την περιγράφει ως «τρόφιμο για τους πλούσιους», εξαιτίας της ευεργετικής επίδρασης που μπορεί να είχε στα συμπτώματα της πλούσιας ζωής τους, η οποία συχνά οδηγούσε σε κίρρωση του ήπατος, ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα) ή γενική κατάπτωση του οργανισμού. Παραδοσιακά, αφεψήματα των φύλλων της έχουν χρησιμοποιηθεί για «καθάρισμα του αίματος», αύξηση της παραγωγής και έκκρισης της χολής και αποτοξίνωση του ήπατος και του δέρματος. Κάποιες από αυτές τις ιδιότητες έχουν διαπιστωθεί επιστημονικά.
Η αγκινάρα αποτελεί πολύ καλή πηγή διαιτητικών ινών, χαλκού, μαγνησίου, ασβέστιο,
φωσφόρου, μαγγανίου, βιταμίνης Κ, βιταμίνης C και καλή πηγή σιδήρου, όλων των βιταμινών του συμπλέγματος Β και καλίου. Περιέχει, επίσης, φλαβονοειδή. Οι κατεψυγμένες αγκινάρες έχουν σημαντικές απώλειες σε σίδηρο, μαγνήσιο, χαλκό και βιταμίνη C , αλλά μεγαλύτερη συγκέντρωση σε φυλλικό οξύ.
Οι ευεργετικές επιδράσεις της αγκινάρας στην υγεία προκύπτουν κυρίως από δύο συστατικά που περιέχει, την κυναρίνη και τη σιλιμαρίνη. Η κυναρίνη, η οποία βρίσκεται στα φύλλα της αγκινάρας, βοηθά στην ανακούφιση γαστρεντερικών προβλημάτων, τα οποία προκύπτουν από αδυναμία του οργανισμού να πέμψει τα λίπη της τροφής εξαιτίας μειωμένης έκκρισης της χολής. Η κυναρίνη ενεργοποιεί την παραγωγή από το ήπαρ και την έκκριση της χολής, ώστε ανακουφίζει από στομαχική διαταραχή, ναυτία, μετεωρισμό και κοιλιακό πόνο.
Το φλαβονοειδές σιλιμαρίνη παρουσιάζει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και έχει εξετασθεί για τυχόν προστατευτική δράση από καρκίνους. Η σιλιμαρίνη θεωρείται, επίσης, ότι μπορεί να αναγεννήσει τον ηπατικό ιστό, για αυτό και η αγκινάρα αποτελεί καλή διατροφική επιλογή ειδικά για άτομα που πίνουν αλκοόλ.Ο χαλκός συμμετέχει στη μεταφορά σιδήρου στους ιστούς (οι αγκινάρες περιέχουν και σίδηρο) και το μεταβολισμό κάποιων νευροδιαβιβαστών, ενώ εμπλέκεται και στη διαδικασία σύνθεσης κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεϊνών του συνδετικού ιστού απαραίτητων για τη συνοχή και ελαστικότητα των αγγείων, των οστών και των αρθρώσεων. Επίσης, ο χαλκός, αλλά και το μαγγάνιο, αποτελούν συνένζυμα αντιοξειδωτικών ενζύμων του οργανισμού. Οι αγκινάρες περιέχουν, επίσης, σημαντικά ποσά φυλλικού οξέος και βιταμίνης Β 6 . Τα δύο αυτά συστατικά μειώνουν την παραγωγή της ομοκυστεΐνης, ενός μεταβολικού παραπροϊόντος που μπορεί να είναι επικίνδυνο τόσο για την υγεία των οστών όσο και για την εμφάνιση αθηροσκλύρηνσης. Οι βιταμίνες Β 1 , Β 2 , Β 3 και Β 6 αποτελούν βασικά συστατικά του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπιδίων, των τριών, δηλαδή, βασικών πηγών ενέργειας. Οι αγκινάρες μέσω του μαγνησίου και του καλίου μπορεί να συνεισφέρουν στη μείωση της υπέρτασης και μέσω της βιταμίνης C στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών. Η αγκινάρα χρησιμοποιείται και ως αρωματικό σε μερικά αλκοολούχα ποτά. Η πικρότητα που έχει θεωρείται ότι προάγει την καλή πέψη, ενεργοποιώντας την έκκριση πεπτικών χυμών του οργανισμού. Για αυτό, μπορείτε να δοκιμάσετε να πιείτε ένα απεριτίφ που περιέχει αγκινάρα πριν από το γεύμα σας.
Πηγή: www.barbastathis.com

