Μελιτζανοκεφτέδες

Υλικά (για περίπου 16 - 18 τεμάχια):
3 μεγάλες μελιτζάνες φλάσκες
2 ντομάτες, ξεφλουδισμένες, ξεσποριασμένες, κομμένες κονκασέ
1 πιπεριά κέρατο, κομμένη σε ψιλά καρέ
2 σκελίδες σκόρδου, λιωμένες
2 κουτ. σούπας φύλλα φρέσκου βασιλικού ή δυόσμου, ψιλοκομμένα, ή 1 κουτ. γλυκού ξερός δυόσμος, τριμμένος
2 κουτ. σούπας ξίδι από λευκό κρασί
2 κουτ. σούπας φύλλα μαϊντανού, ψιλοκομμένα
1 αυγό, κατά προτίμηση βιολογικό
200 γρ. φέτα, θρυμματισμένη με το χέρι
100 - 150 γρ. αλέυρι για όλες τις χρήσεις (μπορεί να χρειαστεί και λίγο παραπάνω)
αλεύρι για το πανάρισμα
1 κουτ. γλυκού μπέικιν πάουντερ
αλάτι και πιπέρι
ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Διαδικασία:

Καθαρίζουμε τις μελιτζάνες από τη φλούδα, τις κόβουμε κατά μήκος στη μέση και τις βάζουμε σε αλατισμένο νερό για 30 λεπτά. Αυτό το κάνουμε όχι τόσο για να ξεπικρίσουν, όσο για να μη ρουφήξουν πολύ λάδι μετά. Τις ξεπλένουμε, τις πιέζουμε με τα χέρια, ώστε να βγάλουν τα υγρά τους, και τις κόβουμε σε όσο πιο μικρούς κύβους μπορούμε. Μετά πιέζουμε με δύναμη τους κύβους μελιτζάνας μέσα στις παλάμες μας, ώστε να στεγνώσουν καλά. Τα βάζουμε σε ένα μπολ και προσθέτουμε τις ντομάτες, την πιπεριά, τα μυρωδικά, το σκόρδο, το αυγό, το ξίδι, το μπέικιν πάουντερ και αλατοπίπερο και ανακατεύουμε απαλά. Συνεχίζουμε προσθέτοντας το τυρί και στο τέλος το αλεύρι, ανακατεύοντας. Πρέπει το μείγμα να πλάθεται. Αν χρειάζεται, προσθέτουμε λίγο αλεύρι επιπλέον.

Βάζουμε σε ένα μεγάλο τηγάνι με βαρύ πάτο 2 δάχτυλα ελαιόλαδο (περίπου 3 εκ.) και το βάζουμε να ζεσταθεί σε μέτρια προς δυνατή φωτιά. Οταν το λάδι κάψει, πλάθουμε μέτριους κεφτέδες, τους αλευρώνουμε ελαφρώς και τους τηγανίζουμε και από τις δύο πλευρές μέχρι να ροδίσουν, για περίπου περίπου 3 λεπτά από κάθε πλευρά. Tους βγάζουμε από το τηγάνι με μια τρυπητή κουτάλα και τους αφήνουμε να στραγγίξουν πάνω σε χαρτί κουζίνας. Τρώγονται ζεστοί. Συνοδεύουμε με κρύο πουρέ πατάτας με ελαιόλαδο και άνηθο ή χόρτα βραστά.

Αν δεν θέλουμε να τηγανίσουμε τους κεφτέδες, απλώνουμε το μείγμα σε ένα μεσαίο ταψί και το ψήνουμε στο φούρνο στους 170° - 180° C για 25 - 30 λεπτά. Mετά, κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε.

Από την Νίκη Χρυσανθίδου (Γαστρονόμος)
Φωτογραφία: Γιώργος Δρακόπουλος

Τι τρωμε; Ζαχαρη

Η ζάχαρη δεν προσφέρει τίποτα στον οργανισμό πέραν των θερμίδων. Όμως για να μεταβολιστεί καταναλώνονται θρεπτικά συστατικά και φορτώνεται ο οργανισμός με τοξίνες που έχει η ζάχαρη εξαιτίας της επεξεργασίας της. Η αφαίρεση του πίτουρου και του σπέρματος από το σιτάρι, το απογυμνώνει από τις βιταμίνες Β, τις πρωτεΐνες, το ασβέστιο, το μαγνήσιο και το φώσφορο και το κάνει να προσφέρει στον οργανισμό μόνο άμυλο.
Έτσι, όταν τρώμε ζάχαρη και άσπρο (κεκαθαρμένο) αλεύρι συμβαίνουν τα εξής:
*Για να γίνει ο μεταβολισμός τους χρειάζονται βιταμίνες Β, φωσφόρος και μαγνήσιο. Αφού αυτά τους έχουν αφαιρεθεί, πρέπει ο οργανισμός να κάψει τα δικά του αποθέματα για να μεταβολίσει το αλεύρι και τη ζάχαρη. Έτσι, προκαλείται στον οργανισμό έλλειψη βιταμινών και ιχνοστοιχείων. Η έλλειψη βιταμίνης Β προκαλεί κούραση, κατάθλιψη, νευρικότητα, ιδιοτροπίες, μουδιάσματα (εικόνα ήπιου αλκοολισμού). Η έλλειψη ιχνοστοιχείων προκαλεί κακή επούλωση τραυμάτων και τερηδόνα μεταξύ άλλων.
*Η δίαιτα αυτή έχει πολλές θερμίδες και:
- οδηγεί σε λιπογένεση, δηλαδή παχαίνουμε,
- o αυξάνεται ο κίνδυνος καρδιαγγειακών προβλημάτων λόγω λίπους,
- o αυξάνεται η αποβολή ασβεστίου με τα ούρα, δηλαδή χάνουμε ασβέστιο,
- o ελαττώνεται η ανοσολογική ετοιμότητα, δηλαδή γινόμαστε πιο ευάλωτοι στις αρρώστιες,
* Η γλυκόζη ανταγωνίζεται την πρόσληψη της βιταμίνης C από τα κύτταρα. Όσο πιο πολλή ζάχαρη και άσπρο αλεύρι τρώμε, τόσο πιο λίγη βιταμίνη C μπορεί ο οργανισμός μας να απορροφήσει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απορροφάται λιγότερος σίδηρος και να μεταβολίζονται πιο δύσκολα όλες οι τροφές.
* Επίσης, να μη γίνεται γρήγορη επούλωση (λόγω μη σχηματισμού κολλαγόνου),
* τα τριχοειδή αγγεία να παρουσιάζουν μεγάλη ευθραυστότητα,
* να παθαίνουμε εύκολ α φλεγμονές,
* να μειώνεται η αποβολή τοξινών με αποτέλεσμα να παθαίνουμε πιο εύκολα αλλεργίες,
* να γερνάμε πιο γρήγορα,
* να χαλάνε τα δόντια μας.
*Η αύξηση του σακχάρου του αίματος οδηγεί σε:
- Μεγάλες αυξομειώσεις της πίεσης του αίματος με πολύ κακή επίδραση σε όλο τον οργανισμό,
- Πτώση της άμυνας του οργανισμού, με αποτέλεσμα να αρρωσταίνουμε πιο εύκολα (λόγω μείωσης της φαγοκυτταρικής ικανότητας των πολυμορφοπύρηνων).
- Έκκριση ινσουλίνης και άμεση πτώση του σακχάρου, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούμε τον οργανισμό μας και να πεινάμε πολύ γρήγορα.

Προσπαθήστε να μη δίνετε στα παιδιά προϊόντα που περιέχουν άσπρο αλεύρι και ζάχαρη, και οπωσδήποτε να μην περιέχονται στο καθημερινό τους διαιτολόγιο. Οι καλές διατροφικές συνήθειες είναι απ’ τις πιο σημαντικές κληρονομιές που μπορείτε ν’ αφήσετε στα παιδιά σας.

Πηγή: ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΟΔΟΩΤΙΑΤΡΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