*Στην Ιταλία από τα φύλλα παράγουν λικέρ με το όνομα «Cynar».
*Οι αγκινάρες έχουν την θεραπευτική ιδιότητα να απομακρύνουν την χοληστερίνη από το αίμα!
*Είναι τονωτική, κατά των διαλειπόντων πυρετών, κατά του τεταρτέου πυρετού, κατά της υδρωπικίας, κατά των παθήσεων του συκωτιού και κατά των ρευματισμών. Έχει επίσης ιδιότητες κατά της πέτρας των νεφρών, κατά του ίκτερου και είναι επίσης καρδιοτονωτική.
*Οι Ευρωπαίοι εκτιμούσαν ιδιαίτερα την αγκινάρα ως αφροδισιακό. Λέγεται ότι στα τέλη του Μεσαίωνα η Αικατερίνη των Μεδίκων έτυχε έντονης κριτικής για την αδυναμία που είχε στις αγκινάρες, τις οποίες συνήθιζε να τρώει δημοσίως, γι' αυτό και κάποιοι συσχέτισαν τις γαστρονομικές με τις σεξουαλικές της αδυναμίες.
*Η αγκινάρα περιέχει βιταμίνες A, B, C, ασβέστιο και φώσφορο. Μπορείτε να πάρετε πράσινα φύλλα αγκινάρας και να τα καλύψετε με νερό (όχι πάρα πολύ, ίσα που να καλύπτονται) και το βάζετε στη φωτιά. Μόλις φθάσει στο σημείο βρασμού, το κατεβάζετε από τη φωτιά και το αφήνετε για τρεις ώρες. Στη συνέχεια το σουρώνετε και με το υγρό αυτό κάνετε μασάζ στο κεφάλι για την τόνωση των μαλλιών.

Πηγή: www.herbalcreations.गर

ΠΩΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ

1. Σε γαβάθα με νερό, προσθέστε χυμό 2 λεμονιών. Κόψτε το κοτσάνι αφήνοντας περίπου 1 εκ. σε κάθε αγκινάρα.

2. Αρχίστε να βγάζετε τα εξωτερικά φύλλα. Κόψτε στα τέσσερα ένα λεμόνι και με αυτό τρίβετε την αγκινάρα συχνά, να μη μαυρίσει. Συνεχίστε να πετάτε φύλλα μέχρι να φτάσετε στην πρασινοκίτρινη καρδιά, με τα τρυφερά φύλλα. Μην ξεχνάτε να τρίβετε συνεχώς με λεμόνι.

3. Κόψτε με μαχαίρι και πετάξτε την κορφή του κώνου, και κόψτε, να λειάνετε το μέρος όπου αφαιρέσατε τα φύλλα.

4. Κόψτε στη μέση ή στα τέσσερα κάθε αγκινάρα και με μαχαίρι ή κουτάλι αφαιρέστε το «μαλλί» από το κέντρο, τρίβοντας με λεμόνι.

5. Αφήστε τις καθαρισμένες αγκινάρες στο λεμονόνερο, καθώς καθαρίζετε τις υπόλοιπες.

Τι τρώμε; Σαφράν(κρόκος)

Ο κρόκος (ή σαφράν ή σαφράνι ή ζαφορά) είναι το πολυτιμότερο και ακριβότερο καρύκευμα στον κόσμο. Κάθε λουλούδι περιέχει μόνο τρία στίγματα. Αυτά τα νηματίδια πρέπει να επιλεγούν προσεκτικά με το χέρι από κάθε ένα λουλούδι, ενώ περισσότερα από 75.000 λουλούδια απαιτούνται για να παράγουν μόνο μια λίβρα των νηματιδίων κρόκου. Ετυμολογικά, η λέξη «κρόκος» έχει την προέλευσή του από την ελληνική λέξη «κρόκη» που σημαίνει το νήμα που χρησιμοποιείται για την ύφανση σε έναν αργαλειό. Μυθολογικά, σύμφωνα με τον Οβίδιο, το φυτό πήρε το όνομά του από τον νεαρό Κρόκο, ο οποίος, στην απελπισία του για το θάνατο του φίλου Σμίλακα, μετασχηματίστηκε σε αυτό το λουλούδι. Σαν θεραπευτικό φυτό, ο κρόκος θεωρείται ένα άριστο φάρμακο για τις ασθένειες του στομάχου, αντισπασμωδικό, βοηθητικό της πέψης και φάρμακο που αυξάνει την όρεξη. Επίσης, ανακουφίζει επίσης από κολικούς των νεφρών, μειώνει τους στομαχικούς και γαστρικούς πόνους και ανακουφίζει από την ένταση. Είναι επίσης γνωστό από την αρχαιότητα ότι στον κρόκο απέδιδαν αφροδισιακές ιδιότητες. Πολλοί συγγραφείς, αλλά και η ελληνική μυθολογία συνδέουν τον κρόκο με τη γονιμότητα. Ο κρόκος γενικά είναι ένα άριστο τονωτικό, θεωρείται ένα φυτό με εξέχουσες αντιοξειδωτικές, αντιθρομβωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες. Εχει αντικαταθλιπτική δράση, βοηθάει στη μείωση της χοληστερίνης και τονώνει την κυκλοφορία του αίματος.
Ο κρόκος είναι απόλυτα αγνός, και σε συνδυασμό με τον καφέ η το τσάι αποτελεί ένα εξαιρετικό ρόφημα.
*Μπαχάρι που αναγνωρίζεται ως αποτελεσματικό αφροδισιακό από τη ρωμαϊκή εποχή, το σαφράν το χρησιμοποιούσαν στις θέρμες. Τα λουτρά με σαφράν προτείνονταν στους γλεντζέδες για να μπορούν να αντεπεξέλθουν στα συνεχή «οργιά» τους. Οι αρχαίοι συνήθιζαν να πασπαλίζουν με σαφράν όλα τους τα φαγητά, ενώ έριχναν τη χρυσαφιά σκόνη ακόμα και στο γεννητικό τους όργανο για να το καταστήσουν πιο γόνιμο. (Πηγή www.grlove.com)

Τι τρώμε; Καρύδια

Τα καρύδια είναι μια τροφή πλούσια σε φυτικές ίνες (2 γρ./30 γρ.), μέταλλα (μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, ασβέστιο, χαλκό) και βιταμίνες (Β6, Ε). Μάλιστα, μια χούφτα καρύδια περιέχει τόση βιταμίνη Ε όση μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο. Τέλος, δεν έχουν χοληστερίνη, είναι πλούσια σε φυτικές στερόλες και περιέχουν υψηλές ποσότητες μονοακόρεστων (2,6 γρ./30 γρ.) και πολυακόρεστων ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων (14 γρ./30 γρ.), που τα καθιστούν πλούσια σε αντιοξειδωτική δράση.
Η ημερήσια κατανάλωση δεν πρέπει να ξεπερνά τις 1-2 μερίδες, 30-60 γρ. (μια χούφτα καρύδια, περίπου 30 γρ., δίνει 196 θερμίδες).
Η κατανάλωση καρυδιών μετά από ένα γεύμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζωικό λίπος φαίνεται να προσφέρει μεγαλύτερη προστασία στις αρτηρίες από τις βραχυπρόθεσμες βλάβες του ζωικού λίπους, σε σύγκριση με το ελαιό­λα­δο.
Επιπλέον, η αργινίνη που περιέχουν αυξάνει την παραγωγή νιτρικού οξέος, το οποίο βοηθά στη διατήρηση της ευκαμψίας των αρτηριών, μειώνοντας την πιθανότητα παρουσίασης θρόμβων. Έτσι, περιορίζεται ο κίνδυνος για εγκεφαλικά επεισόδια και έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Η αντικατάσταση μονοακόρεστων λιπαρών με καρύδια, στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της λειτουργίας του ενδοθηλίου των αγγείων και μειώνει τα επίπεδα της ολικής και της «κακής» LDL χοληστερίνης.
Tα καρύδια περιέχουν την ουσία IPP, που φαίνεται να συμβάλλει στην πρόληψη του καρκίνου, σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα που δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «Cancer Research». Η ουσία αυτή καταστέλλει τη δράση ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη δημιουργία καρκίνων (π.χ. των πνευμόνων και των ωοθηκών) και έχει τη διπλή ιδιότητα να καταστρέφει τους όγκους και να ενισχύει τη δράση των χημειοθεραπευτικών φαρμάκων, που χρησιμοποιούνται εναντίον αυτών των μορφών καρκίνου.
Αν θέλετε να προστατευτείτε από τις πέτρες στη χολή, αρχίστε να καταναλώνετε φυτικά τρόφιμα πλούσια σε μαγνήσιο, όπως τα καρύδια.
*Η συστηματική πρόσληψη ω-3 λιπαρών οξέων σχετίζεται με τη βελτίωση των εγκεφαλικών λειτουργιών και ­ενδέχεται να προστατεύει από την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ
*Εκτός από το καρδιαγγειακό σας σύστημα, τα ω-3 λιπαρά οξέα ωφελούν και τα οστά σας
*Το καβούρντισμα ή η προσθήκη αλατιού μειώνει την ευεργετική τους δράση.
*Για καλύτερο ύπνο
Η μελατονίνη που υπάρχει στα καρύδια φαίνεται να αυξάνει τις συγκεντρώσεις της ορμόνης αυτής στο αίμα, επομένως χαρίζει καλύτερο ύπνο.

Πηγη: www.vita.gr

*Οι περισσότεροι ξηροί καρποί φημίζονται για την αφροδισιακή τους δράση, επειδή περιέχουν φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά στοιχεία και ψευδάργυρο, που συμβάλλουν στη βελτιώσει της κυκλοφορίας του αίματος και κατά συνέπεια στην αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας.
Ορισμένοι από τους καρπούς αυτού είναι τα αμύγδαλα, τα οποία είναι σύμβολο της μακροβιότητας, τα καρύδια, οι σπόροι κουκουναριού κ.α. Πιστεύεται ότι το άρωμα των ξηρών καρπών, έχει ερεθιστική δράση και αύξηση του πάθους κυρίως στις γυναίκες. Η επίδραση των ξηρών καρπών στη σεξουαλική μας ζωή, θα γίνει πιο έντονη εάν τους συνδυάσουμε με άλλες τροφές, όπως για παράδειγμα τα καρύδια με το μέλι.

Τι τρώμε; Μήλο

Το ονόμασαν καρπό της αμαρτίας . Στην αρχαιότητα πολλοί λαοί το θεωρούσαν σύμβολο της αθανασίας. Οι Έλληνες και πολλοί άλλοι λαοί χρησιμοποιούν την παροιμία " Ένα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα".

ο μήλο είναι πλούσιο σε βιταμίνες, διαιτητικές ίνες, μεταλλικά στοιχεία. Περιέχει ασβέστιο, φώσφορο, σίδηρο, κάλιο, βιταμίνη C, βιταμίνη A, φολικό οξύ, βιοτίνη, μηλικό οξύ. Πρέπει να τρώγεται με τη φλούδα, αφού προηγουμένως έχει πλυθεί πολύ καλά. H φλούδα του μήλου περιέχει πολλές βιταμίνες και αδιάλυτες ίνες, οι οποίες βοηθούν στην καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Το μήλο τονώνει τον οργανισμό και έχει εξαιρετικές θεραπευτικές ιδιότητες. Συγκεκριμένα, ένα μέτριο μήλο περιέχει μεταλλικά στοιχεία τα οποία ενισχύουν τα οστά και προστατεύουν από την οστεοπόρωση. Επίσης, βοηθά στη μείωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL) και στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθά στην πέψη, διεγείροντας την πεπτική λειτουργία. Οι φυτικές ίνες που περιέχει βοηθούν στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, γι αυτό και κάνει καλό και σε όσους πάσχουν από διαβήτη. Επιπρόσθετα, προστατεύει από τη νόσο Aλτσχάιμερ, καθώς επίσης λόγω των ισχυρών αντιοξειδωτικών που περιέχει, έχει αντικαρκινική δράση.

Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο Cornell της Nέας Yόρκης βρήκαν ότι η χημική ουσία quercetin που είναι άφθονη στα μήλα έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση σε κύτταρα του εγκεφάλου.